ΚΑΡΑ ΓΟΥΚΕΡ: Α SUBTLETY ή Η ΘΑΥΜΑΣΙΑ SUGAR BABY
ΓΟΥΟΚΕΡ: "Το έργο της Κάρα Γουόκερ αντιμετωπίζει την ιστορία..."
[Εργοστάσιο Ζάχαρης DOMINO, Μπρούκλιν, ΝΥ]
Βαθιά ενσωματωμένο στην δήλωση "Η Κάρα Γουόκερ αντιμετωπίζει την ιστορία"
είναι ένα συγκεκριμένο είδος επιθυμίας
για έναν ήρωα ικανό να επιλύσει το ζήτημα
της ιστορίας μας και του συνυφασμένου ρατσισμού.
Όμως δεν θεωρώ ότι το έργο μου
όντως αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την ιστορία.
Αντιλαμβάνομαι μάλλον το έργο μου
ως υπαγόμενο στην ιστορία [ΓΕΛΙΑ]
ή ως αναλώσιμο από την ιστορία.
ΑΝΤΡΑΣ#1: Αυτό που θέλουμε είναι...
...να δουλέψουμε από πίσω προς τα εμπρός.
ΑΝΤΡΑΣ#2: Να αναλάβεις το πίσω...
...τα σχέδια 14, 24, 34, 44.
ΑΝΤΡΑΣ #1: Εντάξει!
ΓΟΥΟΚΕΡ: Ο Νέιτο Τόμσον από την Creative Time
μου είπε: "Πρέπει να το δεις αυτό!"
"Όλος ο χώρος είναι καλυμμένος από μελάσα".
Μελάσα στους τοίχους,
μελάσα στα δοκάρια,
σβώλοι ζάχαρης σε ύψος 15 μέτρων από το πάτωμα,
όλα κατάλοιπα της διαδικασίας ραφιναρίσματος της ζάχαρης.
Ο χώρος ήταν αληθινός καθεδρικός ναός βιομηχανικής παραγωγής
αφιερωμένος σε αυτό το ένα και μοναδικό προϊόν.
Ολόκληρο το εγχείρημα συνίσταται στο ότι
ο χώρος προορίζεται για κατεδάφιση
μετά το πέρας της έκθεσης.
Έπρεπε να μάθω περισσότερα για την ζάχαρη
στην προσπάθεια να κατανοήσω το κτήριο.
Η ζάχαρη παράγεται από το ζαχαροκάλαμο,
το οποίο καλλιεργείται σε τροπικά κλίματα.
Η συγκομιδή του γίνεται παραδοσιακά από σκλάβους,
χαμηλόμισθους εργάτες και πιθανώς παιδιά.
Είναι μια φορτισμένη και μακραίωνη ιστορία.
Άρχισα καταγράφοντας όλους τους ελεύθερους συνειρμούς μου
ξεκινώντας από τη ζάχαρη και τη μελάσα.
Η μελάσα ανήκει στα υπο-προϊόντα
της επεξεργασίας της ζάχαρης.
Ποια άλλα υπο-προϊόντα υπάρχουν;
Έτσι βρήκα την άκρη και σκέφτηκα:
"Ερείπια!"... καταλαβαίνεις;
Το ένιωσα: "Ερείπια"!
Όλα ήταν χαλάσματα.
Δεν ήταν δυνατόν να δημιουργήσω ερείπια!
Σε ένα βιβλίο που μελετούσα
για την ιστορία της ζάχαρης,
πηγές της εποχής περιέγραφαν κάτι που λεγόταν
"εκλεπτυσμένο ζαχαρωτό".
Μου άρεσε τόσο αυτός ο όρος!
"Εκλεπτυσμένο ζαχαρωτό" ήταν ένα γλυπτό
από ζαχαρόπαστα,
αμυγδαλόπαστα,
φρούτα και ξηρούς καρπούς.
Αναπαριστούσε μέλη βασιλικών οικογενειών
και το απολάμβαναν αποκλειστικά
βασιλιάδες, ευγενείς, και κληρικοί.
Το "εκλεπτυσμένο ζαχαρωτό" αποτελεί το έναυσμα
για να δημιουργήσω μια μορφή
που αγκαλιάζει πολλά θέματα
και αντιπροσωπευτικά ζητήματα εξουσίας,
εσωτερικευμένης και εξωτερικευμένης.
ΓΟΥΟΚΕΡ: Aπίστευτο!
Ένιωθα να αντιλαμβάνομαι
τόσα διαφορετικά νοήματα
που ήθελα να ενσωματώσω στο έργο.
ΓΥΝΑΙΚΑ: Πώς δεν θα ήθελες να δείχνει το έργο;
ΓΟΥΟΚΕΡ: Δεν ξέρω να απαντήσω.
Είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο!
Κι έτσι δεν έχω στα αλήθεια
ολοκληρωμένη άποψη, ξέρεις...
Από τα ερείπια στο "εκλεπτυσμένο ζαχαρωτό "...
...αυτό με ώθησε να σκεφτώ...
ξέρεις, τι είδους μορφή θα έφτιαχνα
και τι θέση θα έπαιρνε.
Νομίζω ήταν εκείνη η στιγμή που έκανα λίγο πίσω...
...και "κλικ"! Αυτό ήταν!
Γιατί όχι μια Σφίγγα;
Ξέρεις, η ιδέα ήταν όντως πολύ... εκλεπτυσμένη. [ΓΕΛΙΑ]
Δεν είναι κάποιο είδος
λειψάνου συναφούς με την Αίγυπτο.
Η μορφή μου σχετίζεται με το Νέο Κόσμο.
Δεν ένιωθα καθόλου σίγουρη να κάνω γλυπτική.
Ήταν ένα από εκείνα τα πράγματα
τα τόσο εκτός των δυνατοτήτων μου
που δίσταζα κατά τη γλυπτική μορφοποίηση.
Αρχίσαμε με ένα πήλινο πρόπλασμα.
Το πρόπλασμα ψηφιοποιήθηκε με scanner
και μετατράπηκε σε αρχείο αναγνώσιμο απο Ρομπότ Γλυπτικής.
Απλώς το ένα στρώμα τοποθετείται πάνω από το άλλο
Ακούμε πάντα για γλύπτες
[Μ. ΦΕΡΑΡΙ-ΦΟΝΤΑΝΑ, ΓΛΥΠΤΗΣ]
που απελευθερώνουν τη μορφή από την συμπαγή πρώτη ύλη.
Εμείς χρησιμοποιούμε τοξωτό σύρμα
και το κινούμε πάνω στα κομμάτια σε διάφορες κλίσεις
ώστε να δημιουργήσουμε τις καμπυλότητες που επιδιώκουμε.
Όσο καταπληκτική κι αν είναι η ρομποτική γλυπτική
το ανθρώπινο χέρι είναι απαραίτητο.
Και είναι κι αυτό που υπερβαίνει το χέρι.
Δεν είναι μόνον το χέρι,
αλλά αυτό που καθοδηγεί το χέρι.
ΕΡΙΚ ΧΑΓΚΑΝ: Είμαστε στη διαδικασία του πρώτου ελέγχου,
κι έτσι βρισκόμαστε σε φάση ανακάλυψης.
Έχω κάνει μικρότερης κλίμακας δοκιμές
με φιγούρες ύψους περίπου 30 εκατοστών
[ΕΡΙΚ ΧΑΓΚΑΝ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΖΑΧΑΡΗΣ]
αλλά τίποτε ύψους ενάμισι μέτρου [αναφέρεται στις φιγούρες των αγοριών].
Είναι λοιπόν ένα μίγμα
από σιρόπι γλυκόζης, ζάχαρη, και νερό,
περίπου σαν κι αυτό που θα χρησιμοποιούσαμε
στην παρασκευή καραμέλας ή γλυφιτζουριών.
Το βράζουμε περίπου σε θερμοκρασία
μεταξύ 129 και 143 βαθμών Κελσίου.
Το αδειάζουμε σε λαστιχένια καλούπια
για να σταθεροποιηθούν οι μορφές.
Όταν αφαιρεθούν τα καλούπια, οι μορφές θα καλυφθούν με μίγμα ζάχαρης-νερού,
όπως η σφίγγα.
ΓΟΥΟΚΕΡ: Συνιστώ ανεπιφύλακτα ένα πακέτο 22 κιλών ζάχαρης
για ψυχολογική θεραπεία.
Κι αν το αναμείξετε
με μερικά γαλόνια νερό,
είναι πολύ διασκεδαστικό!
Είχα να διασκεδάσω τόσο από το νηπιαγωγείο
δημιουργώντας τέχνη.
Πιστεύω ότι ήταν πολύ σημαντικό για μένα να έχω
μορφές φτιαγμένες από ένα υλικό
τόσο εφήμερο,
τόσο ευμετάβλητο.
Αληθινά αναγνωρίζω το τεράστιο προνόμιο
του να εργαστώ σε αυτόν το χώρο
γιατί μπορώ να σκεφτώ
χιλιάδες καλλιτέχνες που θα επιζητούσαν την πρόκληση
αυτού του χώρου.
Αγαπώ τόσο πολύ το ότι
αυτές οι μορφές λιώνουν και στάζουν.
Και μοιάζουν πάρα πολύ με το εσωτερικό
του εργοστασίου ζάχαρης ΝΤΟΜΙΝΟ
που κι αυτό στάζει ακόμη,
παράγοντας ακόμη μελάσα από το εσωτερικό του
σαν μια ουσία δακρύων που κυλούν.
Η "Μάμα"...
...αν και είναι σκυμμένη σε αυτή την στάση
ικεσίας κατά κάποιο τρόπο,
δεν νιώθω πως βρίσκεται εκεί για να παραβιαστεί
ή για να ικανοποιηθεί
ή για να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης.
Κατά κάποιο τρόπο δεν συγκατατίθεται.
Δεν θέλω να την μετατρέψω
σε μια α-σεξουαλική προστάτιδα της πόλης.
Είναι τόσο ισχυρή γιατί
είναι τόσο εμβληματική, υπό μια έννοια.
Και είναι τόσο μνημειώδης και απρόσμενη.
Αν έχω κάνει σωστά την δουλειά μου
τότε αντλεί την δύναμή της
από το ότι διαταράσσει τις προσδοκίες την μια μετά την άλλη.
Είναι σημαντικό να κοιτάζεις πίσω.
Δεν νομίζω πως το κάνουμε αρκετά συχνά.
Καμιά φορά το να κοιτάζεις πίσω οδηγεί
σε κατάθλιψη και καθήλωση,
κι αυτό δεν είναι καλό.
Αλλά και το να κοιτάζεις μπροστά χωρίς κανενός είδους
βαθιάς ιστορικής αίσθησης αλληλουχίας
ούτε και αυτό είναι καλό.