Η δευτερεύουσα ζάχαρη σκοτώνει;
Όχι, για σταθείτε. Το παθητικό κάπνισμα σκοτώνει.
Προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων. Αυτό το γνωρίζω, διότι το 1986
όταν ο Υπουργός Υγείας των ΗΠΑ μας προειδοποίησε για αυτό, τι κάναμε;
Ξεκινήσαμε τεράστιες εκστρατείες ενημέρωσης.
Βάλαμε ετικέτες στα πακέτα που γράφουν: «Το κάπνισμα σκοτώνει».
Επίσης ξεκινήσαμε εκστρατεία για να ενημερώσουμε τα παιδιά.
Σαν αποτέλεσμα, μια μέρα τα παιδιά είπαν στους γονείς
«Μαμά, αν δεν σταματήσεις το κάπνισμα θα πεθάνεις».
Είναι πολύ δραματικό. Είναι κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.
Σήμερα υφίσταται άλλος ένας κίνδυνος.
Πρόκειται για τη δευτερεύουσα ζάχαρη. Θα σας εξηγήσω πώς σκοτώνει.
Όλοι γνωρίζετε τη φυσική ζάχαρη.
Βρίσκεται στα φρούτα, στα λαχανικά, στα όσπρια, στους καρπούς, στο γάλα,
είναι η λακτόζη. Όλα αυτά είναι ωφέλιμα.
Ο οργανισμός μας ξέρει να τα επεξεργαστεί
μαζί με την πρωτεϊνη, τις ίνες και όλες τις βιταμίνες που περιέχονται.
Αυτό που ονομάζω δευτερεύουσα ζάχαρη -εγώ επινόησα αυτόν τον όρο-
είναι η πρόσθετη ζάχαρη που κρύβεται στις επεξεργασμένες τροφές.
Αυτή είναι κακής ποιότητας.
Πρώτον, είναι κρυμμένη. Ας το δούμε λίγο.
Είναι κρυμμένη, όχι επειδή βρίσκεται εκεί που δεν το περιμένεις
στα αναψυκτικά και στα γλυκά.
Αλλά γιατί βρίσκεται στα αλμυρά τρόφιμα
που αποτελούν μεγάλο μέρος της διατροφής μας.
Αλμυρά; Ναι. Είναι στη σούπα σας. Αυτή η σούπα έχει τρεις κουταλιές ζάχαρη.
Βρίσκεται στα κράκερ. Έξι κουταλιές του γλυκού.
Μπορεί να πείτε, «Μα, έφαγα πολύ λίγα».
Μία μερίδα είναι όντως πέντε κράκερ. Ξέρετε κάποιον που να τρώει μόνο πέντε;
Πέντε πατατάκια; (Γέλια)
Εγώ δεν ξέρω κανέναν. Σωστά;
Τρώνε όλο το πακέτο. Αυτό είναι πολλές κουταλιές του γλυκού ζάχαρη.
Και υπάρχει παντού.
Όταν λέω παντού εννοώ στο ψωμί, στην πίτσα, στα μπέργκερ,
βρίσκεται και στη σως για τη σαλάτα,
ακόμη και στην αγαπημένη καυτερή σάλτσα των Αμερικάνων.
Σωστά διαβάζετε τα νούμερα.
Υπάρχουν 24 κουταλιές του γλυκού μέσα στο μπουκάλι.
Ναι, είναι στο κανονικό μέγεθος.
Μπορεί να πει κάποιος «Μα τρώω πολύ λίγο». Ναι, αλλά όλα αυτά συσσωρεύονται.
Περιμένετε. Υπάρχουν και χειρότερα.
Μετά από 20 χρόνια στη βιομηχανία τροφίμων
πίστευα ότι είχα δει την καλύτερη και τη χειρότερη πλευρά της βιομηχανίας.
Όχι. Πριν από μερικές εβδομάδες ανακάλυψα κάτι πολύ χειρότερο.
Αυτό θέλω να μοιραστώ μαζί σας σήμερα.
Ας μιλήσουμε για το βρεφικό γάλα σε σκόνη.
Το καλύτερο γάλα είναι προφανώς το μητρικό γάλα, το γάλα του θηλασμού.
Όντως περιέχει ζάχαρη, την πρωταρχική ζάχαρη.
Το 7% αυτής είναι λακτόζη και αυτό είναι καλό.
Είναι ό,τι καλύτερο για ένα βρέφος.
Ωστόσο σε πολλές κοινωνίες με χαμηλά εισοδήματα
χρησιμοποιούν αυτό - Το 50% των μανάδων δεν θηλάζουν.
Τι είναι αυτό λοιπόν; Λιγότερη λακτόζη και πολλή ζάχαρη.
Όταν λέω πολλή ζάχαρη
εννοώ ότι 61 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη είναι περίπου τόσο.
Είναι τρελό. Σοκαριστικό.
Συνεχίζεται σαν εθισμός.
Ένα παιδί τριών χρονών θα πιεί αυτό το ρόφημα.
Δείτε το μέγεθος του μπουκαλιού.
Έχει 60 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη, αυτό το μικρό πράγμα.
Το μάρκετινγκ σε παραπλανεί
γιατί οι μητέρες σκέφτονται «το παιδί μου θα ψηλώσει σαν καμηλοπάρδαλη».
«Όχι! Σαν ιπποπόταμος θα μεγαλώσει». (Γέλια)
Μετά τι κάνουμε;
Γινόμαστε ενήλικες και πλέον ξεγελιόμαστε από τις δίαιτες.
Για σκεφτείτε το λίγο. Σκέφτεστε τα προϊόντα χωρίς λιπαρά;
Δεν ισχύουν.
Απ' ό,τι ξέρω στη βιομηχανία τροφίμων
όταν αφαιρείς το λίπος το προϊόν γίνεται άνοστο.
Τι κάνεις λοιπόν; Προσθέτεις ζάχαρη.
Έτσι η αγαπημένη σου σως για τη σαλάτα που έχει ήδη ζάχαρη και δεν ξέρεις γιατί,
έχει τρεις φορές περισσότερη ζάχαρη.
Ύστερα δοκιμάζεις χωρίς γλουτένη. Όχι, ούτε αυτό.
Αν το κάνεις επειδή είναι της μόδας, ξανασκέψου το.
Τα προϊόντα χωρίς γλουτένη περιέχουν συχνά 30% με 40% περισσότερη ζάχαρη
από το κανονικό προϊόν.
Μετά λες, «Τα βιολογικά είναι καλά για το μωρό μου. Είναι υγιεινά».
Όχι δεν είναι.
Το βιολογικό βρεφικό γάλα σε σκόνη είναι ο χειρότερος παραβάτης.
Αυτό έχει 61 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη. Σχεδόν 200 γραμμάρια.
Για αυτό μιλάω.
Σε αυτό το μικρό κουτί υπάρχει τόση πολλή ζάχαρη.
Τι κάνουμε λοιπόν για αυτό;
Σας λέω να μην ξαναφάτε ζάχαρη; Όχι.
Δεν θα έλεγα ποτέ στα παιδιά «μακριά από τη ζάχαρη».
Είμαι από το Παρίσι, ξέρω πότε θέλω μια δόση ζάχαρης.
Εδώ βλέπετε ένα εκλέρ.
Το σοκολατένιο εκλέρ είναι η δόση ζάχαρης για μένα γιατί πίνω τον καφέ μου σκέτο.
Αυτή είναι η ζάχαρή μου.
Αυτό στα δεξιά όμως έχει υπερβολικά πολλή ζάχαρη. Μοιάζουν ακριβώς το ίδιο.
Τα κοιτάζεις και τα δύο και λες, «Είναι σχεδόν τα ίδια».
Ναι, θα είναι 260 θερμίδες το καθένα.
Αλλά η διαφορά είναι ότι το ένα είναι γεμάτο ζάχαρη.
Οι εννέα κουταλιές ζάχαρη είναι σαν να πίνεις αναψυκτικό.
Ανεβάζουν απότομα τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Να σας δείξω τι εννοώ.
Δείτε τι συμβαίνει. Η παραπανίσια ζάχαρη μετατρέπεται σε γλυκογόνο.
Το γλυκογόνο γίνεται αποθηκευμένο λίπος.
Η ινσουλίνη δεν μπορεί να το μεταφέρει στους μύες
και λέει στον οργανισμό «Θα ξαναγυρίσω για αυτό».
Αν όμως το κάνεις αυτό δύο-τρεις φορές τη μέρα, τότε παραμένει στην κοιλιά σου.
Και δεν μπορείς να το ξεφορτωθείς.
Γνωρίζουμε πλέον ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ κατανάλωσης προστιθέμενης ζάχαρης
και της εμφάνισης αυξημένων περιστατικών καρδιακών παθήσεων,
σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκίας.
Πώς μπορούμε να σταματήσουμε αυτόν τον εθισμό;
Μιλάω πραγματικά για εθισμό. Θα σας δείξω κάτι.
Βλέπετε μια ακτινογραφία εγκεφάλου ενός φυσιολογικού ανθρώπου.
Τα κόκκινα σημεία αντιπροσωπεύουν την ντοπαμίνη.
Αυτό δείχνει την ανταμοιβή. Είναι το «Αααα!» όταν δαγκώνω το εκλέρ.
Ξέρω ότι δεν θα φάω δύο ή τρία από αυτά.
Αλλά αυτό που συμβαίνει όταν εθίζεσαι είναι το εξής.
Βλέπετε τη διαφορά από την εγκεφαλική απεικόνιση ενός κοκαϊνομανή;
Δεν έχει κόκκινες κουκκίδες, δεν έχει ντοπαμίνη.
Το σύστημα ανταμοιβής έχει σβήσει. Γι' αυτό χρειάζομαι όλο και πιο πολύ.
Εδώ βλέπετε την εγκεφαλική απεικόνιση ενός παχύσαρκου ανθρώπου.
Εδώ πρόκειται για εθισμό στη ζάχαρη.
Το ίδιο φαινόμενο. Υπάρχει αυτή η λαχτάρα.
Λαχταράω να φάω μέχρι και 22 κουταλιές του γλυκού.
Για τους εφήβους είναι 30 κουταλιές του γλυκού τη μέρα.
Πώς θα το αντιμετωπίσουμε αυτό;
Πώς θα βρούμε λύση στο πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας;
Με ένα σύστημα προειδοποιήσεων. Αυτό έχω να προτείνω.
Το κάναμε για τον καπνό, γιατί να μην το κάνουμε και για όλα τα τρόφιμα;
Να έχουμε μια προειδοποίηση πάνω σε κάθε πακέτο
πέρα από όλες αυτές τις υπέροχες πληροφορίες που δεν διαβάζει κανείς.
Σοβαρά. Να γράφει πόσες κουταλιές του γλυκού περιέχονται όχι μόνο σε μία μερίδα
αλλά και σε ολόκληρη τη συσκευασία, όχι μόνο σε μια εξωφρενικά μικρή μερίδα.
Αν το προϊόν δεν έχει δευτερεύουσα ζάχαρη, καθόλου επιπρόσθετη ζάχαρη,
θα πρέπει να το γράφουμε και να του βάζουμε πράσινη ετικέτα.
Έτσι τα παιδιά θα γνωρίζουν τη διαφορά
και όταν έρθει η ώρα για μπέργκερ και πατάτες
να λένε στους γονείς τους, «Μπαμπά, σίγουρα θες το μπουκάλι
που έχει 57 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη με τις πατάτες σου; Εγώ θέλω μηδέν!»
Αυτό μπορούμε να κάνουμε. Όλοι μαζί. Να εξαλείψουμε την παιδική παχυσαρκία.
Εμείς, ο λαός, πρέπει να φτάσουμε το ζήτημα μέχρι το Καπιτώλιο.
Ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)