ΚΑΡΑ ΓΟΥΚΕΡ: A SUBTLETY ή Η ΘΑΥΜΑΣΙΑ SUGAR BABY
[ΓΟΥΟΚΕΡ]: "Το έργο της Κάρα Γουόκερ αντιμετωπίζει την ιστορία..."
[Εργοστάσιο Ζάχαρης DOMINO, Μπρούκλιν, ΝΥ]
Αυτό που είναι βαθιά ενσωματωμένο στη δήλωση
"το έργο της Κάρα Γουόκερ αντιμετωπίζει την ιστορία"
είναι μια επιθυμία για έναν ήρωα που θα λύσει το πρόβλημα
της ιστορίας μας και του συνυφασμένου ρατσισμού.
Και δεν θεωρώ οτι το έργο μου στην ουσία
αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την ιστορία.
Αντιλαμβάνομαι το έργο μου
ως υπαγόμενο στην ιστορία [ΓΕΛΙΑ],
ή ως αναλώσιμο απο την ιστορία.
[ΑΝΤΡΑΣ#1]: ΟΚ λοιπόν, αυτό που θέλουμε είναι...
...να δουλέψουμε απο πίσω προς τα εμπρός.
[ΑΝΤΡΑΣ#2]: Να αναλάβεις το πίσω..
...τα σχέδια 14, 24, 34, 44.
[ΑΝΤΡΑΣ #1]: Εντάξει!
[ΓΟΥΟΚΕΡ]: Ο Νάτο Τόμσον απο την Creative Time
μου είπε: "Πρέπει να το δεις αυτό!"
"Όλος ο χώρος είναι καλυμμένος με μελάσα".
Μελάσα στους τοίχους,
μελάσα στα δοκάρια,
σβώλοι ζάχαρης 15 μέτρα απο το έδαφος,
κατάλοιπα της διαδικασίας ραφιναρίσματος της ζάχαρης.
Ο χώρος ήταν αληθινός καθεδρικός ναός βιομηχανικής παραγωγής
αφιερωμένος σε αυτό το ένα και μοναδικό προϊόν.
Ολόκληρο το εγχείρημα συναρτάται με το οτι
ο χώρος προορίζεται για κατεδάφιση
μετά το πέρας της έκθεσης.
Έπρεπε να μάθω περισσότερα για τη ζάχαρη
στην προσπάθεια να κατανοήσω το κτήριο.
Η ζάχαρη παράγεται απο το ζαχαροκάλαμο,
το οποίο καλλιεργείται σε τροπικά κλίματα.
Η συγκομιδή του γίνεται παραδοσιακά απο σκλάβους,
χαμηλά αμοιβόμενους, και πιθανώς παιδιά.
Είναι μια φορτισμένη και μακραίωνη ιστορία.
Άρχισα καταγράφοντας όλους τους ελεύθερους συνειρμούς μου
ξεκινώντας απο τη ζάχαρη και τη μελάσα.
Η μελάσα ανήκει στα υπο-προϊόντα
της επεξεργασίας της ζάχαρης.
Ποια άλλα υπο-προϊόντα υπάρχουν;
Έτσι βρήκα την άκρη, σκέφτηκα:
"Ερείπια!", καταλαβαίνεις;
Το ένιωσα: "Ερείπια"!
Όλα ήταν χαλάσματα.
Δεν ήταν δυνατόν να δημιουργήσω ερείπια!
Σε ένα βιβλίο που μελετούσα
για την ιστορία της ζάχαρης,
παλαιότεροι συγγραφείς περιέγραφαν το λεγόμενο
"εκλεπτυσμένο ζαχαρωτό".
Μου αρέσει τόσο αυτός ο όρος!
"Εκλεπτυσμένο ζαχαρωτό" ήταν ένα γλυπτό
απο ζαχαρόπαστα,
αμυγδαλόπαστα,
φρούτα και ξηρούς καρπούς.
Αναπαριστούσε μέλη βασιλικών οικογενειών
και το απολάμβαναν αποκλειστικά
βασιλιάδες, ευγενείς, και κληρικοί.
Το "εκλεπτυσμένο ζαχαρωτό" αποτελεί το έναυσμα
για να δημιουργήσω μια μορφή
που αγκαλιάζει πολλά θέματα
και αντιπροσωπευτικά ζητήματα εξουσίας,
εσωτερικευμένης και εξωτερικευμένης.
[ΓΟΥΟΚΕΡ]: Aπίστευτο!
Ένιωθα να αντιλαμβάνομαι
τόσα διαφορετικά νοήματα
που ήθελα να ενσωματώσω στο έργο.
[ΓΥΝΑΙΚΑ]: Πως δεν θα ήθελες να δείχνει το έργο;
[ΓΟΥΟΚΕΡ]: Δεν ξέρω να απαντήσω.
Είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο!
Κι έτσι δεν έχω στα αλήθεια
ολοκληρωμένη άποψη, ξέρεις...
Απο τα ερείπια στο "εκλεπτυσμένο ζαχαρωτό "
με ώθησε να σκεφτώ...
ξέρεις, τι είδους μορφή θα έφτιαχνα
και τι θέση θα έπαιρνε.
Νομίζω ήταν εκείνη η στιγμή που έκανα λίγο πίσω...
και "κλικ"! Αυτό ήταν!
Γιατί όχι μια Σφίγγα;
Ξέρεις, η ιδέα ηταν πολύ... εκλεπτυσμένη. [ΓΕΛΙΑ]
Δεν είναι κάποιο είδος
λειψάνου συναφές με την Αίγυπτο.
Η μορφή μου σχετίζεται με το Νέο Κόσμο.
Δεν ένιωθα καθόλου σίγουρη να κάνω γλυπτική.
Ήταν ένα απο εκείνα τα πράγματα
τα τόσο εκτός των δυνατοτήτων μου
που δίσταζα κατά τη γλυπτική μορφοποίηση.
Αρχίσαμε με ένα πήλινο πρόπλασμα.
Το πρόπλασμα ψηφιοποιήθηκε με scanner
και μετατράπηκε σε αρχείο αναγνώσιμο απο Ρομπότ Γλυπτικής.
Απλώς το ένα στρώμα τοποθετείται πάνω απο το άλλο
Ακούμε πάντα για γλύπτες
[Μ. ΦΕΡΑΡΙ-ΦΟΝΤΑΝΑ, ΓΛΥΠΤΗΣ]
που απελευθερώνουν τη μορφή απο τη συμπαγή πρώτη ύλη.
Εμείς χρησιμοποιούμε τοξωτό σύρμα
και το κινούμε πάνω στα κομμάτια σε διάφορες κλίσεις
ώστε να δημιουργήσουμε τις καμπυλότητες που επιδιώκουμε.
Όσο καταπληκτική κι αν είναι η ρομποτική γλυπτική
το ανθρώπινο χέρι είναι απαραίτητο.
Και είναι κι αυτό που υπερβαίνει το χέρι.
Δεν είναι μόνον το χέρι,
αλλα αυτό που καθοδηγεί το χέρι.
[ΕΡΙΚ ΧΑΓΚΑΝ]: Είμαστε στη διαδικασία του πρώτου ελέγχου,
κι έτσι βρισκόμαστε σε φάση ανακάλυψης.
Έχω κάνει μικρότερης κλίμακας δοκιμές
με φιγούρες ύψους περίπου 30 εκατοστών
[ΕΡΙΚ ΧΑΓΚΑΝ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΖΑΧΑΡΗΣ]
αλλά τίποτε ύψους ενάμισι μέτρου [αναφέρεται στις φιγούρες των αγοριών].
Είναι λοιπόν ένα μίγμα
απο σιρόπι γλυκόζης, ζάχαρη, και νερό,
περίπου σαν κι αυτό που θα χρησιμοποιούσαμε
στην παρασκευή καραμέλας η γλυφιτζουριών.
Το βράζουμε περίπου
μεταξύ 129 και 143 βαθμών Κελσίου.
Το αδειάζουμε σε λαστιχένια καλούπια
για να σταθεροποιηθούν οι μορφές.
Όταν αφαιρεθούν τα καλούπια, οι μορφές θα καλυφθούν με μίγμα ζάχαρης-νερού, όπως η σφίγγα.
[ΓΟΥΟΚΕΡ]: Συνιστώ ανεπιφύλακτα ενα πακέτο 22 κιλών ζάχαρης
για ψυχολογική θεραπεία.
Κι αν το αναμείξετε
με μερικά γαλόνια νερό,
είναι πολύ διασκεδαστικό!
Είχα να διασκεδάσω τόσο απο το νηπιαγωγείο
δημιουργώντας τέχνη.
Πιστεύω οτι ήταν πολύ σημαντικό για μένα να έχω
μορφές φτιαγμένες απο ένα υλικό
τόσο εφήμερο,
τόσο ευμετάβλητο.
Αληθινά αναγνωρίζω το τεράστιο προνόμιο
του να εργαστώ σε αυτόν το χώρο
γιατί μπορώ να σκεφτώ
χιλιάδες καλλιτέχνες που θα επιζητούσαν την πρόκληση
αυτού του χώρου.
Αγαπώ τόσο πολύ το οτι
αυτές οι μορφές λιώνουν και στάζουν.
Και μοιάζουν πάρα πολύ με το εσωτερικό
του εργοστασίου ζάχαρης ΝΤΟΜΙΝΟ
που κι αυτό στάζει ακόμη,
παράγοντας ακόμη μελάσα απο το εσωτερικό του
σαν μια ουσία δακρύων που κυλούν.
Η "Μάμα"
αν και είναι σκυμμένη σε αυτή τη στάση
ικεσίας κατά κάποιο τρόπο,
δεν νιώθω πως βρίσκεται εκεί για να παραβιαστεί
ή για να ικανοποιηθεί
ή για να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης.
Κατά κάποιο τρόπο δεν συγκατατίθεται.
Δεν θέλω να την μετατρέψω
σε μια α-σεξουαλική προστάτιδα της πόλης.
Είναι τόσο ισχυρή γιατί
είναι τόσο εμβληματική, υπό μια έννοια.
Και είναι τόσο μνημειώδης και απρόσμενη.
Αν έχω κάνει σωστά τη δουλειά μου
τότε αντλεί τη δύναμή της
απο το ότι διαταράσσει τις προσδοκίες τη μια μετά την άλλη.
Είναι σημαντικό να κοιτάζεις πίσω.
Δεν νομίζω πως το κάνουμε αρκετά συχνά.
Καμιά φορά το να κοιτάζεις πίσω οδηγεί
σε κατάθλιψη και καθήλωση,
κι αυτό δεν είναι καλό.
Αλλά και το να κοιτάζεις μπροστά χωρίς κανενός είδους
βαθιάς ιστορικής αίσθησης αλληλουχίας
δεν είναι καλό επίσης.