Mən uşaq olanda Bilirdim ki, mənim supergüclərim var
Bu doğru idi.
(gülüş)
Düşünürdüm ki,mən tamamilə möhtəşəməm Çünki mən hərşeyi başa düşə bilirdim
Və qaradərili insanların hisslərini,
Mənim babam kimi Köhnə düşüncəli müsəlman insanı.
Və həmçinin mən əfqan anamı Pakistanlı atamı başa düşürdüm,
Çox da dini deyil, Vecinə almazcasına Daha çox liberal
Və əlbəttə,
Mən ağ insanların hisslərini başa düşürdüm
Ölkəmin ağ norveçliləri.
Bilirsiz,ag,qəhvəyi, nəysə nə
Mən hamsını sevirdim
Mən onların hamısını başa düşürdüm,
Hətta onlar bir-birlərini başa düşməyəndə
Onların hamısı mənim insanlarım idi.
Baxmayaraq ki,atam həmişə narahat idi
O deyirdi ki,hətta ən yaxşı təhsil ilə
Mən ədalət silkələnməsi əldə etməyəcəm
Mən hələdə ona uyğun olaraq ayri seçkililiklə qarşılaşıram.
Və bu ağ insanlar tərəfindən qəbul edilən yeganə yol
məşhur olmaqdır.
O bu danışığı mən 7 yaşımdaykən etmişdi
Mənim 7 yaşım olduğu müddətcə O dedi ki,
Bax bu idman və yaxud musiqi ola bilər
O idman haqqında heçnə bilmirdi Bu musiqi idi
Beləliklə 7 yaşımda o mənim bütün oyuncaqlarımı,gəlinciklərimi topladı
və tulladı.
Əvəzində o mənə keyfiyyətsiz balaca Casio klaviaturası verdi --
(gülüş)
Və oxunan dərslər
Hər gün 1 saat mənə məşq etməyə məcbur etdi
Tezliklə,o mənə daha geniş auditoriyalarda çıxışi tapşırdı
Və qəribədir ki,
Mən hardasa bir növ Norveç multikultralizmi üçün poster uşağı olmağa başladım.
Təbii ki, qürurverici idi.
Çünki bu halda hətta qəzetlər də
qəhvəyi insanlar haqqında yaxşı şeylər yazmağa başladı
Beləliklə,mən hiss etdim ki,supergüclərimi böyüyür
12 yaşım olanda,dolaşıq yolla məktəbdən,
evə gəlirdim
Çünki mın sevimli şirniyyatım olan “duzlu ayaqlar” almaq istəyirdim
Qəribə səslənə bilər
Mən onları təmamilə sevirdim
Və mağazanın içində
Orda girişdə yolumu kəsən yetişkin ağ adam var idi
Beləki,mən onun yanından keçməyə çalışdım.Həmən anda o məni saxladı
Və gözünü mənə zillədi,
Üzümə tüpürdü və dedi
"Yolumdan çəkil
Sən Balaca qara exlaqsız.Sən balaca pakistanlı əxlaqsız.
Hardan gəlmisən ora get."
Mən təmamilə qorxu içində idim.
Ona baxırdım.
Mən tüpürcəyi üzümnən silməyə qorxurdum,
Hətta o tüpürcək mənim gözyaşlarıma qarışmışdı.
Ətrafa baxdığımı xatırlayıram,
Və gözləyirdim ki,başqa bir yetişkin insan gələcək və bu adamı dayandıracaq.
Əvəzində isə,insanlar məni keçməyə tələsirdi və görməməmiş kimi edirdilər
Ağlım qarışmışdı Çünki düşünürdümki,yaxşı,
"Mənim ağ insanlarım başlayın? Hardadi onlar? Nə baş verir?
Necə gəlib xilas etmirlər məni?"
Beləliklə,təbii ki,mən şirniyyatımı ala bilmədim.
Bacardığım qədər tez evə qaçdım.
Hər şeyə rəğmən düşünürdüm ki, hər şey hələ də yaxşıdır.
Zaman keçdi, Və mən daha uğurlu olmağa başladım
Nəhayət mən qəhvəyi insanlardan narahatçılıq cəlb etməyə başladım
Mənim valideynlərimin ətrafindan bəzi insanlar hiss etdilər ki, bu qəbul edilməzdir
Və musiqidə və mediada olmaqolmaq
qadın üçün şərəfsizlikdir
Tezliklə,mən öz konsertimdə hücuma məruz qalmaga başladım
Xatirlayiram konsertlərimin birində mən səhnədə idim,auditoriyaya əyildim.
Və gördüyüm sonuncu şey gən qəhvəyi sifət idi
Və növbəti şey gözümə tullanan bir növ kimyəvi maddə idi
Və xatırlayıram ki,həqiqətən hecnə görə bilmədim və gözüm sulanırdı
Lakin oxumağa davam etdim
Qəhvəyi adam səbəbindən Oslo küçələrində üzumdə tüpürcəklə idim.
Onlar hətta məni qaçırmaga calışdılar.
Ölüm təhlükəsi sonsuz idi
Yadımdadır bir dəfə bir yaşlı saqqallı adam məni küçədə dayandırdı və dedı,
"Səndən ona görə zəhləm gedir ki,
sən bizim qizlarımızı nə istəyirlər edə bilərlər deyə
düşünməyə vadar edirsən."
Gənc adam mənə arxa baxmagımı xəbərdarlıq etdi.
Musiqi islami deyil Və fahişələrin işidir,
Və əgər sən buna davam etsən Təcavüzə məruz qalacaqsan
Və sənin qarnın dayandırılacaq sənin kimi daha bir fahişə dünyaya gəlməyəcək.
Yenidən,mən qarmaqarışıq idim.
Nə olduğunu başa düşə bilmirdim.
Mənim qəhvəyi insanlarım mənimlə belə davranırdilar Necə oldu?
Iki dunyanı birləşdirmək yerinə,
Hiss etdim ki,mən iki dünya arasına düşmüşəm.
Fərz edirdimki, tüpürmək kriptonitdir.
17 yaşım olanda,
Ölüm təhlükəsi sonsuz idi. Təcavüz davamlı idi
Bu çox pis idi.Bir dəfə anam məni əyləşdirdi və dedi
"Bax,biz səni daha artiq qoruya bilmərik, Güvəndə saxlaya bilmərik,
sən getməli olacaqsan."
Və mən Londona bilet aldim Çantamı yığdım və tərk etdim.
Həmin vaxtki qəlb ağrım heckimin heçnə deməməyi idi.
Norveçə ictimai çıxışım var idi.
Mənim qəhvəyi,ağ insanlarım Heçkim heçnə demirdi.
Heckim demirdi, "Dayan bu səhvdir.
Dəstək olun,qoruyun bu qızı Çünki bizlərdən biridir."
Heçkim bunu demədi.
əvəzində mən hiss etdim -- bilirsiz aeroportda,
yük karuselində müxtəlif çantaların var
ətrafda firlanırlar,
və orada həmişə axıra qalan bir çanta olur,
hansıki, heçkim istəmir və heçkim sahiblənməyə gəlmir
mən özümü elə hiss etdim.
heçvaxt yalnız hiss etməmişdim. heçvaxt itmiş hiss etməmişdim.
Londona gəldikdən sonra,Nəhayətki, musiqi kareyerama yenidən başladım.
Müxtəlif yerlər, lakin təəssüfki eyni köhnə hadisələr.
Bir mesajı xatırlayıram səni öldürəcəm deyilirdi.
Qanın cay kimi axacaq
Və mən ölməmişdən öncə çoxlu təcvüzlərə məruz qalacam.
Bu halda deməliydim ki,
Mən əslində belə mesajlar almışamT
Lakin fərqli nə oldu, Indi onlar mənim ailəmi qorxutmağa başladılar.
...
kifayət qədər varim idi.
artıq heçnə etmək istəmirdim.
və dəqiq nəyəsə görə öldürülməyəcəkdim
hətta bu mənim arzum deyildi atamın seçimi idi.
mən bir növ məğlub olmuşdum.
bir növ paramparça olmuşdum.
lakin qərar verdim ki,etmək istədiyim
həyatımın bir neçə ilini gənc insanlara dəstək üçün
xərcləmək idİ
və bir şəkildə orda olmaq,
bacardığım hər hansı yolla.
beləliklə mən müxtəlif təşkilatlarda könüllü olmaöa başladım ki,
avropadakı müsəlmanlarla çalışım
və mənə təəccüblü gələn
mən çoxlu əzab və əziyyət çəkən gənc insanlar tapdım.
onlar ailələri və ətraflar ilə bağlı çoxlu problemlərlə qarşılaşırdılar
kimlərki öz şərəf və namusunu xoşbəxtliklərindən və
uşaqlarından çox önəmsəyirdilər.
və mən hiss etməyə başladım ki, bəlkədə mən yalnız və qəribə deyiləm
bəlkə orada mənim insanlarımın çoxu orada deyildi.
əksər insanların başa düşmədiyi şey
bizlərdən çoxu avropada böyüyür
kimlərki bizim özümüz kimi olmağa azad deyil
biz özümüz kimi olmağa icazəli deyilik.
biz evlənmək üçün azad deyilik
və ya seçdiyimiz insanlarla münasibətdə olmağa
hətta öz kareyarımız seçməyə.
bu avropanın mərkəzindı müsəlmanlar üçün normadır.
hətta dünyanın ən azad cəmiyyətində biz azad deyilik.
bizim həyatımız,xəyallarımız,gələcəyimiz bizə aid deyil,
o bizim ailəmizə və ətraflarına aiddir.
mən gənc insanların sonsuz sayda hekayələrini tapdım
kimlərki bizim hamımıza itmişdı,
kimlərki hamımıza görünməz idi
lakin kimki əzab çəkirdi yalnız çəkirdi.
uşaqlar biz sizi evlənməyə məcbur etdikdə itiririk namus əsaslı zorlamalar və təcavüzlər.
nəhayətki,mən bir neçə il gənc insanlarla çalışdıqdan sonra anladım ki,
mən bu yarışı davam etdirə bilməyəcəm.
mən həyatımın geri qalan hissəsini qorxaraq və gizlənərək keçirə bilməzdim
və mən əslində nəsə etməli olacaqdım.
və mən həmçinin anladım ki, mənim səssizliyim bizim səssizliyimiz,
bu təcavüzün davam etməsinı icazə verir.
qərara gəldim ki,uşaqlıqdakı supergüclərimi nə isə üçün istifadə edim
isanların bu məsələni müxtəlif tərəflərdən başa düşmələri üçün çalışmaqla
gənc insanların ailəsi və ölkəsi arasında qalmaq nədir.
beləliklə mən başladim film çəkməyə və mən başladım bu hekayələri danışmağa.
və həmçinin istəyirdim ki,insanların bu problemi ciddiyə almamaqla bizim ölümcül
sonumuzu anlasın.
ilk film Banaz haqqinda idi.
o Londondakı 17 yaşlı kürd qız idi.
o üzüyola, o valideynləri nə istəsə edirdi
o çalışırdı hər şeyi düzgün eləsin.
o valideynlərinin seçdiyi hər hansı biri ilə evlənmişdi,
baxmayaraq ki,o onu həmişə döyür və təcavüz edirdi.
o ailəsinə kömək üçün gedəndə onlar dedi ki,
"sən geri dönməli və daha yaxşı arvad olmalısan."
çünki onlar əllərində boşanmış qız istəmirdilər
çunki bu onların ailəsinə namussuzluq gətirirdi.
o çox pis döyülmüşdü qulağından qan gəlirdi.
o tərk edəndə nəhayətki öz seçdiyi gənc kişini tapdı
və eşqə düşdüyü
ətraf və ailə kəşf etdi
və o yoxa çıxdı.
3 ay sonra o tapıldı.
O çamadana yerləşdirilmişdi Və evin altında basdırılmışdı.
O boğularaq öldürülmüşdü Və ölümə tərk edilmişdi
3 kişi 3 kuzen tərəfindən atasının və əmisinin sifarişi ilə
Banazın hekayəsinə əlavə tragediya o idi ki,
O 5 dəfə london polisinə kömək üçün getmişdi,
Demişdi ki,ailəsi tərəfindən öldürüləcək.
Polis ona inanmamışdı və beləliklə kömək etməmişdi.
Problem bundadır ki,
Uşaqlarımızın çoxu bu problemlərlə üzləşir
Ailə və ailə ətraflarının içində,
Və həmçinin anlaşılmazlıqlarla Və diqqətsizlikə
böyüdükləri ölkədə böyüdükləri ölkədə.
Öz ailələri onlara xəyanət edəndə Onlar bizim qalanımıza baxırlar,
Və biz anlamayanda,
Biz onları itiririk.
Bu filmi çəkəndə bir neçə insan mənə dedi ki,
"Bilirsən əzizim bu sadəcə onların mədəniyyətidir
Bu insanların uşaqlarına etdikləridir
Və biz həqiqətən qarışa bilmirik."
Sizi əmin edirəm ki, Insan öldürmək mənim mədəniyyətimiz deyil.
Bilirsiz?
Və təbii ki,mənə bənzəyən insanlar,
Gənc qadınlar kimlərki,mənimki kimi bir keçmişdən gəliblər
Bizim ölkədə hamı kimi eyni qaydalara, eyni qorumalara məruz qalmalıdırlar
Niyədə yox?
Növbəti filmimdə Mən istədim ki,çalışım və başa düşüm
Nəyə görə bəzi avropadakı müsəlman uşaqlarımız
Extremizmə və zorakılığa məruz qalır.
Lakin bu mövzu ilə
Mən həmçinin qəbul etdim ki, Mən ən pis qorxumla qarşılaşmalı olacam:
Qəhvəyi saqqalı kişilər.
Ona Oxşar kişilər,
həyatımın əksər hissəsində məni izləyirdilər
Kişilər mənim həyatım boyunca qorxum olub
Mənim kişiləri sözün əsl mənasında xoşlamıram
Uzun uzun illər.
Beləliklə mən növbəti iki ilimi məhkum olunmuş terrosristlərlə intervyuda keçirdim,
Cihadçilar və sabiq fanatiklər.
Mən artıq bilirdim ki, Nə artıq açıq aşkar idi
Din,siyasət,Avropanın kolon təcrübələr,
Həmçinin son illərin qərb siyasətinin məğlubiyyətləri
Hamsı Bu şəklin bir hissəsi idi.
Lakin mən daha çox insanın nə olduğunu tapmaq idi
Şəxsi səbəblər nədir
Nə üçün bizim bəzi gənclər bu kimi qruplara həssasdılar
Və məni həqiqətən təəccübləndirən şey Mən yaralı insanlar tapdım.
Qulyabanı əvəzinə Mən axtarırdım
Mən tapmağı təmamilə ürəkdən ümid edirdim
Çünki,bu kafi ola bilərdi
Mən incidilmiş insanlar tapdım.
Banaz kimi,
Tapdim ki,bu cavan kişilər pərişan etmişdilər
Boşluqları doldurmağa çalışmaqla
Ailələri və doğulduqları ölkə arasında.
Və mən həmçinin öyrəndim ki, Bu fanatik qruplar,terrorist qruplar
Bizim gənclərimizin bu hisslərindən üstünlüklər əldə edirlər
Və bunu əlaqələndirirlər Nəticəsiz Zorakılığa tərəf yönəldirlər.
Onlar deyirlər “bizə gəlin”.
"Hər iki tərəfi rədd edin Ailənizi və ölkənizi
Çünki onlar size rədd etdi.
Ailəniz üçün şərəfləri sizdən daha vacibdir
Və ölkəniz üçün,
əsl norveçli,fransiz,ingilis həmişə bəyaz olacaq siz yox."
onlar həmçinin gənclərə arzusunda oldqları şeyləri vəd edirdilər
vaciblik,qəhrəmanlıq ,sahiblənmə hissi və məqsəd,
onları sevən və qəbul edən ətraf.
onlar gücsüzü güclü hiss etdirir.
gözə görünməz və səssiz sonunda görünür və eşdilir.
budur onların gənclər üçün etdikləri.
nə üçün olar bunu gənclər üçün edir bizim üçün deyil?
mən haqlı göstərməyə çalışmıram
və ya zorakılıq üçün bəhanələr.
mənim deməyə çalışdığım biz anlamalıyıq ki,
nəyə görə bəzi gənclərimiz buna cəlb olunur.
mən həmçinin sizə göstərmək istərdim ki,əslində --
bu filmdəki gənclərin uşaqlıq şəkilləridi.
məni həqiqətən yaralayan onların çoxu
heç vaxt bunu düşünmık istəmızdim
lakin onlarin bir çoxunun atası yox idi və ya zorba idi
vı bu gənclərdən bir neçəsi
bu extreme qrup içindı qayğı və qayğıkeş ata modeli axtarırdılar
həmçinin mən irqçi vəhşilər tərəfindən zalımlaşmış kişilər tapdım
lakin kim qurban hissini dayandirmaq yolunu tapmışdı
özlərini zorakı etməklə.
faktiki olaraq dəhşətimə səbən birşey tapdım
mən anladım ki mən 17 yaşımda Norveçdən qaçanda eyni hissləri yaşamışdım
eyni caşqınlıq,eyni üzüntü
xəyanətin eyni hissi
və heçkimə məxsus olmamaq.
eyni itmişlik hissi ənənə arasında qalmaq
deməliyəm ki, mən bu məhv oluşu seçməmişdim,
mən silah yerinə kamera seçmişdim.
və bunu etməyimə səbəb mənim supergülərim idi.
mın görürdüm ki, anlayış çarədir zorakılıq yerinə.
insanı anlama
bütün üstünlükləri və zəiflikləri ilə
karikaturaları davam etdirmək yerinə:
bizə və onlara, riyakarlar və qurbanlar.
və mən nəhayət həmçinin bu nəticəyə gəldim
faktiki olaraq mənim 2 mədəniyyətim bu toqquşma halında olmamalı idi
əvəzində mənim öz səsimi tapdığım yer olmaliydı.
mən tərəf tutma hissimi dayandırdım,
lakin bu mənim uzun illərimi aldı.
bugün gənclərimizin çoxu
eyni məsələdən əziyyət çəkirlər,
və onlar tək başına əzab çəkirlər.
və bu onlar üçün açıq yara kimidir.
və bəziləri üçün radikal islamın dünya görüşü
açıq yaranı pisləşdirən infeksiya kimidi.
bir afrika atalar sözündə deyilir ki,
"əgər gənc kənddə qəbul edilməyibsə,
istiliyi hiss etmək üçün onu yandırıb kül edəcəklər."
mən istərdim soruşum
müsəlman valideynlərdən və cəmiyyətdən
uşaqlarınızı sevəcək və qayğısına qalacaqsınızmı
güc tətbiq etməməklə öz gözləntilərinizi gormək üçün
şərəfiniz yerinə onları seçəcəksinizmi
anlayacaqsınızmı onlar niyə əsəbi və unudulmuşdular
siz öz şərəfinizi onların xoşbəxtliyindən öncə qoyanda
uşağınızla dost olmağa çalışacaqsınızmı
beləliklə onlar sizə inana biləcək
və təcrübələrini sizinlə bölüşmək istəyəcək
onları başqa yerdə gizləmək yerinə
və gənclərimiz üçün extremizmə aldanmaq
siz təsdiq edərsiniz ki, sizin qəzəbiniz ağridan doğur?
siz buyaşlı riyakar insanlara qarşı dirənmə gücü tapacaqsınız
kim öz karı üçün sizin qanınızı istifadə etmək istəyir
yaşamaq üçün yol taparsınız?
siz bu şirin intiqami görürsünüz
sizing xoşbəxt, tox və azad həyat yaşamanız üçün
həyat siz tərəfindən müəyyənləşir başqa heçkim.
nəyə görə siz başqa bir ölü müsəlman uşaq olmaq istəyirsiniz?
və bizim digərlərimiz üçün biz nəvaxt gəncləri dinləyəcəyik?
biz onlara necə dəstək ola bilərik
onların agrılarını daha faydalı birşeyə yöməltməklə
onlar düşünür ki, biz onları sevmirik.
onlar düşünür ki,onlara nə olmağı bizim vecimizə deyil.
onlar düşünür ki, biz onları qəbul etmirik.
biz onları daha fərqli hiss etdirməyi düşünə bilərik?
onları görmək və fərq etmək bizdən nə alacaq
onlar zulmkarlığın zalımı və ya qurbanı olmadan öncə?
ozümüzü onları vecinı alan və düşüunən edə bilərik?
və qəzəbli olmamaq vəhşiliyin qurbanı özümüzə oxşayanda?
biz nifrəti rədd etməyi və ayrıseçkiliyi düzəltməyin yolunu tapa bilərik?
biz bir-birimizdən və uşaqlarımızdan ayrila bilmirik,
hətta onlar bizdən keçəndə.
biz hamımız birlikdəyik.
və uzun müddət qisas və vəhşilik radikallara qarşı işləməyəcək.
terroristlər bizi qorxu içində evimizə soxmaq istəyirlər,
qapimızı və ürəyimizi bağlamaq istəyirlər,
Onlar cəmiyyətimizdə daha açıq yaralar aşmaq istəyir
və onlar infeksiyani daha geniş yaymaq üçün onları istifadə edirlər.
onlar istəyirki onlar kimi olaq:
dözümsüz,nifrətcil və kobud.
paris hücumundan bir gün sonra,
dostum qizinın bu şəklini göndərdi,
bu ağ və ərəb qızdır.
onlar dostdurlar.
bu şəkil fanatiklər üçündür
bu iki balaca qız supergücləri ilə
irəliyə olan yolu göstərirlər
cəmiyyətə qarşı ki, bizim birlikdə qurmağa ehtiyacımız var,
cəmiyyət daxil edir və dəstəkləyir
uşaqlarımızı rədd etməkdən çox.
dinlədiyiniz üçün təşəkkürlər.
(alqışlar)