İnanılmaz! -Mary, bunu unutamaz mıyız?
Ben hayatımda böyle küçük düşürülmedim.
Biliyorum canım.
Bana ne dediğini duydun mu?
Duydum evet.
Fazla kiloluymuşum!
Herkesin içinde söyledi! -Biliyorum, biliyorum.
Üç kilo vermem gerekiyormuş! -Tamamen saçmalık.
Sence ben fazla kilolu muyum, Gerry? -Hayır, hayır.
Evet. -Hayır.
Hayır. -Evet.
Hayır.
Sen de pek küçük bir valiz değilsin, Gerry. -Ben öyle bir şey söylemedim.
Dergilerde gördüğün Samsoniteler gibi görünmeyebilirim...
O dergilere pek bakmıyorum ki. -...ama ben gerçek bir valizim.
Elbette öylesin. -Gerçek valizler böyle görünür Gerry.
Kesinlikle. -Evet.
Ben 70-80-40'ım. -Evet.
Biliyor musun? Kulplarımla gurur duyuyorum.
%100 katılıyorum. Daha fazla katılamazdım, Mary.
Genişleyecek alanın var ve bu harika...
Uyuşturucu izlerin olduğuna inanmaya başlıyorum.
Ohh! Sadece aradıklarını söylemişlerdi!
Öyle mi? Senin üzerinde mi aradılar? -Evet!
Yapma Gerry, hadi ama!
O kadar da heyecan verici değilsin, aşkım. Kusura bakma.
Öyle mi? Dün akşam öyle demiyordun ama.
Taksinin arka koltuğunda üzerime çıkmıştın.
Söyleyeceklerim bu kadar.
Ama o küçük valiz yanımızda olmasın/ Artık bu tür şeyler olmayacak, tamam mı? -Elbette.
Biliyor musunuz? Bu skeci sevmediyseniz
bunlardan daha çok yapacağız.
Foil Arms and Hog'da biz böyle çalışır ve ekstra şeyler yaparız.
Bu skeç gecikiyor. -Ah evet.
Bana biraz şundan versene.
Evet, birinci sınıf espri.
Devam et!
Bir şeyim yok. -Tamam.
Gerry. -Efendim?
Fermuarın. -Ne?
Fermuarın açık Gerry. -Hayır, tüm uçuş boyunca böyleymiş.
Seni hiçbir yere götürmemeliyim. -Beni rahat bırak, seni yaşlı valiz.