အေတာ္႕ကို ႐ိုး႐ွင္းပါတယ္၊ စည္းမ်ည္းစည္းကမ္းလို႕ ေျပာရမယ္႕ အခ်က္ ၉-ခ်က္႐ွိပါတယ္
ကြၽန္ေတာ္ ၃၅-ႏွစ္ၾကာ ေက်ာက္ေတာင္ေတြတက္ၿပီး ေတြ႕႐ွိလာတာေတြပါ
အခ်က္အားလံုးကေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး အေျခခံက်ပါတယ္
နံပါတ္-၁ ကေတာ႕ လက္လံုး၀ မလႊတ္ဖို႕ပါ
ဒါဟာေအာင္ျမင္ဖို႕ သိပ္ေသခ်ာတဲ႕ နည္းလမ္းပါ
ဒါေပမယ္႕ တကယ္ စစ္စစ္မွန္မွန္ေျပာရရင္
ခင္ဗ်ားတို႕ ခႏၶာကိုယ္က တကယ္မလုပ္ေသးခင္မွာ ခင္ဗ်ားတို႕ လႊတ္ခ်လိုက္ဖို႕ ခဏခဏေတြးတတ္ပါတယ္
ဒါေၾကာင္႕ အဲဒီေနရာေလးမွာပဲ တြယ္ထားပါ
အဲဒီအခါ ခင္ဗ်ားတို႕ တကယ္႕ကို ထူးျခားတဲ႕ အေျဖေတြ ေပၚလာပါလိမ္႕မယ္
နံပါတ္-၂ ကေတာ႕ တုံ႕ေႏွး တံု႕ေႏွးလုပ္ျခင္းဟာ ဆိုးပါတယ္
ဒါက ေက်ာက္ေတာင္ေစာင္းမွာ ဖိနပ္အားနဲ႕တက္ေနတာ၊ ေထြာ္လမ္န္ျမစ္ ျမက္ခင္းျပင္အထက္မွာပါ
ေယာ္ဆမ္းမတီ ကုန္းျမင္႕ေဒသ မွာပါ
ဖိနပ္အားျပဳၿပီး ေက်ာက္ေတာင္ေစာင္းမွာတက္ရင္ မာေက်ာတဲ႕ ကိုင္စရာအစြန္းေတြ ရွိမေနပါဘူး
ေက်ာက္သားက ခ်ိဳင္႕ခြက္ေလးေတြကို အားျပဳၿပီး တက္ရတာပါ
အေကာင္းဆံုးတြန္းအားကို ေက်ာက္သားထဲ ပထမဆံုး လက္ႏႈိက္လိုက္တဲ႕ အခ်ိန္နဲ႕
ေျခေထာက္ကို ေက်ာက္သားေပၚပထမဆံုး ခ်လိုက္တဲ႕ အခ်ိန္ေတြြမွာပဲ ရပါတယ္
အဲဒီေနရာကစၿပီး ခင္ဗ်ားတို႕ ေလ်ာက်ေတာ႕တာပဲ
အရွိန္အဟုန္နဲ႕တက္ရင္ ေကာင္းပါတယ္၊ မရပ္လိုက္ဖို႕ပါပဲ
စည္းမ်ဥ္းနံပါတ္-၃ ကေတာ႕ ႀကိဳတင္ႀကံဆခ်က္ ရွိဖို႕ပါ
ဒီလို ေတာင္တက္တာမ်ိဳးကို ေတာင္ဗလာစြန္းတက္တယ္လို႕ေခၚပါတယ္
ဘိုလ္ဒါၿမိဳ႕ျပင္က အယ္လ္ဒိုရာဒိုေခ်ာက္ မွာပါ
ေတာင္တက္သမားက ေတာင္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအထြတ္မွာပါ
သူက တကယ္ေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ ျပဳတ္က်ခဲ႕တဲ႕ ေနရာနားေလာက္မွာ
သူ႕ေအာက္မွာ ေပ ၁-ေထာင္ေလာက္ျမင္႕တဲ႕ ေလထုကရွိေနတယ္
ခက္ခဲပါတယ္ဆိုတဲ႕ ေတာင္ေဇာင္းေတြ အကုန္လံုးက သူ႕ေအာက္မွာ
ဒါေပမယ္႕ ျဖစ္ေလ႕ျဖစ္ထ ႐ွိတာက
ခင္ဗ်ားတို႕က ခက္ခက္ခဲခဲ ေတြးတတ္ၾကတယ္၊ ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးလဲဆိုရင္
"ငါ အခက္ခဲဆံုးအပိုင္းကို ဘယ္လိုမ်ား ေက်ာ္ျဖတ္ရပါ႕မလဲ" ေပါ႕
အဲဒီေတာ႕ ဘာျဖစ္လာသလဲ
ခင္ဗ်ားတို႕ ေနာက္ဆံုး ေတာင္ထြတ္ကိုေတာ႕ ေရာက္လာတယ္၊ ဒါက လြယ္တယ္
အဲဒီမွာ ခင္ဗ်ား လံုး၀ အားကုန္သြားၿပီ၊ အဲဒါမ်ိဳး မလုပ္ပါနဲ႕
ထိပ္ဆံုးကိုေရာက္ဖို႕ ႀကိဳတင္ၿပီး အစီအစဥ္ခ်ထားရမယ္
ဒါေပမယ္႕ လႈပ္ရွားမႈတစ္ခုခ်င္းစီကို
ၿပီးဆံုးေအာင္ လုပ္ႏိုင္ရမယ္
ဒါက "ဒိုက္ လမ္းေၾကာင္း"လို႕ေခၚတဲ႕ ေတာင္တက္လမ္းပါ
ေယာ္ဆမ္းမတီ ကုန္းျမင္႕ေဒသက ပီးရတ္ေတာင္ခံုးႀကီးေပၚမွာပါ
ဒီေတာင္တက္တဲ႕ ဟာမ်ိဳးအတြက္ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာကေတာ႕ တက္ရတာ မခက္ခဲတာပါ
ဒါေပမယ္႕ ကိုယ္က ေခါင္းေဆာင္ဆိုရင္
အဆိုးဆံုး အေျခအေနကေတာ့ ေပ-၁၀၀ အျမင့္ ေလာက္ကေန
ေအာက္မွာရွိတဲ့ သိပ္မေစာင္းတဲ႕ ေက်ာက္ျပားေတြေပၚကိုက်သြားမွာ
ဒါေၾကာင္႕ အာ႐ံုစူးစိုက္ ရပါမယ္
အလယ္ေခါင္ႀကီးမွာေတာ႕ မရပ္ခ်င္ဘူးမဟုတ္လား
ကိုလာရစ္ဂ်္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ကူဗလာခါန္းေတာင္လိုမ်ိဳးေလ
ဆက္သြားေနရမယ္
စည္းမ်ဥ္းနံပါတ္-၅ ကေတာ႕ ဘယ္လို နားရမယ္ဆိုတာ သိျခင္းပါ
တကယ္အံ႕ၾသစရာပါ၊ အေတာ္ဆံုး ေတာင္တက္သမားဆိုတာ
အေရးအႀကီးဆံုး အေျခအေနေတြမွာ
ခႏၶာကိုယ္ကို ပံုစံအေနအထားတစ္မ်ိဳးရေအာင္ လုပ္ႏို္င္ၾကတယ္
သူတို႕ နားတဲ႕ ေနရာအေနအထားအရ
ျပန္စုစည္းတယ္၊ စိတ္ေအးေအးထားတယ္၊ စူးစိုက္တယ္
ၿပီးေတာ႕ ဆက္သြားတယ္
ဒါက နီးဒယ္(စ) ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာပါပဲ
ေၾကာက္စိတ္က တကယ္ဒုကၡေပးတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ႕
ကိုယ္လုပ္ေနတာကို အာ႐ံုမစိုက္ဘုူးလို႕ အဓိပၸါယ္ ရေနပါတယ္
အက်ိဳးဆက္ေတြကိုပဲ အာ႐ံုသြားစိုက္ေနတာ
ကိုယ္လုပ္ေနတာကေန ျပဳတ္က်သြားရင္ ျဖစ္လာမယ္႕ဟာကိုေပါ႕
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ႕ လႈပ္ရွားမႈတိုင္းက
ကို္ယ္ရဲ႕ အလံုးစံု အာ႐ံုစူးစိုက္မႈနဲ႕
အလုပ္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္႐ြက္ဖို႕ အေတြးျဖစ္စဥ္ေတြ လုိအပ္ပါတယ္
ေတာင္တက္တာမွာ လူအမ်ားစု အမ်ားဆံုးလုပ္တာက
သာမန္လိုပဲ သေဘာထားၾကၿပီး အထင္ရွားဆံုးအေျဖေနာက္ကိုပဲ လိုက္ၾကတယ္
ဒါက ၀ိုင္အိုမင္ၿမိဳ႕က မေကာင္းဆိုး၀ါး ေမွ်ာ္စင္ပါ
ေဒါင္လိုက္ပံု ဗေဆာ႕ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးပါ
ခင္ဗ်ားတို႕ အမ်ားစုကေတာ႕ "နဖူးေတြ႕ဒူးေတြ႕ႀကံဳႀကိဳက္ျခင္း" ဆိုတဲ႕ ႐ုပ္႐ွင္ကေန ဒီေကာ်က္ေတာင္ႀကီးကိုသိတာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္
ဒီေတာင္မွာ အမ်ားအားျဖင္႕ အက္ေၾကာင္းေတြသံုးၿပီး ေတာင္တက္တဲ႕သူေတြက
သူတို႕ လက္ေတြ၊ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကို အက္ကြဲေၾကာင္းေလးေတြထဲတည္႕ၿပီး
စတက္ၾကေရာ
အက္ေၾကာင္းေတြက ေျခေခ်ာင္းေလးေတြ၀င္ႏုိင္ဖို႕အတြက္ ေသးလြန္းပါတယ္
ဒါေၾကာင္႕ တက္ဖို႕ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းကေတာ႕ လက္ေခ်ာင္းထိပ္ေလးေတြကို သံုးၿပီး
အက္ေၾကာင္းထဲႏိႈ္က္ဖို႕ပါ
ၿပီးေတာ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္ ဖိအားကို သံုးၿပီး
ကိုယ္ကို အေပၚကို ဆြဲတြန္းရပါမယ္
စည္းမ်ည္းနံပါတ္-၈ ကေတာ႕ ခြန္အားရွိျခင္းနဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈတို႕ဟာ အၿမဲ ညီမေနဘူးဆိုတာပါ
၃၅-ႏွစ္လံုး ကြၽန္ေတာ္ ေတာင္တက္ လမ္းညြန္လုပ္လာတယ္
မိုးလံုေလလံု နံရံေတြေပၚမွာ သင္ေပးခဲ႕တာ၊ ဒါမ်ိဳးေတြေပါ႕
ကြၽန္ေတာ္သိ႐ွိလာတဲ႕ အေရးအႀကီးဆံုးအရာကေတာ႕
ေယာက်္ားေတြဟာ လက္ေမာင္းအားနဲ႕ဆြဲတင္တာမ်ိဳးကို အၿမဲတမ္း လုပ္ၾကည္႕တတ္ၾကပါတယ္
အခုမွ စလုပ္တဲ႕ ေယာက္်ားေတြဆို၊ သူတို႕ ဆြဲတင္တယ္၊ ဆြဲတင္တယ္
၁၅-ေပအျမင္႕ေလာက္ေတာ႕ သူတို႕ေရာက္သြားတယ္
သူတို႕ေတြ ၁၅-ခါေလာက္ေတာ႕ ဆြဲတင္ႏုိင္တယ္ေလ၊ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား
ၿပီးတာနဲ႕ သူတို႕ အားကုန္သြားေရာ
အမ်ိဳးသမီးေတြက ဟန္ခ်က္ကို ပိုထိန္းတတ္ၾကတယ္
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ႕ သူတို႕မွာ အဲဒီလို လုပ္ဖို႕အႀကံ မ႐ွိဘူး
သူတို႕ အခါ-၁၀၀ ေလာက္ဆြဲတင္ႏုိင္လိမ္႕မယ္ဆိုတဲ႕ အႀကံေပါ႕
သူတို႕က ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကို ေျခေထာက္ေပၚမွာ ဘယ္လိုိထိန္းထားရမယ္ဆိုတာပဲ ေတြးတယ္
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ႕ ဒါဟာ သဘာ၀ဆန္တယ္၊ ေျခေထာက္ေတြက ခင္ဗ်ားတို႕ကို တစ္ေနကုန္ သယ္ေပးေနတာကိုး
ဟန္ခ်က္ဟာ တကယ္႕ကို အခရာက်ပါတယ္
ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကို ကိုယ္႕ေျခေထာက္ေပၚမွာ ထိန္းထားႏိုင္တာက
ကိုယ္႕ရဲ႕ အသန္စြမ္းဆံုး ၾကြက္သားေတြေၾကာင္႕ပါ
စည္းမ်ဥ္းနံပါတ္-၉ လည္း ရွိပါတယ္
ကြၽန္ေတာ္ စည္းမ်ဥ္းနံပါတ္-၉ ကို အႀကံရခဲ႕တာဟာ
ဘယ္လို ျပဳတ္က်ရမယ္ဆိုတာ မျပင္ဆင္ခဲ႕မိလို႕
ေပ-၄၀ ေလာက္အထိ ျပဳတ္က်သြားၿပီး နံ႐ိုးအက္သြားတဲ႕ ေနာက္ပိုင္းမွာပါ
က်ိန္းေသျဖစ္ေတာ႕မယ္ဆိုတာ ကိုယ္႕ဖာသာသိလာတဲ႕ အခ်ိန္ေရာက္ရင္
ဘယ္လို လႊတ္ခ်လိုက္မယ္ ဆိုတာကို စစဥ္းစားဖို႕ လိုလာၿပီ
ဒါဟာ တကယ္အေရးပါတဲ႕ အစိတ္အပိုင္းပါ
ထိခိုက္ဒဏ္ရာ မရေအာင္ေပါ႕
ႀကိဳးတြဲေလာင္းနဲ႕ ဘယ္လိုျပဳတ္က်မလဲဆိုတာရယ္
တကယ္လို႕ ကိုယ္က ႀကိဳးမပါပဲ တက္ေနတာဆိုရင္
အက်ကို ကိုယ္အမွန္တကယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ႕ ေနရာကို ျပဳတ္က်ပါ
ေနာက္ဆံုးခါးသီးတဲ႕ ဇာတ္သိမ္းေရာက္တဲ႕ထိေတာ႕ တြယ္မထားပါနဲ႕
ေက်းဇူး အမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္
(လက္ခုပ္ဩဘာသံမ်ား)