[Nathalie Djurberg] Tıpkı sizin yaptığınız gibi
bir şeyler üretmek cesurcaydı.
Kendinizle işinizi ayırt etmek oldukça zor.
İş ne zaman bitiyor ve ben ne zaman başlıyorum?
Bu çok berbat bir durum.
[Hans Berg] Aslında şöyle.
[Djurberg] Doğru da olsa durum bu.
(Gülüyor)
[Nathalie Djurberg & Hans Berg Hislerini paylaş]
[Seni yiyip bitirdim.]
[Seni bir çırpıda yalayıp yuttum.]
[Berg] Bu kısa filme müzik yapmak benim için biraz hüzünlüydü.
Kendimi savunmasız hissettim.
[Seni adeta mahvettim]
[Tek bir kırıntını dahi bırakmadım]
[Djurberg] Bu iş üzerinde çalışırken
iş, bana özelmiş gibi hissetmedim.
Ancak galeride görünce
bana ait olduğunu hissettim
ve kendime dokunarak "çok affedersin." dedim.
(Gülüşmeler)
(Utanç)
[Djurberg] "Utanmışlık" en ağır basan duygularımdan biri.
Üretimim esnasında
bende genellikle utanma duygusu oluyor.
Bu durum bir fikirle ortaya çıkıyor
ve o fikir beni çok fazla katı hissettiriyor.
?
Bunu güçlükle kabulleniyorum
ve biraz zamanımı alıyor.
Fakat öte tarafa geçtiğimde
eserim, saçma fikrin hissettirdiği kadar kusursuz olmuyor.
Şu an düşünüyorum da bunun fazlasıyla farkındaydım.
(Gülüyor)
Kontrolü biraz kaybettiğimi biliyordum.
(Arzu)
[Berg] How to Slay a Demon filmi sürecinde
bağımlılık, bir şeyi istemek
ve ona ulaşamamak gibi meseleleri çok düşündüm.
“Müziğin, bağımlılığın sesine benzemesini istiyordum.
Hipnotik, çekici
ve insanı cezbeden bir siren gibi olmalıydı.
[Djurberg] Daha fazlasını istemek,
daha başka şeyleri istemek.
"İşte şimdi anladım!" hissinin verdiği neşe.
Fakat bu ruh hali sonra kayboluyor.
"Meseleyi anladım" hissi kaç parçaya bölündü ki?
[Berg] İşte bu, "This Is Heaven" eserimizle bağlantılı.
Karakterimiz bir şeyler yapmaya hakkı olduğunu düşünüyor.
Kısa filmde, "Shameless winner" müziğini kullanmak istedim.
Çünkü o kazanıyor.
O bunu hak ediyor.
Seksenler ortamını yaratmak istedim
çünkü o zamanlar her şey harika gibiydi.
Her şey tamamen harikaydı, hayal değildi.
[Djurberg] Her şey, iğrenç olana kadar harikaydı.
Duyduğumda utandığım tek müzik bu.
(Gülüyorlar)
[Berg] Mükemmel!
(Gülüyorlar)
[Berg] Karakter, sonsuza dek mutlu kalacağını sanıyor.
[Djurberg] Ta ki mutluluk aşırıya kaçana kadar.
[Berg] Daha fazla istedikçe
geriye cennet diye bir şey kalmıyor.
(Mutluluk)
(Mutluluk & Umutsuzluk)
[Berg] Kısa filmimizin adı "One Last Trip To The Underworld."
Son yolculukta olup olmadığınızı bilmiyorsunuz,
sonra da her neredeyseniz ondan kurtuluyorsunuz.
Belki de bu son yolculuğunuz
ve buraya bir daha hiç geri dönmeyeceksiniz.
[Djurberg] Neşeliyken kendimizi iliklerimize kadar hissederiz
çünkü sonraki neşeli halimiz
pek de bir şeye benzemez.
Genellikle çok kısa sürer.
Sonra da kötü ruh hali bize eşlik eder
ve sonsuza dek sürer.