ولز کشوری کوچک اما مترقی است،
تنها کشور در جهان که
برای محافظت از منافع نسل‌های آینده قانون گذاری کرده است،
تنها کشوری که فردی مستقل را برای نظارت بر این امر منصوب کرده است.
در سراسر جهان، سیستم‌های حکومتی، سیاسی، اقتصادی ما تمایل دارند تا
در کوتاه مدت عمل کنند.
و اغلب تصمیماتی که گرفته می‌شود
منافع نسل‌های آینده و کره زمین را کاهش می‌دهد.
اما در ولز، برای تغییر آن در تلاش هستیم
توسط تصویب قانونی که نه تنها دولت ما
بلکه کلیه نهادهای اصلی عمومی ما را
ملزم به نشان دادن نحوه عملکرد طولانی مدت خود
و اینکه تصمیماتی که می‌گیرند به منافع افرادی که هنوز متولد نشده‌اند
آسیب نمی‌رساند، می‌کند.
و همینطور به عنوان
مادر پنج فرزند و تنها نماینده نسل‌های آینده جهان،
می‌خواهم امروز برخی از درس‌هایی را که درباره چگونگی
تلاش برای ترک دنیا بهتر از آنچه که یافته‌ایم، با شما در میان بگذارم.
اول از همه، شما باید افراد را در تعیین اهداف بلند مدت مشارکت دهید.
از آنها بپرسید: ولز یا جهانی که می‌خواهید
به فرزندان و نوه‌های خود بسپارید چیست؟
ما یک گفتگوی ملی برگزار کردیم - ولزی که می‌خواهیم -
و مردم به ما گفتند:
«ما یک اقتصاد کم کربن می‌خواهیم.
می‌خواهیم کمک کنید مردم راسالم نگه داریم
نه اینکه فقط زمان بیماری آنها را درمان کنیم.
ما جوامع مرتبط و ولز متعادل‌تری می‌خواهیم.»
و دولت ما هفت هدف را در راستای رفاه ملی را قانونی وضع کرد
تا به آن نائل شویم.
هر سازمانی باید نشان دهد که چطور آن اهداف را برآورده می‌کند و
آنها به من پاسخگو هستند.
شما باید روی ارتباطات بین زوایای مختلف رفاه تمرکز کنید.
لازم است درباره چرایی اهمیت آن برای بهداشت عمومی به همان اندازه
برای محیط‌ زیست صحبت کنید
تا با سطوح بالای آلودگی هوا برخورد کنید،
چرا اهمیت گوناگونی در نیروی کار
برای شکوفایی اقتصادی به اندازه
خطاب قرار دادن نابرابری مهم است.
سازمان‌های ما وظیفه حقوقی دارند ورای اختیارات فوری خود عمل کنند،
آن ارتباطات را تشخیص دهند،
با مظنونین غیرعادی کار کنند.
و بنابراین شاهد همکاری بیمارستان‌ها در ولز با باغ گیاه‌شناسی ملی هستیم تا
فضاهایی را برای طبیعت در محل آنها ایجاد گردد.
ما در آژانس محیط زیستمان شاهد دفاتری هستیم
که در یافتن راه‌حل‌هایی برای مصیبت دوران کودکی کمک می‌کنند.
رفاه را معیار سنجش قرار دهید.
هر آنچه در توان‌ دارید را در چارچوب ستون‌های رفاه امتحان کنید:
اجتماعی، اقتصادی، محیطی و فرهنگی.
زیرا برای مدت مدیدی،
دولت‌ها موفقیتشان را بر اساس معیارهای رشد اقتصادی و
ارزش افزوده ناخالص می‌سنجند.
اما در ولز، معیارهای سنجش موفقیت ما حول هفت هدف رفاهی ما است.
لذا وقتی دولت فکر کرد که ایده خوبی است
۱/۴ میلیارد پوند را صرف ساخت یک بزرگراه جدید کند،
یک کاربرد ساده از این ابزارهای سنجش رفاه به
آنها گفت که در واقع اگر قصدتان بهبود سلامت جامعه و برآورده کردن
اهداف انتشارات کربن‌تان و
حفاظت از طبیعت است و اگر
قصد هدایت منابع‌تان به آن دسته از اقشار کم درآمد را دارید،
حمل و نقل عمومی و سفر فعال یک گزینه بهتر است.
سهمتان در کمک به رفاه را به حداکثر برسانید.
حداکثر سهم داشتن در رفاه را ماموریت خود کنید.
لذا وقتی طرح‌هایی را برای مشوق‌های اقتصادی پس از کووید در
مشاغل سبز ومعیارهای راندمان انرژی در منازل را می‌بینیم،
واقعا ایده‌های خوبی هستند.
اما مطمئن شوید که آن مشاغل را برای
آن دسته ورای بازار کار هدف‌گذاری کرده‌اید.
چون در غیر این صورت، فرصت‌های رفع نا برابری را هم از دست می‌دهید.
پروژه‌‌ها را کلی در نظر بگیرید.
با نصب پنل‌های خورشیدی در بیمارستان‌های جدیدتان کربن را ذخیره نکنید.
و آن را صرف جاهای دیگر کنید
با لحاظ این نکته که بیماران چطور باید تا آنجا سفری پایدار داشته باشند.
خب، در کاردیف، پایتخت ما،
مثل خیلی شهرهای دیگر دنیا،
ما از بلای سطوح بالای آلودگی هوا، رفت و آمدهای
طولانی به سرکار و راه بندان و
اختلاف زیاد در امید به زندگی بین ثروتمندترین ها و فقیرترین‌ها رنج می‌بریم.
پس اقدام در ایجاد تغییر چیست؟
خب، در وهله اول، این کار نیازمند همکاری همه ارگان‌های دولتی است.
و لذا، در نتیجه، مشاور سلامت عمومی
با تایید گرفتن از هیات سلامت و شورای محلی
مسئول هدایت راهکار حمل و نقل گردید.
و زمانی که از لنز سلامت عمومی مشکل حمل و نقل را ببینید،
مجموعه‌ای متفاوت از راه حل‌ها را دریافت می‌کنید.
نهادهای عمومی در این بین تشخیص دادند که
۳۰۰۰۰ نفر را در کاردیف استخدام می‌کردند،
لذا حال تشویق‌هایی را برای کارکنان خود در جهت‌رفت وآمد پایدار در نظر گرفتند.
ما شاهد افزایش ده برابری در
سرمایه‌گذاری در مسیرهای امن دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی بوده‌ایم
و هدف ما احداث زیرساخت‌های دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی در
آن محله‌هایی است که بالاترین میزان آلودگی هوا و
کمترین میزان امید به زندگی را دارند.
و در کاردیف، پزشکان فقط استاتین تجویز نمی‌کنند،
بلکه استفاده مجانی از دوچرخه برای آن دسته از آدم‌ها که از
افزایش فعالیت فیزیکی‌شان سود می‌بردند را هم تجویز می‌کنند.
و زیرساخت‌های دوچرخه‌سواریمان راساخته‌ایم،
همینطور سیستم زهکشی پایداری را ساختیم،
که بیش از ۴۰ هزار متر مکعب آب را
یک سیستم زهکشی غیرپایدار از طریق
راه‌حل‌های بر پایه طبیعت می‌گیرد.
و با این کار، مکان‌هایی را برای طبیعت خلق کردیم،
جوامع را پاک و سبز کرده‌ایم،
و جنگل‌های بتونی را دگرگون کرده‌ایم.
و وقتی از این ناحیه به مرکز شهر ما سفر کنید،
نواحی را خواهید دید که از ترافیک عاری هستند،
و در آنجا آدم‌ها و کسب و کارها در بیرون از قلعه باشکوه ما
با هم می‌توانند ملاقات و تجارت داشته باشند.
لذا با این شیوه رفاه را با آنچه در ولز انجام می‌دهیم، می‌گنجانیم.
ما به این شکل از منافع نسل‌های آینده محافظت می‌کنیم.
امروز این نحوه عملکرد ما برای داشتن فردایی بهتر است.