ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ကျွန်မ မဟုတ်တာမျိုး ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။
အခုဆို အဲဒါကို ကျွန်မ ကြိုးစား နေခဲ့တာ နှစ်နှစ်ကြာသွားပါပြီ။
TED Talk တစ်ခုရေး၊ ကျွန်မစိတ်ကူးတွေကို မျှဝေ၊
ဒီလိုလူစုကြီးရှေ့မှာဟောပြောဖို့ပါ။
သင်တို့အတော်များများ တွေးနေမိလောက်တာကို သိပါတယ် "သူ နည်းနည်း ရှက်နေပုံပဲ။"
ဖြစ်နိုင်တာက "သူက လွယ်လွယ်နဲ့ ကြောက်ရွံ့တာ ဖြစ်လောက်တယ်။"
ဟုတ်ကဲ့၊ အားလုံး ရာနှုန်းပြည့်မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ။
ရိုးရိုးလေး ဖြေရရင့်၊ ကျွန်မက တသီးတသန့်နေတတ်သူပါ။
ဒီတော့ တသီးတသန့်နေတတ်သူဆိုတာ ဘာလဲ။
တသီးတသန့်နေတတ်သူက တိတ်ဆိတ် သူ၊ စကားအများကြီး ပြောတာ မကြိုက်သူပါ၊
သူ့အတွေးတွေကို အများစု သူတို့ဘာသာ သိမ်းထားချင်သူပါ။
အိမ်ကိုပြန်၊ အနားယူကာ တွေးဖို့ အချိန်ရှိတဲ့လူမျိုးပါ။
ဒါပေမဲ့ ဖော်ရွေ၊ ရွှင်ပျတဲ့လူဟာ တသီးတသန့် နေတတ်သူမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။
သူတို့ဘာသာရှိဖို့ တိတ်ဆိတ်တဲ့အချိန်ကို နှစ်သက်နေသရွေ့
အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ တသီးတသန့်နေတတ်သူပါ။
ဒီတော့ ဒီဟောပြောချက်မှာ ပြောချင်တဲ့ အဓိကအရာက
တသီးတသန့်နေတတ်သူဖြစ်တာဟာ မှားယွင်းတာမရှိဘူးဆိုတာပါ။
ဒါပေမဲ့လည်း လူအဖွဲ့အစည်းက ဒီလို မမြင်ကြဘူး။
လူ့အဖွဲ့အစည်းက တသီးတသန့်နေတတ်သူ ဖြစ်တာဟာ အဆိုးဆုံးအရာဖြစ်နိုင်ပြီး
လူတိုင်းဟာ ဘွင်းဘွင်းဖြစ်ချင်သင့်တာလို့ ကျွန်မတို့ကိုသင်ပေးတယ်။
ဖော်ရွေ၊ ရွှင်ပျတာဟာ ကောင်းပြီး ရှက်တာ၊ နှုတ်ဆိတ်တာဟာဆိုးတယ်လို့ အပြောခံရတယ်။
မူလတန်းကျောင်းမှာ လက်တွေထောင်၊ အတန်းမှာ ပါဝင်ဆွေးနွေး၊
မဟုတ်ရင် အမှတ်လျှော့မယ်လို့ အပြောခံရတယ်။
နှစ်စဉ် မိဘ၊ ဆရာ တွေ့ဆုံပွဲတွေမှာ ကျွန်မမိဘတွေ ကြားကြားနေရတာက
"ရှင့်သမီးက သိပ်ရှက်တတ်တယ်၊ ပို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောဖို့လိုတယ်။"
ကျွန်မရဲ့သဘောထားကို ဖြစ်နိုင်သမျှ မျှဝေဖို့ အပြောခံရတယ်။
တသီးတသန့်သမားဆိုတော့ ရယူဖို့ အတော် ခက်ခဲတဲ့ စံတွေပါ။
ဒါကြောင့် TED Ed Club မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ပါဝင်ခဲ့တယ်။
ကျွန်မ မရှက်တတ်ဘူးဆိုတာ ကိုယ်တိုင်သာမက လူတိုင်းကို သက်သေပြဖို့ပါ။
လူတိုင်းလုပ်နေသလိုပဲ ဟောပြောချက်တစ်ခု ကျွန်မရေးနိုင်တယ်။
သိပ် မကြီးကျယ်ပါဘူး။
ပြဿနာ နည်းနည်က ဟောပြောချက် မရေးဖူးတာပါ။
ကျွန်မ ဒီကမ္ဘာနဲ့ မျှဝေချင်စိတ်ရှိတဲ့ တကယ် ထက်သန်တဲ့
အကြောင်းအရာက စိတ်ကူးမှာ ပေါ်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး၊။
အစည်းအဝေးတိုင်း ကျွန်မတက်ပြီး
ရွယ်တူတွေ သူတို့ဟောပြောချက်တွေ ဆက်လက်ချဲ့ထွင်တာ ကြည့်တယ်၊
ကျွန်မကိုကျွန်မ အားမလိုအားမရဖြစ်ခဲ့တယ်။
ဘာလို့ သူတို့က စိတ်ကူးတွေကို အစောကြီး မျှနိုင်ပြီး ငါကျတော့ တစ်ခုမှပေါ်မလာတာလဲ။
အခု ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်မမှာ ထက်သန်မှုတွေ ရှိတာသိတယ်။
လောကအမြင်တွေရှိတယ်၊ ထင်မြင်ချက်တွေရှိတယ်။
တသီးတသန့်နေသူဖြစ်လို့ တစ်ခုကိုမှ မမျှဝေချင်ခဲ့တာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး မှားနေလို့လား။
စာရင်းတွေအရ အမေရိကန်လူဦးရေရဲ့ ၅၀ % ဟာ တသီးတသန့် နေတတ်သူတွေ ဖြစ်ကြတယ်။
ဒီတော့ လူမှုအဖွဲအစည်းက အမေရိကန် ၅၀ % လူသန်း ၁၆၀ ခန့်ကို ပြောနေတာက
လက်ခံဖို့၊ အောင်မြင်ဖို့၊ ပျော်ရွှင်ဖို့
သူတို့ဘယ်သူဖြစ်နေတာကို ပြောင်းဖို့လိုတယ်၊
မှတ်ထားပါ၊
တသီးတသန့်နေသူတွေရဲ့ ဒီအုပ်စုကြီးထဲမှာ ဒီလိုလူတွေပါပါတယ်၊
Elton John, Emma Watson, Michael Jordan, 89. Audrey Hepburn, Albert Einstein
ပြီးတော့ မယုံနိုင်အောင် စေ့ဆော်မှုပေးတဲ့ နောက်အများကြီးရှိပါသေးတယ်။
ရည်မှန်းချက်တွေ အောင်မြင်ဖို၊ ပျော်ရွှင်ဖို့ တသီးတသန့်ဖြစ်တာက
ဒီလူတစ်ယောက်ယောက်ကို တားဆီးခဲ့ဖူးတယ်လို့ထင်လား။
မတားဆီးခဲ့ဖူးပါဘူး။
သင်တို့အများအပြားဟာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နိုင်ရက်သားနဲ့
ဘာလို့နောက်လိုက်ဖြစ်တာလဲလို့ တစ်လျှောက်လုံး အပြောခံခဲ့ဖူးလောက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်တိုင်းဟာ နောက်လိုက်လိုတယ်ဆိုတာကျတော့ရော။
ကနေဒါရဲ့ဝန်ကြီးချုပ် Mr. Justin Trudeau ကို ကြည့်ပါ၊
လူတွေရဲ့ထောက်ခံမှုမပါပဲ ဒီနေ့ သူ ဒီနေရာမှာ ရှိနိုင်မယ် ထင်လား။
နောက်လိုက်တွေက မှန်ကန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ပြဌာန်းပေးတာကြောင့် လူတိုင်းသာ
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားနေရင် အစစ်အမှန် အောင်မြင်မှာမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ တသီးတသန့်နေသူဟာ ခေါင်းဆောင်မဖြစ်နိုင်ဘူး ပြောဖို့မဟုတ်ပါ။
Abraham Lincoln, Rosa Parks နဲ့ Gandh ကိုကြည့်ပါ။
မယုံနိုင်စရာ စေ့ဆော်ပေးတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ၊ တသီးတသန့်နေသူတွေပါ။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ
ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ CEO က တသီးတသန့်နေသူကို ကြည့်ပြီး ပြောမှာက
"သူတို့ စိတ်ကူးတွေကို မမျှဝေတော့ဘူဆိုရင် ကျုပ်အတွက် အသုံးမကျတော့ဘူး။"
ကဲ၊ ဘာဆိုတာ မှန်းကြည့်ပါလား။
ဒီကုမ္ပဏီတွေဟာ အခွင့်ကောင်းလွတ်နေတယ်။
တသီးတသန့်နေတတ်သူတွေဟာ အုပ်စုလေးတွေနဲ့ တဦးချင်းမှာ
စွယ်စုံရ၊ တာဝန်သိတတ်ပြီး အလုပ် ကောင်းကောင်းလုပ်တယ်လို့ သိထားကြတယ်။
ဒီတော့ တသီးတသန့်နေသူဖြစ်ခြင်းဟာ ဒါကို မှန်ကန်စွာ မြင်နေသရွေ့တော့
သင်ဘယ်လို ပျော်ရွှင်ပုံမယ်၊ အောင်မြင်မယ်
ဆိုတာအပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိဘူး။
သင့်ကိုယ်သင် တသီးတသန့်နေသူလို့မြင်ပြီး
ဒါဟာ လောကမှာ အဆိုးဆုံး အရာလို့ထင်ရင်တော့
ဘယ်တော့မှ သင့်ကိုယ်သင် ပျော်ရွှင်တော့မှာ မဟုတ်ဘဲ
လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ကိုက်ညီဖို့ အတောမသတ် ပြောင်းလဲဖို့ကြိုးစားနေရမှာပါ။
ဒါပေမဲ့ တသီးတသန့်နေသူလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်ခံကာ ပျော်တယ်ဆိုရင်
သင့်ရည်မှန်းချက်တွေ
အောင်မြင်ဖို့နဲ့ သင်လိုချင်တာရဖို့ ဘာမှခက်မှာမဟုတ်ပါ။
အားလုံးခြုံကြည့်ရင် တသီးတသန့်နေသူ ဖြစ်ခြင်းမှာ လုံးဝ အမှာအယွင်းမရှိဘူး။
လူမှုအဖွဲ့အစည်းက ဘာပြောပြော
သင်ဘယ်သူဆိုတာကို ပြောင်းဖို့မလိုဘူး၊ တသီးတသန့်နေသူဖြစ်တာဟာ ထူးကဲလို့ပါ။
အဆုံးမသတ်ခင် Quiet ဆိုတဲ့ စာအုပ်မှ ကိုးကားချက်နဲ့နိဂုံးချုပ်ချင်တယ်။
Susan Cain ရဲ့ ပြောဆိုတာ တားမရနိုင်တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုထဲက
တသီးတသန့်နေသူတွေရဲ့အစွမ်းပါ။
ဘဝအတွက် လျှို့ဝှက်ချက်က မှန်ကန်တဲ့ အလင်းရောင်မှာ သင့်ကိုယ်သင်ထားဖို့ပါ။
တစ်ချို့အတွက် Broadway မီးမောင်းတစ်ခုပါ၊ အခြားသူတွေအတွက် မီးထွန်းထားတဲ့ စာရေးခုံပါ။
ဒီတော့ နောက်တစ်ခါ သိပ်အများကြီး မပါဝင်တဲ့ အတန်းရဲ့နောက်ဘက်မှာ
တိတ်နေတဲ့ ကလေးကိုမြင်ရင်
သင်တို့ကို တွေးကြည်စေချင်တာက
"နောက်ထပ် ဘယ်ကြီးမြတ်တဲ့ အရာတွေကို သူတို့ တွေးမိကြမှာပါလိမ့်"လို့ပါ။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)