ကျွန်မ ဒူဘိုင်းမှာ နေထိုင်ခဲ့စဉ် "အနားယူဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာလား?"ဆိုပြီး
တစ်ချိန်လုံး အမေးခံနေခဲ့ရပါတယ်။
(ရယ်သံများ)
"ကလေးတွေဆီ အလည်လာတာလား?"
(ရယ်သံများ)
"ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာအောင် နေထိုင်မှာလဲ?"
တကယ်တော့၊ ကျွန်မဟာ နည်းနည်းလေးကြာအောင် နေထိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာပါ။
ကျွန်မဟာ ပင်လယ်ကွေ့ဒေသမှာ နေထိုင်ပြီး စာသင်လာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော်ခဲ့ပါတယ်။
(ချီးကျူးသံများ) (လက်ခုပ်သံများ)
အဲဒီနှစ်များအတွင်းမှာ ကျွန်မဟာ အပြောင်းအလဲတွေ အများကြီးကို မြင်ခဲ့ရပါတယ်။
အဲဒါနှင့် ပတ်သက်တဲ့ စာရင်းအင်းတွေဟာ အတော်လေး စိတ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းတာကိုး။
ဘာသာစကား ဆုံးရှုံးမှု နှင့် အင်္ဂလိပ်စကားကို တစ်ကမ္ဘာလုံး သုံးနေခြင်းကို ဒီနေ့ပြောချင်တယ်။
အဘူဒါဘီမှာ သက်ကြီးတွေကို အင်္ဂလိပ်စာကို သင်ပေးနေခဲ့တဲ့
ကျွန်မ မိတ်ဆွေအကြောင်းကို ပြောချင်ပါတယ်၊
သာယာတဲ့ တစ်နေ့မှာ သူမဟာ သူတို့ကို ပန်းခြံတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားကာ
သဘာဝဆိုင်ရာ ဝေါဟာရတွေကို သင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့၊ လက်တွေ့မှာကျတော့ သူမကိုယ်တိုင်ကမှ
ဒေသခံ အပင်များအတွက် အာရပ်စကားလုံးတွေ ပြီးတော့ ၎င်းတို့အသုံးဝင်ပုံ အကြောင်းကို၊
အလှပြင်ရန်၊ ချက်ပြုတ်ရန်၊ ပယဆေးအဖြစ် အသုံးပြုပုံတွေ သင်ယူခဲ့ရတဲ့ နေ့ဖြစ်လာပါတယ်။
အဲဒီကျောင်းသားတွေက အဲဒီလို ဗဟုသုတတွေကို ဘယ်ရရှိနိုင်ခဲ့ကြတာလဲ?
သူတို့ရဲ့ အဘိုးအဖွားများ၊ သူတို့အရင်က မျိုးဆက်များထံမှ သေချာပါတယ်။
မျိုးဆက် တစ်ခုနဲ့တစ်ခုတို့ဟာ ဆက်သွယ်ပြောပြဖို့ အရေးကြီးတာကို
ကျွန်မအနေနဲ့ ပြောဖို့ လိုမယ်မထင်ပါဘူး။
ဒီနေမှာ ဘာသာစကားများ မကြုံစဖူး မြင့်တဲ့နှုန်းဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းနေကြတာဟာ ဝမ်းနည်းစရာပါ။
၁၄ ရက်နေ့တိုင်းမှာ ဘာသာစကားတစ်ခုကျ ပျောက်ကွယ်နေပါတယ်။
အဲဒါကို သူတို့ဘယ်လိုလုပ် သိကြမှန်း ကျွန်မမသိပေမဲ့ သူတို့အဆိုက အဲဒီလိုဖြစ်နေတာကိုး။
တစ်ချိန်တည်းမှာ အင်္ဂလိပ်ဟာ ငြင်းကွယ်မရနိုင်တဲ့ ကမ္ဘာ့ဘာသာစကား ဖြစ်နေပါတယ်။
အဲဒီအချက်ဟာ ခုနကပြောတာနဲ့ ဆက်စပ်နေလား၊ ကျွန်မ မသိပါ။
ကျွန်မ သေချာပေါက် သိတာက၊ ကျွန်မဟာ အပြောင်းအလဲကြီးတွေကို မြင်ခဲ့ရတယ်။
ကျွန်မ ပင်လယ်ကွေ့ဆီကို ပထမအကြိမ် လာစဉ်တုန်းက ကူးဝိတ်ကို ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်၊
တော်တော့ကို ခက်ခဲခဲ့တဲ့ ကာလများတုန်းကပါ။
တကယ်တော့ သိပ်မကြာလှသေးတဲ့ စောစောပိုင်းနှစ်များလို ပြောနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်မကို ဗြိတိသျှကောင်စီကနေပြီး ခန့်အပ်ခဲ့တာပါ၊
ကျွန်မနဲ့အတူ အခြားဆရာ ၂၅ ဦးခန့်ပါခဲ့ပါတယ်၊
ကူးဝိတ် အစိုးရကျောင်းတွေမှာ စာသင်ပေးခဲ့ကြတဲ့ ပထမဦးဆုံးသော မူစလင်မဟုတ်တဲ့ ဆရာတွေပါ။
အင်္ဂလိပ်စာကို သင်ပေးရန် ကျွန်မတို့ကို ခေါ်ယူခဲ့တာပါ၊
အစိုးရက နိုင်ငံကို ခေတ်မီအောင် ပြုလုပ်လိုချင်ခဲ့လို့ပါ၊
နိုင်ငံသားတွေကို ပညာရေးမှ တစ်ဆင့် အားသစ်လောင်းပေးရန် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
ပြီးတော့ UK ကလည်း ရေနံပေါ်ကြွယ်တဲ့ နိုင်ငံထံမှ အကျိုးစီးပွားအချို့ကို ရရှိခဲ့တာလည်း အမှန်ပါပဲ။
အိုကေနော်။
ကျွန်မ တွေ့မြင်ခဲ့ရတဲ့ အဓိကအကျဆုံး အပြောင်းအလဲတွေကတော့
အင်္ဂလိပ်စာကို သင်ကြားမှုရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ဟာ
အပြန်အလှန် အကျိုးရှိတဲ့ လုပ်ငန်းမှနေပြီး
ဒီနေ့ မြင်တွေ့နေရသလို တကယ့်ကို ကြီးမားလှတဲ့ နိုင်ငံတကာ လုပ်ငန်းကြီး
တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလာခဲ့ပါပြီ။
ကျောင်းတွေရဲ့ သင်ရိုးညွှန်တမ်းထဲက နိုင်ငံခြား ဘာသာစကား တစ်ခု မဟုတ်တော့သလို၊
မိခင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံရဲ့ အဓိကအကျဆုံးနှင့် တစ်ခုတည်းသော ဘာသာစကားလည်း မဟုတ်တော့ပါ။
၎င်းဟာ ကမ္ဘာပေါ်က အင်္ဂလိပ်လို ပြောကြတဲ့
နိုင်ငံတိုင်းအတွက် ရေပန်းစားနေတဲ့ အရာဖြစ်လာပါတယ်။
ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို မဖြစ်ရမှာလဲ?
နောက်ဆုံး ထုတ်ပြန်လိုက်တဲ့ ကမ္ဘာ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းများရဲ့
အမှတ်ပေးစနစ်နှင့်အညီ၊ အကောင်းဆုံး ပညာရေးစနစ်ကို၊
UK နဲ့ US နိုင်ငံများထဲက တက္ကသိုလ်တွေမှာ တွေ့ရှိနိုင်လို့ပါပဲ။
အဲဒါကြောင့်မို့လို့၊ လူတိုင်းဟာ အင်္ဂလိပ်စာ ပညာရေးကို လိုချင်တာ သဘာဝကျပါတယ်။
ရှင်တို့အတွက် ၎င်းဟာ မိခင်ဘာသာစကား မဟုတ်ရင် ရှင်တို့ဟာ စာမေးပွဲကို အောင်ဖို့ လိုပါတယ်။
ဒီနေရာမှာ၊ ကျောင်းသား တစ်ယောက်ကို သူ့ဘာသာစကား ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုတည်းကို ကြည့်ပြီး
ငြင်းပယ်မှုဟာ သဘာဝကျရဲ့လားလို့ မေးစရာ ရှိနိုင်ပါတယ်။
ရှင်တို့ဆီမှာ ကွန်ပျူတာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပါရမီရှင် သိပ္ပံပညာရှင် ရှိချင်ရှိုနိုင်ပါတယ်။
ထိုသူ့အတွက်ပါ ဥပမာ၊ ရှေ့နေ တစ်ဦးလို ဘာသာစကားဟာ လိုအပ်ချက်လား?
ကျွန်မအနေနဲ့ အဲဒီလို မထင်ပါဘူး။
ကျွန်မတို့ အင်္ဂလိပ်စာကို သင်ပေးကြတဲ့ ဆရာတွေကတော့ အမြဲတမ်းပဲ ပယ်ချကြပါတယ်။
ကျွန်မတို့ဟာ ရပ်ပစ်ရေး ဆိုင်းဘုတ်ကို ချပေးကာ သူတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ကြပါတယ်၊
သူတို့ဟာ အင်္ဂလိပ်စာကို တတ်ကျွမ်း မလာမချင်း သူတို့အိပ်မက်ကို ရုပ်လုံးဖေါ် မရနိုင်တော့ပါ။
အဲဒါကို ဒီလိုနည်းဖြင့် ရှင်းပြပါရစေ၊
ကင်ဆာရောဂါ ကုသနည်းကို သိထားပေမဲ့
ဒတ်ခ်ျ ဘာသာစကား တစ်ခုတည်းကိုသာ ပြောတတ်သူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရရင်၊
ကျွန်မက သူ့တကို ဗြိတိသျှ တက္ကသိုလ်ထဲ ဝင်မရအောင် တားဆီးရမှာတဲ့လား?
အဲဒီလို မလုပ်သင့်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့၊ ကျွန်မတို့ လက်တွေ့မှာ လုပ်နေကြတာက အဲဒီလိုဖြစ်နေပါတယ်။
ကျွန်မတို့လို အင်္ဂလိပ်စာကို သင်ပေးတဲ့ ဆရာများဟာ တံခါးစောင့်တွေပါ၊
ရှင်တို့ဟာ ရှင်တို့ရဲ့ အင်္ဂလိပ်စာ အဆင့်အတန်းက အတော်ကလေး ကောင်းတာကို
ကျွန်မတို့ကို သက်သေထူပြရန် လိုပါလိမ့်မည်။
အဲဒီလို လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေကို အများကြီးပေးထားမှုဟာ အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပါတယ်...
(ရယ်သံများ) (လက်ခုပ်သံများ)
လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲက နည်းပါးလှတဲ့ အဲဒီလို လူနည်းစုအား အာဏာတွေကို အများကြီး ပေးလိုက်မှုက၊
တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက် အတားအဆီးကြီးကို ဖန်တီးပေးသလို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့၊ ရှင်တို့က၊
"သုတေသနတွေကိုကော ဘယ်လိုပြောမလဲ? အဲဒါတွေ အင်္ဂလိပ်လို ဖြစ်နေကြတယ်လေ။"
စာအုပ်တွေက အင်္ဂလိပ်လို ဖြစ်နေကြတယ်၊
ဂျာနယ်တွေကလည်း အင်္ဂလိပ်လို ဖြစ်နေကြတယ်၊
အဲဒါတွေဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားဖြည့်ပေးနေတာပဲ မဟုတ်လား ပြောတာကို ကျွန်မ ကြားနိုင်ပါတယ်။
အဲဒါက အင်္ဂလိပ်စာ လိုအပ်နေခြင်းကို အားဖြည့်ပေးနေလို့ ဆက်ပြီး အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်နေဦးမှာပါ။
ဘာသာပြန်မှုကကော ဘယ်လို ဖြစ်သွားသလဲလို့ ကျွန်မက မေးချင်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့ အစ္စလမ် ရွှေခေတ်ဆီကို ပြန်သွားကြမယ်ဆိုရင်၊
— ဘာသာပြန်ဆိုမှုတွေ တသီကြီး ရှိနေခဲ့တဲ့ ကာလပါပဲ —
သူတို့ဟာ လက်တင် နဲ့ ဂရိ ဘာသာများမှနေပြီး
အာရပ် ဘာသာသို့၊ ပါရှား ဘာသာစကားသို့ ပြန်ဆိုခဲ့ကြပါတယ်၊
အဲဒီနောက်မှာ အဲဒါတွေကို ဥရောပတိုက်ထဲက ဂျာမန်မျိုးနွယ် ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုခဲ့ကြပါတယ်၊
ပြီးတော့ ရောမမျိုးနွယ် ဘာသာများသို့ ပြန်ဆိုခဲ့ကြပါတယ်၊
အဲဒီလိုနည်းဖြင့် ဥရောတိုက်ရဲ့ မှောင်မိုက်နေခဲ့တဲ့ ခေတ်များဟာ လင်းထိန်းလာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်မ ပြောတာကို တစ်လွဲမထင်လိုက်ကြပါနဲ့၊
— အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားမှုကို၊ အင်္ဂလိပ်စာ သင်နေတဲ့ ဆရာတွေ အားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေတာ မဟုတ်ပါ —
ကျွန်မဟာ အဲဒါကို လက်ခံပါတယ်၊ အင်္ဂလိပ်ဆိုတဲ့ ကမ္ဘာ့သုံး ဘာသာစကား ရှိနေတာကို ကြိုက်ပါတယ်၊
အဲဒီလို ဘာသာစကားမျိုးဟာ ဒီနေ့တွင် မကြုံစဖူး လိုအပ်လှပါတယ်။
ဒါပေမဲ့၊ ၎င်းကို အတားအဆီး တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုမှုကို ကျွန်မ ဆန့်ကျင်ပါတယ်။
ဒီနေ့ ရှိနေကြတဲ့ ဘာသာစကား ၆၀၀ ကျော်ကို ကျွန်မတို့ဟာ အဆုံးသပ်လိုက်ပြီး
အဓိက အဖြစ် အင်္ဂလိပ် နဲ့ တရုတ်ဘာသာတွေကိုသာ တကယ်ပဲ ချန်ထားချင်ကြတာလား?
ကျွန်မတို့ဟာ အဲဒီထက်မက ပိုလိုအပ်ပါတယ်။
ဒီတော့ စည်းကို ဘယ်နေရာမှာ ဆွဲပေးကြမလဲ?
လက်ရှိစနစ်ကတော့ အတတ်ပညာဗဟုသုတကို
အင်္ဂလိပ်စာနှင့် ညီမျှခြင်း ထိုးပေးထားပါတယ် —
(ရယ်မောသံများ)
— အဲဒါကိုက တစ်ဖက်သတ် အမြင်ဖြစ်နေပါပြီ။
(ချီးကျူးသံများ) (လက်ခုပ်သံများ)
ပြီးတော့ ရှင်တို့ကို ကျွန်မ သတိရစေချင်တာက
ဒီနေ့ ပညာတတ်လူတန်းစား တစ်ခုလုံး ရပ်နေကြရတဲ့ ပခုံးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ကြတဲ့ ဧရာမ ပညာရှင်ကြီးတွေဟာ၊
အင်္ဂလိပ်စာကို တတ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ကြပါဘူး၊
— သူတို့ဟာ အင်္ဂလိပ်စာကို ဘယ်လို စာမေးပွဲကိုမှ ဖြေကြားရန် မလိုအပ်ခဲ့ကြပါ —
အဲဒီလို ထောက်ပြလို့ ရနိုင်တာက၊ Einstein ပါပဲ။
စကားကြုံလာလို့၊ ကျောင်းမှာ စာသင်နေစဉ်တုန်းကြ သူဟာ ဉာဏ်ထိုင်းနေသူလို့ ယူဆခံခဲ့ရသူပါ၊
လက်တွေ့မှာ သူဟာ စာဖတ်ခက်တဲ့ ရောဂါ ရှိနေခဲ့တာပါ။
သူဟာ အင်္ဂလိပ်စာ စာမေးပွဲဖြေဖို့ မလိုခဲ့ခြင်းဟာ ကျွန်မတို့ ကမ္ဘာကြီးအတွက် ကံကောင်းမှုကြီးပါ၊
TOEFL လို့ ခေါ်တဲ့ အမေရိကန်တို့ရဲ့ အင်္ဂလိပ်စာ စာမေးပွဲကို စတင်ခဲ့တဲ့
၁၉၆၄ ခုနှစ် မတိုင်မီအထိ သူတို့ဟာ စာမေးပွဲကို မဖြေခဲ့ကြရပါ။
အခုတော့ အဲဒီစာမေးပွဲတွေ ဒုနဲ့ဒေး ဖြစ်လာပါပြီ။
အင်္ဂလိပ်စာ စာမေးပွဲတွေကို သန်းနဲ့ချီ ပြုလုပ်နေကာ၊
ကျောင်းသားတွေ သန်းပေါင်းများစွာတို့ဟာ နှစ်တိုင်း အဲဒီစာမေးပွဲတွေကို ဖြေကြားနေကြရပါတယ်။
ရှင်တို့ရော ကျွန်မကပါ၊ အဲဒါ့အတွက် ပေးရတဲ့
စာမေးပွဲခတွေဟာ သိပ်မဆိုးလှဘူးတို့ ထင်မှတ်နိုင်ပါတယ်၊ ၎င်းတို့ဟာ အိုကေပါလို့ ထင်နိုင်ပါတယ်၊
ဒါပေမဲ့ ၎င်းတို့ဟာ ဆင်းရဲသူ သန်းပေါင်း များစွာတို့ အတွက် ကျော်မရနိုင်တဲ့ အတားအဆီးကြီးပါ။
ထစ်ခနဲဆိုတာနဲ့ ကျွန်မတို့က သူတို့ကို ပယ်ချလိုက်ကြတဲ့ သဘောပါ။
(လက်ခုပ်သံများ)
ကျွန်မ မကြာခင်တုန်းက မြင်လိုက်ရတဲ့ ခေါင်းစီးတစ်ခုကို ပြန်သတိရမိစရာပါပဲ၊
"ပညာရေး: ဧရာမ ခွဲခြားမှုကြီး။"
ကျွန်မ နားလည်လိုက်တာက၊ လူတွေ အင်္ဂလိပ်စာကိုမှ အာရုံပြု ပြောချင်ကြတာကို နားလည်ပါတယ်။
သူတို့ဟာ သူတို့ ကလေးတွေကို ဘဝထဲမှာ အကောင်းဆုံး အခွင့်အလမ်းကို ပေးချင်ကြပါတယ်၊
အဲဒီလို ပေးနိုင်ဖို့အတွက်၊ သူတို့ဟာ အနောက်တိုင်း ပညာရေးကို လိုအပ်နေပါတယ်။
ကျွန်မ စောစောပိုင်းက ထောက်ပြခဲ့တဲ့ အနောက်တိုင်း တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရကြသူတွေကမှ
အကောင်းဆုံး အလုပ်တွေကို ရရှိနေကြလို့ပါ၊
အဲဒါဟာ ချာလည်လည်နေတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။
အင်္ဂလိပ် သိပ္ပံပညာရှင် နှစ်ဦးအကြောင်းကို ကျွန်မ ပြောပြပါရစေ။
သူတို့နှစ်ဦးဟာ မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှု တစ်ခုကို လုပ်နေခဲ့ကြပါတယ်၊
တိရိစ္ဆာန်တွေရဲ့ ရှေ့ဖက်ခြေထောက်များ နှင့် အနောက်ဖက် ခြေထောက်များဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုပါ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ဟာ သူတို့လိုချင်ခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေကို မရနိုင်ခဲ့ကြပါ၊
ရှေ့ဆက်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း သူတို့ မသိခဲ့ကြပါ၊
ဂျာမန် ပညာရှင် ရောက်လာကာ သူတို့ဟာ 'ရှေ့ဖက်ခြေထောက်များ' နဲ့ 'အနောက်ဖက် ခြေထောက်များ'ဆိုပြီး
မတူတဲ့စကားလုံးနှစ်လုံး သုံးနေကြတာကို တွေ့ခဲ့တဲ့ ကာလအထိပါပဲ၊
မျိုးရိုးဗီဇပညာ ကိုယ်နှိက်ကရော၊ ဂျာမန် ဘာသာကပါ အဲဒီလိုခွဲခြားမှု မရှိပါ။
အဲဒါနဲ့ ဖျတ်ကနဲ အဲဒီပြဿနာရဲ့ အဖြေကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တယ်!
ကျွန်မတို့ဟာ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားလို့မရရင်၊
ချောင်ပိတ်မိနေတတ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီကိစ္စကိုပဲ အခြားဘာသာစကား တစ်ခုက စဉ်းစားကြည့်နိုင်တယ် ဆိုရင်၊
ကျွန်မတို့ဟာ လက်တွဲဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် ပိုများပြားတဲ့ အရာတွေကို အောင်မြင် သင်ယူနိုင်ကြပါတယ်။
ကျွန်မရဲ့ သမီးဟာ အင်္ဂလန်ကို ကူးဝိတ်နိုင်ငံမှ ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
သူဟာ သိပ္ပံပညာ နှင့် သင်္ချာကို အာရပ်ဘာသာစကားဖြင့် သင်ယူခဲ့ပါတယ်။
သူရဲ့ အင်္ဂလိပ်ကျောင်းမှာကျတော့ သူဟာ အဲဒါတွေကို အင်္ဂလိပ်လို ဘာသာပြန်ဖို့ လိုအပ်ခဲ့ပါတယ်၊
ဒါတောင် သူဟာ အဲဒီ ဘာသာရပ်တွေမှာ သူ့အတန်းထဲမှာအတော်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်၊
ဒါကို ကြည့်ရခြင်းအားဖြင့်၊ ကျွန်မတို့ဆီကို နိုင်ငံခြားမှ ကျောင်းသားတွေ လာရောက်ကြတဲ့ အခါမှာ၊
ကျွန်မတို့ဟာ သူတို့ သိရှိကြတာတွေကို ထိုက်ထိုက်တန်တန် တန်ဖိုးထားခြင်း မရှိကြတာကို ထောက်ပြနေပါတယ်၊
သူတို့ဟာ အဲဒါတွေကို သူတို့ရဲ့ ဘာသာစကားဖြင့် သိရှိကြတာပါ။
ဘာသာစကား တစ်ခု ချုပ်ငြိမ်းတဲ့ အခါမှာ၊
ကျွန်မတို့ဟာ အဲဒီဘာသာစကားနဲ့အတူ ဘာတွေကို ဆုံးရှုံးသွားကြမှန်း ကျွန်မတို့ မသိကြပါ။
စိတ်ကြည်နူးစရာ အချက်တစ်ချက် ရှိပါတယ် —
မကြာခင်တုန်းက CNN မှ ပြပေးခဲ့တာကို ရှင်တို့ မြင်လိုက်ကြသလား၊
သူရဲကောင် ဆုကို ချီးမြင့်မှု အကြောင်းပါ၊
ကင်ညာနိုင်ငံက သိုးကျောင်းသား လူငယ် တစ်ယောက်ကိုပါ၊
သူဟာ သူ့ရွာထဲက ကျန်ကလေးတွေ အားလုံးလိုပဲညမှာ စာမကြည့်နိုင်ခဲ့ပါ၊
ရေနံဆီမီးခွက်ရဲ့ မီးခိုးကြောင့် သူ့မျက်စိတွေ နာနေခဲ့လို့ပါ၊
ပြီးတော့ အိမ်မှာ ရေနံဆီကလည်း လုံလုံလောက် မရှိတတ်ခဲ့လို့ပါ၊
တစ်နေ့လုံးနေ့မှ တစ်ဒေါ်လာသာ ဝင်ငွေရှိနေရင် ဘာကိုများ ဝယ်လို့ ရနိုင်မှာလဲ?
အဲဒါနဲ့ သူဟာ ဘာမှကုန်ကျရန် မလိုတဲ့ နေရောင်သုံး မီးလုံးကို ဖန်တီးခဲ့ပါတယ်၊
အခုတော့ သူ့ရွာထဲက ကလေးတွေအားလုံးဟာ
အိမ်မှာ လျှပ်စစ်ရှိနေတဲ့ ကလေးတွေလိုဘဲ အောင်မှတ်ကောင်းကောင်းကို ရရှိနိုင်ကြပါပြီ။
(လက်ခုပ်သံများ)
သူဟာ သူ့အတွက် ဆုကို လက်ခံယူစဉ် ပြောလိုက်တဲ့ ချစ်စရာ စကားလုံးလေးတွေက:
"ကလေးတွေဟာ ဒီနေ့ ရှိနေတဲ့ အာဖရိကကို
မှောင်မိုက်မှု တိုက်ကြီးကို၊ ထိန်းလင်းနေတဲ့ တိုက်ကြီးအဖြစ်သို့ ရှေ့ဆောင် ခေါ်သွားနိုင်ကြပါတယ်"
အတွေးအခေါ်ဟာ ရိုးရိုးလေးပါ၊ ဒါပေမဲ့ ၎င်းဟာ သိပ်ကို ဝေးလံတဲ့ အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပွားစေနိုင်တယ်။
အလင်းရောင်ကို မရရှိတဲ့ ပြည်သူဟာ၊
အဲဒါဟာ တကယ့်ကို အလင်းမရှိတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တင်စားပြောတာလားပဲဖြစ်ဖြစ်၊
သူတို့ရဲ့ စာမေးပွဲတွေကို မဖြေနိုင်ကြပါ၊
ပြီးတော့ သူတို့ သိရှိကြတာတွေကိုလည်း ကျွန်မတို့ ဘယ်တော့မှာမှ သိလာရမှာ မဟုတ်ပါ။
သူတို့ကိုရော၊ ကျွန်မတို့ ကိုယ်နှိုက်ကိုပါ အမှောင်ထဲမှာ မထားရစ်ကြပါနဲ့။
မတူကွဲပြားမှုတွေကို ဖေါ်ထုတ် သုံးဆောင်ကြပါစို့။
မိမိရဲ့ ဘာသာစကားကို ဂရုစိုက်ကြပါ!
၎င်းကို အသုံးပြုပြီး ကြီးကျယယ်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို ဖြန့်ဝေပေးကြပါစို့!
(လက်ခုပ်သံများ)