Jakie obrazy docierają do nas z reszty świata?
Widzimy naturalne katastrofy,
wojnę, terror.
Widzimy uchodźców
i potworne choroby.
Prawda?
Widzimy piękne plaże,
słodkie zwierzęta,
piękną naturę,
ludowe obrzędy i przedmioty.
A potem mamy połączyć to w naszych głowach
i stworzyć z tego światopogląd.
Jak to możliwe?
Świat wydaje się tak dziwny.
Ja nie uważam, że taki jest.
Nie sądzę, że świat jest tak dziwny.
Mam pomysł.
Wyobraźcie sobie świat jako ulicę,
gdzie najbiedniejsi żyją na jednym końcu, a najbogatsi na drugim,
wszyscy na świecie żyją na tej ulicy.
Wy tam mieszkacie, ja tam mieszkam,
a naszymi sąsiadami są ludzie z takimi samymi dochodami, co my.
Ludzie, którzy żyją w tym samym bloku, co ja,
są z innych krajów, z innych kultur, innych religii.
Ulica może wyglądać, jak coś takiego.
Byłam zaintrygowana.
W Szwecji, gdzie żyję,
spotykam całkiem sporo studentów.
Chciałam wiedzieć,
gdzie według nich znaleźliby się na takiej ulicy?
Więc zamieniłam te domy na ludzi.
To jest siedem miliardów ludzi, którzy żyją na świecie.
Tylko dlatego, że żyjesz w Szwecji, najprawdopodobniej znajdujesz się tu,
czyli w najbogatszej grupie.
Ale studenci, gdy ich pytam,
myślą, że są po środku.
Jak macie zrozumieć świat,
jeśli widząc te wszystkie straszne obrazy ze świata,
myślicie, że żyjecie pośrodku, żyjąc tak naprawdę na szczycie?
Nie tak prosto.
Więc wysłałam fotografów
do 264 domów w 50 krajach, jak dotąd, wciąż liczymy.
W każdym domu fotografowie robią ten sam zestaw zdjęć.
Fotografują łóżko,
kuchenkę,
zabawki
i jakieś 135 innych rzeczy.
Mamy teraz około 40 000 zdjęć,
wyglądają mniej więcej tak.
Na górze jest napisane:
"Rodziny na świecie według dochodów",
i jest tu też schemat naszej ulicy.
Widzimy tu niektóre odwiedzone rodziny.
Biedniejszych po lewej stronie, bogatszych po prawej,
i wszystkich innych pomiędzy, zgodnie z koncepcją.
Możemy zjechać na dół i zobaczyć różne odwiedzone rodziny.
Tu na przykład mamy rodzinę z Zimbabwe,
z Indii, z Rosji i z Meksyku.
Więc możemy patrzeć na te rodziny w ten sposób.
Ale możemy też wybrać jakieś kraje
i je porównać
lub regiony, lub zobaczyć inne rzeczy.
Podejdźmy do frontowych drzwi
i zobaczmy, jak one wyglądają.
To jest świat u drzwi frontowych, uporządkowany według dochodów.
Możemy zobaczyć duże różnice
między Indiami, Filipinami, Chinami, Ukrainą w tych przykładach.
A co, jeśli wejdziemy do domu?
Możemy spojrzeć na łóżka.
Tak mogą wyglądać łóżka.
Nie wyglądają, jak te w kolorowych magazynach.
Nie wyglądają, jak te straszne obrazy w mediach.
Pamiętacie, studenci w Szwecji myśleli,
że są po środku światowego dochodu.
Chodźmy tam.
Zbliżamy się, filtrując ulicę po środku,
w ten sposób.
Wtedy pytam studentów:
Czy tak wyglądają wasze sypialnie?
A oni nie czują się za bardzo jak w domu.
Więc idziemy w dół, żeby zobaczyć, czy to wygląda dla nich bardziej znajomo.
A oni odpowiadają:
Nie, tak nie wygląda typowa szwedzka sypialnia.
Idziemy do góry.
Nagle czują się bardziej u siebie.
Na tym obrazku możemy zobaczyć
sypialnie w Chinach, Holandii,
Południowej Korei, Francji i Stanach Zjednoczonych.
Klikamy tutaj.
Jeśli chcemy wiedzieć więcej o rodzinie i mieszkaniu, w którym to łóżko stoi,
możemy po prostu kliknąć i przejść do rodziny,
tu możemy zobaczyć wszystkie zdjęcia tej rodziny.
Możemy przeglądać je też w ten sposób.
Oczywiście jest to darmowe do użytku dla każdego.
Więc po prostu wejdźcie tu, możecie też dodać więcej zdjęć.
Moim faworytem, którego większość nie chce żebym pokazywała,
a który pokażę wam teraz, są toalety,
bo przecież nie można oglądać toalet innych ludzi,
ale teraz możemy to zrobić.
Tutaj (Śmiech) mamy dużo toalet.
Wyglądają jak te, do których przywykliśmy.
Są w Chinach, Holandii, Stanach Zjednoczonych, Nepalu,
Ukrainie, Francji.
Wyglądają całkiem podobnie.
Ale pamiętajcie, jesteśmy na szczycie.
Może zobaczmy wszystkie toalety?
Teraz to wygląda trochę inaczej.
Możemy więc wizualnie przeszukać kategorie obrazów,
korzystając ze zdjęć jako danych.
Ale nie wszystko widać na zdjeciu.
Czasami łatwiej jest zrozumieć, co ludzie robią,
więc robimy także filmy z urywkami z codziennych zajęć,
takich jak mycie rąk, robienie prania,
mycie zębów i tak dalej.
Pokażę wam krótki fragment mycia zębów,
zaczniemy od góry.
Widzimy ludzi myjących zęby.
Całkiem ciekawie zobaczyć
te same plastikowe szczoteczki używane w tych wszystkich miejscach,
w ten sam sposób.
Niektóre są bardziej zaawansowane,
(Śmiech)
ale wciąż to szczoteczka do zębów.
Idąc w dół do biedniejszego końca,
zobaczymy ludzi używających patyków,
a czasami używających palców do mycia zębów.
Ta kobieta z Malawi
kiedy myje zęby,
zeskrobuje trochę błota ze swojej ściany,
miesza z wodą i potem szczotkuje.
Dlatego w materiale Dollar Street
oznaczyliśmy to zdjęcie
nie tylko jako jej ścianę,
ale także jako jej pastę do zębów,
ponieważ w tym celu także z niej korzysta.
Więc na biedniejszym końcu ulicy
będziecie używać patyka lub palca,
przechodząc do środka, zaczniecie używać szczotki do zębów,
a potem na górze
zaczniecie używać własnej.
Całkiem miło jest nie dzielić szczoteczki ze swoją babcią.
Możecie też spojrzeć na niektóre kraje.
Oto dystrybucja dochodów w USA,
większość ludzi jest po środku.
Odwiedziliśmy jedną rodzinę na bogatszym krańcu, Howardów.
Możemy zobaczyć ich dom tutaj.
Odwiedziliśmy również rodzinę na biedniejszym końcu.
Możemy błyskawicznie porównać
rzeczy w ich domu.
Zobaczmy ich szufladę na sztućce.
Zobaczcie Hadleyów,
wszystkie sztućce mają w zielonym, plastikowym pudełku
i mają kilka różnych rodzajów, niektóre z nich są plastikowe,
podczas gdy Howardowie mają drewnianą szufladę
z drewnianymi przegródkami w środku,
z miejscem dla każdego rodzaju sztućca.
Możemy dodać więcej rodzin
i zobaczyć zlewy kuchenne
lub salony.
Możemy zrobić to samo w innych krajach.
Idziemy do Chin, wybieramy trzy rodziny,
patrzymy na ich domy,
widzimy ich kanapy,
możemy zobaczyć ich kuchenki.
Widząc te kuchenki,
uważam, że to głupie,
że zazwyczaj myśląc o innych krajach,
sądzimy, że mają określone sposoby robienia rzeczy.
Ale popatrzcie na nie.
Bardzo różne, prawda,
ponieważ od poziomu dochodu zależy,
w jaki sposób przygotowujesz jedzenie.
Ale najciekawsze jest porównywanie między krajami.
Mamy tu Chiny i USA.
Zobaczcie wielką przepaść między nimi.
Wybraliśmy dwa domy,
rodziny Wus i Howardów.
Stojąc w ich sypialniach,
trudno powiedzieć, która jest z Chin, a która z USA.
Obie mają brązowe, skórzane kanapy,
mają podobne place zabaw.
Pewnie oba są zrobione w Chinach,
więc to nie jest bardzo dziwne,
(Śmiech)
ale są podobne.
Możemy pójść w dół na drugi koniec ulicy,
dodając Nigerię.
Porównajmy domy w Chinach i Nigerii.
Patrząc na zdjęcia rodzinne,
nie wygląda, jakby miały wiele wspólnego.
Ale spójrzcie na ich sufity.
Mają plastikowe osłony i trawę.
Mają podobne siedziska,
przechowują swoje ziarna w podobny sposób,
będą mieć rybę na obiad
oraz gotują wodę w identyczny sposób.
Jeśli byśmy odwiedzili któryś z tych domów,
moglibyśmy pomyśleć sobie, że wiemy coś
o specyficznych sposobach robienia rzeczy w Chinach czy Nigerii,
podczas gdy patrząc na to, jest oczywiste,
że tak się robi takie rzeczy na tym poziomie dochodu.
To można odkryć, przeglądając obrazy na Dollar Street.
Wracając do cyfr,
tych siedmiu miliardów ludzi na świecie,
zróbmy szybkie posumowanie.
Spójrzmy na porównanie rzeczy w najbiedniejszej grupie:
łóżka,
dachy,
gotowanie.
We wszystkich tych porównaniach
domy zostały wybrane,
więc są w zupełnie różnych miejscach na ziemi.
Ale to, co widzimy, jest identyczne.
U najbiedniejszego miliarda,
gotowanie może wyglądać tak samo w dwóch miejscach;
możecie nie mieć butów;
jeść ręką, jeśli nie masz łyżki;
przechowywanie soli będzie podobne w Azji i w Afryce;
a korzystanie z toalety będzie wyglądać tak,
zarówno w Nigerii, jak i w Nepalu.
Po środku mamy wielką grupę pięciu miliardów,
ale tu widać, że raczej będziecie mieć światło elektryczne;
nie będziecie już spać na ziemi;
będziecie przechowywać sól w pojemniku;
będziecie mieć więcej niż jedną łyżkę;
będziecie mieć więcej niż jeden długopis;
sufit nie będzie już tak bardzo przeciekał;
będziecie mieć buty;
możecie mieć telefon,
zabawki
i produkujecie odpady.
Przechodzimy do naszej grupy na górze,
podobne buty: Jordania, USA.
Mamy kanapy, owoce, szczotki do włosów,
półki na książki,
papier toaletowy w Tanzanii, Palestynie,
trudno odróżnić,
czy usiedlibyśmy na toalecie w USA, Palestynie czy Tanzanii.
Wietnam, Kenia:
szafy, lampy, czarne psy, podłogi, mydło,
pranie, zegary, komputery,
telefony i tak dalej.
Mamy dużo podobieństw na całym świecie,
a obrazy, które widzimy w mediach,
pokazują nam świat, jako bardzo dziwne miejsce.
Ale kiedy popatrzymy na zdjęcia z Dollar Street,
nie wyglądają tak.
Korzystając z Dollar Street,
możemy używać zdjęć jako danych,
a stereotypy o państwach
po prostu znikają.
Osoba patrząca na nas po drugiej stronie świata,
tak naprawdę wygląda całkiem podobnie do was.
A to oznacza zarówno wezwanie do działania,
jak i powód do nadziei.
Dziękuję.
(Brawa)