Κρατώ κάτι εξαιρετικά παλιό.
Είναι παλαιότερο από οποιοδήποτε ανθρώπινο κατασκεύασμα,
παλαιότερο από τη ζωή πάνω στη Γη,
παλαιότερο από τις ηπείρους και τους ωκεανούς ανάμεσά τους.
Αυτό δημιουργήθηκε πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια πριν
στις πρώτες μέρες του ηλιακού μας συστήματος
όταν οι πλανήτες ακόμη σχηματίζονταν.
Αυτό το σκουριασμένο κομμάτι νικελίου και σιδήρου μπορεί να μη φαίνεται ξεχωριστό,
αλλά όταν το ανοίξετε κόβοντάς το...
μπορείτε να δείτε ότι είναι διαφορετικό από τα γήινα μέταλλα.
Το μοτίβο αποκαλύπτει μεταλλικούς κρυστάλλους
που δημιουργούνται μόνο στο διάστημα,
όπου το τετηγμένο μέταλλο μπορεί να κρυώσει πολύ αργά,
λίγους βαθμούς κάθε εκατομμύριο χρόνια.
Κάποτε ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου αντικειμένου,
ενός από τα εκατομμύρια που ξέμειναν αφότου δημιουργήθηκαν οι πλανήτες.
Τα ονομάζουμε αστεροειδείς.
Οι αστεροειδείς είναι οι παλαιότεροι και πιο πολυπληθέστεροι κοσμικοί γείτονές μας.
Το γραφικό δείχνει γεωπλήσιους αστεροειδείς σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο,
με κίτρινο,
και τους εγγύς στην τροχιά της Γης,
με μπλε.
Τα μεγέθη της Γης, του Ηλίου και των αστεροειδών είναι υπερβολικά,
ώστε να τα δείτε πιο καθαρά.
Ομάδες επιστημόνων σε όλον τον κόσμο ψάχνουν για αυτά τα αντικείμενα,
ανακαλύπτουν νέα κάθε μέρα,
χαρτογραφώντας σταθερά το γεωπλήσιο διάστημα.
Πολύ από αυτή τη δουλειά χρηματοδοτείται από τη NASA.
Θεωρώ την αναζήτηση αυτών των αστεροειδών σαν ένα μεγάλο δημόσιο έργο,
αλλά αντί να φτιάχνουμε μια λεωφόρο, χαρτογραφούμε το διάστημα,
χτίζουμε ένα αρχείο που θα κρατήσει για γενεές.
Αυτοί είναι οι 1.556 γεωπλήσιοι αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν πέρσι.
Και αυτοί είναι όλοι οι γνωστοί γεωπλήσιοι αστεροειδείς,
όπου στην τελευταία καταμέτρηση ήταν 13.733.
Καθένας έχει φωτογραφηθεί, καταγραφεί
και το μονοπάτι του γύρω από τον Ήλιο έχει προσδιοριστεί.
Αν και διαφέρουν από αστεροειδή σε αστεροειδή,
τα περισσότερα μονοπάτια μπορούν να προβλεφθούν για δεκάδες χρόνια.
Τα μονοπάτια μερικών αστεροειδών μπορούν να προβλεφθούν με εξαιρετική ακρίβεια.
Για παράδειγμα, επιστήμονες στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης
προέβλεψαν πού θα βρισκόταν ο αστεροειδής Τουτάτης σε τέσσερα χρόνια
σε ακτίνα 30 χιλιομέτρων.
Μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια,
ο Τουτάτης ταξίδεψε 8,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα.
Αυτή είναι μια κλασματική ακρίβεια
του 0.000000004.
(Γέλια)
Τώρα, ο λόγος που έχω αυτό το όμορφο θραύσμα αστεροειδή
είναι επειδή, όπως όλοι οι γείτονες,
οι αστεροειδείς έρχονται καμιά φορά απρόσμενα.
(Γέλια)
Σήμερα πριν από τρία χρόνια,
ένας μικρός αστεροειδής εξερράγη πάνω από την πόλη Τσελιαμπίνσκ στη Ρωσία.
Αυτό το αντικείμενο είχε πλάτος περίπου 19 μέτρα
ή το μέγεθος σχεδόν ενός παντοπωλείου.
Αντικείμενα αυτού του μεγέθους χτυπούν τη Γη περίπου κάθε 50 χρόνια.
Πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια,
ένα πολύ μεγαλύτερο αντικείμενο χτύπησε τη Γη,
προκαλώντας μια μαζική εξαφάνιση.
Το 75% των ειδών φυτών και ζώων χάθηκαν,
συμπεριλαμβανομένων, δυστυχώς, των δεινοσαύρων.
Αυτό το αντικείμενο είχε πλάτος περίπου 10 χιλιόμετρα,
10 χιλιόμετρα είναι περίπου το ύψος πτήσης ενός τζετ 747.
Την επόμενη φορά που θα είστε σε αεροπλάνο,
πιάστε θέση στο παράθυρο, κοιτάξτε έξω και φανταστείτε έναν βράχο τόσο μεγάλο
που τοποθετημένος στο έδαφος,
αγγίζει το φτερό σας.
Είναι τόσο φαρδύ
που το αεροπλάνο σας χρειάζεται ένα πλήρες λεπτό για να τον περάσει.
Αυτό είναι το μέγεθος του αστεροειδή που χτύπησε τη Γη.
Κατά τη διάρκεια της ζωής μου
οι αστεροειδείς θεωρούνται μια αξιόπιστη απειλή για τον πλανήτη μας.
Από τότε, υπάρχει μια εστιασμένη προσπάθεια σε εξέλιξη
να ανακαλύψουμε και να καταγράψουμε αυτά τα αντικείμενα.
Έχω την τύχη να είμαι μέρος αυτής της προσπάθειας.
Είμαι σε μια ομάδα επιστημών
που χρησιμοποιούν το τηλεσκόπιο NEOWISE της NASA.
Αυτό δεν έχει σχεδιαστεί για να βρίσκει αστεροειδείς.
Σχεδιάστηκε να περιστρέφεται γύρω από τη Γη
και να κοιτάει πέρα από το ηλιακό μας σύστημα
για να ψάξει για τα πιο κρύα αστέρια και τους πιο φωτεινούς γαλαξίες.
Το έκανε πολύ καλά στην προγραμματισμένη διάρκεια ζωής των επτά μηνών.
Αλλά σήμερα, μετά από έξι χρόνια, συνεχίζει ακόμη.
Το μετατρέψαμε να ανακαλύπτει και να μελετά αστεροειδείς.
Αν και είναι ένα υπέροχο μικρό διαστημικό ρομπότ,
πλέον είναι σαν ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο.
Το κρυογόνο που ψύχει τους αισθητήρες του έχει τελειώσει προ πολλού,
έτσι αστειευόμαστε ότι έχει χαλάσει το κλιματιστικό.
Έχει 1,48 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα στο οδόμετρο,
αλλά ακόμη πάει καλά
και τραβάει αξιόπιστα μια φωτογραφία του ουρανού κάθε 11 δευτερόλεπτα.
Έχει τραβήξει 23 φωτογραφίες από τη στιγμή που ξεκίνησα να μιλάω.
Ένας από τους λόγους που είναι τόσο πολύτιμο
είναι επειδή βλέπει τον ουρανό στο θερμικό υπέρυθρο.
Δηλαδή αντί να βλέπει το φως του ήλιου που αντανακλούν οι αστεροειδείς,
το NEOWISE βλέπει τη ζέστη που εκπέμπουν.
Είναι μια πολύ σημαντική δυνατότητα αφού μερικοί αστεροειδείς είναι θεοσκότεινοι
και μπορεί να είναι δύσκολο ή απίθανο να φανούν με άλλα τηλεσκόπια.
Αλλά όλοι οι αστεροειδείς, φωτεινοί ή σκοτεινοί, λάμπουν για το NEOWISE.
Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν κάθε τεχνική στη διάθεσή τους
για να ανακαλύψουν και να μελετήσουν αστεροειδείς.
Το 2010, επιτεύχθηκε ένα ιστορικό ορόσημο.
Η κοινότητα, μαζί, ανακάλυψε πάνω από το 90 τοις εκατό των αστεροειδών
μεγαλύτερους από ένα χιλιόμετρο μήκος --
αντικείμενα ικανά για μαζική καταστροφή στη Γη.
Αλλά δεν έχει τελειώσει ακόμη η δουλειά.
Ένα αντικείμενο πάνω από 140 μέτρα
θα μπορούσε να καταστρέψει μια χώρα μεσαίου μεγέθους.
Μέχρι τώρα, έχουμε βρει μόνο το 25 τοις εκατό αυτών.
Πρέπει να συνεχίσουμε να ψάχνουμε τον ουρανό για γεωπλήσιους αστεροειδείς.
Είμαστε το μόνο είδος που μπορεί να καταλάβει τον διαφορικό λογισμό
ή να χτίσει τηλεσκόπια.
Ξέρουμε πώς να βρούμε αυτά τα αντικείμενα.
Είναι η ευθύνη μας.
Αν βρούμε έναν επικίνδυνο αστεροειδή με σημαντικά πρώιμη προειδοποίηση,
θα μπορούσαμε να τον σπρώξουμε μακριά.
Σε αντίθεση με τους σεισμούς, τους τυφώνες ή τα ηφαίστεια,
η πρόσκρουση ενός αστεροειδή μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια
και να εμποδιστεί.
Τώρα πρέπει να χαρτογραφήσουμε το γεωπλήσιο διάστημα.
Πρέπει να συνεχίσουμε να ψάχνουμε το διάστημα.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)