Mijn naam is Taylor Wilson.
Ik ben 17 jaar
en ik ben kernfysicus.
Dat is misschien moeilijk te geloven, maar het is zo.
Mijn stelling is
dat kernfusie
het punt zal zijn
waar de brug waar T. Boone Pickens het over had,
ons naartoe zal brengen.
Kernfusie is onze energietoekomst.
Mijn tweede punt
is dat kinderen de wereld echt kunnen veranderen.
Misschien vraag je je af
(Applaus)
Je kan me vragen:
hoe weet jij wat onze energietoekomst is?
Wel, ik heb een fusiereactor gebouwd
toen ik 14 was.
Dit is de binnenkant van mijn kernfusiereactor.
Ik begon dit project te bouwen
toen ik een jaar of 12, 13 was.
Ik wilde een ster maken.
De meesten van jullie zeggen wellicht:
kernfusie bestaat niet.
Ik zie nergens nucleaire centrales met fusie-energie.
Er zijn meer kosten dan opbrengsten.
Het produceert niet meer energie dan ik erin stopte,
maar de effecten zijn wel redelijk cool.
Ik heb dit in mijn garage in elkaar geknutseld,
en het staat nu in het fysicadepartement
van de Universiteit van Nevada, Reno.
Het doet deuterium botsen,
dat is waterstof met een extra neutron.
Dit lijkt op de reactie
van de protoncyclus binnen in de zon.
Ik doe het zo hard botsen
dat het waterstof samensmelt.
Daarbij ontstaan bijproducten,
die ik gebruik.
Vorig jaar
was ik de winnaar van de Intel Internationale Wetenschaps- en Ingenieursbeurs.
Ik ontwierp een detector ter vervanging van
de huidige detectoren van de Binnenlandse Veiligheid.
Voor een paar honderd dollar
heb ik een systeem ontworpen dat gevoeliger is
dan detectoren van honderdduizenden dollar.
Ik heb dit in mijn garage gebouwd.
(Applaus)
Ik heb een systeem gebouwd
om medische isotopen te produceren.
Ik had geen fabriek nodig van vele miljoenen dollar.
Ik maakte een toestel dat, op zeer kleine schaal,
deze isotopen kan produceren.
Daar op de achtergrond zie je mijn fusiereactor.
Dit ben ik aan het bedieningspaneel
van mijn fusiereactor.
Ik maak trouwens ook urania in mijn garage,
dus mijn kernprogramma is even geavanceerd als dat van Iran.
Misschien kan ik dat maar beter niet toegeven.
Hier ben ik in het CERN in Genève, Zwitserland,
het beste deeltjesfysicalaboratorium ter wereld.
Hier ben ik met President Obama.
Ik toon hem mijn onderzoek voor de Binnenlandse Veiligheid.
(Applaus)
Tijdens ongeveer zeven jaar
van kernonderzoek
begon ik met een droom
van een 'ster in een fles', een ster in mijn garage,
en ik eindigde bij een ontmoeting met de president.
Ik ontwerp dingen die volgens mij de wereld kunnen veranderen.
Andere jongeren kunnen dat volgens mij ook.
Hartelijk dank.
(Applaus)