TED skupia się na ludzkości,
ale ja chciałbym dodać coś w imieniu zwierząt,
których ciała, umysły i dusze nas ukształtowały.
Kilka lat temu miałem szczęście
spotkać plemiennego mędrca
z wyspy niedaleko Vancouver.
Nazywa się Jimmy Smith.
Opowiedział mi historię,
popularną wśród jego ludzi
nazywających siebie Kwikwasut'inuxw.
Mówił, że dawno temu
wszystkie zwierzęta Ziemi były jednością.
Choć z zewnątrz wyglądały inaczej,
wewnątrz były identyczne.
Od czasu do czasu zbierały się
w świętej jaskini, głęboko w lesie,
by świętować jedność.
Po przybyciu
zdejmowały skóry.
Kruk zrzucał pióra, niedźwiedź futro,
a łosoś łuski.
Potem wszystkie tańczyły.
Pewnego dnia do jaskini wszedł człowiek
i śmiał się z tego widoku,
bo nie mógł tego pojąć.
Zawstydzone zwierzęta uciekły
i był to ostatni raz,
gdy pokazały się w ten sposób.
Starodawne podejście, że mimo oddzielnych tożsamości,
wewnętrznie zwierzęta są jednością,
było dla mnie potężną inspiracją.
Lubię przedrzeć się przez futro, pióra
oraz łuski.
Chcę dostać się pod skórę.
Nieważne, czy stoję w obliczu olbrzymiego słonia,
czy też małej żaby drzewnej,
moim celem jest nawiązanie kontaktu, oko w oko.
Pewnie zastanawiacie się, czy kiedykolwiek fotografuję ludzi.
Pewnie. Są zawsze obecni na moich zdjęciach,
nieważne, czy przyjmują
postać żółwia,
pumy
czy lwa.
Trzeba tylko nauczyć się, jak patrzeć przez ich kostium.
Jako fotograf
staram się sięgać ponad różnice
w naszym genetycznym makijażu,
by docenić wszystko, co nas łączy
z każdym żywym stworzeniem.
Kiedy używam aparatu
zrzucam swoją skórę
tak jak zwierzęta w jaskini,
pokazując im, kim naprawdę są.
Jako zwierzęta obdarzone
siłą racjonalnego myślenia,
możemy dziwić się zawiłościom życia.
Jako obywatele planety z problemami
jesteśmy moralnie odpowiedzialni
za radzenie sobie z utratą różnorodności życia.
Ale jako ludzie posiadający serca
możemy wspólnie radować się jednością życia
i być może zmienić to,
co kiedyś zdarzyło się w świętej jaskini.
Znajdźmy sposób, by dołączyć do tańca.
Dziękuję.
(Brawa)