در سال۴۲۶ قبل از میلاد در جشنواره سالانه
تئاتر آتن، یک نمایش کمدی بهنام بابلیها،
نوشته نویسندهای جوان بهنام آریستوفان،
جایزه اول را دریافت کرد.
جشنواره تئاتر آتن در طول جنگ پلوپونزی برگزار شد
و بعدها بحثهای زیادی را بهدنبال داشت،
سیاستمداری بهنام کلئون بهخاطر
«توهین به آتنیها در حضور بیگانگان، آریستوفان را به دادگاه کشاند.»
آریستوفان دوسال بعد با نمایشنامهای به نام "شوالیه"
بازگشت، که در آن، آشکارا کلئون را مسخره میکرد،
که در پایان آن، شخصیت کلئون بیرون از
دروازههای شهر، سوسیس میفروخت.
این سبک طنز، نتیجهی دموکراسی نامحدودی بود
که در قرن پنجم، آتن را فراگرفته بود
و امروزه "کمدی کهن" نامیده میشود.
نمایشنامههای آریستوفان، از اولین نمایشنامههای کمدی باقی مانده است که
پر از پاراگرافها، آهنگها، جوکهای جنسی و فانتزیهای سورئال است
که اغلب از موقعیتهایی همانند:
قهرمانی سوار بر یک سوسک در حال پرواز به آسمان،
یا توری که روی یک خانه انداخته شده تا پدر مالک خانه را داخل آن به دام بیاندازد،
برای تخریب انتظار مخاطبان در آن استفاده شده است.
و آنها نشان دادهاند که کمدی چگونه شکلگرفته و تاکنون به نمایش درآمده است
کمدی از دو اصطلاح یونان باستان "komos/شادی"
و "oide /آواز خواندن" به وجود آمده است،
و با ژانر هنری" تراژدی" در بسیاری از جهات تفاوت دارد.
و در جاییکه آتنیهای باستان، تراژدیهایشان آمیخته با سقوط قدرت و شکوه بود،
کمدیهای آنها معمولا با خوشحالی به پایان میرسید.
و جایی که تراژدی تقریبا داستانهایش را از افسانهها قرض میگرفت،
کمدی به رویدادهایی که در جریان بود اشاره میکرد.
کمدیهای آریستوفان برای مردم شادی به همراه داشت و قدرتمندان را مورد حمله قرار میداد.
اهداف او سیاستمداران متکبر،
ژنرالهای جنگی،
و روشنفکران خودخواه بودند
دقیقا افرادی که در ردیف اول تئاتر نشسته بودند،
جایی که همه میتوانستند واکنش آنان را ببینند.
درنتیجه، آنان بهعنوان "komoidoumenoi "شناخته میشدند:
"کسانی که با کمدی، نشاط بهوجود میآورند."
آریستوفانِ زننده و اغلب ناخوشایند،
تعهد رهبران را، نسبت به شهر زیر سئوال میبرد.
موضوعی که به طور ویژه، الهامبخش کار آریستوفان بود:
جنگ پلوپونزی بین آتن و اسپارتا بود.
"در صلح"، نوشته شده در سال ۴۲۱ قبل از میلاد،
یک آتنی قرون وسطایی از غاری که مظهر صلح بود آزاد میشد،
جایی که توسط سیاستمداران خودکامه به آنجا تبعید شده بود.
بعد، در نایجه شکست نیروی دریایی آتن در سال ۴۱۱ قبل از میلاد،
آریستوفان"لیسیستراتا" را نوشت.
در این نمایشنامه زنان آتن از جنگ ناراحت بودند
و آنها برای اینکه شوهرانشان را مجبور به صلح کنند دست به اعتصاب جنسی زده بودند.
در نمایشنامههای دیگر از همان سناریوهای شگفتانگیز در موقعیتهای خاص استفاده شده،
مانند "ابرها"،
جایی که آریستوفان تفکر فلسفی مدرن رابه استهزا گرفت.
قهرمان داستان، استرپسیادز در مدرسه فلسفی جدید سقراط ثبت نام میکند،
جایی که میآموزد چگونه ثابت کند که اشتباه درست است
و اینکه بدهی، بدهی نیست.
این مهم نیست که این نمایشنامهها چقدر عجیب باشند قهرمانان همیشه در پایان پیروز هستند.
آریستوفان همچنین در پارابازیس استاد بود،
یک روش کمیک که در آن بازیگران مستقیماً تماشاگران را مخاطب قرار میدهند،
و اغلب با تعریفها و شوخیهایی نمایشنامهنویس را ستایش می کند.
برای مثال، در "پرندگان"،
کوروش نقش پرندگان مختلف را بازی میکند
و داوران آتن را تهدید میکند اگر نمایش آنها برنده جایزه اول نشود،
در هنگامی که در حال پیادهروی در شهر باشند، خود را بر روی آنها خالی خواهند کرد.
شاید داوران وقتیکه نمایشنامه اجرا شد،
زیاد از شوخیهای آن خوششان نیامد.
با کشف ایدههای جدید
و رایج شدن "خود انتقادی"در جامعه آتن،
آریستوفان نه تنها همشهریان طرفدارش را به تمسخر گرفت،
بلکه او ماهیت کمدی خود را نیز شکل داد.
از سوی برخی از محققان به عنوان پدر کمدی از او یاد میشود،
اثر انگشت او بر روی تکنیکهای کمیک در همهجا قابل مشاهده است،
از عروسکگردانی تا
اثرهای دوگانه ،
جعل هویت ،
طنز سیاسی .
از طریق ستایش آزادیبیان و تجلیل از قهرمانان مردمی،
نمایشنامههایش باعث شدهاند که مخاطبان درحالیکه میخندند به فکر فرو بروند.
و پاسخی که در سال۴۲۵ قبل از میلاد به کلئون داد امروز نیز همچنان تکرار میشود:
«من یک کمدین هستم پس من درباره عدالت صحبت خواهم کرد و
مهم نیست که شنیدن آن چقدر برایتان دشوار باشد. »