Глава I.
Едно утро, како Грегор Samsa е будење од вознемирени соништа, тој открил дека во
кревет бил променет во монструозен verminous бубачка.
Тој лежеше на оклоп, тешко назад и видоа, како тој крена главата нагоре малку, кафената,
заоблен стомак поделена во крути лак-како делови.
Од оваа висина на ќебе, само за подготвени да слајд исклучи целосно, може да тешко
престој во место.
Неговите бројни нозе, пушти тенки во споредба со остатокот од неговата
обемот, трепереа беспомошно пред неговите очи.
"Што се случи со мене", си помисли тој.
Тоа не беше сон. Неговата соба, соодветна простор за човечко суштество,
само малку премногу мал, лежеше тивко меѓу четири познати ѕидови.
Над масата, на која уште неотпакувани колекција на примерокот крпа стоки се прошири
надвор - Samsa е трговски патник - закачи слика која тој отсечени од
илустрирано списание малку пред и поставена во убава рамка позлата.
Тоа беше слика на жена со крзно шапка и крзно BoA.
Седеше подигне таму, подигнување во насока на гледачот солидна крзно muff
во која ја целата подлактица исчезна.
Поглед Грегор е потоа се сврте кон прозорецот.
Во тмурна Време - на капки дожд паѓаа гласно одредување на метал прозорецот
полицата - го направи сосема меланхолија.
"Зошто не можам да се задржи спиење за малку повеќе и да заборави сето ова
безумство ", си помисли тој.
Но, тоа беше сосема неоправдана, бидејќи тој се користи за да спијат на десната страна, и
во сегашната состојба не би можел да се добие во оваа позиција.
Без разлика на тоа колку е тешко тој се фрлил врз десната страна, тој секогаш навива повторно кон
грбот.
Тој мора да се обиде сто пати, затвори очи, така што тој не би
за да го видиш прпелкаше нозе, и се откажаа од само кога тој почна да се чувствува светлина, досадна болка во
негова страна кои тој никогаш не почувствувал.
"Боже", си помисли, "тоа што бараат работа ги избрав!
Ден во ден, на патот.
Нагласува на продажба се многу поголеми од работа се случува во главната управа, а
Во прилог на тоа, морам да се справат со проблемите на патување, грижи
за воз врски, неправилно лоша
храна, привремено и постојано се менува човечки односи, кои никогаш не доаѓаат од
на срцето. По ѓаволите со сето тоа! "
Тој почувствува мала чешање на врвот на неговата стомакот.
Тој полека се наметнува на грбот поблиску до креветот пост, така што тој може да ја крене својата
главата полесно, кои се наоѓаат на нервозни дел, кој е целосно прекриен со мали бело
места - тој не знаеше што да направи за нив и сака да се чувствуваат на место со една нога.
Но тој повлече веднаш, за контакт чувствував како студен туш целиот
него.
Тој се лизна повторно ќе се врати во поранешната состојба.
"Ова станувањето рано," си помисли, "го прави човекот сосема идиотски.
Еден човек мора да има сон.
Други патуваат трговци живеат како харем жени.
На пример, кога ќе се вратам на Ин во текот на утрото да се напише
на потребните наредби, овие господа се само седнува на појадок.
Ако јас да се обиде дека со мојот шеф, јас ќе бев фрлен на самото место.
Сепак, кој знае дали тоа не може да биде навистина добро за мене?
Ако јас не одржи назад заради моите родители, би се откажев од векови наназад.
Јас би го помина на газдата и му рекол само она што мислам дека од дното на моето
срце.
Тој ќе сум паднал право надвор неговото биро! Како чудно е да се седне на маса и дека
Разговор за одредување на вработениот од патот до таму.
Шефот има проблеми со слухот, така што работникот има да ја засили доста блиску до него.
Како и да е, не сум целосно откажале кои се надеваат уште.
Откако имам заедно на пари да го платат на моите родители долг кон него - дека треба да
уште пет или шест години - I'll го направи тоа за сигурни.
Потоа, ќе се направи голема пауза.
Во секој случај, токму сега треба да се нагоре. Мојот воз заминува во 05:00 ".
Тој погледна на будилник темпирана далеку од градите на фиоки.
"Боже!", Си помисли тој.
Тоа беше 06:30, а рацете се случува тивко натаму.
Тоа беше минатото половина час, веќе речиси четвртина да.
Може алармот не успеаја да ѕвони?
Еден видов од креветот дека тоа е правилно поставени за 04:00.
Секако дека ѕвони. Да, но тоа беше можно да спијам преку
дека бучавата што ја прави мебел тресат?
Сега, тоа е точно дека не би спиеле тивко, но очигледно тој би спиеле сите подлабоко.
Сепак, она што треба да направите сега? Следниот Возот тргна во 07:00.
Да го фати оној, тој ќе мора да оди во луда турканица.
Примерокот колекција не е спакува Сепак, и тој навистина не се чувствува особено
свежо и активни.
И дури и ако го фати возот, нема избегнување на удар со шефот,
бидејќи налог момче на фирмата ќе го чекавме 05:00 воз и
објави веста за неговото отсуство одамна.
Тој беше креатура шеф, без столбот или интелигенција.
Па тогаш, што ако тој пријавени болни?
Но, тоа ќе биде исклучително непријатно и сомнителни, бидејќи за време на неговиот пет
Користење Грегор години не бил болен ниту еднаш.
Шефот сигурно ќе дојде со лекар од здравствената осигурителна компанија
и ќе срам неговите родители за нивните мрзливи син и скрати сите приговори со
осигурување на лекар коментари; за него
секој беше целосно здрава, но навистина мрзливи за работа.
И покрај тоа, на докторот во овој случај ќе биде сосема погрешно?
Освен навистина прекумерна поспаност по долго спиење, Грегор всушност се чувствува
доста добро, па дури и имаше навистина силна апетитот.
Како што мислев сето ова повеќе во најголема брзина, без да биде во можност да се направи
одлуката да станам од кревет - на будилникот беше укажува токму квартал
седум - Имаше претпазливи тропаат на вратата од страна на шефот на креветот.
"Грегор", наречена глас - тоа беше неговата мајка - "Тоа е 06:45.
Не сакате да бидете на вашиот пат? "
На нежен глас! Грегор бил запрепастен кога го слушна неговиот глас
одговор.
Тоа беше јасно и непогрешливо неговото претходно глас, но во него беше помешани, како
од подолу, irrepressibly болни мрачно, кој остави зборови позитивно
различни само во првиот момент и
искривени нив во реверб, така што не знам дали некој немаше слушнато
правилно.
Грегор сакаше да одговори во детали и објасни сè, но во овие
околности тој самиот ограничени на велејќи: "Да, да, ти благодарам мајка.
Јас сум разбудуваат веднаш. "
Поради дрвена врата на промени во гласот Грегор не беше навистина забележително
надвор, па мајка му се смири со ова објаснување и мешаат надвор.
Сепак, како резултат на краток разговор, другите членови на семејството
станав свесен дека Грегор беше неочекувано уште дома, и веќе неговиот татко бил
тропа на вратата од една страна, слабо, но со тупаница.
"Грегор, Грегор", наречен тој надвор ", што се случува?"
И по кратко време, тој го повика повторно во подлабоко глас: "Грегор!"
Грегор! "На другата страна врата, сепак, неговата сестра
тропнал лесно.
"Грегор? Дали сте во ред?
Дали треба нешто? "Грегор режија одговори во двете насоки,
"Ќе биде подготвен веднаш."
Тој го направи обид со повеќето внимателни артикулација и со вметнување на долго паузи
меѓу поединечни зборови да се отстрани се извонреден од неговиот глас.
Неговиот татко се сврте назад кон својот појадок.
Сепак, сестра, шепна "Грегор, ја отвори вратата - ти се молам."
Грегор дека нема намера да ја отвори вратата, но му честиташе на самиот на неговата
претпазливост, стекнати од патување, на заклучување сите врати во текот на ноќта, дури и во
дома.
Прво тој сакаше да застане мирно и непречено, се облече, над сите имаат
појадок, а дури потоа се разгледа понатамошни дејства, за - тој забележал ова јасно - од
размислување за нештата во кревет тој нема да се постигне разумен заклучок.
Тој се сети дека тој веќе често чувствував светлина болка или други во кревет, можеби
резултат на непријатна лежи позиција, која подоцна се испостави дека се чисто
имагинарна кога застана, и тој беше
сакаат да се види како неговата сегашна фантазии постепено ќе прахосвам.
Дека промените во неговиот глас беше ништо друго освен на почетокот на вистински студ, на
професионална болест на комерцијални патници, а не на тоа што имаше
најмало сомневање.
Тоа беше многу лесно да се фрли настрана ќебе.
Тој е потребно само да се им помогнам малку, и падна од себе.
Но, да се продолжи беше тешко, особено затоа што тој беше толку невообичаено широка.
Тој е потребно оружје и рацете да се притисни исправено.
Наместо овие, сепак, тој имаше само многу мали нозе кои беа постојано се движат
со многу различни предлози, а кои, исто така, тој не беше во можност да се контролира.
Ако сака да се наведнуваат еден од нив, тогаш тоа е првиот да се прошири, и ако тој
конечно успеа да го прави она што го сакаше со оваа екстремитет, во меѓувреме сите останати,
како ако не се слободни, се пресели во околу претерано болно агитација.
"Но, јас не мора да остане во кревет бескорисни", вели Грегор за себе.
На прво сакал да станам од кревет со долен дел од телото, но тоа пониски
дел - кој, патем, тој се 'уште не погледна и кој исто така не можеше
слика јасно - се покажа премногу тешко да се движат.
Обидот отиде толку бавно.
Кога станале речиси избезумени, тој конечно се фрлаа напред со сите негови
сила и без размислување, тој го избра својот насока погрешно, и тој погоди долниот
орнамент на старинен креват тешко.
Насилните болка се чувствува му откри дека долниот дел од телото е во
момент веројатно најчувствителната.
Така, тој се обидел да си го горниот дел од телото од креветот првата и сврте главата внимателно
кон работ од креветот.
Тој успеа да го направите ова лесно, и покрај неговата ширина и тежина неговата телесна маса на
последните полека следеше вртење на главата.
Но, како што тој конечно крена главата надвор од креветот на отворено, тој стана вознемирени
за придвижување напред понатаму на овој начин, бидејќи ако тој самиот е дозволено
на крајот да падне со овој процес,
ќе се чудо за да се спречи главата од добивање повредени.
И по секоја цена не смееме да го изгубиме свест во моментов.
Тој преферирал да остане во кревет.
Сепак, по сличен обид, додека тој лежеше таму повторно, воздивнуваше како и досега, и
еднаш видов неговата мала екстремитети се борат еден со друг, ако ништо полошо од порано,
и не гледам никаква можност за наметнување на тивка
и цел на оваа произволна движење, тој самиот кажа еднаш дека тој не можеше да
веројатно да останат во кревет и дека може да биде најмногу разумен нешто да се жртвува
што ако имало и најмала
надеж за добивање на себе од кревет во процесот.
Во истиот момент, сепак, тој не заборави да се потсетам од време на време
на фактот дека смири - навистина најсовршена - одраз може да биде подобро од повеќето
збунет одлуки.
Во такви моменти, го режираше својот поглед како токму како што тој би можел кон прозорецот,
но за жал има малку уверени расположи, да се имаа од поглед на
утрото магла, која сокриени дури и од другата страна на тесната улица.
"Тоа е веќе 7:00", изјави тој самиот најдоцна впечатлива на алармот
часовник ", веќе 7:00 и уште како магла."
И за малку не го положи тивко со слаба дишењето, како да можеби
чекање за нормално и природно услови повторно да се појави надвор од целосна тишина.
Но, тогаш му рече на себе, "Пред тоа штрајкови 07:15, без оглед на
се случува јас мора да биде целосно надвор од креветот.
Покрај тоа, од тогаш некој од канцеларијата ќе пристигне да се распрашува за мене, бидејќи
Канцеларијата ќе биде отворена пред 07:00. "
И тој направи напор потоа рок целото тело должина од креветот, со
униформа движење.
Ако нека се падне од креветот На овој начин, главата, која во текот на
падот дека има намера да кренам остро, најверојатно ќе остане неповреден.
Неговите врати се чинеше дека се тешко, ништо не навистина ќе се случи дека како резултат на
есен.
Неговиот најголем резервација беше се грижи за гласна бучава што падот мора да се создаде
и кои се претпоставува дека ќе предизвика, ако не и страв, тогаш барем се однесуваат на други
страна на сите врати.
Сепак, таа мораше да биде суден.
Како Грегор беше во процес на себе кревање половина од кревет - на нов метод беше
повеќе од игра од обид, му е потребен само за карпа со постојан ритам - тоа
го удри колку е лесно сето тоа ќе биде ако некој требаше да му дојде на помош.
Две силни луѓе - помисли на неговиот татко и на слугинката - би биле доста
доволно.
Тие ќе имаа само да им помогнам на своите раце под заоблени назад да го добие од
кревет, да се наведнуваат надолу со оптоварување, а потоа само да бидат трпеливи и да се грижи дека
тој заврши флип кон подот, каде што
неговите минијатурни нозе ќе Потоа, тој се надева, се здобијат со цел.
Сега, сосема надвор од фактот дека вратите беа затворени, треба да тој навистина повик
од помош?
И покрај сите негови вознемиреност, што тој не можеше да ја потисне насмевка на оваа идеја.
Тој веќе стигнав до точката каде што, од лулка посилно, тој тврдел дека е
рамнотежа со тешкотии, и многу наскоро конечно ќе треба да одлучи, во
пет минути ќе биде 07:15.
Потоа, тука е ѕвоното на врата на станот.
"Тоа е некој од канцеларија," изјави тој за себе, а тој речиси ги замрзна а неговиот
мали нозе само танцуваа околу сите побрзо.
За еден момент се остана уште.
"Тие не се отвораат", вели Грегор за себе, фатени во некои апсурдни надеж.
Но, се разбира тогаш, како и обично, слугата со себе девојката за фирма упатуваа отишол до вратата,
и таа се отвори.
Грегор потребно да се слушне само на првиот збор на поздрав на посетителот да го признае
веднаш кој е, менаџерот себе.
Зошто беше Грегор на само еден осуден на работа во фирмата, каде што, во најмала
застаруваат, некој веднаш привлече најголемо сомневање?
Дали сите вработени, тогаш колективно, сите до еден, арамии?
Меѓу нив беше и таму, тогаш нема навистина посветен човек кој, ако тој не успеа да се користи само
неколку часа наутро за работа во канцеларија, ќе стане абнормални од маката на
совест и навистина не се во состојба да станам од кревет?
Дали тоа навистина не е доволно за да чирак да се интересирам, ако таквите
испрашување беше уште е потребно?
Мора да менаџер се дојде, и во процесот мора да се прикаже на
целиот невини семејство дека истрагата за овој сомнителни
околност може да се довери само на интелигенција на менаџер?
И уште како последица на возбудена состојба во која оваа идеја се стави Грегор не како
резултат на фактичката одлука, тој се сврте со сите негови може надвор од креветот.
Имаше силен потежок ударот, но не и вистинска несреќа.
Падот е апсорбиран нешто од тепих, а покрај тоа, грбот беше повеќе
еластична од Грегор не беше помислил.
За таа причина досадна бучавата не беше толку очигледна.
Но, тој не држеше главата, со доволно грижа и сето тоа за хит.
Се сврте главата, воспалена и во болка, и нанесуваат тоа на килим.
"Нешто опадна таму", изјави менаџерот во соседната соба на лево.
Грегор се обиде да се замисли да се дали нешто слично на она што се случува со
него денес можеше да се случи во некоја точка на менаџер.
Најмалку еден мораше да го признае можноста за такво нешто.
Сепак, како да даде груба Одговорот на ова прашање, менаџерот сега, со
квичат од лакуваниот чизми, се утврдени неколку чекори во соседната соба.
Од соседната соба на правото на сестра беше шепоти да се информираат Грегор:
"Грегор, менаџерот е тука." "Знам," рече Грегор за себе.
Но, тој не се осмелуваат да својот глас доволно гласно, така што неговата сестра да ги чуе.
"Грегор", неговиот татко сега велат од соседната соба на лево, "г-дин Менаџер
дојде и се прашува зошто не сте ја оставиле на почетокот на воз.
Ние не знаеме што треба да го кажам.
Покрај тоа, тој, исто така, сака да зборува со тебе лично.
Затоа ве молиме да ја отвори вратата. Тој ќе биде доволно добар да им ги прости хаос
во вашата соба. "
Во средината на сето ова, менаџерот извика во пријателски начин, "Добар
утро, г-дин Samsa. "
"Тој не е добро", вели мајка на менаџер, додека неговиот татко бил уште се зборува
на вратата, "Тој не е добро, верувајте ми, г-дин менаџер.
Инаку како Грегор ќе го пропушти возот?
Младиот човек нема ништо во главата, освен бизнис.
Јас сум речиси лути, дека тој никогаш не излегува ноќе.
Во моментов тој е во градот од осум дена, но тој е дома секоја вечер.
Тој седи со нас на маса и да ги чита весниците тивко или студии неговата патување
планови.
Тоа е сосема диверзија за да го зафатени се со fretwork.
На пример, тој се намали од мала рамка во текот на две или три вечери.
Ќе бидете изненадени колку многу е тоа.
Тоа е виси право во собата. Ќе го видите веднаш, штом
Грегор ја отвора вратата. Како и да е, јас сум среќен што сте тука, г-дин
Менаџер.
Од нас самите, ние никогаш не би го направиле Грегор ја отвори вратата.
Тој е толку тврдоглав, и тој сигурно не е добро, иако тој негираше дека овој
наутро. "
"Доаѓам веднаш", вели Грегор полека и намерно и не се движи, така што да не
да се изгуби еден збор од разговорот.
"Драги дама, не можам да го објаснам себеси на друг начин", изјави менаџерот;
"Се надевам дека тоа не е ништо сериозно.
Од друга страна, јас, исто така, да кажам дека ние деловни луѓе, за среќа или жал,
Сепак се погледне во него, многу често едноставно мора да се надмине мала неразположение за
деловни причини. "
"Така да г-дин менаџер дојде да го гледате сега?" Побара од неговиот татко нетрпеливо и
тропнал уште еднаш на вратата. "Не", изјави Грегор.
Во соседната соба на лево болна тишина се спушти.
Во соседната соба на правото на сестра почна да грутка горчина.
Зошто не неговата сестра Оди на другите?
Таа би веројатно штотуку се разбудил од кревет сега и не дури и почнаа да се облече
уште. Тогаш зошто беше таа плаче?
Затоа што не беше разбудуваат и не препуштајќи му се на менаџер, бидејќи тој беше во
опасност од губење на својата позиција, и затоа што тогаш неговиот шеф ќе Badger неговите родители еднаш
повторно со старите барања?
Оние, веројатно, биле непотребни грижи во моментов.
Грегор беше уште тука и не размислува воопшто за напуштање на неговото семејство.
Во моментов тој лежеше право таму на тепихот, и не го знаев за неговата
состојба ќе го сериозно побара тој нека менаџер внатре
Но, Грегор не би се повремено отфрли вистинскиот начин, бидејќи на овој мал
неучтивост, за кои тој ќе се најде лесен и погоден изговор подоцна.
Се чинеше Грегор дека тоа би можело да биде далеку повеќе разумно да го остави во мир
моментот, наместо на вознемирувачки него со плачење и разговор.
Но, тоа беше многу неизвесност која потресени другите и оправда својот
однесување. "Г-дин Samsa ", беше менаџер сега викање,
неговиот глас кренати, "она што е важно?
Вие сте сами barricading во вашата соба, одговори само со да и не, се прави
сериозни и непотребни проблеми за родителите, и занемарување (Јас се спомене овој
само случајно) вашите комерцијални работи во вистински нечуено начин.
Јас овде зборувам во име на своите родители и вашиот работодавец, и јас сум
бара да со сета сериозност за непосреден и јасен објаснување.
Јас сум вчудоневиден.
Јас сум вчудоневиден. Мислев дека ти знаеше како мирен, разумен
лице, и сега ви се појави одеднаш да сакате да започнете парадирајќи низ чудно расположенија.
Главниот посочи ми порано овој ден можно објаснување за вашиот
занемарување - тоа се однесуваше на собирањето на пари кои им е доверено да ви кратко време пред -
Но всушност јас скоро го дадов збор на
чест дека ова објаснување не може да се точни.
Меѓутоа, сега гледам тука вашиот незамисливи свиња вртоглавица, а јас сум целосно губење на било
желба да зборуваат за вас во најмала.
И вашата позиција воопшто не е најсигурен.
Првично имав намера да се спомене сето ова да ви приватно, но бидејќи се овозможи
ме отпад моето време тука бескорисни, не знам зошто ова прашање не треба да дојде до
внимание на вашите родители.
Вашата продуктивност, исто така, е многу незадоволително игра.
Се разбира, тоа не е време од годината да се спроведе исклучителни бизнис, ние ја признаваме
тоа, но време од годината за спроведување нема бизнис, нема такво нешто на сите,
Г-дин Samsa и такво нешто не смее никогаш да биде. "
"Но, г-дин менаџер", се нарекува Грегор, покрај себе и во својата агитација, заборавајќи
сè друго, "Јас сум за отворање на вратата веднаш, овој момент.
А мало неразположение, магија вртоглавица, ме спречи од станување.
Јас сум уште лежи во кревет во моментов. Но, јас сум сосема освежен уште еднаш.
Јас сум во средината на станување од кревет.
Само да имаат трпение за кратко момент! Работите не се случува, како и мислев.
Но, работите се во ред. Како одеднаш ова може да се надмине некој!
Само вчера вечер се е во ред со мене.
Моите родители сигурно знаат тоа. Всушност само вчера вечер имав
мали претчувство.
Луѓето мора да се гледа во мене. Зошто не можам објави дека во канцеларија?
Но, луѓето секогаш мислат дека ќе добие повеќе од болест, без да остане во
дома.
Г-дин менаџер! Полека на моите родители!
Постои навистина нема основа за критиките што сте сега се прави против мене, и
навистина никој не рече ни збор за мене за тоа.
Можеби не сте ги прочитале најновата наредба која ја испраќаат.
Покрај тоа, сега сум одредување на моето заминување на 08:00 воз, а неколку часа "
остатокот ме направи посилна.
Г-дин менаџер, не остануваат. Јас ќе бидам во канцеларијата во лице правото
далеку. Ве молиме имаат добрина да се каже дека и да
изразам почит на шефот. "
Додека Грегор беше брзо blurting сето тоа, едвај свесен за она што тој го кажа, тој
се пресели во близина на градите на фиоки без напор, веројатно како резултат на
пракса тој веќе во кревет, а сега
тој се обидува да се издигне на тоа. Всушност, тој сакаше да ја отвори вратата.
Тој навистина сака да дозволи да се гледа од страна и да разговарате со менаџер.
Тој беше сакаат да бидат сведоци на она што другите сега го бараат за него би рекол кога видоа
него. Ако тие биле стаписани, а потоа Грегор немаше
поголема одговорност и може да биде смирен.
Но, ако тие прифатени се тивко, тогаш тој нема да има причина да се возбудувам
и, ако тој доби потег на, навистина може да биде во станица околу 08:00.
Отпрвин тој се лизна неколку пати на мазната градите на фиоки.
Но, во последните самиот даде конечниот замав и стоеше исправена таму.
Тој веќе не беше на сите свесни за болки во долниот дел од телото, без разлика колку тие можат да
уште Стинг.
Сега нека се падне против назад на блискиот стол, на работ од кои тој
подготвуваат се со тенки екстремитети.
Со тоа тој стекна контрола над себе и молчам, зашто тој може сега
слушаат менаџер.
"Дали го разбравте еден збор?" На менаџер побара од родителите, "Дали тој игра
будала со нас? "
"За волја на Бога," извика на мајка веќе со солзи во очите, "можеби тој е многу лошо и ние сме
пореметува него. Грете!
Грете! "Викна таа во тој момент.
"Мајка?" Наречена сестра од другата страна.
Тие правеа се сфати преку соба Грегор е.
"Ти мора да одат на лекар веднаш.
Грегор е болен. Побрзајте на лекар.
Дали сте слушнале Грегор зборува уште? "
"Тоа беше глас на животните", изјави менаџерот, неверојатно тивко во споредба
да плаче на мајката. "Ана!
Ана! Викна татко низ салата во кујна, плескање со рацете,
"Однесам браварски веднаш!"
Двете млади жени беа веќе работи низ салата со swishing здолништа - како
имаше сестра си облечен толку брзо - и yanked ги отвори вратите на
стан.
Не можеше да ја чуе врати затворање на сите. Тие веројатно ја напуштил ги отвори, како што е
вообичаено во стан каде што ја презеде огромна несреќа место.
Сепак, Грегор стана многу помирна.
Сите права, луѓето не го разбираат неговите зборови повеќе, иако се чинеше дека јасно
доволно за да го, појасни отколку што претходно се, можеби затоа што неговите уши се навикнаа да
нив.
Но, барем луѓето сега мислев дека работите не се сите во ред со него и се
подготвен да му помогне.
Довербата и осигурување со кои првите аранжмани биле извршени
направи да се чувствува добро.
Почувствува се вклучени уште еднаш во кругот на човештвото и се очекува од
и на лекар и браварски, без разлика помеѓу нив со какви било вистински
прецизност, прекрасен и изненадувачки резултати.
Со цел да се добие јасна глас што е можно за критични разговор
која беше неминовен, тој накашла малку, и, секако, се проблеми да се направи ова
во навистина покори начин, бидејќи тоа е
можно дека дури и оваа бучава звучеше како нешто различно од човечките кашлица.
Тој не се верува да се одлучи повеќе.
Во меѓувреме, во соседната соба, таа стана навистина тивко.
Можеби неговите родители седеа со менаџерот на масата шепоти, можеби
тие сите беа потпрена на вратата слушање.
Грегор се наметнува полека кон вратата, со помош на фотелјата, да
Оди на него, се фрли врз вратата, што се одржа самиот исправен против него -
топки на неговата малечка екстремитети имаше малку леплива
работи на нив - и одмори таму моментално од неговиот напор.
Тогаш тој направи обид да се сврти клучот во бравата со устата.
За жал се чини дека нема вистински заби.
Како тогаш беше тој да се фати од клучните?
Но, за да направи се за неговата вилица се природно силни, со нивна помош тој
успеа да го добиете клучот навистина се движи.
Тој не се забележи дека тој е очигледно нанесување материјална штета на себе, за
Браун течност излезе од неговата уста, течеше во текот на клуч, и dripped кон подот.
"Само слушаат за момент", рече менаџерот во соседната соба, "тој е вртење на
клуч. "За Грегор, кој беше голем поттик.
Но, сите тие треба да го викаат во него, вклучувајќи го и неговиот татко и мајка, "Ајде,
Грегор, "тие треба да го извикуваа:" Продолжувам да одам, да продолжиме да работиме на брава ".
Замислувајќи дека сите негови напори беа проследени со неизвесноста, тој малку надолу
френетично на клучот со сите сили би можел да собере.
Како клучна се покажа повеќе, тој танцуваше околу заклучување.
Сега тој самиот држи исправено само со устата, и тој мораше да висат врз
клуч или тогаш притиснете повторно со целата тежина на своето тело, колку што е потребно.
На сосема различни кликнете на заклучување како конечно купени навистина се разбуди Грегор до.
Дишењето во голема мера тој да се "Па јас не треба на браварски", а тој не сакаше да му
главата од рачката на вратата да ја отвори вратата целосно.
Затоа што мораше да ја отвори вратата на овој начин, тоа беше веќе отвори многу широк без
него уште се навистина видливи.
Тој прво да се предаде полека околу работ на вратата, внимателно, на
Се разбира, ако тој не сака да падне чудно на грбот право на влезот во
соба.
Тој беше уште преокупирани со овој тешко движење и немаше време да се обрне
внимание на ништо друго, кога го чу менаџер извика гласно "Ах!" - тоа
звучеше како ветер свирка - и сега
го виде, најблиску до вратата, притискајќи ги рацете врз неговата отворена уста и се движат
полека назад, како невидлива постојана сила го турка настрана.
Неговата мајка - и покрај присуството на менаџер таа стоеше тука со својата коса
лепење до на крајот, уште една збрка од ноќта - беше во потрага на својот татко со неа
рацете споени.
Таа потоа отиде два чекори кон Грегор и пропадна десно во средината на нејзиниот
здолништа, кои беа се шири на сите околу неа, нејзиното лице потонат на градите,
целосно скриен.
Неговиот татко стегната тупаница со непријателски израз, како да сакаше да им помогнам на Грегор
назад во неговата соба, а потоа погледна несигурно околу дневната соба, му го покријат очите
со рацете и извика, така што неговиот силен градите се затресе.
Во овој момент Грегор не се еден чекор во собата, но се потпираше неговото тело од
во однос на цврсто забравена крило на вратата, така што само половина Неговото тело беше
видлива, како и неговата глава, навалена
накосо, со што ѕиркаа во текот на другите.
Во меѓувреме таа стана многу посветла.
Постојаниот јасно од другата страна на улицата беше дел од бескрајната сиво-
црна дом се наоѓа токму спротивното - таа беше во болница - со тешка редовни Windows
растурање на фасада.
Дождот уште слегува, но само во големи индивидуални капки видливо и цврсто
фрлени еден по еден на земјата.
За појадок јадења стоеја наредени околу на табела, бидејќи за својот татко
појадок е најважниот оброк време во текот на денот, кој го продолжи за часа
читање различни весници.
Директно преку На спротивниот ѕид обесени фотографија на Грегор од времето на неговото
воена служба, таа е слика од него како поручник, како тој, се смешка и се грижи
бесплатно, со раката на мечот, бараа почитување на неговиот лого и униформа.
Вратата на салата беше подотворена, а од вратата на станот беше отворена,
може да се види надвор во слетување на станот и на почетокот на скалите
оди надолу.
"Сега", вели Грегор, свесен дека тој е единствениот кој имаше остана смирен.
"Ќе се облече веднаш, се спакуваат собирање на примероци, и тргна.
Ќе ми дозволите да тргнат по мојот пат, ќе нели?
Гледаш, г-дин менаџер, јас не сум свиња на чело, и јас сум среќен за работа.
Патување се исцрпувачки, но не можев да живеам без неа.
Каде ќе одиш, г-дин менаџер? Во канцеларија?
Навистина?
Ќе го пријавите се точно?
Едно лице може да се неспособни за работа моментално, но тоа е токму од најдобрите
време да се потсетиме на претходните достигнувања и да сметаат дека подоцна, по
пречки се туркаа настрана,
лице ќе работи сè повеќе и повеќе со нетрпение и интензивно.
Јас сум навистина толку задолжени на г-дин Главен - знаете дека совршено добро.
Од друга страна, јас сум загрижен за моите родители и сестра ми.
Јас сум во фикс, но јас ќе си работат надвор од него повторно.
Не се направат работите потешко за мене од тие веќе се.
Проговори во мое име во канцеларија! Луѓето не сакаат да патуваат трговци.
Го знам тоа.
Луѓето мислат дека тие заработуваат садови на пари и на тој начин да доведат парична казна живот.
Луѓето дури и не мора секој посебна причина да се мисли преку овој суд повеќе
јасно.
Но, г-дин менаџер, имаш подобра перспектива за она што се вклучени од другите
луѓе, дури и ќе ти кажам во вкупно доверба, подобра перспектива од г-дин
Претседателот на себе, кој во својство на
работодавачот може да дозволи неговата пресуда се направи повик грешки на сметка на
вработен.
Исто така знаете доволно добро дека трговски патник кој е надвор од
канцеларија речиси цела година може да стане толку лесно жртва на озборувања, коинциденции,
и неосновани жалби, против која
тоа е невозможно за него да се брани, затоа што во најголем дел не го слуша
за нив на сите и само тогаш кога е исцрпена по завршувањето на патувањето и на
Насловна добива да се чувствуваат во своето тело на непријатни
последици, кои не можат да бидат темелно истражени назад кон нивните корени.
Г-дин менаџер, не остави без зборување збор ми кажуваше дека ќе најмалку
Признавам дека сум малку во право! "
Но, во првите зборови Грегор е менаџер веќе се сврте настрана, и сега тој погледна назад
на Грегор во врска со неговата гмечејќи рамениците со напучени усни.
За време на говорот Грегор е дека не е уште за момент, но се врткаше далеку кон
вратата, без да се очите надвор Грегор, но навистина постепено, како да имаше
тајна забрана за напуштање на просторијата.
Тој веќе беше во салата, и со оглед на ненадејно движење со кои тој конечно
повлече нога надвор од дневната соба, би можело да се верува дека тој само изгорени
единствен на стапалото.
Во салата, сепак, тој се испружи десната рака од далеку од неговото тело кон
на скалите, како ако некој навистина натприродни олеснување беше чекање за него
таму.
Грегор сфатил дека не смее под никакви околности дозволуваше на директорот да си отиде
во оваа состојба на умот, особено ако неговата позиција во фирмата не беше да се стави
во најголема опасност.
Неговите родители не го разбираат сето тоа многу добро.
Во текот на долги години, тие ја создала убедување дека Грегор беше формирана за живот
во неговата фирма, а освен тоа, тие толку многу да се направи денес со своите сегашни
проблеми кои сите предвидливост беше министер за надворешни до нив.
Но, Грегор ја оваа предвидливост. Менаџерот мора да се одржи назад, смири,
убеден, и конечно освои.
Иднината на Грегор и неговото семејство навистина зависи од тоа!
Ако само сестра беше таму! Таа беше умен.
Таа веќе плачеше додека Грегор се уште лежи мирно на грбот.
И менаџер, и овој мој пријател на дамите, сигурно ќе дозволи да биде воден од
неа.
Таа ќе ја затвори вратата од станот и зборуваше него од неговиот страв
во салата. Но, сестра не беше дури и таму.
Грегор мора да се справи со него самиот.
Без размислување дека сепак тој не знае ништо за неговата сегашна способноста да се движи
и дека неговиот говор веројатно - навистина веројатно - немаше уште еднаш е
разбира, тој ја напушта крило на вратата,
турка се низ отворот, и сакаше да оди во текот на менаџер, кој беше
веќе држи тесни кон парапет со двете раце на слетување во
смешно начин.
Но, како што тој бараше нешто да го задржи, со мал крик Грегор
веднаш падна врз неговите многубројни малку нозе.
Едвај имаше тоа се случи, кога тој се чувствува за прв пат тоа утро општа
физичка благосостојба.
Малиот екстремитети имаше фирма кат под нив, тие совршено испочитувани, како што забележав на неговата
радост, и сакаше да го носат напред во насока сака.
Веднаш тој верува дека конечниот Подобрување на сите негови страдањето е
веднаш на дофат на раката.
Но, во истиот момент кога тој лежел на подот нишале во ограничени начин доста
блиски и директно спроти неговата мајка, која наводно целосно потопен во
себе, таа одеднаш скокна право со
нејзините раширени раце далеку и прстите се прошири и извика "Помош, за Бога е
доброто, да им помогне! "
Таа ја држеше главата наведната надолу, како да сакаше да ги Грегор подобро, туку трчаше
senselessly назад, што е контрадикторно дека гест, заборавајќи дека зад неа стоеше
на табелата со сите јадења на неа.
Кога стигна до маса, таа седна во голема мера за тоа, како отсутно и
не се појави да се забележи на сите кои до неа кафе беше фрлаат со излез на
килим во полн тек од голем превртел сад.
"Мајка, мајката", изјави Грегор тивко, и погледна кон неа.
Менаџерот моментално исчезнал сосема од неговиот ум.
Во очите на тече кафе Грегор не можеше да го запре се кршење на неговите вилици во
на воздухот на неколку пати.
Во дека неговата мајка викна одново, побрза од табелата, и се распадна во
рацете на својот татко, кој беше брзаат кон неа.
Но, Грегор немаше време сега за неговите родители - на менаџер веќе беше на
скалила. Брадата ниво со оградата, на
менаџер погледнав назад за последен пат.
Грегор зеде почетна движење за да се израмни со него ако е можно.
Но, менаџерот мора да има осомничени нешто, затоа што тој направи скок долу во текот
неколку скали и исчезнаа, уште вика "Ха!"
На звукот одекна во текот на целата stairwell.
Сега, за жал, овој лет на менаџер, исто така, се чинеше дека bewilder татко
целосно.
Претходно тој беше релативно мирна, за наместо на водење по менаџер
себеси или барем не го попречува Грегор од неговата потрага, со десната рака
грабнавме трска на менаџерот, кој
тој остави зад себе со шеширот и капут на стол.
Со левата рака, неговиот татко зедов голем весник од табелата и
печат нозете на подот, тргнал да се вози Грегор назад во неговата соба од
мавтајќи со стап и весникот.
Не барање на Грегор беше од никаква помош, нема барање дури и ќе биде разбрана.
Не е важно колку сакаат тој да ја претвори главата почит, неговиот татко само лутливо
сите потешко со нозете.
Низ собата од него мајка му го отвори прозорецот, и покрај кул
времето, и потпирајќи се со рацете на образите, таа се наметнува лицето далеку надвор
на прозорецот.
Меѓу улица и stairwell силна предлог дојде, завесите на
прозорец летаа наоколу, весници на маса swished, и посебни листови
летаа долу на подот.
Таткото неодоливо притисок напред, туркање надвор sibilants, како диви човек.
Сега, Грегор немаше пракса на сите во враќање назад - тоа беше навистина многу бавно оди.
Ако Грегор само им било дозволено да се сврти, тој би бил во
соба веднаш, но се плашеше да направи неговиот татко нетрпеливи од страна на време
процесот на вртат, и секој момент
тој се соочи со заканата од смртоносен удар на грбот или главата од трска во
татко рака.
Конечно Грегор немаше друга опција, за тој забележал со хорор дека не
разбере уште како да се задржи неговата насока враќање назад.
И така почна, во услови на постојано вознемирени странично погледи во насока на неговиот татко,
да се сврти што е можно побрзо, иако во суштина ова е само
направи многу бавно.
Можеби татко му забележал неговите добри намери, за тој не го наруши Грегор
во овој предлог, но со врвот на стап од далечина дури насочени
Ротирачкото Грегор движење тука и таму.
Ако само татко му не hissed толку неподносливо!
Поради тоа Грегор целосно ја загуби главата.
Тој веќе беше скоро целосно се сврте околу себе, кога, секогаш со овој подсвиркване во
уво, тој само го направи грешка и се претвори се назад малку.
Но, кога тој конечно беше успешен во добивањето на главата во предниот дел на врата
отворањето, стана јасно дека неговото тело е премногу широк да помине низ понатаму.
Секако неговиот татко, во неговата сегашна ментална состојба, немаше идеја за отворање на други
крило на вратата малку да се создаде погодна премин за Грегор да се добие преку.
Неговиот единствен фиксен мисла беше дека Грегор мора да се во неговата соба што е можно побрзо
е можно.
Тој никогаш не ќе им овозможи на елаборатот препарати кои Грегор треба да се ориентира
себе и на тој начин можеби се низ вратата.
Напротив, како да немаше пречка и со чудна бучава, тој сега
возеше Грегор напред.
Зад Грегор на звук во овој момент веќе не беше како гласот на само еден
татко.
Сега тоа е навистина повеќе не е шега, а Грегор се принудени, дојде она што може,
во вратата. Едната страна од неговото тело се крена.
Тој лежеше во еден агол во отварање на врата.
Својот крило беше болно со стружење. На бела врата грди дамки беа лево.
Наскоро тој беше заглавен брзо и не би биле способни да се движат повеќе сам.
Малата нозете на една страна обесени грчеви во воздухот погоре, како и оние на други
страна беа туркани болно во подот.
Тогаш татко му го даде една навистина силна ослободување на притисок од позади, и тој
scurried, крварење сериозно, далеку во внатрешноста на неговата соба.
Вратата беше тресна затвори со трска, и конечно се смири.