ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι.
Ένα πρωί, όπως Gregor Samsa ήταν να ξυπνήσει από το άγχος όνειρα, ανακάλυψε ότι το
κρεβάτι του είχε μετατραπεί σε ένα τερατώδες παρασιτικές bug.
Βάζει στην πανοπλία-σκληρά πίσω του και είδε, όπως ο ίδιος σήκωσε το κεφάλι του ένα μικρό, καφέ του,
τοξωτά κοιλιά χωρίζεται σε άκαμπτο τόξο-σαν τμήματα.
Από αυτό το ύψος η κουβέρτα, σχεδόν έτοιμο να γλιστρήσει μακριά εντελώς, δεν θα μπορούσε να
παραμείνει στη θέση του.
Πολλά πόδια του, θλιβερά λεπτό σε σύγκριση με το υπόλοιπο της
περιφέρεια, έτρεμαν αδύναμα μπροστά στα μάτια του.
"Αυτό που έχει συμβεί σε μένα», σκέφτηκε.
Δεν ήταν όνειρο. Δωμάτιό του, ένα κατάλληλο χώρο για έναν άνθρωπο,
μόνο λίγο πολύ μικρή, να ορίσει ήσυχα μεταξύ των τεσσάρων γνωστών τοίχους.
Πάνω από το τραπέζι, κατά την οποία μια συγκέντρωση χωρίς συσκευασία των εμπορευμάτων πανί δείγμα διαδόθηκε
έξω - Samsa ήταν πλασιέ - κρέμασε την εικόνα που είχε κοπεί από μια
εικονογραφημένο περιοδικό πριν από λίγο καιρό και σε μια όμορφη επίχρυση κορνίζα.
Ήταν μια εικόνα μιας γυναίκας με ένα γούνινο καπέλο και ένα boa γούνα.
Καθόταν όρθιος εκεί, υψώνοντας προς την κατεύθυνση του θεατή μια συμπαγή muff γούνα
στην οποία ολόκληρη αντιβράχιο της είχε εξαφανιστεί.
Ματιά Gregor του τότε στράφηκε προς το παράθυρο.
Το θλιβερό καιρός - οι σταγόνες βροχής έπεφταν ήχο κάτω από το παράθυρο μέταλλο
μαρκίζα - τον έκανε αρκετά μελαγχολική.
"Γιατί δεν μπορώ να κρατήσει τον ύπνο για λίγο περισσότερο και να ξεχάσουμε όλα αυτά
ανοησία », σκέφτηκε.
Αλλά αυτό ήταν εντελώς ανέφικτο, γιατί είχε χρησιμοποιηθεί για ύπνο στη δεξιά πλευρά του, και
στην παρούσα κατάστασή του δεν μπορούσε να πάρει τον εαυτό του σε αυτή τη θέση.
Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά αυτός ο ίδιος έριξε επάνω δεξιά πλευρά του, πάντα έλασης και πάλι πάνω
πίσω του.
Πρέπει να έχει δοκιμάσει εκατό φορές, κλείνοντας τα μάτια του, έτσι ώστε δεν θα
για να δείτε το wriggling πόδια, και εγκατέλειψε μόνο όταν άρχισε να νιώθει ένα ελαφρύ, θαμπό πόνο στο
πλευρά του, το οποίο ποτέ δεν είχε νιώσει πριν.
«Ο Θεός», σκέφτηκε, "τι είναι μια απαιτητική δουλειά που έχω επιλέξει!
Ημέρα μέσα, ημέρα έξω, στο δρόμο.
Το άγχος της πώλησης είναι πολύ μεγαλύτερο από τις εργασίες που διεξάγονται στην έδρα, και,
εκτός από ότι έχω να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του ταξιδιού, τις ανησυχίες
σχετικά με τις συνδέσεις τρένων, ακανόνιστες κακό
τροφίμων και του έκτακτου και αλλάζει συνεχώς τις ανθρώπινες σχέσεις, οι οποίες ποτέ δεν προέρχονται από
την καρδιά. Στο διάολο με όλα! "
Ένιωθε μια ελαφριά φαγούρα στο πάνω μέρος της κοιλιάς του.
Αυτός έσπρωξε τον εαυτό του σιγά-σιγά στην πλάτη του πιο κοντά στη θέση κρεβάτι έτσι ώστε να μπορεί να άρει του
κεφάλι πιο εύκολα, βρήκε την φαγούρα μέρος, το οποίο καλύπτεται εξ ολοκλήρου με μικρές λευκές
κηλίδες - δεν ήξερε τι να κάνει από αυτά και ήθελαν να αισθάνονται τον τόπο με ένα πόδι.
Αλλά αυτό ανακάλεσε αμέσως, για την επαφή ένιωθα σαν ένα κρύο ντους σε όλη την
αυτόν.
Γλίστρησε πάλι στην προηγούμενη θέση του.
«Αυτή η σηκώνονται νωρίς», σκέφτηκε, "κάνει ένας άνθρωπος αρκετά ηλίθιο.
Ένας άντρας πρέπει να έχει τον ύπνο του.
Άλλοι πωλητές ταξιδεύουν ζουν σαν χαρέμι γυναίκες.
Για παράδειγμα, όταν έρχομαι πίσω στο πανδοχείο κατά τη διάρκεια του πρωινού για να γράψει
τις απαραίτητες εντολές, αυτοί οι κύριοι είναι απλά κάθονται κάτω στο πρωινό.
Εάν επρόκειτο να δοκιμάσετε ότι με το αφεντικό μου, θα ήθελα να πεταχτούν έξω επί τόπου.
Ακόμα, ποιος ξέρει αν αυτό δεν μπορεί να είναι πραγματικά καλό για μένα;
Αν δεν είχα κρατήσει πίσω για χάρη των γονιών μου, θα είχα εγκαταλείψει εδώ και πολύ καιρό.
Θα πάει στο αφεντικό και του είπα ακριβώς αυτό που νομίζω ότι από τα βάθη της μου
καρδιά.
Θα έχετε πέσει δεξιά από το γραφείο του! Πόσο παράξενο είναι να κάθεται σε εκείνο το γραφείο και
υποτιμούμε τον εργαζόμενο από την διαδρομή μέχρι εκεί.
Το αφεντικό έχει δυσκολία στην ακοή, οπότε ο εργαζόμενος έχει να επιταχύνει αρκετά κοντά του.
Τέλος πάντων, δεν έχω απολύτως δεδομένο ότι μέχρι ελπίδα ακόμα.
Μόλις έχω μαζί του χρήματα για να πληρώσει μακριά το χρέος των γονιών μου για να τον - ότι θα πρέπει να λαμβάνει
άλλα πέντε ή έξι χρόνια - I'll να το κάνει στα σίγουρα.
Στη συνέχεια θα κάνω το μεγάλο σπάσιμο.
Σε κάθε περίπτωση, αυτή τη στιγμή έχω να σηκωθεί. Τρένο μου φεύγει σε πέντε. "
Κοίταξε πάνω στο ξυπνητήρι χτυπάει μακριά από τη συρταριέρα.
"Θεέ μου!", Σκέφτηκε.
Ήταν 6:30, και τα χέρια πήγαιναν ήσυχα.
Ήταν η τελευταία μισή ώρα, ήδη σχεδόν τρίμηνο σε.
Θα μπορούσε ο συναγερμός δεν έχουν δαχτυλίδι;
Ένας είδε από το κρεβάτι που ήταν ρυθμιστεί σωστά για τέσσερις.
Σίγουρα είχε σκαλί. Ναι, αλλά ήταν δυνατόν να κοιμηθεί μέσα
ότι ο θόρυβος που έκανε το κούνημα έπιπλα;
Τώρα, είναι αλήθεια ότι δεν θα κοιμηθεί ήσυχα, αλλά είναι προφανές ότι είχε κοιμηθεί όλο και πιο βαθιά.
Ακόμα, τι πρέπει να κάνει τώρα; Το επόμενο τρένο περάσει σε επτά.
Για να πιάσουν εκείνο το ένα, θα πρέπει να πάμε σε μια τρελή βιασύνη.
Η συλλογή του δείγματος δεν ήταν γεμάτο ακόμα, και πραγματικά δεν αισθάνομαι ιδιαίτερα
φρέσκο και ενεργή.
Και ακόμα κι αν αλιεύονται το τρένο, δεν υπήρχε αποφεύγοντας ένα χτύπημα-επάνω με το αφεντικό,
επειδή θελήματα της επιχείρησης θα έχουμε περίμενε το τρένο πέντε και
ανέφεραν την είδηση της απουσίας του εδώ και πολύ καιρό.
Ήταν τσιράκι του αφεντικού, χωρίς σπονδυλική στήλη ή τις μυστικές πληροφορίες.
Λοιπόν, τι θα γίνει αν ο ίδιος αναφέρθηκε στο άρρωστο;
Αλλά αυτό θα ήταν εξαιρετικά ενοχλητική και ύποπτη, επειδή κατά τη διάρκεια πέντε του
χρόνια υπηρεσίας »Γκρέγκορ δεν είχε άρρωστος ακόμα μια φορά.
Το αφεντικό θα έρθει σίγουρα με το γιατρό από την ασφαλιστική εταιρεία υγείας
και θα κατηγορήσει τους γονείς του για τεμπέλης γιος τους και να συντομεύσει όλες τις αντιρρήσεις
τα σχόλια του γιατρού ασφαλιστικής? γι 'αυτόν
όλοι ήταν απολύτως υγιής, αλλά πραγματικά τεμπέλης για το έργο.
Και εκτός αυτού, θα ήταν ο γιατρός σε αυτή την περίπτωση είναι τελείως λάθος;
Εκτός από μια πραγματικά υπερβολική υπνηλία μετά από το μακρύ ύπνο, Gregor στην πραγματικότητα, αισθάνθηκε
αρκετά καλά και μάλιστα είχε μια πραγματικά ισχυρή όρεξη.
Καθώς σκεφτόταν όλα αυτά πάνω από τη μεγαλύτερη βιασύνη, χωρίς να είναι σε θέση να κάνουν
την απόφαση να σηκωθώ από το κρεβάτι - το ξυπνητήρι που δείχνει ακριβώς ήταν τριμήνου το
επτά - υπήρξε μια επιφυλακτική χτύπημα στην πόρτα από το κεφάλι του κρεβατιού.
"Gregor,« μια φωνή που ονομάζεται - αυτή ήταν η μητέρα του -! "Είναι επτά παρα τέταρτο.
Μην θέλετε να είστε στο δρόμο σας; "
Η απαλή φωνή! Gregor ξαφνιάστηκε όταν άκουσε τη φωνή του
τηλεφωνητή.
Ήταν σαφώς και αναμφισβήτητα νωρίτερα φωνή του, αλλά σε αυτό ήταν ανακατεμένες, σαν να
από τα κάτω, μια επώδυνη ακρατήτως τσιρίζοντας, η οποία άφησε τις λέξεις θετικά
διακριτή μόνο στην πρώτη στιγμή και
διαστρεβλωμένη τους στο αντήχησης, έτσι ώστε κανείς δεν ήξερε αν είχε ακούσει
σωστά.
Gregor θέλησε να απαντήσει λεπτομερώς και να εξηγήσει τα πάντα, αλλά σε αυτές τις
περιστάσεις και ο ίδιος περιορίστηκε να αναφέρει, "Ναι, ναι, σας ευχαριστώ μητέρα.
Είμαι σηκωθεί αμέσως. "
Λόγω της ξύλινη πόρτα την αλλαγή στη φωνή Γκρέγκορ δεν ήταν πραγματικά αξιοσημείωτη
έξω, έτσι η μητέρα του ηρέμησε με αυτή την εξήγηση και ανακατεύονται μακριά.
Ωστόσο, ως αποτέλεσμα της σύντομης συνομιλίας, τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας
αντιλήφθηκε ότι Γκρέγκορ ήταν απροσδόκητα ακόμα στο σπίτι, και ήδη ο πατέρας του ήταν
χτυπώντας σε μία πλαϊνή πόρτα, αλλά ασθενώς με την γροθιά του.
"Gregor, Gregor,« φώναξε, «τι συμβαίνει;"
Και, μετά από λίγο, αυτός τον προέτρεψε και πάλι σε μια βαθύτερη φωνή: "Gregor!"
Gregor! "Στην άλλη πλευρά της πόρτας, ωστόσο, η αδελφή του
χτύπησε ελαφρά τη καρδία.
"Γκρέγκορ; Είστε καλά;
Θέλετε κάτι; "Γκρέγκορ σκηνοθεσία απαντήσεις και στις δύο κατευθύνσεις,
"Θα είμαι έτοιμος αμέσως."
Έκανε μια προσπάθεια με την πιο προσεκτική διάρθρωση και εισάγοντας μεγάλες παύσεις
μεταξύ των μεμονωμένων λέξεων για να αφαιρέσετε τα πάντα αξιοσημείωτη από τη φωνή του.
Ο πατέρας του γύρισε την πλάτη στο πρωινό του.
Ωστόσο, η αδελφή ψιθύρισε, "Γκρέγκορ, να ανοίξει την πόρτα - Σας ικετεύω."
Γκρέγκορ δεν είχε καμία πρόθεση να ανοίξει η πόρτα, αλλά και συνεχάρη τον εαυτό του με δική του
προφύλαξη, που αποκτήθηκαν από το ταξίδι, της ασφάλισης όλων των θυρών κατά τη διάρκεια της νύχτας, ακόμη και σε
σπίτι.
Αρχικά ήθελε να σηκωθεί ήσυχα και ανενόχλητοι, να ντυθείς, πάνω απ 'όλα έχουν
πρωινό, και μόνο τότε σκεφτείτε την ανάληψη περαιτέρω δράσης, για την - πρόσεξε αυτό σαφώς - από
ξανασκέφτονται τα πράγματα στο κρεβάτι που δεν θα επιτύχει ένα λογικό συμπέρασμα.
Θυμήθηκε ότι είχε ήδη αισθητές συχνά ένα ελαφρύ πόνο ή άλλη στο κρεβάτι, ίσως
το αποτέλεσμα μιας δύσκολη θέση που βρίσκεται, που αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν καθαρά
φανταστικό όταν σηκώθηκε, και ήταν
ανυπομονούν να δουν πώς παρουσιάσει τις φαντασιώσεις του θα διαλυθούν σταδιακά.
Αυτή η αλλαγή στη φωνή του δεν ήταν τίποτα άλλο από την έναρξη ενός πραγματικού ψύχρα, μια
επαγγελματικής ασθένειας των εμπορικών τους ταξιδιώτες, του ότι δεν είχε την
παραμικρή αμφιβολία.
Ήταν πολύ εύκολο να ρίξει κατά μέρος την κουβέρτα.
Χρειαζόταν μόνο για τον εαυτό του ανεβάσει λίγο, και έπεσε από μόνη της.
Αλλά για να συνεχίσουν ήταν δύσκολη, κυρίως επειδή ήταν τόσο ασυνήθιστα μεγάλη.
Χρειαζόταν τα όπλα και τα χέρια για να προωθήσει τον εαυτό του σε όρθια θέση.
Αντί αυτών, όμως, είχε μόνο πολλούς μικρούς άκρα που κινείται ασταμάτητα
με πολύ διαφορετικές κινήσεις και τα οποία, επιπλέον, δεν μπορούσε να ελέγξει.
Αν ήθελε να λυγίσει ένα από αυτά, τότε ήταν η πρώτη που η ίδια επέκταση, και εάν αυτός
τελικά κατάφερε να κάνει αυτό που ήθελε με αυτό το σκέλος, εν τω μεταξύ όλοι οι άλλοι,
καθώς αν αφεθεί ελεύθερη, κινήθηκε γύρω στο ένα υπερβολικά επώδυνες διέγερση.
«Αλλά δεν πρέπει να μείνει στο κρεβάτι μάταια», δήλωσε ο Gregor στον εαυτό του.
Στην αρχή ήθελε να σηκωθώ από το κρεβάτι με το κάτω μέρος του σώματός του, αλλά αυτό το κατώτερο
μέρος - το οποίο, παρεμπιπτόντως, δεν είχε κοιτάξει ακόμα και το οποίο επίσης δεν θα μπορούσε να
εικόνα σαφώς - αποδείχθηκε πολύ δύσκολο να κινηθεί.
Η προσπάθεια πήγε τόσο αργά.
Όταν, έχοντας γίνει σχεδόν φρενήρη, το πέταξε ο ίδιος, τέλος, προς τα εμπρός με όλες του
δύναμη και χωρίς σκέψη, επέλεξε την κατεύθυνση του λάθος, και χτύπησε στο κάτω
bedpost σκληρά.
Η βίαιη πόνος που ένιωθε αποκάλυψε ότι το κάτω μέρος του σώματός του ήταν στο
τη στιγμή ίσως το πιο ευαίσθητο.
Έτσι, προσπάθησε να πάρει πάνω από το σώμα του από το κρεβάτι πρώτη και γύρισε το κεφάλι του προσεκτικά
προς την άκρη του κρεβατιού.
Κατάφερε να το κάνετε αυτό εύκολα, και παρά το πλάτος και το βάρος της μάζας του σώματός του σε
τελευταία ακολούθησε αργά τη στροφή του κεφαλιού του.
Αλλά όπως ο ίδιος έθεσε, τέλος, το κεφάλι του έξω από το κρεβάτι στην ύπαιθρο, έγινε ανήσυχος
για να προχωρήσουμε περαιτέρω με αυτόν τον τρόπο, για το αν ο ίδιος επέτρεψε
τελικά να πέσει από αυτή τη διαδικασία,
θα λάβουν ένα θαύμα για την πρόληψη από το κεφάλι του από το να τραυματιστεί.
Και με κάθε κόστος που δεν πρέπει να χάσετε τις αισθήσεις σας αυτή τη στιγμή.
Εκείνος προτίμησε να παραμείνει στο κρεβάτι.
Ωστόσο, μετά από μια παρόμοια προσπάθεια, ενώ ο ίδιος να ορίσει εκεί πάλι, αναστενάζοντας όπως και πριν, και
για άλλη μια φορά είδε μικρή άκρα του πολεμάμε ο ένας τον άλλο, αν μη τι άλλο χειρότερα από πριν,
και δεν έβλεπε να υπάρχει πιθανότητα επιβολής ήσυχο
και την τάξη σε αυτή την αυθαίρετη κίνηση, ο ίδιος είπε και πάλι ότι δεν μπορούσε να
πιθανώς δεν θα το κρεβάτι και ότι θα μπορούσε να είναι το πιο λογικό πράγμα που πρέπει να θυσιάσει
ό, τι αν υπήρχε έστω και η παραμικρή
ελπίδα να πάρει τον εαυτό του από το κρεβάτι κατά τη διαδικασία.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, δεν ξεχνούν τον εαυτό του θυμίζει από καιρό σε καιρό
το γεγονός ότι η ηρεμία - και μάλιστα η πιο ήρεμη - αντανάκλαση μπορεί να είναι καλύτερη από την πιο
συγχέεται αποφάσεις.
Σε τέτοιες στιγμές, σκηνοθέτησε το βλέμμα του, όπως ακριβώς, όπως θα μπορούσε προς το παράθυρο,
αλλά δυστυχώς δεν υπήρχε λίγη αυτοπεποίθηση ευθυμία που θα είχε από μια ματιά στο
την ομίχλη το πρωί, που κρύβονται ακόμη και από την άλλη πλευρά του στενού δρόμου.
«Είναι ήδη επτά», ο ίδιος είπε, το αργότερο εντυπωσιακή του συναγερμού
ρολόι, "ήδη επτά και ακόμα ένα τέτοιο ομίχλης."
Και για λίγο περισσότερο βάζει ήσυχα με αδύναμη αναπνοή, λες και ίσως
αναμονής για τις κανονικές και τις φυσικές συνθήκες να αναδυθεί από την πλήρη ακινησία.
Αλλά τότε είπε στον εαυτό του, «Πριν το επιτυγχάνει παρελθόν τρίμηνο επτά, ό, τι
συμβεί πρέπει να είμαι εντελώς έξω από το κρεβάτι.
Εκτός αυτού, από τότε κάποιος από το γραφείο θα φτάσει για να ρωτήσετε για μένα, γιατί
το γραφείο θα ανοίξει πριν από επτά. "
Και έκανε μια προσπάθεια στη συνέχεια, να βράχο ολόκληρο το μήκος του σώματός του έξω από το κρεβάτι με ένα
ομοιόμορφη κίνηση.
Αν αφήσετε τον εαυτό του να πέσει από το κρεβάτι με αυτόν τον τρόπο, το κεφάλι του, η οποία κατά τη διάρκεια του
την πτώση σκόπευε να σηκώσει απότομα, πιθανότατα, θα παρέμενε απλήγωτος.
Η πλάτη του φαινόταν να είναι δύσκολο? Τίποτα δεν θα συμβεί σε πραγματικά ότι, ως αποτέλεσμα της
πτώση.
Μεγαλύτερη κράτηση του ήταν μια ανησυχία για το δυνατό θόρυβο που η πτώση πρέπει να δημιουργήσει
και η οποία πιθανώς θα ξυπνήσει, αν όχι τρόμο, τότε τουλάχιστον ανησυχία από την άλλη
πλευρά του όλες τις πόρτες.
Ωστόσο, θα έπρεπε να δοκιμάσει.
Όπως Γκρέγκορ ήταν στη διαδικασία της άρσης εαυτό του ένα δεύτερο από το κρεβάτι - η νέα μέθοδος
περισσότερο από ένα παιχνίδι από μια προσπάθεια? χρειαζόταν μόνο να ροκάρετε με ένα σταθερό ρυθμό - είναι
τον χτύπησαν πόσο εύκολο όλο αυτό θα ήταν εάν κάποιος επρόκειτο να έρθει στην ενίσχυσή του.
Δύο ισχυρές άνθρωποι - σκέφτηκε ο πατέρας του και η υπηρέτρια - θα ήταν αρκετά
επαρκής.
Θα είχαν μόνο έπρεπε να ωθήσει τα όπλα τους κάτω από τοξωτά πίσω του να τον πάρει από το
κρεβάτι, να σκύψει με το φορτίο τους, και στη συνέχεια απλώς να ασκήσει την υπομονή και την φροντίδα που
ολοκλήρωσε το κτύπημα επάνω στο πάτωμα, όπου
υποκοριστικό τα πόδια του θα ήταν τότε, ήλπιζε, αποκτά ένα σκοπό.
Τώρα, πέρα από το γεγονός ότι οι πόρτες ήταν κλειδωμένες, θα πρέπει να έχει πραγματικά κλήση
έξω για να βοηθήσει;
Παρ 'όλα αγωνία του, ήταν σε θέση να καταστείλουν ένα χαμόγελο σε αυτή την ιδέα.
Είχε ήδη φτάσει στο σημείο όπου, από το λίκνισμα πιο έντονα, διατήρησε του
ισορροπίας με δυσκολία, και πολύ σύντομα θα πρέπει τελικά να αποφασίσει, για το
πέντε λεπτά θα ήταν 7:15.
Τότε υπήρχε ένα δαχτυλίδι στην πόρτα του διαμερίσματος.
"Αυτό είναι κάποιος από το γραφείο," ο ίδιος είπε, και αυτός σχεδόν πάγωσε ενώ του
μικρά κλαδιά μόνο χόρευαν γύρω από όλα τα πιο γρήγορα.
Για μια στιγμή τα πάντα παραμένουν ακόμα.
«Δεν είναι το άνοιγμα," Γκρέγκορ είπε στον εαυτό του, που εμπλέκονται σε κάποια παράλογη ελπίδα.
Αλλά φυσικά, στη συνέχεια, ως συνήθως, η υπηρέτρια με πέλματος εταιρεία της πήγε στην πόρτα
και την άνοιξε.
Gregor χρειάζεται να ακούσει μόνο την πρώτη λέξη του χαιρετισμού του επισκέπτη να αναγνωρίσει
αμέσως ποιος ήταν, ο ίδιος ο διευθυντής.
Γιατί ήταν Γκρέγκορ ο μόνος καταδικασμένοι να εργαστούν σε μια επιχείρηση, όπου, με την παραμικρή
λήξη των μέτρων, κάποιος προσέλκυσε αμέσως το μεγαλύτερο υποψία;
Ήταν το σύνολο των εργαζομένων, στη συνέχεια, συλλογικά, ένα και όλα, αχρείων;
Ανάμεσά τους δεν υπήρχε τότε καμία πραγματικά αφιερωμένο πρόσωπο το οποίο, αν παρέλειψε να χρησιμοποιήσει μόνο ένα
λίγες ώρες το πρωί για εργασία γραφείου, θα γίνονται ανώμαλα από τύψεις του
συνείδηση και πραγματικά να είναι σε κανένα κράτος για να πάρετε από το κρεβάτι;
Ήταν πραγματικά δεν είναι αρκετό για να αφήσει μαθητευόμενος κάνουν έρευνες, εάν αυτή η
ανάκριση ήταν απαραίτητο;
Πρέπει ο ίδιος ο διευθυντής έρχονται, και η διαδικασία πρέπει να αποδειχθεί στο
όλη αθώα οικογένεια ότι η έρευνα αυτού του ύποπτων
περίσταση θα μπορούσε να ανατεθεί μόνο για τη νοημοσύνη του διαχειριστή;
Και περισσότερο ως συνέπεια της διεγερμένης κατάστασης στην οποία αυτή η ιδέα που Γκρέγκορ, παρά ως
αποτέλεσμα της συγκεκριμένης απόφασης, ο ίδιος ταλαντεύθηκε με όλες τις δυνάμεις του από το κρεβάτι.
Υπήρχε ένα δυνατό γδούπο, αλλά όχι μια πραγματική συντριβή.
Η πτώση ήταν κάπως απορροφάται από το χαλί και, επιπλέον, την πλάτη του ήταν πιο
ελαστική από Γκρέγκορ είχε σκεφτεί.
Για το λόγο αυτό το θαμπό θόρυβος δεν ήταν και τόσο εμφανή.
Αλλά δεν είχε πραγματοποιηθεί το κεφάλι του με επαρκή φροντίδα και την είχε χτυπήσει.
Γύρισε το κεφάλι του, ερεθισμένο και στον πόνο, και να τρίβεται πάνω στο χαλί.
«Κάτι έχει πέσει εκεί μέσα», είπε ο διευθυντής στο διπλανό δωμάτιο στα αριστερά.
Gregor προσπάθησε να φανταστεί τον εαυτό του αν κάτι παρόμοιο με αυτό που συνέβαινε
αυτόν σήμερα θα μπορούσε να έχει συμβεί σε κάποιο σημείο του διαχειριστή.
Τουλάχιστον ένα αναγκάστηκε να παραδεχτεί την πιθανότητα κάτι τέτοιο.
Ωστόσο, σαν για να δώσει μια πρόχειρη απάντηση στο ερώτημα αυτό, ο διαχειριστής τώρα, με ένα
τρίξιμο από στιλβωμένο μπότες του, πήρε μερικά αποφασιστικά βήματα στο διπλανό δωμάτιο.
Από το γειτονικό δωμάτιο στα δεξιά της αδελφής ψιθύριζε να ενημερώσει Gregor:
"Γκρέγκορ, ο διαχειριστής είναι εδώ." "Το ξέρω", δήλωσε ο Gregor στον εαυτό του.
Αλλά δεν τολμούν να κάνουν τη φωνή του, αρκετά δυνατά, έτσι ώστε η αδελφή του θα μπορούσε να ακούσει.
"Γκρέγκορ,« ο πατέρας του τώρα, δήλωσε από τη γειτονική αίθουσα στα αριστερά, "ο κ. Διευθυντής
Έχει έρθει και να ζητά το λόγο που δεν έχουν εγκαταλείψει την πρόωρη τρένο.
Δεν ξέρουμε τι πρέπει να του πω.
Εκτός αυτού, θέλει επίσης να σας μιλήσω προσωπικά.
Επομένως, σας παρακαλώ να ανοίξει την πόρτα. Αυτός θα είναι αρκετά καλή για να συγχωρήσει το χάος
στο δωμάτιό σας. "
Στη μέση όλων αυτών, ο διαχειριστής φώναξε με φιλικό τρόπο, "Good
το πρωί, ο κ. Samsa. "
"Δεν είναι καλά", δήλωσε η μητέρα του στον διευθυντή, ενώ ο πατέρας του ήταν ακόμα μιλάει
στην πόρτα, «Αυτός δεν είναι καλά, πιστέψτε με, ο κ. Διευθυντής.
Διαφορετικά πώς θα Gregor χάσει το τρένο;
Ο νεαρός άνδρας δεν έχει τίποτα στο κεφάλι του εκτός από τις επιχειρήσεις.
Είμαι σχεδόν θυμωμένος ότι ποτέ δεν βγαίνει έξω το βράδυ.
Αυτή τη στιγμή που είναι ήδη στην πόλη οκτώ ημέρες, αλλά είναι ήδη στο σπίτι κάθε βράδυ.
Κάθεται εδώ μαζί μας στο τραπέζι και διαβάζει την εφημερίδα ήσυχα ταξίδια ή τις μελέτες του
χρονοδιαγράμματα.
Πρόκειται για ένα αρκετά εκτροπής για τον εαυτό του για να απασχολημένος με ξυλόγλυπτα.
Για παράδειγμα, έκοψε ένα μικρό πλαίσιο κατά τη διάρκεια δύο ή τρία βράδια.
Εσείς προτίθεστε να εκπλαγείτε πόσο όμορφη είναι.
Είναι κρέμονται δεξιά μέσα στο δωμάτιο. Θα το δείτε αμέσως, το συντομότερο
Gregor ανοίγει την πόρτα. Τέλος πάντων, είμαι ευτυχής ότι είστε εδώ, ο κ.
Διευθυντής.
Με τους εαυτούς μας, ποτέ δεν θα έκανε Γκρέγκορ να ανοίξει την πόρτα.
Είναι τόσο πεισματάρης, και αυτός σίγουρα δεν είναι καλά, παρόλο που ο ίδιος αρνήθηκε ότι αυτό
το πρωί. "
«Έρχομαι αμέσως», δήλωσε ο Gregor αργά και σκόπιμα και δεν κινούνται, έτσι ώστε να μην
να χάσει μια λέξη από τη συνομιλία.
"Αγαπητοί κυρία μου, δεν μπορώ να το εξηγήσω στον εαυτό μου με οποιοδήποτε άλλο τρόπο», δήλωσε ο διαχειριστής?
"Ελπίζω ότι δεν είναι τίποτα σοβαρό.
Από την άλλη πλευρά, πρέπει να πω επίσης ότι εμείς οι άνθρωποι των επιχειρήσεων, ευτυχώς ή δυστυχώς,
όμως κοιτάξει κανείς αυτό, πολύ συχνά απλά πρέπει να ξεπεράσουμε μια μικρή αδιαθεσία για
επιχειρηματικούς λόγους. "
"Έτσι, μπορεί ο κ. Διευθυντής έρθει για να σας δούμε τώρα;" ρώτησε ο πατέρας του ανυπόμονα και
χτύπησε και πάλι την πόρτα. «Όχι», είπε ο Γκρέγκορ.
Στη γειτονική αίθουσα στην αριστερή ένα οδυνηρό ακινησία κατέβηκε.
Στο γειτονικό δωμάτιο στα δεξιά της αδελφής άρχισε να αναφιλητό.
Γιατί δεν πάει η αδελφή του με τους άλλους;
Είχε πιθανώς ακριβώς σηκωθεί από το κρεβάτι τώρα και δεν είχε καν αρχίσει να ντυθώ
ακόμα. Τότε γιατί ήταν αυτή κλάμα;
Επειδή δεν είχε σηκωθεί και δεν είχε αφήσει ο διαχειριστής μέσα, επειδή ήταν σε
κινδυνεύει να χάσει τη θέση του, και γιατί τότε το αφεντικό του θα ασβός γονείς του μία φορά
και πάλι με το παλιό απαιτήσεις;
Αυτά ήταν μάλλον περιττές ανησυχίες αυτή τη στιγμή.
Γκρέγκορ ήταν ακόμα εδώ και δεν σκεφτόταν καθόλου για εγκαταλείποντας την οικογένειά του.
Αυτή τη στιγμή βρισκόταν εκεί πάνω στο χαλί, και κανείς δεν ήξερε που του
κατάσταση θα έχουμε σοβαρά απαίτησε ότι άφησε ο διαχειριστής in.
Αλλά Γκρέγκορ δεν θα απορριφθεί επιπόλαια σωστό τρόπο εξαιτίας αυτής της μικρής
αγένεια, για την οποία θα βρείτε μια εύκολη και κατάλληλη δικαιολογία αργότερα.
Έμοιαζε να Γκρέγκορ ότι θα μπορούσε να είναι πολύ πιο λογικό να τον αφήνει σε ησυχία στο
Αυτή τη στιγμή, αντί να διαταραχθεί του με κλάμα και συζήτηση.
Αλλά δεν ήταν η ίδια η αβεβαιότητα που στενοχωρημένο τους άλλους και να απαλλαγεί τους
συμπεριφορά. "Ο κ. Samsa, "ο διαχειριστής ήταν τώρα φωνάζουν,
φωνή του έθεσε, "ποιο είναι το θέμα;
Είστε μόνοι σας με οδοφράγματα στο δωμάτιό σας, να απαντήσει μόνο με ένα ναι και ένα όχι, σημειώνουμε
σοβαρή και περιττά προβλήματα για τους γονείς σας, και παραμελεί (αυτό το αναφέρω,
μόνο παρεμπιπτόντως) εμπορική καθήκοντά σας σε μια πραγματικά ανήκουστο τρόπο.
Μιλώ εδώ, στο όνομα των γονιών σας και τον εργοδότη σας, και είμαι
ζητώντας σας με κάθε σοβαρότητα για την άμεση και σαφή εξήγηση.
Είμαι κατάπληκτος.
Είμαι κατάπληκτος. Σκέφτηκα ότι ξέρατε ως μια ήρεμη, λογική
άτομο, και τώρα σας φαίνεται ξαφνικά να θέλουν να ξεκινήσουν παρελαύνει γύρω από το παράξενο διαθέσεις.
Ο Αρχηγός ανέφερε για μένα αυτή τη μέρα νωρίτερα μια πιθανή εξήγηση για σας
παραμέληση - αφορούσε την είσπραξη των μετρητών ανατεθεί σε σας πριν από λίγο καιρό -
αλλά στην πραγματικότητα εγώ σχεδόν του έδωσε το λόγο μου της
τιμή που αυτή η εξήγηση δεν θα μπορούσε να είναι σωστή.
Ωστόσο, τώρα βλέπω εδώ αφάνταστη χοίρου σας ζάλη, και χάνω εντελώς οποιοδήποτε
επιθυμία να μιλήσει εκ μέρους σας στο ελάχιστο.
Και η θέση σας δεν είναι καθόλου η πιο ασφαλής.
Αρχικά σκόπευα να αναφέρω όλα αυτά για να σας ιδιωτικά, αλλά από τη στιγμή που αφήνουν
με τα απόβλητα το χρόνο μου εδώ μάταια, δεν ξέρω γιατί το θέμα δεν πρέπει να έρχονται στο
την προσοχή των γονιών σας.
Παραγωγικότητα σας έχει επίσης πολύ ικανοποιητική πρόσφατα.
Φυσικά, δεν είναι η ώρα του χρόνο για τη διεξαγωγή έκτακτων επιχειρήσεων, αναγνωρίζουμε
αυτό, αλλά μια εποχή του έτους για τη διεξαγωγή καμία επιχείρηση, δεν υπάρχει κανένα τέτοιο πράγμα καθόλου,
Ο κ. Samsa, και κάτι τέτοιο δεν πρέπει ποτέ να είναι. "
"Αλλά ο κ. Διευθυντής," ονομάζεται Gregor, εκτός από τον εαυτό του και, στην ταραχή του, ξεχνώντας
όλα τα άλλα, "Είμαι το άνοιγμα της πόρτας, αμέσως αυτή τη στιγμή.
Μια μικρή αδιαθεσία, ένα ξόρκι ζαλάδα, δεν μου επέτρεψε να σηκωθεί.
Εξακολουθώ να είμαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι τώρα. Αλλά είμαι αρκετά ανανεωμένοι για άλλη μια φορά.
Είμαι στη μέση του να πάρει από το κρεβάτι.
Απλά έχουν υπομονή για λίγο! Τα πράγματα δεν πάνε όπως και σκέφτηκα.
Αλλά τα πράγματα είναι εντάξει. Πώς ξαφνικά, αυτό μπορεί να ξεπεράσει κάποιος!
Μόνο ό, τι χθες το βράδυ ήταν μια χαρά μαζί μου.
Οι γονείς μου σίγουρα το γνωρίζουν αυτό. Στην πραγματικότητα μόλις χθες το βράδυ είχα μια
μικρό προαίσθημα.
Οι άνθρωποι πρέπει να έχουν δει ότι στο πρόσωπό μου. Γιατί δεν έχω αναφερθεί ότι στο γραφείο;
Αλλά οι άνθρωποι πάντα νομίζουν ότι θα το ξεπεράσω ασθενείας χωρίς να μείνετε
σπίτι.
Ο κ. Διευθυντής! Να 'σαι καλά με τους γονείς μου!
Πραγματικά, δεν υπάρχει βάση για την κριτική που είστε τώρα κάνει εναντίον μου, και
Πραγματικά κανείς δεν έχει πει μια λέξη για μένα γι 'αυτό.
Ίσως δεν έχετε διαβάσει τις τελευταίες εντολές που μου αποστέλλονται.
Εκτός αυτού, τώρα είμαι καθορίζει στο ταξίδι μου στο τρένο οκτώ? Τις λίγες ώρες "
υπόλοιπα έχουν κάνει πιο δυνατό.
Ο κ. Διευθυντής, δεν μένουν. Θα είμαι στο γραφείο στο σωστό πρόσωπο
μακριά. Παρακαλούμε να έχετε την καλοσύνη να πούμε ότι και για την
μεταφέρω απόψεις μου στον Αρχηγό. "
Αν και Γκρέγκορ ήταν blurting γρήγορα όλα αυτά έξω, μετά βίας γνωρίζουν τι έλεγε, αυτός
είχε μετακομίσει κοντά στο στήθος των συρταριών, χωρίς προσπάθεια, πιθανώς ως αποτέλεσμα της
πρακτική που είχε ήδη είχε στο κρεβάτι, και τώρα
προσπαθούσε να αναστήσει τον εαυτό του σε αυτό. Στην πραγματικότητα, ήθελε να ανοίξει την πόρτα.
Εκείνος ήθελε να αφήσει τον εαυτό του να δει από και να μιλήσει με τον διαχειριστή.
Ήταν πρόθυμοι να δει ό, τι οι άλλοι τώρα ζητώντας γι 'αυτόν θα έλεγα όταν είδαν
αυτόν. Αν ήταν τρομαγμένη, τότε Γκρέγκορ δεν είχε καμία
περισσότερες ευθύνες και θα μπορούσε να είναι ήρεμος.
Αλλά αν δέχτηκαν όλα ήσυχα, τότε θα είχε κανένα λόγο να ενθουσιάζονται
και, αν πήρε μια κίνηση, θα μπορούσαν πραγματικά να είναι στο σταθμό γύρω από οκτώ.
Κατά την πρώτη γλίστρησε κάτω μερικές φορές για την ομαλή συρταριέρα.
Αλλά επιτέλους έδωσε ο ίδιος την τελική στροφή και στάθηκε όρθια εκεί.
Αυτός δεν ήταν πλέον καθόλου επίγνωση των πόνων στο κάτω μέρος του σώματος του, δεν έχει σημασία πώς θα μπορούσαν να
ακόμα τσίμπημα.
Τώρα αφήστε τον εαυτό του πέσει στο πίσω μέρος της μια κοντινή καρέκλα, στην άκρη του οποίου
ενισχυμένος τον εαυτό του με λεπτά άκρα του.
Με τον τρόπο αυτό απέκτησε τον έλεγχο ο ίδιος και διατηρούνται ήσυχη, γιατί θα μπορούσε τώρα
ακούσετε τον διαχειριστή.
"Μήπως καταλάβει ούτε μια λέξη;" ο διευθυντής ζήτησε από τους γονείς, "Παίζει
ο ανόητος μαζί μας; "
"Για όνομα του Θεού», φώναξε η μητέρα ήδη με δάκρυα στα μάτια, «ίσως θα είναι πολύ άρρωστος και είμαστε
ανατρέποντας τον. Grete!
Grete! "Φώναξε σε εκείνο το σημείο.
"Μητέρα;" ονομάζεται η αδελφή από την άλλη πλευρά.
Είχαν κάνει γίνουν κατανοητοί μέσα από δωμάτιο του Gregor.
"Πρέπει να πάτε στο γιατρό αμέσως.
Gregor είναι άρρωστος. Γρήγορα στο γιατρό.
Έχετε ακούσει Γκρέγκορ μιλήσει ακόμα; "
"Αυτό ήταν φωνή ενός ζώου", δήλωσε ο διευθυντής, εξαιρετικά ήσυχα σε σύγκριση
να κραυγές της μητέρας. "Άννα!
Άννα! »Φώναξε ο πατέρας μέσα από την αίθουσα στην κουζίνα, παλαμάκια τα χέρια του,
"Φέρω ένα κλειδαρά αμέσως!"
Οι δύο νεαρές γυναίκες είχαν ήδη τρέχει μέσα από την αίθουσα με swishing φούστες - πώς
είχε η αδελφή του τον εαυτό ντυμένος τόσο γρήγορα; --και yanked ανοίξει τις πόρτες του
διαμέρισμα.
Κάποιος δεν μπορούσε να ακούσει τις πόρτες κλείνει καθόλου. Πιθανώς είχε αφήσει τα ανοίξετε, όπως είναι
συνηθίζεται σε ένα διαμέρισμα, όπου μια τεράστια ατυχία έχει λάβει χώρα.
Ωστόσο, Γκρέγκορ είχε γίνει πολύ πιο ήρεμη.
Εντάξει, οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τα λόγια του πια, αν και φάνηκε σαφής
αρκετή για να τον, σαφέστερο από ό, τι στο παρελθόν, ίσως γιατί τα αυτιά του είχαν συνηθίσει να
αυτούς.
Όμως τουλάχιστον τώρα οι άνθρωποι πίστευαν ότι τα πράγματα δεν ήταν εντάξει μαζί του και ήταν
διατεθειμένη να τον βοηθήσει.
Η εμπιστοσύνη και βεβαιότητα με την οποία το πρώτο ρυθμίσεις είχαν διενεργηθεί
τον έκανε να νιώθω καλά.
Ένιωθε τον εαυτό του για άλλη μια φορά περιλαμβάνονται στον κύκλο της ανθρωπότητας και ανέμενε από
τόσο ο γιατρός και ο κλειδαράς, χωρίς διάκριση μεταξύ τους με οποιαδήποτε πραγματική
ακρίβεια, υπέροχα και εκπληκτικά αποτελέσματα.
Προκειμένου να αποκτηθεί ως σαφή μια φωνή δυνατή για την κρίσιμη συνομιλία
η οποία ήταν επικείμενη, αυτός έβηξε λίγο, και σίγουρα τον κόπο να το κάνει αυτό
σε ένα πραγματικά χαμηλό τρόπο, καθώς ήταν
πιθανό ότι ακόμη και αυτός ο θόρυβος ακούγεται σαν κάτι διαφορετικό από έναν άνθρωπο βήχα.
Αυτός δεν είναι πλέον ο ίδιος εμπιστευθούν για να αποφασίσει πια.
Εν τω μεταξύ, στο διπλανό δωμάτιο που είχε γίνει πολύ ήσυχο.
Ίσως οι γονείς του κάθονταν με τον υπεύθυνο του ψιθυρίζει στο τραπέζι? Ίσως
ήταν όλοι ακουμπάει το άκουσμα πόρτα.
Gregor ίδιος έσπρωξε αργά προς την πόρτα, με τη βοήθεια του πολυθρόνα, ας
να πάει εκεί, ο ίδιος έριξε εναντίον των θυρών, που πραγματοποιήθηκε τον εαυτό του σε όρθια θέση εναντίον της - η
μπάλες από μικροσκοπικά άκρα του είχε λίγη κολλώδη
πράγματα σε αυτά - και ξεκούραστα υπάρχει στιγμιαία από άσκηση του.
Στη συνέχεια έκανε μια προσπάθεια να γυρίσει το κλειδί στην κλειδαριά με το στόμα του.
Δυστυχώς, φάνηκε ότι δεν είχε καμία πραγματική δόντια.
Πώς, λοιπόν, ήταν αυτός να αρπάξει τη λαβή του κλειδιού;
Αλλά για να αναπληρώσετε ότι τα σαγόνια του ήταν φυσικά πολύ ισχυρή? Με τη βοήθειά τους που
κατάφερε να πάρει το κλειδί πραγματικά συγκινητικά.
Δεν είχε ειδοποιήσει ότι ήταν προξενεί προφανώς κάποια βλάβη στον εαυτό του, για μια
καφέ υγρό βγήκε από το στόμα του, κυλούσε πάνω από το κλειδί, και έσταζε πάνω στο πάτωμα.
«Μόλις ακούσουν για μια στιγμή", δήλωσε ο διευθυντής στο διπλανό δωμάτιο? "Είναι περιστροφή του
κλειδί. "Για Γκρέγκορ ότι ήταν μια μεγάλη ενθάρρυνση.
Αλλά όλοι θα πρέπει να έχετε φώναξε σ 'αυτόν, συμπεριλαμβανομένης της τον πατέρα και τη μητέρα του, «Έλα,
Gregor, «θα πρέπει να έχετε φώναζαν?" Συνεχίστε, συνεχίζει να εργάζεται για την κλειδαριά ".
Φαντάζονται ότι όλες οι προσπάθειές του ήταν να ακολουθήσει με αγωνία, ο ίδιος λίγο κάτω
μανιωδώς για τα βασικά με όλη τη δύναμη θα μπορούσε να συγκεντρώσει.
Δεδομένου ότι το κλειδί γύρισε περισσότερο, χόρεψε γύρω από την κλειδαριά.
Τώρα ήταν ίδιος την εκμετάλλευση όρθια μόνο με το στόμα του, και έπρεπε να κολλάει επάνω στο
κλειδί ή κατόπιν πιέστε προς τα κάτω και πάλι με όλο το βάρος του σώματός του, ανάλογα με τις ανάγκες.
Η εντελώς διαφορετική κλικ της κλειδαριάς, καθώς τελικά έσπασε πραγματικά ξύπνησε Γκρέγκορ επάνω.
Στενάζει είπε στον εαυτό του, "Γι 'αυτό και δεν χρειαζόταν τον κλειδαρά,« και αυτός που του
το κεφάλι κατά την πόρτα λαβή για να ανοίξετε την πόρτα τελείως.
Γιατί έπρεπε να ανοίξει την πόρτα με αυτόν τον τρόπο, ήταν ήδη ανοίξει πολύ μεγάλη, χωρίς να
Τον ακόμα είναι πολύ ορατές.
Έπρεπε πρώτα να ενεργοποιήσετε τον εαυτό του σιγά-σιγά γύρω από την άκρη της πόρτας, πολύ προσεκτικά, του
Φυσικά, αν δεν ήθελε να πέσει αδέξια δεξιά πλάτη του στην είσοδο στην
δωματίου.
Ήταν ακόμα απασχολημένος με αυτό το δύσκολο κίνημα και δεν είχε χρόνο να πληρώσει
προσοχή σε οτιδήποτε άλλο, όταν άκουσε την αναφωνήσει διαχειριστής ένα δυνατό "Oh!" - είναι
Ακουγόταν σαν τον άνεμο σφύριγμα - και τώρα
τον είδε, είναι πιο κοντά στην πόρτα, πιέζοντας το χέρι του εναντίον ανοίξει το στόμα του και να κινείται
σιγά-σιγά πίσω, σαν μια αόρατη σταθερή δύναμη ήταν να τον διώχνεις.
Η μητέρα του - παρά την παρουσία του διαχειριστή Στεκόταν εδώ με τα μαλλιά της
κολλήσει επάνω στο τέλος, ακόμα ένα χάος από τη νύχτα - ήταν κοιτάζοντας τον πατέρα του μαζί της
τα χέρια ενωμένα.
Πήγε στη συνέχεια δύο βήματα προς Γκρέγκορ και κατέρρευσε ακριβώς στη μέση του της
φούστες, τα οποία απλώνονται γύρω της, το πρόσωπό της βυθίστηκε στο στήθος της,
αποκρύπτονται πλήρως.
Ο πατέρας του σφιγμένη γροθιά του με ένα εχθρικό έκφραση, σαν να ήθελε να σπρώξει Γκρέγκορ
πίσω στο δωμάτιό του, τότε κοίταξε αβεβαιότητα γύρω από το καθιστικό, που καλύπτει τα μάτια του
με τα χέρια του, και φώναξε, έτσι ώστε ισχυρό στήθος του συγκλόνισε.
Σε αυτό το σημείο Γκρέγκορ δεν κάνουμε ένα βήμα μέσα στο δωμάτιο, αλλά έγειρε το σώμα του από το
μέσα κατά της σταθερά βιδωμένο πτέρυγα της πόρτας, έτσι ώστε μόνο το μισό σώμα του ήταν
ορατό, καθώς και το κεφάλι του, γέρνει
πλάγια, με την οποία peeped πάνω στους άλλους.
Εν τω μεταξύ είχε γίνει πολύ καλύτερο.
Μόνιμη σαφώς από την άλλη πλευρά του δρόμου ήταν ένα μέρος του το απέραντο γκρι-
μαύρο σπίτι που βρίσκεται απέναντι - ήταν ένα νοσοκομείο - με σοβαρή τακτική παράθυρα
διάλυση της πρόσοψης.
Η βροχή ήταν ακόμα κατεβαίνει, αλλά μόνο σε μεγάλα μεμονωμένα πέφτει αισθητά και σταθερά
ρίχνονται κάτω ένα-ένα πάνω στο έδαφος.
Τα πιάτα πρωινό στέκονταν συσσωρεύονται γύρω στο τραπέζι, γιατί για τον πατέρα του
πρωινό ήταν η πιο σημαντική στιγμή γεύμα της ημέρας, την οποία παρατείνεται για ώρες με το
ανάγνωση διάφορες εφημερίδες.
Ακριβώς απέναντι σε έναν τοίχο απέναντι κρέμασε μια φωτογραφία του Gregor από τη στιγμή του
στρατιωτική θητεία? ήταν μια φωτογραφία του ως υπολοχαγός, όπως ο ίδιος, χαμογελώντας και ανησυχία
ελεύθερο, με το χέρι του στο σπαθί του, απαίτησε σεβασμό για την ανάληψη και τη στολή του.
Η πόρτα στην αίθουσα ήταν μισάνοιχτη, και δεδομένου ότι η πόρτα του διαμερίσματος ήταν επίσης ανοιχτό,
μπορούσε κανείς να δει έξω στην προσγείωση του διαμερίσματος και την αρχή της σκάλας
πηγαίνει κάτω.
«Τώρα», δήλωσε ο Gregor, γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτός ήταν ο μόνος που είχε κρατήσει την ψυχραιμία του.
«Θα ντυθώ αμέσως, συσκευασία μέχρι τη συλλογή δειγμάτων, και ξεκίνησε.
Θα μου επιτρέψετε να ορίζεται στο δρόμο μου, θα σας δεν είναι;
Βλέπετε, ο κ. Διευθυντής, δεν είμαι γουρούνι-επικεφαλής, και είμαι στην ευχάριστη θέση να εργαστούν.
Ταξιδεύοντας είναι κουραστική, αλλά εγώ δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτό.
Πού πας, Διευθυντής κ.? Για το γραφείο;
Αλήθεια;
Θα έκθεση πάντα με ειλικρίνεια;
Ένα άτομο μπορεί να είναι ανίκανα για εργασία προς στιγμήν, αλλά αυτό είναι ακριβώς το καλύτερο
στιγμή για να θυμηθούμε τα προηγούμενα επιτεύγματα και να θεωρήσει ότι αργότερα, μετά την
εμπόδια έχουν έσπρωξε κατά μέρος, το
πρόσωπο που θα εργαστεί ακόμη πιο έντονα και ανυπόμονα.
Είμαι πραγματικά ευγνώμων τόσο προς τον κ. Αρχηγός - το ξέρετε πολύ καλά.
Από την άλλη πλευρά, ανησυχώ για τους γονείς μου και την αδερφή μου.
Είμαι σε μια αποτύπωση, αλλά μόνος μου δουλειά έξω από αυτό και πάλι.
Μην κάνετε τα πράγματα πιο δύσκολα για μένα από ό, τι ήδη είναι.
Μίλα για λογαριασμό μου στο γραφείο! Οι άνθρωποι δεν συμπαθούν πλανόδιους πωλητές.
Ξέρω ότι.
Οι άνθρωποι νομίζουν ότι κερδίζουν τα δοχεία των χρημάτων και να οδηγούν έτσι πρόστιμο ζωή.
Οι άνθρωποι δεν έχουν καν ειδικό λόγο να πιστεύουμε ότι μέσω αυτής της απόφασης περισσότερο
σαφήνεια.
Αλλά εσείς, κ. Manager, έχετε μια καλύτερη προοπτική για το τι παίζεται από τους άλλους
άνθρωποι, ακόμη και, σας λέω με πλήρη εμπιστοσύνη, μια καλύτερη προοπτική από τον κ.
Πρόεδρος ο ίδιος, ο οποίος υπό την ιδιότητά του ως
ο εργοδότης μπορεί να αφήσει την κρίση του κάνουν περιστασιακή λάθη σε βάρος του
υπάλληλος.
Μπορείτε επίσης να γνωρίζουν αρκετά καλά ότι η πλασιέ που βρίσκεται εκτός του
γραφείο σχεδόν το σύνολο του έτους μπορεί να γίνει τόσο εύκολα θύμα συμπτώσεις κουτσομπολιά,,
και αβάσιμες καταγγελίες, κατά των οποίων
είναι αδύνατο γι 'αυτόν να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αφού ως επί το πλείστον ο ίδιος δεν ακούει
περίπου τα όλα και μόνο τότε, όταν εξαντληθούν του μετά το τέλος ενός ταξιδιού και κατά
σπίτι παίρνει να αισθάνονται στο ίδιο του το σώμα τα δυσάρεστα
συνέπειες, που δεν μπορούν να διερευνηθεί της προέλευσής τους.
Ο κ. Διευθυντής, δεν αφήνουν χωρίς να μιλήσει μια λέξη να μου λέει ότι θα είστε τουλάχιστον
παραδέχονται ότι είμαι λίγο προς τη σωστή! "
Αλλά πρώτα λόγια Γκρέγκορ είναι ο διαχειριστής είχε ήδη μετατραπεί μακριά, και τώρα κοίταξε πίσω
σε Gregor πάνω από σύσπαση στους ώμους του με τα χείλη σφιγμένο.
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Gregor δεν ήταν ακόμα για μια στιγμή, αλλά συνέχισε να κινείται μακριά προς την κατεύθυνση της
πόρτα, χωρίς να λαμβάνονται τα μάτια του από Gregor, αλλά πραγματικά σταδιακά, σαν να υπήρχε ένα
μυστικό απαγόρευση εξόδου από την αίθουσα.
Ήταν ήδη στην αίθουσα, και δεδομένης της απότομης κίνησης με το οποίο τελικά
τράβηξε το πόδι του έξω από το σαλόνι, κάποιος θα μπορούσε να πιστέψει ότι είχε μόλις καεί
το πέλμα του ποδιού του.
Στην αίθουσα, όμως, τεντωμένο το δεξί του χέρι έξω από το σώμα του προς την
η σκάλα, σαν κάποια πραγματικά υπερφυσικό ανακούφιση τον περίμενε
εκεί.
Gregor συνειδητοποίησε ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέψει ο διαχειριστής να πάει μακριά
σε αυτό το πλαίσιο του μυαλού, ειδικά αν η θέση του στην εταιρεία δεν έπρεπε να τοποθετηθεί
σε ο μεγαλύτερος κίνδυνος.
Οι γονείς του δεν είχε καταλάβει όλα αυτά πολύ καλά.
Πάνω από τα χρόνια, είχαν αναπτύξει την πεποίθηση ότι Γκρέγκορ συστάθηκε για τη ζωή
στην εταιρεία του και, επιπλέον, είχαν τόσα πολλά να κάνουμε σήμερα με παρόντες τους
προβλήματα που όλα πρόβλεψη ήταν ξένη προς αυτούς.
Αλλά Γκρέγκορ είχε αυτή την πρόβλεψη. Ο διαχειριστής θα πρέπει να συγκρατείται, ηρέμησε,
πεπεισμένοι, και τελικά κέρδισε.
Το μέλλον της Gregor και την οικογένειά του, πραγματικά εξαρτάται από αυτό!
Εάν μόνο η αδελφή ήταν εκεί! Ήταν έξυπνος.
Είχε ήδη φώναξε ενώ Γκρέγκορ ήταν ακόμα ξαπλωμένη ήσυχα στην πλάτη του.
Και ο διαχειριστής, αυτό το φίλο του κυρίες, είναι βέβαιο ότι θα αφήσει τον εαυτό του να καθοδηγείται από
της.
Θα είχε κλείσει την πόρτα στο διαμέρισμα και μίλησε έξω από τον τρόμο του
στην αίθουσα. Αλλά η αδελφή δεν ήταν καν εκεί.
Gregor πρέπει να ασχοληθεί ο ίδιος με αυτό.
Χωρίς να σκεφτόμαστε ότι ακόμα δεν γνώριζε τίποτα για τη σημερινή ικανότητά του να κινηθεί
και ότι η ομιλία του, ενδεχομένως - και μάλιστα κατά πάσα πιθανότητα - είχε για άλλη μια φορά δεν έχουν
κατανοητό, έφυγε από την πτέρυγα της πόρτας,
πίεσε τον εαυτό του μέσα από το άνοιγμα, και ήθελε να πάει πάνω στον διευθυντή, ο οποίος ήταν
που ήδη κατέχουν σφιχτά πάνω στο κουπαστή με τα δύο χέρια για την εκφόρτωση σε
γελοίο τρόπο.
Αλλά, όπως κοίταξε για κάτι να κρατήσουν, με μια μικρή κραυγή Γκρέγκορ
αμέσως έπεσε επάνω σε πολυάριθμα μικρά πόδια του.
Αμέσως μετά συνέβη αυτό, όταν ένιωσε για πρώτη φορά εκείνο το πρωί μια γενική
σωματική ευεξία.
Ο μικρός είχε άκρα δαπέδων εταιρεία υπό τους? Υπάκουσαν τέλεια, όπως παρατήρησε ΤΟ ΧΕΙΣ
χαρά, και προσπάθησαν να τον μεταφέρουν στην κατεύθυνση που ήθελε.
Αμέσως πίστευε ότι η τελική βελτίωση όλων των υποφέρει του ήταν
αμέσως στο χέρι.
Αλλά την ίδια στιγμή που βάζει στο λίκνισμα όροφο με μετριοπάθεια αρκετά
στενή και ακριβώς απέναντι από τη μητέρα του, ο οποίος είχε προφανώς εντελώς βυθιστεί σε
τον εαυτό της, ξαφνικά εμφανίστηκαν δεξιά με
τα χέρια της εξάπλωσης πολύ μακριά και τα δάχτυλά της, επεκτάθηκε και φώναξε: «Βοήθεια, για το θέλημα του Θεού
χάριν, βοήθεια! "
Κράτησε το κεφάλι σκυμμένο προς τα κάτω, σαν να ήθελε να το δείτε Gregor καλύτερα, αλλά έτρεξε
ανόητα πίσω, σε αντίθεση με τη χειρονομία αυτή, ξεχνώντας ότι πίσω της βρισκόταν
το τραπέζι με όλα τα πιάτα σε αυτό.
Όταν έφτασε στο τραπέζι, κάθισε σε μεγάλο βαθμό από αυτό, λες και αφηρημένα, και
δεν φαίνεται να παρατηρήσετε καθόλου ότι δίπλα στο καφέ της ήταν να ξεχειλίζει πάνω στο
χαλί σε μια πλήρη ρεύμα από την ανατραπεί μεγάλο εμπορευματοκιβώτιο.
"Μάνα, μητέρα,» δήλωσε ο Gregor ήσυχα, και κοίταξε πάνω προς το μέρος της.
Ο διαχειριστής στιγμιαία είχε εξαφανιστεί εντελώς από το μυαλό του.
Στο θέαμα της ροής καφέ Γκρέγκορ δεν μπορούσε να σταματήσει τον εαυτό του snapping σαγόνια του σε
τον αέρα μερικές φορές.
Στο ότι η μητέρα του φώναξε ξανά, βιαστικά από το τραπέζι, και κατέρρευσε σε
τα όπλα του πατέρα του, ο οποίος ήταν ορμώντας προς το μέρος της.
Αλλά Γκρέγκορ δεν είχε χρόνο αυτή τη στιγμή για τους γονείς του - ο διαχειριστής της ήταν ήδη στην
σκάλα. Επίπεδο το πηγούνι του με το κάγκελο, η
διευθυντής κοίταξε πίσω για τελευταία φορά.
Γκρέγκορ πήρε μια πρώτη κίνηση για να καλύψουν τη διαφορά με τον αν είναι δυνατόν.
Όμως, ο διαχειριστής πρέπει να έχουν υποψιαστεί κάτι, γιατί έκανε ένα άλμα προς τα κάτω πάνω από
λίγα σκαλοπάτια και εξαφανίστηκε, εξακολουθούν να φωνάζουν "Εεε!"
Ο ήχος αντανακλάται σε όλο το κλιμακοστάσιο.
Τώρα, δυστυχώς, αυτή πτήση του διαχειριστή, επίσης, φαίνεται να ζαλίζω τον πατέρα του
εντελώς.
Νωρίτερα είχε ήταν σχετικά ήρεμη, για αντί να τρέχει μετά από τον διαχειριστή
ο ίδιος ή τουλάχιστον να μην εμποδίζουν Gregor από την επιδίωξη του, με το δεξί του χέρι
άρπαξαν και ζαχαροκάλαμου του διευθυντή, η οποία
που είχε αφήσει πίσω με καπέλο και παλτό του σε μια καρέκλα.
Με το αριστερό του χέρι, ο πατέρας του πήρε μια μεγάλη εφημερίδα από το τραπέζι και,
σφραγίζοντας τα πόδια του στο πάτωμα, βάλθηκε να οδηγεί Γκρέγκορ πίσω στο δωμάτιό του από
κουνώντας το ζαχαροκάλαμο και η εφημερίδα.
Κανένα αίτημα της για Gregor ήταν από κάθε χρήση? Κανένα αίτημα θα έπρεπε ακόμη και να γίνει κατανοητό.
Ανεξάρτητα από το πόσο πρόθυμοι θα ήταν να γυρίσει το κεφάλι του με σεβασμό, ο πατέρας του μόλις stomped
όλα τα σκληρότερα με τα πόδια του.
Σε όλο τον χώρο από αυτόν της μητέρας του είχε τραβήξει ανοίξετε ένα παράθυρο, παρά το δροσερό
καιρικές συνθήκες, και σκύβει έξω με τα χέρια της στα μάγουλά της, πίεσε το πρόσωπό της πολύ έξω
το παράθυρο.
Ανάμεσα στο σοκάκι και το κλιμακοστάσιο ένα ισχυρό σχέδιο, κατέληξε, τις κουρτίνες για το
παράθυρο πέταξε γύρω, οι εφημερίδες στο τραπέζι swished, και ατομικά δελτία
φτερούγισε κάτω, πάνω από το πάτωμα.
Ο πατέρας αδυσώπητα πιέζεται προς τα εμπρός, εκδιώκοντας sibilants, σαν ένα άγριο άνθρωπο.
Τώρα, Γκρέγκορ δεν είχε καμία πρακτική σε όλες τις κατά τη συνήθη πορεία προς τα πίσω - ήταν πραγματικά πολύ αργή εξέλιξη.
Αν Gregor μόνο είχε επιτραπεί στον εαυτό του να γυρίσει γύρω, αυτός θα ήταν στο έργο του
δωμάτιο αμέσως, αλλά φοβόταν να κάνει ανυπόμονους τον πατέρα του από τη χρονοβόρα
διαδικασίες για τη μετατροπή γύρω, και κάθε στιγμή
αντιμετώπιζε την απειλή ενός θανάσιμο χτύπημα στην πλάτη του ή το κεφάλι του από το ζαχαροκάλαμο στο έργο του
το χέρι του πατέρα του.
Τέλος Γκρέγκορ δεν είχε άλλη επιλογή, για πρόσεξε με φρίκη ότι δεν
καταλαβαίνουν ακόμα πώς να διατηρήσει την κατεύθυνση του πηγαίνει προς τα πίσω.
Και έτσι άρχισε, εν μέσω της διαρκώς ανήσυχος πλάγια βλέμματα στην κατεύθυνση του πατέρα του,
στον εαυτό του να γυρίσει γύρω όσο το δυνατόν γρηγορότερα, αν και στην πραγματικότητα αυτό ήταν μόνο
γίνεται πολύ αργά.
Ίσως ο πατέρας του παρατήρησε καλές προθέσεις του, γιατί δεν διαταράσσουν Γκρέγκορ
σε αυτή την πρόταση, αλλά με την άκρη του ζαχαροκάλαμου από απόσταση ο ίδιος έστω και αν στρέφεται
Περιστροφική κίνηση Gregor εδώ και εκεί.
Εάν μόνο ο πατέρας του δεν είχε hissed τόσο αφόρητα!
Λόγω του ότι Gregor χάσει εντελώς το κεφάλι του.
Ήταν ήδη σχεδόν ολοκληρωτικά γύρισε, όταν, πάντα με το σφύριγμα στην
αυτί του, έκανε μόλις ένα λάθος και να μετατραπεί ο ίδιος πίσω λίγο.
Αλλά όταν τελικά κατάφερε να πάρει το κεφάλι του μπροστά από την πόρτα
το άνοιγμα, έγινε σαφές ότι το σώμα του ήταν πολύ ευρύ, να περάσει από περαιτέρω.
Φυσικά ο πατέρας του, στην παρούσα ψυχική κατάσταση του, δεν είχε καμία ιδέα για το άνοιγμα των άλλων
πτέρυγα της πόρτας ένα κομμάτι για να δημιουργήσουν το κατάλληλο πέρασμα για Γκρέγκορ να περάσει.
Ενιαίο πάγιο σκέψη του ήταν ότι Γκρέγκορ πρέπει να πάρετε στο δωμάτιό του, το συντομότερο
δυνατό.
Θα είχε ποτέ τη δυνατότητα τα περίτεχνα προετοιμασίες που Γκρέγκορ που απαιτούνται για τον προσανατολισμό
τον εαυτό του και έτσι ίσως να περάσει την πόρτα.
Αντίθετα, σαν να μην υπάρχει κανένα εμπόδιο και με μια ιδιόμορφη θόρυβο, που τώρα
οδήγησε Gregor προς τα εμπρός.
Πίσω από Gregor τον ήχο σε αυτό το σημείο δεν ήταν πλέον όπως και η φωνή του μόνο μία
Ο πατέρας.
Τώρα ήταν πραγματικά δεν είναι πλέον ένα αστείο, και ο ίδιος αναγκάστηκε Gregor, ό, τι μπορεί,
στην πόρτα. Η μία πλευρά του σώματός του είχε υψωθεί.
Βάζει σε μια γωνία στο άνοιγμα της πόρτας.
Μία πλευρά του ήταν επώδυνο με το ξύσιμο. Από την άσπρη πόρτα άσχημο κηλίδες έμειναν.
Σύντομα ήταν κολλημένος γρήγορα και δεν θα ήταν σε θέση να κινούνται πια μόνος του.
Τα μικροσκοπικά πόδια από τη μία πλευρά κρέμασε σύσπαση στον αέρα πάνω από, και εκείνοι από την άλλη
πλευρά ωθήθηκαν οδυνηρά στο δάπεδο.
Στη συνέχεια, ο πατέρας του του έδωσε μία πραγματικά ισχυρή απελευθερωτική ώθηση από πίσω, και αυτός
scurried, αιμορραγία σοβαρά, βαθιά μέσα στο εσωτερικό του δωματίου του.
Η πόρτα ήταν τυχαίο κλείσιμο με το ζαχαροκάλαμο, και τελικά δεν ήταν ήσυχη.