Wat is geschiedenis?
Het is iets wat door winnaars geschreven wordt.
Velen geloven dat geschiedenis zich moet focussen op leiders,
zoals Lenin of Trotsky.
Daardoor zien mensen uit veel landen,
zoals dat van mij -- Rusland,
geschiedenis als voorbestemd
of door de leiders bepaald;
gewone mensen hebben hier geen enkele invloed op.
Veel Russen geloven niet dat Rusland ooit een echte democratie is geweest,
of ooit een echte democratie zal zijn;
dit ligt aan de wijze waarop geschiedenis de inwoners van Rusland is gepresenteerd.
Maar dat is niet waar.
Om dit te kunnen bewijzen ging ik honderd jaar terug in de tijd,
naar het jaar 1917,
het jaar van de Russische Revolutie.
Ik vroeg me af:
wat als het internet en Facebook honderd jaar geleden bestonden?
Vorig jaar maakten we een sociaal netwerk voor dode mensen,
genaamd 'Project1917.com'.
Mijn team en ik creëerden de software,
digitaliseerden en uploadden alle mogelijke dagboeken en brieven,
door meer dan drieduizend mensen honderd jaar geleden geschreven.
Dus elke gebruiker van onze website en app
kan berichten van elke dag uit 1917 volgen
en zo lezen wat mensen als Stravinsky of Trotsky ...
Lenin of Pavlova ...
en ook anderen dachten en voelden.
We zien dat al deze mensen net zo normaal zijn als jij en ik,
geen halfgoden,
en we zien dat de geschiedenis uit hun fouten, angsten en zwaktes bestaat
en niet alleen uit hun 'geniale ideeën'.
Ons project was een schok voor veel Russen,
die dachten dat ons land altijd een autocratisch rijk was geweest
en dat vrijheid en democratie nooit hebben kunnen prevaleren,
omdat democratie gewoon niet ons lot was.
Vanuit een breder perspectief bekeken,
is het echter niet zo zwart-wit.
Ja, 1917 leidde tot zeventig jaar communistische dictatuur.
Maar door dit project zien we dat Rusland een andere geschiedenis had kunnen hebben
en een democratische toekomst,
zoals elk ander land dat kon of nog altijd kan.
Als je de berichten uit 1917 leest,
zie je dat Rusland als eerste land de doodstraf afschafte,
en dat het als een van de eerste landen vrouwen stemrecht toekende.
De geschiedenis kennen,
en begrijpen hoe gewone mensen geschiedenis beïnvloedden,
kan voor een betere toekomst zorgen,
want geschiedenis is slechts een repetitie van dat wat er nu gebeurt.
We hebben nieuwe manieren nodig om geschiedenis te vertellen.
Dit jaar zijn we bijvoorbeeld een nieuw online project begonnen,
genaamd '1968Digital.com',
een online documentairereeks die je een indruk van dat jaar geeft,
1968 --
een jaar dat wordt gekenmerkt door een wereldwijde sociale verandering
die op veel manieren vorm heeft gegeven aan de wereld zoals wij die nu kennen.
We brengen die geschiedenis tot leven door ons de volgende vraag te stellen:
wat als al die mensen mobiele telefoons konden gebruiken?
Gewoon zo.
We zien dat veel individuen
dezelfde uitdagingen meemaakten
en voor dezelfde waarden vochten,
of ze nou in de VS of de USSR woonden,
of in Frankrijk, China of Tsjecho-Slowakije.
Door op zo'n democratische manier geschiedenis te belichten,
via social media,
laten we zien dat machtige mensen niet als enigen keuzes maken.
Dat geeft elke gebruiker de kans om de geschiedenis te heroveren.
Gewone mensen doen ertoe;
ze hebben invloed ...
Ideeën doen ertoe ...
Journalisten, wetenschappers, filosofen doen ertoe ...
Wij geven de maatschappij vorm.
We creëren allemaal geschiedenis.
Dankjewel.
(Applaus)