เห็นช่อมิสเซิลโทแล้ว อาจทำให้คุณรู้สึกกลัว
หรือถ้าคุณกำลังแอบชอบใครอยู่
คุณก็อาจกำลังรอโอกาสที่จะ ไปยืนอยู่ใต้ผลสีขาวราวหิมะของมัน
แต่ธรรมเนียมการจูบกันใต้ช่อมิสเซิลโท ตอนช่วงเทศกาลคริสต์มาสนั้น
มาจากไหน
แนวทางปฏิบัติที่มีมาอย่างยาวนานนี้ ประสานเทวตำนานและชีววิทยา
ของพืชที่มีสเน่ห์นี้เข้าด้วยกัน
มิสเซิลโทมีมากกว่า 1,000 สายพันธ์ุ
ซึ่งเติบโตอยู่ทั่วโลก
อันที่จริง ชาวยุโรปโบราณ
หลงใหลพฤติกรรมการเจริญเติบโต ที่ไม่ธรรมดาของพืชชนิดนี้อย่างมาก
จนพวกเขานำมัน ไปผนวกไว้ในจารึกและตำนาน
ในโรมันโบราณ
"พลินี" ผู้อาวุโส อธิบายว่าบรรดา พระดรูอิดในยุคอังกฤษโบราณ
เชื่อว่ามิสเซิลโทเป็นพืชที่ตกลงมา จากสวรรค์โดยบรรดาเทพเจ้า
นั่นอธิบายว่าทำไม มันถึงไปอยู่บนกิ่งสูง ๆ
ของต้นไม้อื่นได้
พวกเขายังเชื่อว่า มันมีอานุภาพในการรักษา
และมอบความอุดมสมบูรณ์มาให้
ในขณะเดียวกัน ตำนานของชาวสแกนดิเนเวียน เล่าถึงคุณสมบัติอันน่าพิศวงของพืชชนิดนี้
ในเรื่องราวของเทพบัลเดอร์ และแม่ผู้เป็นที่รักของเขานามว่า ฟริกก์
ซึ่งเป็นเทพีแห่งความรัก การแต่งงาน และการเจริญพันธุ์
ฟริกก์รักบุตรของนางมาก นางจึงได้บัญชาให้ต้นไม้ทุกต้น
สัตว์ทุกตัว
และวัตถุไร้ชีวิตต่าง ๆ ให้สาบาน ว่าจะไม่ทำอันตรายต่อบัลเดอร์
ทุกอย่างเป็นไปตามที่นางต้องการ เว้นเสียแต่มิสเซิลโทที่นางลืมมันไป
โลกิเทพแห่งความพินาศล่วงรู้เข้า
และใช้คันศรแทงทะลุหัวใจของบัลเดอร์
ที่ทำมาจากกิ่งของมิสเซิลโท
ฟริกก์ร่ำไห้หลั่งน้ำตาแห่งความโศก
ซึ่งกลายเป็นผลสีขาวราวกับไข่มุก ของมิสเซิลโท
นำมาซึ่งความอาดูรของบรรดาเทพอื่น ๆ ที่ต่างเห็นพ้องกันว่าจะฟื้นคืนชีพให้บัลเดอร์
เมื่อได้ทราบข่าว ฟริกก์ก็ปรีดายิ่งนัก
นางได้เปลี่ยนมิสเซิลโท จากสัญลักษณ์แห่งความตาย
ให้กลายเป็น สัญลักษณ์แห่งสันติภาพและความรัก
เธอมีอาณัติให้ยุติการสู้รบทั้งหมด เป็นเวลาหนึ่งวัน
และทุกคนก็สวมกอดกัน เมื่อเดินผ่านไปใต้กิ่งของมิสเซิลโท
เพื่อแบ่งปันความรักให้โลก
ในศตวรรษที่ 17
เมื่อชาวอังกฤษผู้ตั้งรกราก ย้ายถิ่นฐานไปถึงโลกใหม่
พวกเขาพบพืชต่างสายพันธุ์ ที่ดูคล้ายคลึงกันมาก
กับมิสเซิลโท
พวกเขานำมาดัดแปลงไว้ในเรื่องราวของ เวทมนต์ การเจริญพันธุ์ และความรัก
เผยแผ่ธรรมเนียมการแขวนช่อมิสเซิลโท จากทวีปยุโรปสู่อเมริกา
ในศตวรรษที่ 18
ผู้คนในอังกฤษได้ทำให้มันกลายเป็น ธรรมเนียมอย่างหนึ่งของเทศกาลคริสต์มาส
แต่แนวทางปฏิบัตินี้เป็นอะไรที่มากกว่า เพียงแค่จินตนาการของมนุษย์
มันได้รับแรงบันดาลใจจาก สเน่ห์ทางชีววิทยาของพืชชนิดนี้
เราเห็นมิสเซิลโทในการตกแต่งงานเทศกาล
แต่ในธรรมชาติ มันห้อยอยู่บนกิ่งต้นไม้อื่น และเรารู้กันว่ามันเป็นพืชกาฝาก
มิสเซิลโทใช้รากที่ถูกดัดแปลง ที่มีชื่อว่า รากเบียน (haustoria)
ที่หยั่งรากเข้าไปในเปลือกไม้
และดูดน้ำเลี้ยงและสารอาหาร
ที่ถูกส่งขึ้นมาตามลำต้นของต้นไม้
เพื่อที่จะแพร่พันธุ์ออกไปยังต้นไม้รอบ ๆ
มิสเซิลโทพึ่งพานกและสัตว์อื่น ๆ
ให้ทำหน้าที่นั่น
นกที่กินผลเหนียว ๆ สีขาวของมิสเซิลโท
บางครั้งจะเขี่ยเมล็ดเหนียว ๆ ออก โดยเช็ดมันกับเปลือกไม้
หรือถ้าโชคดี พวกมันจะขับถ่าย เมล็ดที่ย่อยไม่ได้ออกมาบนต้นไม้
ที่ซึ่งเมล็ดนั้นจะงอกและเริ่มเติบโต
ด้วยความยืดหยุ่นและ ใบของมันที่เขียวชอุ่มอยู่ตลอด
แม้แต่ยามที่ใบของต้นไม้รอบ ๆ ปลิดปลิว
คุณคงเห็นว่าทำไมบรรพบุรุษที่เชื่อเรื่อง เหนือธรรมชาติของเราจึงสนใจมิสเซิลโทนัก
พวกเขาเห็นคุณสมบัติอันน่าอัศจรรย์ และความสามารถในการเจริญพันธุ์ของมัน
แม่แต่ในปัจจุบัน มิสเซิลโท ก็ยังกระตุ้นความสงสัยของเรา
ด้วยการเกื้อหนุนชีวิตในป่ามากมาย
นอกจากเป็นสิ่งมีชีวิตกาฝากแล้ว มันยังถูกเรียกว่าสายพันธุ์หลัก
สัตว์ต่าง ๆ มากมายกินมันเป็นอาหาร
ซึ่งรวมถึงกวาง
กวางขนาดใหญ่
กระรอก
กระแต
เม่น
นกโรบิน
นกเขียวคราม
นกเขา
และผีเสื้อในสกุล เดลิอัส (Delias)
มิสเซิลโทบางสายพันธุ์สร้างพุ่มหนา
ซึ่งเป็นที่สร้างรังชั้นดี สำหรับนกหลากหลายชนิด
และแม้ว่ามันจะเป็นกาฝากของต้นไม้
มิสเซิลโทยังสามารถช่วยพืชอื่น ๆ ได้
อาทิ หน่อจูนิเปอร์ใกล้ ๆ มิสเซิลโท
ก็ได้รับประโยชน์จากนกที่กินผลไม้
ด้วยประโยชน์มากมายของมัน มิสเซิลโทมีอิทธิพลต่อความหลากหลาย
และทำให้ระบบนิเวศน์อุดมสมบูรณ์
คุณอาจบอกได้เสียด้วยซ้ำว่า เรื่องจริงของพืชชนิดนี้เหมือนกับตำนาน
ในธรรมชาติ มิสเซิลโทมีอำนาจ ในการนำสิ่งต่าง ๆ เข้ามาอยู่ด้วยกัน
และในธรรมเนียมของเรา เราก็เห็นมันเกิดขึ้นเช่นกัน