--Oké Max, nu komt het. Links of rechts?
--Kom op Max!
--Links!
Hallo, mijn naam is Tony en dit is een korte Every Frame a Painting.
Wees gewaarschuwd, deze video spoilt alles van Snowpiercer.
Dus, ik geef je een keuze. Na dit punt in de video...
--is er geen weg terug. --is er geen weg terug.
--En is er geen weg terug.
begrijp je? --Ja, ik begrijp het.
In bijna elke blockbuster die je kijkt of Telltale game die je heb gespeeld,
heb je deze momenten gezien. De protagonist moet een keuze maken,
en er is geen manier waarop die kan worden teruggedraaid.
--Oké, jij bent het.
Voor de duidelijkheid, ik vind deze momenten geweldig en een goede manier
om een verhaal te vertellen.
Maar in films zou ik wel graag willen zien dat ze niet via dialoog worden gepresenteerd.
Daarom kijk ik vandaag naar een mogelijk alternatief.
In feite is dit een van de oudste tradities in cinema.
Hoe laat je een karakter keuze zien?
Links of rechts. Dat is het.
We vergeten vaak dat scherm richting een gereedschap is, en karakter keuzes
simpelweg gepresenteerd kunnen worden door ze te laten kijken.
Snowpiercer is afhankelijk van één simpele regel:
camera links is de achterkant van de trein, terwijl camera rechts de voorkant is.
En we bewegen langzaam van rechts naar links.
Je zou deze film kunnen zien als een verhaal over een man die denkt
dat hij altijd naar voren moet blijven gaan.
En toch is alles wat hem verankert en hem menselijkheid geeft
achter hem. --Je moet ons leiden.
Elke beslissing die hij tegenkomt lijkt een simpele variatie van deze twee richtingen te zijn.
Maar de film maakt het niet makkelijk voor hem en soms gaat hij achteruit.
--Curtis, mijn vriend, wij begrijpen elkaar, luister naar mijn woorden, ik was het niet!
Als hij eindelijk aan het eind van zijn reis komt, wordt Curtis
weer door een ander persoon gemotiveerd om voorwaarts te gaan.
--Ik heb mijn hele leven hieraan gewijd, de eeuwige motor.
En om de menselijkheid achter hem als iets wat minder is te zien.
--Je kunt hen redden van henzelf.
En wanneer hij de keuze wordt gegeven tussen rechtsboven
en linksonder,
kiest hij dit.
Het beste hiervan is dat Bong Joon-ho
de morele progressie van zijn keuzes laat zien zonder ooit dialoog nodig te hebben.
Snowpiercer is waarschijnlijk de meest laterale film die je dit jaar zult zien.
En het is bewijs dat de simpelste visuele ideeën veel sierlijkheid en subtiliteit kunnen bezitten.
Dus de volgende keer dat je personage een moeilijke keuze tegenkomt...
Wie weet?
Misschien is het slechts een simpel geval van links of rechts.