เมื่ออัลตราไวโอเลตจากแสงแดด กระทบผิวหนังของเรา
มันส่งผลต่อเราแต่ละคนต่างกัน
ขึ้นอยู่กับสีผิวของเรา การสัมผัสกับแสงไม่กี่นาที
เปลี่ยนคนคนหนึ่งให้ตัวแดงเป็นกุ้ง
ในขณะที่อีกคนต้องตากแดดเป็นชั่วโมง ถึงจะเห็นความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย
อะไรเป็นสาเหตุของความแตกต่างนั้น
และผิวหนังของเรา มีเฉดสีที่แตกต่างกันขนาดนี้แต่แรกได้อย่างไร
ไม่ว่าจะสีอะไรก็ตาม
ผิวของเราบอกเล่าเรื่องที่น่าสนใจ ของความกล้าและการปรับตัวของมนุษย์
ที่เผยถึงความเปลี่ยนแปลง เพื่อการทำงานเชิงชีวภาพ
ทั้งหมดเกี่ยวข้องกับเมลานินเป็นหลัก
เม็ดสีที่ให้สีผิวและผม
องค์ประกอบนี้มาจากเซลล์ผิวทีเรียกว่า เมลาโนไซท์
และมีสองรูปแบบพื้นฐาน
มี ยูเมลานิน ซึ่งให้สีผิวในโทนช่วงสีน้ำตาล
เช่นเดียวกันกับ ผมสีดำ น้ำตาล และบลอนซ์
และ ฟีโอเมลานิน ที่ให้กระและผมมีสีน้ำตาลแดง
แต่มนุษย์ไม่ได้เป็นแบบนี้เสมอไป
โทนสีที่แตกต่างหลากหลายของเรา เกิดจากกระบวนการวิวัฒนาการ
ที่ถูกขับเคลื่อนโดยดวงอาทิตย์
มันเริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 50, 000 ปีก่อน เมื่อบรรพบุรุษของพวกเราอพยพมาจากแอฟริกา
ไปสู่ยุโรปและเอเชีย
มนุษย์โบราณอาศัยอยู่ระหว่างเส้นศูนย์สูตร และเส้นรุ้งที่อยู่ห่างเส้นศูนย์สูตรไปทางใต้
บริเวณที่เต็มไปด้วยลำแสงยูวี ที่มาจากดวงอาทิตย์
เมื่อผิวหนังของเราได้รับยูวีเป็นเวลานาน
ลำแสงยูวีทำลายดีเอ็นเอภายในเซลล์ของเรา
และผิวหนังก็เริ่มที่จะไหม้
ถ้าความเสียหายนั้นรุนแรงพอ
การกลายพันธ์ุของเซลล์ ก็จะทำให้เกิดมะเร็งผิวหนังได้
มะเร็งที่อันตรายที่เกิดขึ้น ในเมลาโนไซท์ของผิวหนัง
โลชันกันแดดที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน ไม่มีอยู่เมื่อ 50,000 ปีก่อน
แล้วบรรพบุรุษของเรา รับมือกับการจู่โจมของยูวีได้อย่างไร
กุญแจสำคัญในการอยู่รอดอยู่ที่ โลชันกันแดดส่วนตัวของพวกเขา
ที่ถูกสร้างภายใต้ผิวหนัง: เมลานิน
ชนิดและปริมาณของเมลานินในผิวหนังของคุณ
กำหนดว่าคุณจะได้รับการปกป้อง จากดวงอาทิตย์มากหรือน้อย
มันขึ้นอยู่กับการตอบสนองของผิวหนัง เมื่อถูกแสงตกกระทบ
เมื่อมันได้รับแสงยูวี
ที่กระตุ้นตัวรับที่ไวต่อแสง ที่เรียกว่า โรห์ดอพซิน
ซึ่งกระตุ้นการสร้างของเมลานิน เพื่อเป็นเกราะปกป้องเซลล์จากการถูกทำลาย
สำหรับคนที่มีผิวสีอ่อน เมลานินที่ถูกสร้างเพิ่ม ทำให้ผิวสีคล้ำขึ้นและทำให้เกิดสีแทน
ตลอดหลายรุ่นของสิ่งมีชีวิต
มนุษย์อาศัยอยู่ในบริเวณเส้นรุ้งที่มีแดดมาก ในแอฟริกา
ปรับตัวให้มีจุดเปลี่ยนการผลิตเมลานิน ที่สูงกว่า
และมี ยูเมลานิน มากกว่า
ทำให้ผิวหนังมีโทนสีที่คล้ำกว่า
เกราะกันแดดที่ถูกติดตั้งมานี้ ช่วยปกป้องพวกเขาจากมะเร็งผิวหนัง
ซึ่งน่าจะทำให้พวกเขา มีความเหมาะสมทางวิวัฒนาการมากกว่า
และสามารถส่งผ่านลักษณะที่เป็นประโยชน์ ไปยังสิ่งมีชีวิตรุ่นต่อไป
แต่ไม่นานหลังจากนั้น บรรพบุรุษที่ปรับตัวต่อแดด ก็อพยพขึ้นไปทางตอนเหนือ
ออกจากเขตร้อน
กระจายไปไกลทั่วทั้งโลก
ยิ่งพวกเขาเดินทางเหนือขึ้นไปเท่าไร แสงแดดที่เข้ามาโดยตรงก็ยิ่งน้อยลง
นั่นเป็นปัญหา เนื่องจาก แม้ว่าแสงยูวีจะทำอันตรายต่อผิวได้
มันยังมีประโยชน์ที่สำคัญไม่แพ้กัน
ยูวีช่วยร่างกายของเราในการผลิตวิตามินดี
ส่วนประกอบที่ให้ความแข็งแรงกับกระดูก และทำให้เราดูดซึมแร่ธาตุสำคัญ
อย่างแคลเซียม เหล็ก แมกนีเซียม ฟอสเฟต และสังกะสี
เมื่อปราศจากมัน มนุษย์ก็รู้สึกเมื่อยล้าอย่างรุนแรง และมีกระดูกที่ไม่แข็งแรง
นั่นสามารถทำให้เกิดอาการที่รู้จักกันว่า โรคกระดูกอ่อน
สำหรับมนุษย์ผู้ทีผิวสีคล้ำป้องกันแสงแดด ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
การขาดวิตามินดี น่าจะเป็นปัญหาร้ายแรง ที่คุกคามคนทางตอนเหนือ
แต่พวกเขาบางรายมีการสร้างเมลานินที่น้อย
พวกเขาได้รับแสงในปริมาณน้อยพอ ที่การเกิดมะเร็งผิวหนังจะเป็นไปได้น้อยกว่า
และสีผิวที่อ่อนของพวกเขา ดูดซับแสงยูวีได้ดีกว่า
ฉะนั้น พวกเขาได้รับประโยชน์จากวิตามินดี
มีกระดูกที่แข็งแรง
และมีชีวิตอยู่รอดได้ดี พอที่จะมีลูกหลานที่แข็งแรง
ตลอดการคัดเลือกหลายรุ่น
สีผิวในคนที่อยู่ในบริเวณเหล่านั้น ค่อย ๆ มีสีอ่อนลง
จากการปรับตัวของบรรพบุรุษพวกเรา
ทุกวันนี้โลกของเราเต็มไปด้วยคน ที่มีสีผิวต่าง ๆ มากมาย
โดยทั่วไป ผิวสีคล้ำที่มี ยูเมลานินมาก ในที่ร้อน มีแดดมาก บริเวณเส้นศูนย์สุตร
และผิวสีอ่อนลง ที่มีฟีโอเมลานินมาก ที่กระจายตัวอยู่ในส่วนนอก
ซึ่งไม่ค่อยจะมีแสงแดด
ดังนั้น สีผิวเป็นมากกว่าลักษณะที่เปลี่ยนแปลงไป เพื่อให้เราอยู่บนดาวดวงนี้
ที่หมุนอยู่รอบดวงอาทิตย์ได้
มันอาจดูดซับแสง
แต่มันไม่สะท้อนนิสัยคนแน่นอน