با حمایت
آزمایشگاه های پروتکل
کنجکاویتان را تنها نگذارید!
بشریت را به پیش ببرید!
در همه کاینات
تنها یک شجره یا درخت زندگی است که از آن خبر داریم
و آن زندگی روی زمین است
آیا این تنها درخت زندگی در تمام هستی است؟
یا این تنها یک درخت از یک جنگل زندگی به وسعت همه کاینات است؟
موزه ای رو تصور کنید
که در اون همه نمونه های زندگی موجود در کل کاینات جمع آوری شده
به نظرتون چه عجایبی در این موزه خواهد بود؟
اصلا با توجه به قوانین طبیعت...
چه نوع و گونه هایی امکان وجود دارن؟
زندگی
زندگی فراتر
زندگی فراتر از زمین
فصل ۲
موزه گونه های فرازمینی
برای حفظ امید به یافتن
گونه های زندگی فرا زمینی
ما باید قبل از هرچیزی بدونیم
که داریم دنبال چه چیزی میگردیم
اما از کجا شروع کنیم؟
چجوری میشه یک مجموعه
به ظاهر بینهایت، که میتونه کلی حالت
داشته باشه رو دسته بندی کنیم؟
یک مساله رو ازش کاملا مطمئن هستیم
و اون اینکه که طبیعت بر اساس
قوانین شناخته شده اش کار خواهد کرد
فارغ از اینکه که تا چه حد
زندگی فرازمینی میتونه عجیب باشه
لاجرم، محدود به همین قوانین
فیزیکی و شیمیایی هستش
که ما هم خودمون به عنوان موجودات زمینی
به اونها محدود هستیم
علاوه بر این
شرایط هر محیط فرازمینی
تعداد گونه های زندگی ممکن
در اون محیط رو
و میزان تنوع اشون رو
محدود تر میکنه
با وجود همه این محدودیت های طبیعی
گونه هایی که ممکن هست
وجود داشته باشند خیلی بیشتر از
اون هستش که بشه تصورشون کرد
تریلیون ها سیاره
و هرکدوم دارای ترکیبات شیمیایی خاص خودشون
در حال تحول و طی کردن
مسیر فرگشت پیچیده (اصل پیدایش) مختص خودشون
برای درک بهتر و جلوگیری از توهم
موزه زندگی فرابشری امون رو
به دو نمایشگاه بزرگ تقسیم میکنیم
زندگی که ما باهاش آشنایی داریم
مکان زندگی موجوداتی
با بیو-شیمی و زیست بومی
مانند سیاره خودمان
و زندگی به گونه ای که برای ما غریبه
محل زندگی موجوداتی
که حتی تعریف ما از «حیات» رو نیز
به چالش میکشن
قبل از اینکه
بیش از اندازه وارد نادانسته ها بشیم
لازم هستش که از خودمون بپرسیم
چقدر این امکان وجود داره که
زندگی فرا زمینی خیلی بیشتر از اونچه
فکرش رو میکنیم شبیه خود ما باشه؟
نمایشگاه شماره ۱
گونه هایی که برای ما آشنا تر هستند
زندگی مبتنی بر کربن و آب
اگر ما
با سایر موجوداتی که در این موزه هستن
نقطه اشتراکی داشته باشیم
این نقطه اشتراک
کربن خواهد بود
کربن
ج د
کربن جر دم
کربن چ جرم دما
کربن چه جرم دمای
کربن چه جرم ا دمای ت
کربن چها جرم ات دمای تص
کربن چهار جرم اتم دمای تصع
کربن چهارم جرم اتمی دمای تصعی
کربن چهارمین جرم اتمی: دمای تصعید:
کربن چهارمین ع جرم اتمی: [ دمای تصعید: ۳
کربن چهارمین عنص جرم اتمی: [۱۲ دمای تصعید: ۳۹۱
کربن چهارمین عنصر جرم اتمی: [۱۲٫۰۰ دمای تصعید: ۳۹۱۵ک
کربن چهارمین عنصر فر جرم اتمی: [۱۲٫۰۰۹۶, دمای تصعید: ۳۹۱۵کلوین و
کربن چهارمین عنصر فراوان جرم اتمی: [۱۲٫۰۰۹۶, ۱۲٫۰۱ دمای تصعید: ۳۹۱۵کلوین و ۳
کربن چهارمین عنصر فراوان جرم اتمی: [۱۲٫۰۰۹۶, ۱۲٫۰۱ دمای تصعید: ۳۹۱۵کلوین و ۳۶۴
کربن چهارمین عنصر فراوان جرم اتمی: [۱۲٫۰۰۹۶, ۱۲٫۰۱۱۶] دمای تصعید: ۳۹۱۵کلوین و ۳۶۴۲ °C
کربن یکی از عناصر فروان است
یکی از فراوان ترین عناصر کاینات است
و قابلیت خیلی خوبی
در تشکیل مولکول های
بزرگ و پایدار داره
عنصر کربن، این توانایی
بسیار نادر رو در
در تشکیل پیوندهای چهارگانه
با سایر عناصر رو داره
و میتونه با خودش
تشکیل زنجیره های طولانی
و پایدار رو بده
این قابلیت امکان شکل گیری
مولکول های پیچیده و بزرگ رو فراهم میکنه
این انعطاف پذیری، کربن رو در مرکزیت
ماشین تولید مولکول های لازم
برای زندگی قرار میده
و دقیقا همین ترکیبات کربنی
که بدن ما استفاده میکنه،
خیلی دورتر از
زمین ما پیدا و دیده شده اند
مثلا در شهاب سنگ ها
و یا معلق در ابرها و توده های
ذرات و گرد و غبار
کیهانی دور دست
اینها ریز سازه های تشکیل زندگی هستند
مانند دانه های برف
در کل کاینات در حال حرکت هستند
و اگر زندگی های فرازمینی
ترکیب دیگری از ترکیبات کربنی رو
برای زیستن انتخاب کرده باشه
این موجودات گونه های زیادی برای
انتخاب کردن دارن
گونه DNA زد و بی
دانشمندان اخیرا حدود
یک میلیون جایگزین برای DNA
پیدا کردند. که همگی اونها
مبتنی بر کربن هستند.
اگر ما زمانی گونه های زندگی
فرازمینی مبتنی بر کربن پیدا کنیم
ما اساسا با هم مرتبط خواهیم بود
اونها برادران فرازمینی ما خواهند بود
اما آیا آنها در ظاهر هم شبیه ما هم خواهند بود؟
اگر اونها ساکن سیاره ای مانند زمین باشن
احتمال وجود نقاط مشترک بین ما بیشتر خواهد بود
نه فقط شباهت بیو-شیمیایی بین ما
زندگی روی دیگر سیارات
به چه شکل خواهد بود؟
اگر زندگی در این سیارات
رشد کرده باشه
آیا شبیه اونچیزی
که ما اینجا روی زمین داریم خواهد بود؟
یا کاملا متفاوت خواهد بود؟
افرادی هستند که
میگن...
بر اساس نظریه تکامل فرگشت همگرا
اگر شرایط در سایر سیارات مشابه
آنچه ما اینجا داریم باشد
اونوقت ما شاهد
گونه های زیستی بسیار مشابهی خواهیم بود
حیوانات و گیاهانی
که خیلی در ظاهر برامون آشنا خواهند بود
روی کره زمین
مواردی مانند چشم ها و بینایی
جهت یابی با صوت (مانند خفاش و دلفین)
و پرواز کردن
چندین بار در تاریخ زمین و در موجودات مختلف
به شکل مستقل
تکامل یافته و ظهور مجدد پیدا کرده اند
این پروسه فرگشت همگرا
میتواند در سایر سیاره ها ی مشابه زمین نیز ظهور کند
جایی که موجودات شاید با چالش هایی
مشابه چالش های زیست محیطی زمین مواجه باشند
هچ چیز 100 درصد نیست
اما میشه مطمئن بود که یک سری
موارد کلی زندگی، جهان شمول و همگانی هستند
بزرگترین پروسه های اصل تکامل و پیدایش
در گوشه گوشه کاینات، در حال تکرار
هر ویژگی زیستی متناسب با شرایط محیطی
که در آن قرار دارد بهبود می یابد
سیاره های تاریک تر...
منجر به ظهور موجوداتی با چشم های بزرگتر میشوند
تا نور بیشتری را جذب کنند و ببینند
شبیه پستاندارن شب بیدار زمینی
بسیاری از نظریه پردازان نیز
خیلی پا رو فراتر گذاشتن و میگن
موجودات شبه انسانی نیز
معروف به هیومنوید «humanoids»
نیز شاید در سیارات دیگه باشند
با توجه به زنجیره بسیار
حساس و پیچیده ای از اتفاقات زیستی
که منجر به ظهور ما انسان ها
روی کره زمین شده؛
وجود موجوداتی شبیه انسان
خیلی غیر ممکنه
اما نمیشه گفت که این اتفاق کاملا غیر ممکنه
اگر فرض کنیم
که از بین هر 100 تریلیون سیاره
شبیه زمین، تنها یک سیاره موجوداتی
شبیه ما انسان ها تولید کرده باشه
این احتمال وجود داره
که هزاران موجودات فرازمینی
شبیه ما وجود داشته باشند
حقیقت این است که پیدا کردن موجوداتی در سطوح پایینتر زنجیره غذایی محتمل تر است
نظریه تکامل همگرا
در بین گیاهان نیز دیده میشه
عمل فتوسنتز C4 به تنهایی
به شکل مستقل
در تاریخ زیستی کره زمین،
بیش از 40 مرتبه
ظهور مجدد پیدا کرده
آیا گیاهان سیارات فرازمینی
مانند گیاهان زمینی هستند...
یا با گیاهان زمینی تفاوت زیاد خواهند داشت؟
روی زمین
گیاهان سبز به نظر میرسند
چرا که اونها سایر رنگ های
طیف نور خورشید رو جذب میکنند
اما نکته اینجاست که ستاره ها رنگ های متفاوتی دارن
و بر همین اساس گیاهان فرازمینی شاید
در طیف های رنگی دیگری
تکامل یافته باشند تا بتوانند با شرایط طیف
ستاره منظومه خود مطابقت پیدا کنند
گیاهانی که در همسایگی ستاره های داغ تر هستند
میتونن سرخ رنگ به نظر برسند
چرا که طیف آبی رو، که پر انرژی تر هست
رو جذب میکنند
در نزدیکی ستاره های کوتوله قرمز کم نور
شاید گیاهان سیاه رنگ باشند
چرا که تلاش میکنند همه طیف های نوری
موجود و انرژِی ستاره مادر خود را جذب کنند
زمین در تاریخ گذشته خود شاید روزی
به جای سبز، بنفش به نظر میرسیده است
به دلیل وجود ماده ای به نام رتینال
که یکی از اجداد کلوروفیل محسوب میشود
عده ای نظرشون اینه که
رتینال به دلیل سادگی ساختار مولکولیش
میتونه اون را تبدیل به یک انتخاب عمومی
و دم دست برای طبیعت بکنه
در اینصورت
شاید در آینده به این اکتشاف برسیم
که رنگ بنفش
رنگ مورد علاقه
زندگیه
اما بررسی رنگ گیاهان فرازمینی
چیزی بیشتر از یک کنجکاویه
و آن اطلاعات شیمیائی است که میتواند
از فاصله های بسیار دور دیده شود
فاصله های بیشتر از هزاران سال نوری
گیاهان روی کره زمین، در نوری که از سطح
کره زمین بازتاب میشود
یک شناسه به جای میگذارند
اگر ما در نور بازتاب شده سیارات فرازمینی
سیگنالی مشابه
پیدا کنیم
این به معنی وجود شواهدی از گیاهان
فرازمینی خواهد بود
شاید
شاید روزی این اولین تصویر دریافتی ما
از زندگی فرازمینی باشد
یک طیف رنگی پر طراوت
که از یک دنیای دور می آید
اما موثر ترین عامل بر زندگی، تنها ستاره مادر آن نیست بلکه سیاره مادر آن است
اتفاقی که بعد از تغییر دادن
ساعات طول یک روز در یک سیاره
رخ میدهد چیست؟
وقتی شما زاویه انحراف یک
سیاره را تغییر میدهد
چه رخ میدهد؟
وقتی شما شکل مدار چرخش
یک سیاره حول ستاره اش را
تغییر میدهید چه مسایلی پیش می آید؟
اگر شما در میزان جاذبه یک سیاره
تغییر ایجاد کنید
چه خواهد شد؟
سیارات دارای مدارات
طولانی و بیضوی تر
فصول بسیار شدید تری خواهند داشت
شاید دنیاهایی وجود داشته باشه که
برای هزاران سال
مرده به نظر برسند و بعد
ناگهان
زنده شوند
اکثر سیارات سنگی-خاکی که
تاکنون کشف شده اند سیاراتی هستند که
که به آنها
«ابر زمین»
میگیم
G ا ف
GJ اب فا
GJ ابر فاص
GJ 3 ابر فاصل
GJ 35 ابر ز فاصله
GJ 357 ابر زم فاصله: ح
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدو
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سا
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نو
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری د
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری دم
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری دما
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری دما:
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری دما: -
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری دما: 5
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری دما: 53-
GJ 357 D ابر زمین فاصله: حدود 31 سال نوری دما: 53-°C
زندگی روی این سیارات
به چه شکل تکامل خواهد یافت؟
در دریاها
نیروی جاذبه شاید خیلی
تاثیر گذار و محسوس نباشد
سیاره ای با نیروی جاذبه و گرانش بالا
در همه جایش دارای گرانش بالا نیست
اگر در دریا باشید
و دریا جایی است که همه
اشکال زندگی شروع میشوند
در آنجا تقریبا هیچ جاذبه ای وجود ندارد
چرا که شما دارای چگالی یکسانی
با محیط اطرافتان هستید
گرانش، وقتی که موجودات از آب بیرون
می آیند و روی خاک پا میگذارند
روی آنها اثر میگذارد
نیروی جاذبه بالا، برای زندگی خاکی
به معنی داشتن استخوان های حجیم تر
و حجم ماهیچه های بیشتر است
زندگی خاکی در جاذبه بالا همچنین
نیازمند سیستم گردش خون قوی تر است
و گیاهان این سیارات نیز به انرژی بیشتری
برای رساندن مواد مغذی به شاخه و برگ ها
در ارتفاعات خواهند داشت
سیارات دارای نیروی جاذبه کمتر
خیلی راحت تر اتمسفر خود را
در فضا از دست میدهند
و همچنین میدان مغناطیسی لازم
برای محافظت از خود
در برابر اشعه های کیهانی خطرناک ندارند
اما دنیا های کوچکتر
میتوانند اقیانوس های رازآلودی از
زندگی داشته باشند
سیستم های غار مانند متنوع
که مخفی گاه زندگی هستند
در سیاراتی که سطح آنها مرگبار است،
حیات میتواند در زیر سطح سیاره ادامه یابد
جایی با دماهای یکدست تر
و محافظت در برابر امواج کیهانی مرگبار
کوچکترین سیارات
قابل سکونت
میبایست چیزی حدود حداقل
2.5% از جرم زمین را داشته باشند
و نه کمتر
اگر زندگی روی این سیارات شکل بگیرد
مناظر بسیار زیبایی را خلق خواهند کرد
در گرانش کمتر
زندگی گیاهی میتواند ارتفاع بسیار زیادی داشته باشد
و مواد غذایی را تا ارتفاعات بالا برساند
و وقتی نیازی به ماهیچه
و استخوان های
حجیم نباشد
حیوانات میتوانند بدن هایی داشته باشند
که موجب حیرت بیننده شوند
برخلاف تصورات تشنه ما، شایدگونه های حیات متنوع و پیشرفته در کل کاینات بسیار نادر و کم یاب باشد
اینجا روی کره زمین
به زمانی حدود 2 میلیارد سال نیاز بوده است
تا تکامل و فرگشت زیستی بتواند
گیاهانی متنوع و گونه های جانوری پیشرفته خلق کند
اورگانیسم های ساده تر، سرسخت تر
سازگاری پذیر تر
و فراوان تر هستند
شاید بتوان گفت
که در موزه زندگی فرازمینی
بزرگترین مجموعه،
مجموعه «سالن میکروب ها» است
اما در عین حال
کشف کوچکترین گونه میکروب فرازمینی
یک اکتشاف بسیار شگرف خواهد بود.
و گونه های زنده چند سانتی
میتوانند رد پای بزرگتری به جای بگذارند
مانند استروماتولیت ها روی کره زمین
چندین لایه از میکروب ها
به مرور زمان میتوانند
کوه هایی از میکرب ها را بسازند
و سازه های به ظاهرترسناکی را به جا بگذارند
و در تعداد بالا
برخی باکتری های فرا زمینی
میتوانند شناسه زیستی مشخصی به جای بگذارند
با تولید گاز هایی که بدون
حضور موجود زنده کنار هم یافت نمیشوند
مانند اکسیژن و
متان در کنار هم...
راه هایی برای تولید اکسیژن بدون
نیاز به حیات وجود دارد
راه هایی برای
تولید متان نیز
بدون موجودات زنده وجود دارد
اما وجود هر دو اینها با هم در جو یک سیاره
تقریبا غیر ممکن است.
مگر اینکه
شما در آن سیاره
شاهد وجود موجودات زنده ای
باشید که در حال
تولید این گاز ها روی سطح سیاره باشند
و این منجر به اثر گذاری
روی شناسه نوری و رنگی این سیاره
از فاصله های بسیار دور خواهد شد
تلسکوپ های جدیدتر
میتوانند این شناسه های نوری را
در مورد سیارات نزدیک تر رصد بکنند
نزدیک ترین ستاره شبیه خورشید
که سیاره ای مانند زمین در مدار قابل
سکونت دور آن میچرخد
چیزی حدود تقریبا
20 سال نوری با ما فاصله دارد
و شما میتوانید در شب آن را با چشم
غیر مسلح در آسمان ببینید
شاید به جای سیاره های کوچک، اهداف ساده تری برای بررسی وجود داشته باشند
کوتوله های قهوه ای، که برای ستاره شدن خیلی کوچک هستند و برای سیاره شدن خیلی بزرگ هستند
اکثر کوتوله های قهوه ای
برای تشکیل حیات
از نوعی که ما میشناسیم خیلی داغ هستند
اما برخی به اندازه کافی سرد هستند
WISE 0855-0714 کوتوله قهوه ای فاصله تا زمین: 7 سال نوری
WISE 0855-0714 کوتوله قهوه ای دما: ۱۳- تا ۴۸- °C
همه عناصر اولیه لازم برای شکل گیری
حیات در جو این کوتوله های قهوه ای
شناسایی شده اند.
و در این ابرها
برخی لایه ها
شرایط دمایی ایده آل
برای شکل گیری زندگی را دارند
امکان وجود پلانکتن های فوتوسنتزی
در این آسمان ها غیر ممکن نیست
که توسط باد در آسمان نگه داشته شده اند
و در صورت وجود نیروی کافی
این باد ها میتوانند گونه های پیچیده تری
را در هوا معلق نگاه دارند
شکارچیان...
تنها در کهکشان خودمان حدود 25 میلیارد کوتوله قهوه ای وجود دارد،
و چون اندازه آنها نسبتا بزرگ است برای مطالعه راحت تر هستند
شاید اولین گونه حیات فرازمینی که ما کشف خواهیم کرد حتی از یک سیاره نباشد، بلکه از یک کوتوله قهوه ای باشد
این یک سوال اساسی ایجاد میکند...
آیا ما داریم در جا های اشتباه
دنبال زندگی
میگردیم؟
اگر طبیعت دیدگاه
متفاوتی داشته باشد چه؟
نمایشگاه شماره ۲
زندگی بر خلاف آنچه ما سراغ داریم
بیو-شیمی خارق العاده
تقریبا تمام قسمت های کاینات
برای وجود بیو شیمی
و آب مایع
که برای وجود زندگی کربنی لازم است
و ما با آن آشنا هستیم
یا خیلی داغ است یا خیلی سرد است
در صورتی که سوگیری های ما اشتباه باشند
باید در مکان های بیشتری
دنبال زندگی بگردیم
جست و جو برای زندگی
خارج از مدار قابل سکونت ستارگان
در مکان هایی که برای ما
به شدت مرگبار به نظر میرسند.
محیط های عجیب و غریب
نیاز به زیست شیمی عجیب و غریب دارند
و با اینکه هیچ عنصری
مانند کربن انعطاف پذیر و متنوع نیست
یک عنصر میتواند با آن رقابت کند
سیلیکن
در نگاه اول، سیلیکن
خیلی شبیه کربن به نظر میرسد،
مانند کربن پیوند های چهار گانه ایجاد میکند
و در کاینات هم به وفور یافت میشود
اما بررسی های دقیق تر نشان میدهد
که این عناصر
دوقلو های جعلی یکدیگر هستند
پیوند های سیلکن ضعیف تر هسند
و نسبت به کربن توان ایجاد
مولکول های پیچیده تر را ندارند
با این همه
ترکیبات سیلیکنی توان مقاومت
و تحمل دامنه دمایی بالاتری را دارند
و این امکانات و احتمالات جذابی را فراهم میکند
زندگی مبتنی بر اتم سیلیکن
به جای کربن
توان تحمل دما های به شدت پایین تر را
دارا است
و این خود منجر به خلق
گونه های زیستی بسیاری میشود
اما سیلکن یک مشکل دارد...
در صورت وجود اکسیژن،
تبدیل به سنگ منجمد میشوند
برای جلوگیری از سنگ شدن
موجودات سیلیکنی میبایست
در محیط های بدون اکسیژن زندگی کنند
محیطی مانند ماه منجمد سیاره زحل (کیهان)
تایتان
دریاچه های وسیع متان و اتان مایع
در سطح این ماه
میتوانند زیست بوم ایده آلی باشند
برای زندگی مبتنی بر سیلیکن
یا سایر بیو-شیمی ها ی غیر معمول
بدون وجود نور فراوان خورشید
موجودات زنده تیتان
احتمال زیاد شیمی-سینتتیک خواهند بود
که انرژی خود برای زندگی را
با هضم سنگ ها بدست می آورند
گونه های زنده مانند این
متابولیسم بینهایت کندو آرامی دارند
و شاید بازه های زمانی زندگی آنها
میلیون ها سال طول بکشد
دنیا های منجمد تنها مکان هایی نیستند که میتوان در آنها گونه های عجیب از زندگی را پیدا کرد
C ا ف
Co اب فا
CoR ابر فاص
CoRo ابر فاصل
CoRoT ابر ز فاصله
CoRoT- ابر زم فاصله:
CoRoT-7 ابر زمی فاصله:
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 5
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 52
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 520
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 520 س
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 520 سا
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 520 سال
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 520 سال ن
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 520 سال نو
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 520 سال نور
CoRoT-7B ابر زمین فاصله: 520 سال نوری
در دما های بالا
پیوند های اکسیژن-سیلیکن که به شکل
معمول منجمد هستند
منعطف تر میشوند و
از خود واکنش نشان میدهند
و شیمی پویا تری را از خود نشان میدهند.
این منجر به ارائه
یک نظریه بسیار عجیب و غریب شده است
گونه های حیات مبتنی بر سیلیکن
که داخل سنگ سیلیکات ذوب شده
زندگی میکنند
به لحاظ تئوری
این اشکال مایع سیلیکات
حتی میتوانند در اعماق
کره زمین نیز وجود داشته باشند.
داخل مقر های مواد مذاب لایه های زیرین زمین
به عنوان یک جو زیستی زیر زمینی
اگر چنین باشد...
موجودات فرازمینی
خیلی به ما نزدیک تر هستند
زیست-جو های زیر زمینی دیگری نیز
به لحاظ تئوری ارائه شده اند
گونه هایی از زندگی
که کنار ما زندگی میکنند
و ما حتی نمیدانیم
که اینجا هستند
مواردی شامل زندگی های کوچک مبتنی بر RNA
که انقدر کوچک هستند که با
ابزار های اندازه گیری شناسایی نمی شوند
ابر های غبار و فضای خالی
شاید آخرین جایی باشد
که شما انتظار پیدا کردن زندگی در آن را داشته باشید
اما وقتی غبار کیهانی
با پلاسما یا نوعی از گاز یونیزه شده
برخورد میکند
یک اتفاق بسیار عجیب رخ میدهد.
در شرایط شبیه سازی شده، ذرات غبار
گاهی دیده شده اند که به شکل خودکار...
خود را به شکل اشکال ستونی
مرتب میکنند
که شبیه DNA به نظر میرسند
این کریستال های از جنس پلاسما
همچنین گاهی رفتاری
مانند موجودات زنده از خود بروز میدهند
تولید مثل میکنند
به اشکال پایدار تر تکامل
میابند
و به تبادل اطلاعات دست میزنند
آیا میتوان این کریستال ها ی پلاسمایی را زنده حساب کرد؟
برای برخی محققیقن این کریستال ها تمامی شرایط لازم برای موجودات زنده غیر ارگانیک را دارند
تاکنون این موجودات تنها در شبیه سازی های کامپیوتری دیده شده اند
اما برخی میگویند که ما میتوانیم آنها را در تیکه های یخی حلقه های اورانوس پیدا کنیم
پلاسما
شایع ترین حالت ماده در کاینات است
اگر کریستال های پیچیده
واقعا وجود داشته باشند
و اگر بتوان آنها را زنده حساب کرد
این موارد شایع ترین نوع آن خواهند بود
یا شاید زندگی درمحیطی برعکس این موارد وجود داشته باشد: در قلب ستارگان مرده
زمانی که ستاره های بزرگ منفجر میشوند
برخی از آنها تبدیل
به هسته های بسیار فشرده میشوند
که به آنها ستاره های نوترونی گفته میشود
توده های حجیم هسته های اتمی
که به صورت فشرده مانند ساردین
روی هم انباشته شده اند
شرایط سطحی این ستاره ها
بسیار حیرت انگیز است
گرانش صدها میلیارد برابر
بیشتر از گرانش روی سطح زمین است
اما زیر سطح آنها
که از جنس هسته اتم آهن است
پدیده ای بسیار شگفت آور و غریب
در جریان است
یک دریای بسیار داغ و فشرده...
از نوترون ها و ذرات زیر اتمی
هسته هایی که لایه های الکترونی خود را از دست داده اند
این هسته های اتمی تابع
قوانین بسیار متفاوت شیمیایی هستند
که دیگر مبتنی بر نیروی الکترو مغناطیسی نیست
بلکه مبتنی بر نیروی هسته ای قوی است...
همان نیرویی که هسته اتم ها را کنار هم نگاه میدارد
به لحاظ تئوری...
این ذرات میتوانند با هم لینک شوند...
و هسته های بزرگتر بسازند...
که آن وقت اینها نیز میتوانند
متصل شوند و حتی هسته هایی
به صورت «ابر هسته» ایجاد کنند
اگر چنین باشد
این محیط گیج کننده
میتواند شرایط مقدماتی زندگی را
تقلید کند
ملکول های سنگین هسته ای
که در یک اقیانوسی از ذرات
در جریان هستند
برخی دانشمندان ایده
فرم های زندگی غیر قابل تصور
و عجیب را ارائه کرده اند
که در این دریای عجیب ذرات
در حال زندگی کردن هستند
تکامل میابند و زندگی میکنند
و بعد میمیرند و همه این مراحل
همگی با سرعتی بسیار بالا سپری میشوند
شاید هیچ وقت حتی شانس شناسایی چنین شکلی از زندگی عملا فراهم نباشد
اما این امید وجود دارد که بتوانیم حتی گونه های زندگی بسیار عجیب تر را کشف کنیم
حیات چیزی نیست که حتما باید
به شکل طبیعی تکامل و گسترش یابد
زندگی میتواند طراحی شود و مصنوعی باشد
و وقتی که هوشمندی
و هوشیاری به پروسه
تکامل و گسترش معرفی میشود
گویی «جعبه پاندورا» را باز کرده ای
وقتی حیات از محدودیت های
زندگی بیولوژیکی رهایی پیدا کند
زندگی های مبتنی بر ماشین و تصنعات
میتوانند
موفق ترین گونه های زندگی باشند.
این نوع زندگی
میتواند در هر شرایطی
حتی در خلاء فضا نیز ادامه یابد
و این مرزهای بسیاری را باز میکند
که این مرز ها برای زندگی بیولوژیکی غیر ممکن است
در قیاس با سرعت بسیار کند نظریه
انتخاب طبیعی
تکامل تکنولوژیکی
بسیار سریع تر گسترش
و تکامل میابد
و مقاوم تر و سازگار تر است
بر اساس برخی تخمین ها
ماشین های خودکار
که خود را باز تولید میکنند
میتوانند
یک کهکشان را به سرعت در اختیار بگیرند
در زمان تقریبی معادل
یک میلیون سال
ما نمیتوانیم پیش بینی کنیم که
زندگی فرا-هوشمند چگونه
خود را مدیریت خواهد کرد
اما به لحاظ تئوری
این احتمال وجود دارد که
تئوری فرگشت همگرا مورد استفاده قرار خواهد گرفت
خواص الکتریکی سیلکون شاید
آن را تبدیل به یک مبنا و استاندارد کایناتی
برای هوشمندی ماشینی کند
شاید بتوان این مسئله را به نوعی
جبران کردن کاستی های آن در مورد
زندگی بیولوژیکی مبتنی بر سیلکن حساب کرد
در کنار همه فواید اش
شاید زندگی ماشینی یک نقطه اوج برای زندگی در کاینات باشد
نهایی ترین و بالاترین فرم و شکل برای همه پروسه های تکامل و پیدایش
همانطور که بر سن کاینات افزوده میشود
شاید هوشمندی ماشینی
فرمانروایی نهایی کاینات را در دست خواهد گرفت
و زندگی بیولوژیکی که به شکل طبیعی
رخ میدهد، تنها به عنوان یک نقطه
شروع به آن نگاه خواهد شد.
شاید...
ما خودمان همان کسانی هستیم...
که این گذار به زندگی ماشینی
را رهبری خواهیم کرد
و همه تجارب بشری...
تنها اولین حلقه...
اولین اتصال
و نقطه شروع زنجیره زندگی کیهانی محسوب خواهند شد
در پایان، واقعیت این است که ما تنها موجوداتی هستیم که در موزه زندگی حضور دارند
برای اینکه خودمان را به درستی بشناسیم ما باید بدانیم که:
آیا ما واقعا تنها موجودات زنده این کاینات هستیم؟
لون ایزلی میگوید:
آدمیزاد تا زمانی که تصویر
چهره خودش را در بازتاب عکس خویش
از روی چشمی به غیر از چشم بشریت نبیند
خودش را نخواهد شناخت
شاید روزی این چشم...
چشم یک موجود فرا زمینی باشد....
یک موجود فرا زمینی هوشمند.
و هرچه زودتر
ما از این دیدگاه تکامل ناقص و
محدود فعلی امان رهایی یابیم،
ما زودتر
خواهیم توانست...
به درستی
سرچشمه وجودیمان را کشف و بررسی کنیم
و بدانیم که به کجا میرویم.
ما نمونه هایی از موجوداتی که شاید در کاینات باشند را دیدیم
و میدانیم که چگونه شاید آنها را پیدا کنیم.
تنها یک کار باقی مانده است که انجام دهیم.
باید به دنبال حقیقت برویم.
اثری دست ساز توسط 𝐌𝐄𝐋𝐎𝐃𝐘𝐒𝐇𝐄𝐄𝐏