To jest era środowiska, biologii albo technologii informacyjnej,
więc, jest to era wielu różnych rzeczy,
w których jesteśmy teraz. Ale jedna rzecz jest pewna:
jest to era zmian. Więcej zmian zdarza się teraz
niż kiedykolwiek indziej w historii człowieka.
I wiecie coś o tym, ale ciężko to określić,
ponieważ ciężko to zrozumieć.
Staram się poskładać elementy, które byłyby dobrym startem.
Staram się pokazać to, chociaż kolor nie wychodzi.
Koncentruje się na małej 50-letniej bańce czasu
dotyczącej nas. Wydaje się, że jesteśmy zainteresowani przeszłą generacją,
przyszłą generacją; swoimi rodzicami, dziećmi, rzeczami które mogę się zmienić
w przeciągu kilku następnych dekad, a to jest 50 letnia bańka,
w której poruszamy się. W tych 50 latach,
jeżli patrzymy na krzywą populacji, odkryjemy, że populacja ludzi
na Ziemi zwiększyła się więcej niż dwa razy, jest nas 3 i pół raza więcej
od kiedy zostałem urodzony. Od kiedy masz noworodka,
do czasu kiedy to dziecko opuści liceum
ludzkość powiększy się o większą liczbę niż ta kiedy zostałem zrodzony,
To jest nieprzewidywalne i duże.
Gdzie nas to zaprowadzi w przyszłości, jest kwestionowane. Ale to jest ludzka część.
Ludzie są powiązani ze zwietrzętami: popatrz na lewą stronę tego.
To co nazywam ludzką porcją - ludzie, ich inwentarz i zwierzęta domowe -
kontra naturalna porcja - wszystkie inne dziekie zwierzęta -
kręgowce i wszystkie ptaki, itd.
na ziemi i w powietrzu, ale nie w wodzie. Jak to się balansuje?
Więc, załóżmy, że 10,000 lat temu cywilizacja rozpoczęła się.
Wtedy ludza porcja była mniejsza niż jeden porcent. Popatrzmy jak jest teraz.
Podążamy za krzywą i widzimy bielszy punkt w środku -
to jest mała 50 letnia bańka. Ludzkie, inwentarz i zwierzęta
teraz stanowią 97 procentami intergalnej całości ziemi,
a dzika natura stanowi 3%. Wygraliśmy. Następna generacja
nie będzie nawet musiała się martwić o tę grę - ona jest skończona.
Największy problem pojawił się 25 lat temu:
kiedy krzywa skoczyła z 25% do 97%.
Obraz jest bardzo ożeźwiający, kiedy zrozumiemy, że my, ludzie,
będący w zarządaniu ziemią, jesteśmy jak kapryśni bogowie
z starej greckiej mitologii, bogowie igrający z życiem,
bez wielkiej mądrości w ruchach swych.
Zobaczmy, trzecia krzywizna reprezentuje technologię informacyjną.
Prawo Moore'a tutaj użyte, odnoszące się do nasilenia
informacji, choć także dobrze ukazuje
inne rzeczy dotyczące technologii informacji:
komputery, ich użycie, internet, itp. Co jest ważne
to, to, że krzywa idzie prosto na sam szczyt wykresu
i nie ma żadnych limitów. Teraz spróbujmy zrobić kontrast.
Zaprezentujmy rozmiar ziemi przez tą samą
(Śmiech)
ramę. Wszystko staje się jasne. Wrzucę wszystkie cztery na jedne wykres --
nie ma potrzeby widzieć małych szczegółowych słów na tym.
Pierwszy to ludzie przeciwko naturze.
Wygraliśmy, nie ma więcej do wzięcia. Populacja ludzi.
Więc jeśli oczekujesz, że rozwinięty przemysł wejdzie,
to nie dobre - w ochronę naturanych żyjątek. Populacja ludzi
rośnie; i będzie rosła jeszcze przez jakiś czas.
Dobrym zawodem jest położnictwo, przedsiębiorca pogrzeboway, rolnik, badź budowlaniec, etc.
Wszystkie one zajmując się ludzkim ciałem, które potrzebuje być nakarmione,
przetransportowane, zadomowione i tak dalej. Także technologia informacyjna,
która łączy się z naszymi mózgami nie ma limitów. Teraz, jest to wspaniała
dziedzina do pracy. Czekamy na wielkie wzrost możliwości
idący ponad dach.
Póżniej ponad ziemię. W jakiś sposób to wszystko da sie pogodzić
z Ziemią wyglądającą jak złe przedsiębiorstwo zaangażowane w to.
To wszystko na tym etapie. Znalazłem,
z powodów których nie rozumiem, że mam prawdziwy cel.
Celem jest by świat był miejscem pociągajacym i mogącym przetrwać
do czasu kiedy moje dzieci osiagnął mój wiek. Myślę, ujmując innymi słowami,
o całej generacji. Myślę, że jest to cel, który wszyscy dzielimy.
Myślę, że jest to beznajdziejny cel. Jednakże jest on osiągalny na technicznym poziomie,
także na ekonomicznym, na politycznym,
polityce jako przyzwyczajeniach, instytuacjach ludzi, jest nieosiągalny.
Instytucje przeszłości mają własną inercję,
która jest nieodpowiednia dla przyszłosci, jedynie że są
i musimy zmagać się z nimi. Spędzam około 15 procent mojego czasu
próbując ratować świat, a 85 procent na zwyczajnym życiu
i tym wszystkim do czego poświęcamy się.
W tych 15 procentach, głównie skupiam się na ludzkich umiejętnościa myślenia,
próbując w jakiś sposób rozpętać dzieciaki ze szkolnego kaftanu bezpieczeństwa,
który wrzuca im informacje i dogmaty,
dając im coś do prawdziwego myślenia, zadawać trudne pytania, rozpatrywać
poważne kwestie i nie wierzyć we wszystko co jest w książkach,
myśleć szeroko i kreatywnie. One to potrafią.
Nasz system szkolnictwa jest bardzo wadliwy. Nie wynagradza cię
za rzeczy, które są naprawdę istotne w życiu
czy dla przetrwania cywilizacji. Za to wynagadza cię
za dużo nauki i wyciskanie gąski.
Nie możemy wejść w ten przedmiot, bo nie mamy czasu -
a temat jest szeroki. Jednak jedna rzecz jest pewna, w przyszłości
to jest zasadnicza cecha -- koniecznym, ale nie wystarczajacym aspektem --
jest robienia więcej z mniej. Będziemy musili robić rzeczy
bardziej efektywniem użyciem mniejszej ilości energii i materaiłu.
Nasi pra-pra dziadkowie poruszali się za pomocą siły mięśni,
a my ciągle myślimy, że ogromna siła jest konieczna
w naszym stylu życia. Z tą całą przepiękną technologią jaką mamy
możemy robić rzeczy, które są bardziej efektywne: konserwować, przetwarzać, etc.
Przeprowadzę was szybko przez to co zrobiliśmy do tej pory.
Samolot napędzany siłą ludzi - Gossamer Condor niejako rozpoczął moje
dążenie w tym kierunku w 1976/77,
wygrywając nagrodę Kremera
w kategorii historia lotnictwa. Zaczęliśmy
robić różne dziwne samoloty i kreatury.
Tutaj jest ogromna replica pterozaura niemajacego ogona.
Wczasie kiedy chce lepieć prosto leci jakby był wystrzeloną strzałą
zakończoną piórami. To była trudna robota,
która sprawiła, że mam wiele szacunku dla natury.
To jest 1:1 model prawdziwej kreatury.
Robiliśmy rzeczy na lądzie, w powietrzu i na wodzie.
Pojazdy różnego rodzaju, zazwyczaj z elektroniką
albo z systemem napędzanym elektronicznie. Dla mnie to to samo.
Nie dbam czy jest to ląd, powietrz czy woda.
Tutaj skupię się na powietrzu. To jest samolot napędzany słońcem --
165 mil przewożąc osobę z Francji do Anglii
jako symbol, że słoneczna energia staje się ważną częścią
naszej przyszłości. Później zrobiliśmy dla General Motors napędzany słońcem samochód --
the Sunracer, który wygrał wyścig w Australii.
Znamy wielu ludzi myślących o elektrycznych samochodach,
co mógłbyś zrobić z nimi. Kilka lat temu, kiedy sugerowaliśmy GM:
"teraz jest czas by zrobić coś nazwanego Impact",
zasponsorowali. Tutaj jest Impact stworzony wraz z nimi.
Demonstrator. Wsadzili ogromy wysiłek
by zmienić prototyp w komercyjny produkt.
Z tym wstępem, zostawiam was z dwuminutowym filmem
pokazującym spektrum samolotów od małego samolotu szpiegowskiego
do ogromnego samolotu.
Mały samolot, którego AV Pointer używa do inwigilacji:
Przełomowym przykładem
jest możliwość zdalnego kontrolowania zminiaturyzowanego obiektu z oddalonej,
bezpiecznej odległości. Samolot jest wygodny do noszenia, składania
i startu z ręki. Napędzane na baterie, jest ciche i prawie nie zauważalne zauważalne.
Wysyła wideo o wysokiej rozdzielczości prosto do operatora.
Wyposażone w pokładowy GPS, nawigacja może odbywać się autonomicznie,
jest też wystarczająco wytrzymały by lądować samemu bez uszkodzeń.
Współczesny szybowiec cechuje się znakomitą wydajnością.
Niektóre mogą szybować w poziomie 18 metrów na każdy metr opadania.
Napędzane są jedynie przez energię
którą mogą zaczerpnąć z atmosfery --
a atmosfera jest napędzana przez energię słoneczną.
Ludzie i szybujące ptaki uznają naturę za hojną
w dostarczaniu samoodnawialnego energii. Szybowce mogą przelecieć nawet
do 1600 kilometrów, a zarejestrowany rekord wysokości wynosi 15'000 metrów.
(Muzyka)
Solar Challenger służy jako przykład
że fotogalwaniczne komórki mogę produkować prawdziwą energię
i być częścią światowych zasobów energii.
W 1981, samolot przeleciał 260 kilometrów z Paryża do Anglii
wyłącznie dzięki energii z promieni słonecznych,
co zapoczątkowało program Pathfinder.
(Muzyka)
Wiadomość jaka płynie z tych urządzeń jest, że idee i technologia
może być wykorzystana do produkowania znacząco więcej przy robieniu mniej;
jest to zysk, który może pomóc osiągnąć pożądaną równowagę
pomiędzy technologią i naturą. Stawka jest wysoka
ponieważ zmierzamy do zmierzenia się z naturą.
Buckminster Fuller powiedział to jasno: nie ma pasażerów
w statku zwanym Ziemia, tylko załoga. My, załoga,
możemy i musimy robić więcej za mniej, znacząco mniej.
Zaraz puścimy drugi jednominutowe nagranie wideo,
ujmując to jak najkrócej mogę - wideo ukaże
samolot Pathfinder w czasie lotów na Hawajach z tego roku,
pokaże także następstwa tego piękna
gdy samolot osiągnął wysokość 22 kilometrów -
wyżej niż wysokość na jaką wzbił się do tej pory jakikolwiek samolot.
To niesamowite, zaledwie drobna siła słońca
i super lekki samolot, a jesteśmy wstanie wznieść się tak wysoko.
Jest to część długiego projektu sponsorowanego przez NASA.
Pracujemy w ścisłej współpracy by całość była wspólnym wysiłkiem,
i by owocowała w takie loty jak ten.
Pracujemy obecnie na większym samolotem, 67 metrów rozpiętości skrzydeł
i samolotem średniej wielkości z nowym systemem,
który może przechowywać zgromadzoną w czasie dnia nadwyżkę energii oddając ją w nocy,
a w konsekwencji miesiącami unosić się na wysokości 20 kilometrów.
(Muzyka)
Pojawi się tutaj głos Ray Morgana.
Ponieważ on jest mkierownikiem projektu. Wszystko co oni robią
jest wysiłkiem grupy. Ale to on prowadzi program. Teraz...
fragment przemówienia na zakończeniu projektu.
Skończyliśmy właśnie siedmiomiesięczny projekt na Hawajach.
Dla tych którzy żyją na lądzie, było trudno być z dala od domów.
Przyjacielskie wsparcie, zawierzenie, przyjemna gościnność
okazana nam przez Hawajczyków i wojskowych gospodarzy --
(Muzyka)
to jest początek --
sprawiło, że zdobyte tu doświadczenia były przyjemne i niezapomniane.
Skanery podczerwieni działają cały czas podczas lotu samolotu a wyniki ich pracy
są dostępne przez internet. Samolot eksploruje
bez zanieczyszczania stratosfery. To jest cel: stratosfera,
nakrycie, które tak naprawdę reguluje promieniowanie na Ziemi
i pozwala żywym organizmom przetrwać na powierzchni.
To sondowanie jest bardzo istotne. Rozważamy ją jako
stałą satelitę biednego człowieka,
ponieważ może pozostawać nad głowami przez długie miesiące --
2000 razy bliżej niż satelita synchronizacyjny GFC.
Nie byliśmy wstanie przynieść tego by pokazać.
Ale przynajmniej zobaczmy na to z innej strony. Ok. Pokazałem wam --
w wideo widzieliście 4 kilogramowy i 3½ kilogramowy szpiegowskie samoloty Pointera
skonstruowane przez Keenana
wykonując przy tym niesamowitą pracę. Niektóre mają siłowniki
wagi 18 czy 25 gramów,
jego ważą 0,3 grama. Urządzenie, które za chwilę zaprezentuje
jest dronem [bezzałogowy aparat latający] o wadze około 60 gram,
w skład czego wchodzi kamera wideo, baterie,
telemetria, odbiornik i tak dalej. Mam nadzieję, że uda nam się je uruchomić
z takim samym sukcesem jak lataliśmy ostatniej nocy w czasie testów.
Więc Matt Keenan, jak będziesz gotowy możesz zaczynać,
w porządku
zacznij pokaz. Na początku, upewnijmy się,
że to co pojawia się na ekranie jest tym co widzicie.
Możecie wyobrazić sobie siebie jako mysz albo jako lecących w środku
patrząc przez kamerę.
Urządzenie jest ouruchomione.
Teraz próbujemy połączyć obraz. Udało się.
Możemy włączyć światła na sali?
Tak, światła świecą, widzimy wszystko dużo lepiej
łatwiej będzie też latać.
W porządku, zrobimy kilka kółek i sprowadzimy urządzenie do nas.
Zaczynamy.
(Brawa)
Wideo działało poprawnie przez pierwszych kilka chwil i nie wiem czemu...
...o, znów działa.
Lot trwa tylko minutę, ale myślę, że będzie dla was bezpieczniej
kiedy będziemy zbiżali się do końca.
Robimy tutaj klasykę.
W porządku.
Jeśli ktoś zostanie trafiony, to nie będzie.
(Śmiech)
OK.
(Brawa)
Dziękuje bardzo. Dziękuje.
(Brawa)
Ale teraz, jak oni mówią w reklamach,
mamy dla was coś więcej, coś nad czym pracujemy:
samoloty, które mają tylko 15 centymetrów wielkości.
Samolot Matt w ostatnimi miesiącu był na okładce Popular Science
ukazując, gdzie to może prowadzić. I jak coś takiego rozmiaru
może zawierać GPS i kamerę. Mamy jeden z takich "insektów"
latający z prędkością 56 km/h i o zasięgu 14 km
na jednej małej baterii.
Ale jest tam upakowana zaawansowana technologii.
To jest krok milowy do budowy większych rzeczy.
Ten nie jest wyposażony w kamerę,
ale macie wyobrażenie tego co może być zrobione.
OK, zaczynamy.
(Śmiech)
Przepraszam.
OK.
(Brawa)
Jakbyś mógł, to przekaż nam kiedy skończysz. Myślę -
Straciłem orientację przez patrzenie w światło, ale
to uderzyło w budynek, a budynek nie jest najlepszym miejscem do latania.
(Śmiech)
Dopiero zaczynamy rozumieć, co może być zrobione.
Pracujemy aktualnie nad wieloma projektami, nawet nad urządzeniem
o machających skrzydłach rozmiaru ćmy, współpracujemy z DARPA i uniwersytetami Caltech i UCLA.
Gdzie to wszystko prowadzi, nie wiem. Czy jest praktycznie? Nie wiem.
Ale jak wszystkie badania podstawowe, kiedy jesteś naprawdę zdeterminowany by zrobić je
mogą wykraczać poza istniejącą technologię,
możemy tam dotrzeć wykorzystując mikro- a nawet nanotechnologię.
Możecie zrobić zaskakujące rzeczy, kiedy zdacie sobie sprawę
co natura jest w stanie zrobić. Docierając do takiej małej skali,
zdajesz sobie sprawę jak wiele można nauczyć się z natury - nie z Beinga 747,
ale właśnie wtedy gdy zanurzamy się w świecie natury,
świecie natury które ma 200 milionów lat doświadczenia,
i nigdy nie zrobiła błędów. Ponieważ jeśli zrobisz błąd,
nie zostawić żadnego potomka.
Mamy nic innego jak tylko historie sukcesów natury,
o was, o ptakach, z czego uczymy się
tego fascynującego przedmiotu.
Podsumowując, chcę zaproponować szerszą perspektywę,
mam jeszcze dwa ostatnie slajdy, które chciałbym zaprezentować w takim ujęciu.
Pierwszy za chwilę przeczytam. W końcu udało mi się w trzech zdaniach
wyrazić to co miałem na myśli.
Przez miliardy lat na unikalnej sferze, przypadek sprawił
że rozkwitło życie: złożone, nieprawdopodobne, wspaniałe i
i kruche. Nagle, my ludzie, niedawno przybyły gatunek,
przestaliśmy być czynnikiem kontroli i równowagi tak wrodzonej w naturę,
urośliśmy w liczbie, w technologii i w inteligencji,
by posiąść straszną siłę. Teraz my dzierżymy pędzel
i to nie żarty. Nie jesteśmy bardzo bystrzy. Jesteśmy krótkowzroczni:
a jednocześnie wysoko zaawansowani technologicznie. Gdzie nas to zaprowadzi?
Zainspirowany przez zdania, postanowiłem użyć pędzla.
Obrazy maluję od 25 lat. Ten tutaj
pokazuje, że świat nie staje się większy.
mamy pewnego rodzaju nieliniową oś czasu wyznaczającą tempo natury
i skamieliny i dinozaury, w końcu widzimy też ludzi
w jaskiniach... Ptaki latające nad naszymi głowami za pterozaurami.
Później dochodzimy do cywilizacji, symbolizowanej odbiornikiem telewizyjnym
i pistoletem. Widzimy też korki uliczne i systemy energetyczne,
kilka kropek dla cyfrowego świata -- gdzie to nas prowadzi, nie mam pojęcia.
Dlatego umieściłem tam zaledwie roboty i karaluchy,
ale możesz zapełnić to czymkolwiek zechcesz. To nie jest prognoza.
To jest ostrzeżenie o którym musimy myśleć poważnie.
A czas kiedy to się dzieje nie jest za 100 czy za 500 lat.
Dzieje się to teraz i w następnej dekadzie.
W bardzo bliskim czasie będziemy musieli zdecydować co zrobić.
I jeśli możemy uzyskać jakieś porozumienie gdzie chcemy, by świat był --
pociągający, ale i zrównoważony, kiedy wasze dzieci osiągną nasz wiek,
myślę, że możemy to osiągnąć. Powiedziałem, że to było ostrzeżenie
a nie zapowiedź. Tak było zanim namalowałem ten obraz.
Obraz powstał zanim zaczęliśmy robić mechaniczne wersje
ciem i karaluchów - teraz zaczynam się poważnie zastanawiać
czy nie było to większą prognozą niżbym chciał?
Osobiście uważam, że inteligentna forma na ziemi które przetrwa
nie będzie ta oparta na węglu, a raczej na krzemie.
Gdzie to wszystko idzie, nie wiem.
Ostatnią rzeczą jaką zaprezentujemy na koniec
jest całkowicie niepraktyczny, latający pojazd,
jest to mały ornitopter - urządzenie z trzepoczącymi skrzydłami
napędzane gumką, która, zaraz wam pokażemy.
32 gramy. Przepraszam, jeden gram.
Nie więcej. Wczoraj przekręciliśmy kilka razy za dużo
i o mało nie rozbiło się to o dach. 1 gram!
Tuba która jest pusta, grubości papieru.
Jeśli wyląduje to na kimś z was, zapewniam, że was nie zrani.
Ale jeśli wy będziecie próbowali łapać lub przytrzymywać to, możecie je uszkodzić.
Proszę, bądźcie więc delikatni, zachowujcie się jak drewniany Indianin.
Jeżeli to zniży się -- okay zobaczmy jak pójdzie.
Uważam to za rodzaj duszy TED.
(Brawa)
I zastanawiacie się, czy jest to praktyczne? Okazuje się, że..
(Śmiech)
(Brawa)
Niestety, chyba trzeba będzie wymienić żarówkę.
Będziemy mogli to ściągnąć,
ale możliwe, że ten mały pojazd zaprowadzi nas do celu większego --
(Śmiech)
-- większego niż kiedykolwiek. Chciałem zaznaczyć --
(Brawa)
-- po prostu --
(Brawa)
Chce zaznaczyć dwie rzeczy. Jedna, myślicie, że to niepoważne;
i zupełnie bezcelowe. Ale, jeżeli nie zrobiłbym ornitoptera
podobnego do tego, może bardziej surowego, dawno temu w 1939,
nie było by teraz Gossamer Condora,
także nie było by Albatrossa czy Solar Challengera,
nie było by Impact cara, nie było by zlecenia na konstrukcję
ekologicznego samochodu od władz Kalifornii.
Wiele z tych rzeczy - podobnych -- pojawiłoby się z upływem czasu,
prawdopodobnie dekadę później. Wtedy nie zdawałem sobie sprawy,
raczej zbierałem informacje, spędzałem czas z zespołami,
które próbują dostać się do systemu edukacyjnego.
Myślę, że to jako symbol jest istotne.
Wierzę, że to jest także. Możesz o tym pomyśleć
jako swego rodzaju symbolu [niejasne] i TED,
że jakoś ta prezentacja daje ci do myślenia o technologii i naturze,
i składa to wszystko w rzeczy, które
tworzą tę konferencje, myślę, że ważniejszą
niż jakakolwiek inna odbywająca się w tym kraju w tej dekadzie.
Dziękuje.