Γεια σας.
Ονομάζομαι Μάθιου Γουίλιαμς,
και είμαι πρωταθλητής.
Έχω κερδίσει μετάλλια σε τρία διαφορετικά αθλήματα
και εθνικούς αγώνες στον Καναδά
διαγωνίστηκα σε διεθνείς αγώνες μπάσκετ
και υπερήφανα αντιπροσώπευσα τον Καναδά
σε παγκόσμιο επίπεδο.
(Χειροκρότημα)
Πέντε μέρες την εβδομάδα προπονούμαι στο μπάσκετ και στο πατινάζ ταχύτητας,
δουλεύω με κορυφαίους προπονητές
και συμβούλους πνευματικής απόδοσης
για να είμαι ο καλύτερος στο είδος μου.
Παρεμπιπτόντως, όλα αυτά στους Special Olympics.
Μήπως αλλάξατε γνώμη για μένα
και τα κατορθώματά μου;
Άνθρωποι σαν εμένα δεν αντιμετωπίζονται ως πρωταθλητές.
Άνθρωποι σαν εμένα, όχι πολύ παλιά, περιθωριοποιούνταν και κρύβονταν.
Από τους Special Olympics του 1968 έγιναν αρκετές αλλαγές,
ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις,
οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση
είναι αόρατοι για το ευρύ κοινό.
Ο κόσμος χρησιμοποιεί τη λέξη από «κ» μπροστά μου σαν να μην υπάρχει θέμα.
Η λέξη αυτή είναι «καθυστερημένος»
με προσβλητική σημασία.
Δεν σκέφτονται πόσο πολύ πληγωνόμαστε οι φίλοι μου και εγώ.
Δεν θέλω να πιστεύετε πως είμαι εδώ γιατί με λυπούνται.
Είμαι εδώ επειδή ακόμα υπάρχει πρόβλημα στον τρόπο με τον οποίο
πολλοί άνθρωποι βλέπουν τα άτομα με νοητική υστέρηση,
ή, πολύ συχνά,
πώς δεν τους βλέπουν καθόλου.
Γνωρίζατε ότι φέτος έγιναν οι Παγκόσμιοι Αγώνες;
Ήμασταν πάνω από 6.500 αθλητές με νοητική υστέρηση
από 165 χώρες που διαγωνίστηκαν στο Λος Άντζελες.
Υπήρχαν πάνω από 62.000 θεατές που παρακολούθησαν τις τελετές έναρξης,
και υπήρχε ζωντανή κάλυψη από τα TSN και ESPN.
Μάθατε ότι έγιναν αυτά;
Τι σκέφτεστε όταν βλέπετε κάποιον σαν εμένα;
Σήμερα είμαι εδώ για να σας προκαλέσω
να μας δείτε σαν ίσους.
Οι Special Olympics αλλάζουν την αντίληψη που έχουν για τον εαυτό τους
οι ίδιοι οι αθλητές με νοητική υστέρηση
και την αντίληψη όλων όσων παρακολουθούν.
Για όσους από εσάς δεν γνωρίζουν,
οι Special Olympics είναι για αθλητές με νοητική υστέρηση.
Οι Special Olympics είναι ξεχωριστοί από τους Παραολυμπιακούς και τους Ολυμπιακούς.
Προσφέρουμε υψηλής ποιότητας, αθλητικά προγράμματα όλο το έτος
για ανθρώπους με νοητική υστέρηση,
τέτοια που αλλάζουν ζωές και απόψεις.
Αυτή η κίνηση έχει αλλάξει τόσο τη ζωή μου
όσο και πολλών άλλων.
Έχει αλλάξει ακόμα και τον τρόπο
που ο κόσμος βλέπει τους ανθρώπους με νοητική υστέρηση.
Γεννήθηκα με επιληψία και πνευματική αναπηρία.
Μεγαλώνοντας έπαιζα χόκεϊ μέχρι τα 12 μου.
Όσο μεγάλωνα, τόσο περισσότερο ένιωθα
ότι γινόταν όλο και πιο δύσκολο να συμβαδίσω με όλους τους άλλους,
και ένιωθα θυμωμένος και απογοητευμένος.
Για ένα διάστημα, δεν έκανα κανένα άθλημα,
δεν είχα πολλούς φίλους
και ένιωθα παραγκωνισμένος και στεναχωρημένος.
Υπήρχε μια περίοδος που οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση
κρύβονταν από την κοινωνία.
Κανείς δεν πίστευε πως μπορούσαν να συμμετέχουν στα αθλήματα,
πόσο μάλλον να είναι πολύτιμα μέλη της κοινωνίας.
Τη δεκαετία του 1960 ο Δρ. Φρανκ Χέιντεν,
ένας επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο,
μελετούσε τις επιδράσεις της τακτικής άσκησης
στα επίπεδα φυσικής κατάστασης των παιδιών με νοητική υστέρηση.
Κάνοντας σχολαστική έρευνα,
ο Δρ. Χέιντεν και άλλοι ερευνητές
συμπέραναν
ότι και μόνο το γεγονός ότι δεν είχαν την ευκαιρία να συμμετέχουν
χειροτέρευε τα επίπεδα της φυσικής τους κατάστασης.
Πολλοί άνθρωποι αμφέβαλλαν ότι οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση
μπορούσαν να επωφεληθούν από τα προγράμματα γυμναστικής
και τον αθλητικό ανταγωνισμό.
Αλλά οι πρωτοπόροι όπως ο Δρ. Χέιντεν και η Γιούνις Κένεντι Σράιβερ,
η ιδρύτρια των Special Olympics,
επέμειναν,
και οι αθλητές των Special Olympics τους επαλήθευσαν
πάνω από 4.500.000 φορές.
(Χειροκρότημα)
Πριν συμμετάσχω στους Special Olympics,
είχα άγχος
επειδή ήμουν νέος, ντροπαλός, χωρίς αυτοπεποίθηση
και δεν είχα πολλούς φίλους.
Όμως, όταν πήγα εκεί, όλοι με εμψύχωναν,
με υποστήριζαν, και με άφησαν να είμαι ο εαυτός μου
χωρίς να με κρίνουν.
Τώρα, είμαι ένας μπασκετμπολίστας και σκέιτερ ταχύτητας
ο οποίος διαγωνίστηκε σε τοπικούς, εθνικούς αγώνες
και φέτος έφτασε στους Παγκόσμιους Θερινούς Αγώνες του Λος Άντζελες,
όπου ήμουν μέλος της πρώτης ομάδας μπάσκετ του Καναδά
που συμμετείχε σε Παγκόσμιους Αγώνες.
(Χειροκρότημα)
Είμαι ένας από τους πάνω από 4.500.000 αθλητές σε όλο τον κόσμο,
και έχω ακούσει έναν σωρό παρόμοιες ιστορίες.
Το να είμαστε αθλητές των Special Olympics
αποκαθιστά την περηφάνια και την αξιοπρέπειά μας.
Οι Special Olympics απευθύνονται ακόμα σε βασικές ανάγκες της υγείας.
Έρευνες έδειξαν πως, κατά μέσο όρο,
άντρες με νοητική υστέρηση
πεθαίνουν 13 χρόνια νωρίτερα σε σχέση με τους υγιείς,
και οι γυναίκες με νοητική υστέρηση
πεθαίνουν 20 χρόνια πιο νέες από όσες δεν έχουν.
Οι Special Olympics μας κρατάνε υγιείς
με το να μας κρατούν ενεργούς
και να συμμετέχουμε σε αθλήματα.
Επιπλέον, οι προπονητές μας διδάσκουν για την υγεία και τη διατροφή.
Οι Special Olympics επίσης παρέχουν δωρεάν έλεγχο υγείας
για αθλητές που αντιμετωπίζουν δυσκολία στην επικοινωνία με κάποιο γιατρό
ή σε πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη.
Στους Παγκόσμιους Θερινούς Αγώνες του 2015
με την ομάδα του Καναδά παίξαμε εναντίον της Νιγηρίας.
Μία μέρα πριν τον αγώνα,
η ομάδα της Νιγηρίας πήγε για έλεγχο των αθλητών των Παγκόσμιων Αγώνων,
και σε 7 από τα 10 μέλη της
δόθηκαν δωρεάν ακουστικά βοηθήματα
και μπόρεσαν να ακούσουν καθαρά για πρώτη φορά.
(Χειροκρότημα)
Η αλλαγή τους ήταν εκπληκτική.
Ήταν ενθουσιασμένοι, ευτυχισμένοι και γεμάτοι αυτοπεποίθηση,
γιατί ο προπονητής τους μπορούσε πλέον να τους μιλήσει.
Κι ήταν συγκινημένοι
γιατί μπορούσαν να ακούσουν τους ήχους της μπάλας,
τους ήχους του σφυρίγματος
και τις ζητωκραυγές των θεατών στις κερκίδες -
ήχους που εμείς τους θεωρούμε δεδομένους.
Οι Special Olympics μεταμορφώνουν κάτι παραπάνω από τον αθλητή στο είδος του.
Οι Special Olympics αλλάζουν τις ζωές τους εκτός γηπέδου.
Φέτος, έρευνες έδειξαν
ότι γύρω στους μισούς ενήλικες στις ΗΠΑ
δεν γνωρίζουν κάποιον άνθρωπο με νοητική υστέρηση,
και το 44% των Αμερικανών
που δεν έρχονται σε επαφή με άτομα με νοητική υστέρηση
είναι αρκετά λιγότερο δεκτικοί και θετικοί.
Έπειτα, είναι η λέξη από «κ»,
που αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση
παραμένουν αόρατοι
για πάρα πολλούς ανθρώπους.
Ο κόσμος τη χρησιμοποιεί σαν απλό όρο ή σαν βρισιά.
Χρησιμοποιήθηκε στο Tweeter πάνω από 9.000.000 φορές πέρσι,
και πραγματικά πληγώνει πολύ
εμένα και τους 4.500.000 συναθλητές μου σε όλον τον κόσμο.
Ο κόσμος δεν το θεωρεί προσβλητικό,
αλλά όντως είναι.
Όπως έγραψε ο συναθλητής μου και παγκόσμιος κήρυκας Τζον Φράνκλιν Στίβενς
σε μια ανοιχτή επιστολή του προς μια πολιτική αυθεντία
που χρησιμοποίησε τη λέξη από «κ» σαν προσβολή,
«Έλα μαζί μας κάποια μέρα στους Special Olympics.
Να δούμε αν θα φύγεις χωρίς να αλλάξουν όσα νιώθεις στην καρδιά σου».
(Χειροκρότημα)
Φέτος, στους Παγκόσμιους Θερινούς Αγώνες του 2015,
ο κόσμος είχε σχηματίσει ουρές για ώρες
για να μπει στον τελικό της άρσης βαρών σε πάγκο.
Οπότε είχε χώρο μόνο για όρθιους όταν o συναθλητής μου Τζάκι Μπάρετ,
το Ελάφι της Νέας Γης,
σήκωσε 297,10 κιλά από το έδαφος
και 277,10 κιλά στους ώμους -
(Χειροκρότημα)
κάνοντας ένα νέο ρεκόρ για τους Special Olympics.
Ο Τζάκι είναι κάτοχος ρεκόρ ανάμεσα σε όλους τους αρσιβαρίστες της Νέας Γης -
όχι μόνο των Special Olympics, αλλά όλων συνολικά.
Ο Τζάκι ήταν ένας μεγάλος αστέρας στο Λος Άντζελες,
και το ESPN τουίταρε ζωντανά τις άρσεις του που έσπασαν ρεκόρ
και ενθουσιάστηκε από την απόδοσή του.
Πριν από πενήντα χρόνια, λίγοι πίστευαν ότι άτομα με νοητική υστέρηση
θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο.
Φέτος, 60.000 θεατές γέμισαν το περίφημο στάδιο Memorial Coliseum του Λος Άντζελες
για να δουν τις τελετές έναρξης των Παγκόσμιων Αγώνων
και να ζητωκραυγάσουν για αθλητές από 165 χώρες
από όλον τον κόσμο.
Αντί να κρυβόμαστε,
τώρα μας ζητωκραύγαζαν και μας επευφημούσαν.
Οι Special Olympics διδάσκουν στους αθλητές
να έχουν αυτοπεποίθηση και να είναι περήφανοι.
Οι Special Olympics διδάσκουν στον κόσμο
ότι οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση
αξίζουν σεβασμό και ενσωμάτωση στην κοινωνία.
(Χειροκρότημα)
Τώρα, έχω όνειρα και κατορθώματα στο άθλημά μου,
σπουδαίους προπονητές,
σεβασμό και αξιοπρέπεια,
καλύτερη υγεία,
και χτίζω καριέρα ως προσωπικός εκπαιδευτής.
(Χειροκρότημα)
Πλέον δεν κρύβομαι, δεν με εκφοβίζουν,
και είμαι εδώ και μιλάω στο TED.
(Χειροκρότημα)
Ο κόσμος έγινε ένα διαφορετικό μέρος λόγω των Special Olympics,
αλλά ακόμα έχει μέλλον για να αλλάξει.
Οπότε την επόμενη φορά που θα συναντήσετε κάποιον με νοητική υστέρηση,
εύχομαι να δείτε την ικανότητά του.
Την επόμενη φορά που κάποιος χρησιμοποιήσει τη λέξη «κ» κοντά σας,
ελπίζω να του πείτε πόσο πολύ πονάει.
Ελπίζω να το σκεφτείτε και να ασχοληθείτε με τους Special Olympics.
(Χειροκρότημα)
Θα ήθελα να κλείσω με μια τελευταία σκέψη.
Ο Νέλσον Μαντέλα είπε,
«Τα αθλήματα έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τον κόσμο».
Οι Special Olympics αλλάζουν τον κόσμο
μεταμορφώνοντας 4.500.000 αθλητές
και δίνοντάς μας ένα μέρος όπου να έχουμε αυτοπεποίθηση,
να γνωρίζουμε φίλους,
να μην μας κρίνουν
και να αισθανόμαστε αλλά και να είμαστε πρωταθλητές.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκρότημα)