Toen ik ongeveer 16 jaar oud was,
zat ik eens thuis tijdens de zomervakantie wat rond te zappen op de tv,
op zoek naar een film.
Hoeveel van jullie herinneren zich ‘Ferris Bueller's Day Off’?
Geweldige film, niet? Ik zag Matthew Broderick op het scherm en ik dacht:
"Leuk! Ferris Bueller. Daar wil ik naar kijken!"
Het was niet Ferris Bueller. En vergeef me, Matthew Broderick,
ik weet dat je andere films naast Ferris Bueller hebt gemaakt, maar zo herinner ik me jou. Voor mij ben je Ferris.
Maar toen was je niet bezig met Ferris-achtige dingen. Toen was je bezig met homo-dingen.
Hij speelde in de film ‘Torch Song Trilogy’.
‘Torch Song Trilogy’ was gebaseerd op een toneelstuk over een dragqueen op zoek naar liefde.
Liefde en respect, daar ging de hele film over.
Terwijl ik keek, realiseerde ik me dat het over mij ging.
Niet het dragqueengedeelte - voor niemand scheer ik mijn baard af - maar het homogedeelte.
Het zoeken naar liefde en respect, over je plaats zoeken in de wereld.
Een aangrijpende scène bracht me tot tranen
en is me in de afgelopen 25 jaar bijgebleven.
Dit citaat dat de hoofdpersoon, Arnold, aan zijn moeder vertelt
terwijl ze redetwisten over wie hij is en het leven dat hij leidt.
"Er is nog één ding dat je zou moeten begrijpen.
Ik heb mezelf leren naaien, koken, sanitair repareren en meubels maken.
Ik kan zelfs mezelf een schouderklopje geven indien nodig,
zodat ik niemand iets hoef te vragen.
Ik heb niets van iemand nodig behalve liefde en respect.
Wie me die twee dingen niet kan geven, heeft geen plaats in mijn leven."
Ik herinner me die scène alsof het gisteren was. Ik was 16, in tranen, niet ge-out
en zat te kijken naar deze twee mensen, Ferris Bueller en één of andere kerel die ik nooit had gezien,
vechtend om liefde.
Tot ik uiteindelijk mijn plaats in het leven vond
waar ik aanvaard werd voor wie ik was, was ik echt heel gelukkig.
Ik was gelukkig als homo (gay) en ik denk dat het ook zo hoort net omdat ‘gay’ ook gelukkig betekent.
Ik realiseerde me dat er een heleboel mensen waren die niet zo ‘gay’ waren als ik --
‘gay’ in de betekenis van ‘gelukkig’, niet ‘gay’ in de betekenis van ‘aangetrokken tot hetzelfde geslacht’.
In feite merkte ik dat er een heleboel haat, woede,
frustratie en angst bestond
over wie ik was en over de homoseksuele levensstijl.
Nu probeer ik uit te vissen wat ze bedoelen met ‘de homoseksuele levensstijl’, ‘de homoseksuele levensstijl’...
en dat woord blijft maar terugkomen: levensstijl, levensstijl, levensstijl.
Ik heb politici zelfs horen zeggen dat de homoseksuele levensstijl een grotere bedreiging
voor de beschaving is dan terrorisme.
Toen werd ik bang.
Ik dacht: als ik homo ben en ik ben bezig met iets dat de beschaving gaat vernietigen,
dan moet ik erachter komen wat dat is en er gelijk mee ophouden.
(Gelach)
Ik keek eens naar mijn leven, een kritische blik op mijn leven
en ik zag een aantal zeer verontrustende dingen.
(Gelach)
Ik wil beginnen met te vertellen welke slechte dingen ik jullie heb aangedaan,
te beginnen met mijn ochtenden.
Ik drink koffie.
Niet alleen drink ik koffie, ik ken andere homo’s die koffie drinken.
Ik kom vast te zitten in het verkeer --
dat slechte, kwaadaardige verkeer.
Soms kom ik vast te zitten op luchthavens.
Ik kijk rond en zeg: "Mijn God, kijk naar al die homo’s!
We zitten allemaal vast! Deze lange rijen proberen op een vliegtuig te geraken!
Mijn God, mijn levensstijl is zo ontzettend kwaadaardig!"
Ik ruim op. Dit is geen echte foto van de kamer van mijn zoon; die is nog rommeliger.
Alles wat ik doe voor een 15-jarige is koken, koken en nog eens koken.
Zijn hier ouders van tieners? Alles wat we doen is koken voor deze mensen --
ze eten twee, drie, vier maaltijden per dag -- belachelijk!
Dat is de homoseksuele levensstijl.
Nadat ik klaar ben met koken en schoonmaken, in de rij staan en vastzitten in het verkeer,
besluiten mijn partner en ik
eens een avondje uit de bol te gaan.
(Gelach)
We liggen meestal in bed voordat we erachter komen wie uitgeschakeld werd op ‘American Idol’.
Pas de volgende dag horen we wie nog meedoet
omdat we te moe zijn om op te blijven.
Dit is pas ‘super duper kwaadaardige homoseksuele levensstijl’.
Ga voor jullie heteroseksuele leven, mensen.
(Applaus)
Wanneer mijn partner, Steve, en ik begonnen te daten,
vertelde hij me een verhaal over pinguïns.
Ik wist eigenlijk niet waar hij naartoe wilde.
Hij was een beetje nerveus toen hij het mij vertelde, maar hij zei me dat
als een pinguïn een maatje vindt waarmee hij de rest van zijn leven wil doorbrengen,
hij die een kiezelsteen geeft -- de perfecte kiezelsteen.
Toen haalde hij dit hier voor mij uit zijn zak.
Ik vond het echt cool.
Hij zei: "Ik wil de rest van mijn leven met je doorbrengen."
Daarom draag ik dit bij me als ik iets moet doen dat me een beetje nerveus maakt,
zoals voor TEDx komen praten.
Ik draag dit als ik voor langere tijd wegga.
En soms draag ik het gewoon maar zo.
Hoeveel mensen zijn hier verliefd? Iemand daar?
Je zou homo kunnen zijn.
(Gelach)
Omdat ik ook verliefd ben en blijkbaar is dat het deel van de homoseksuele levensstijl waarvoor ik jullie heb gewaarschuwd.
(Applaus)
Vertel het maar aan jullie echtgenoten. Als ze verliefd zijn, zijn ze misschien wel homo.
Hoeveel van jullie zijn single? Zijn er hier?
Jullie zouden ook homo kunnen zijn! Omdat ik weet dat sommige homo’s het ook zijn.
Het is echt eng, die homoseksuele levensstijl. Super duper kwaadaardig en het houdt maar niet op!
Het gaat maar door en overspoelt alles!
Eigenlijk heel onnozel, niet?
Daarom ben ik zo blij om eindelijk president Obama te horen zeggen
(Applaus)
dat hij voor
(Applaus)
het homohuwelijk is.
Het is een prachtige dag in de geschiedenis van ons land. Een prachtige dag in de wereldgeschiedenis
om een president in functie te horen zeggen: “Het is genoeg geweest.”
Eerst aan zichzelf en daarna aan de rest van de wereld.
Het is geweldig.
Maar er is iets dat me heeft verontrust sinds hij
onlangs die opmerking maakte.
Dit is blijkbaar weer gewoon een andere zet van de homo-activisten
uit hun homoseksuele agenda.
Het verontrust mij want ik ben nu al geruime tijd openlijk homoseksueel.
Ik heb overal aan meegedaan, fondsenwervers aangesproken,
erover geschreven en toch heb ik mijn exemplaar van deze homoagenda nog niet ontvangen.
(Gelach)
Altijd op tijd mijn contributie betaald,
(Gelach)
in gay pride vlaggenparades meegelopen, de hele reutemeteut
en nog nooit een kopie van de homoseksuele agenda tegengekomen.
Zeer frustrerend. Ik kreeg het gevoel buitengesloten te zijn, net of ik niet homo genoeg was.
Maar toen gebeurde er iets prachtigs: ik was uit winkelen, wat ik nogal eens doe
en stootte op een illegale kopie van de officiële homoagenda.
Ik zei tegen mezelf: “LZ, zolang is je dit ontzegd geweest.
Maar aan dit publiek kan je het nieuws gaan vertellen.
Je gaat de homoseksuele agenda verspreiden zodat niemand anders nog benieuwd hoeft te zijn
naar wat er precies in staat.
Wat hebben die homo’s in hun neus?
Wat willen ze?"
Zonder verder omhaal presenteer ik jullie, dames en heren,
-- maar wees voorzichtig, want het is kwaadaardig --
de officiële kopie van de homoseksuele agenda.
(Muziek)
De homoseksuele agenda, mensen!
(Applaus)
Daar is hij!
Heb je hem? De homoseksuele agenda.
Sommigen van jullie zouden hem ook
de Grondwet van de Verenigde Staten kunnen noemen, zo noem je hem toch?
De Amerikaanse grondwet is de homoseksuele agenda.
Deze homo's, mensen zoals ik, willen behandeld worden als volwaardige burgers.
Het staat er, voor iedereen te lezen.
Ik was er ondersteboven van. Was dat nu de homoagenda?
Waarom noemden ze hem niet de Grondwet, zodat ik wist waarover het ging?
Ik zou niet zo verward zijn geweest; ik zou ook niet zo verontrust zijn geweest.
Maar daar is hij. De homoseksuele agenda.
Ga voor jullie heteroseksuele leven.
Wisten jullie dat in alle staten die niet gearceerd zijn
mensen die homo, lesbisch, biseksueel of transseksueel zijn
uit hun appartementen kunnen worden gezet
omdat ze homo, lesbisch, biseksueel of transseksueel zijn?
Alleen om die reden kan een verhuurder ze uitzetten,
omdat er geen bescherming is tegen discriminatie van LGBT mensen.
Wisten jullie dat je in de staten zonder arcering
kan worden ontslagen omdat je homo, lesbisch, biseksueel of transseksueel bent?
Niet omwille van de kwaliteit van je werk,
of hoe lang je daar al werkt, of je stinkt,
alleen maar omdat je homo, lesbisch, biseksueel of transseksueel bent.
Allemaal in tegenspraak met de homoseksuele agenda,
ook bekend als de Amerikaanse grondwet.
Specifiek, dit kleine amendement hier:
‘Geen enkele staat mag enige wet maken of opleggen die de voorrechten of immuniteiten
van de burgers van de Verenigde Staten zal inperken.’
Ik kijk naar je, North Carolina.
Maar jullie kijken niet naar de Amerikaanse grondwet.
Dit is de homoagenda: gelijkheid. Geen speciale rechten,
maar de rechten die al zijn opgeschreven door deze mensen --
deze elite, als je wil.
Opgeleide, goed geklede,
(Gelach)
sommigen zouden durven zeggen twijfelachtig geklede mensen.
(Gelach)
Niettemin onze voorvaderen, toch?
De mensen die wisten wat ze deden toen ze de Grondwet opschreven.
Of de homoseksuele agenda, als je wil.
Dat druist in tegen wat zij deden.
Daarom voelde ik dat het absoluut noodzakelijk was
dat ik jullie dit exemplaar van de homoagenda toonde.
Omdat ik dacht dat als ik het wat grappig maakte, je je niet zo bedreigd zou voelen.
Ik dacht dat als ik een beetje oneerbiedig was, je het niet te ernstig zou nemen.
Maar als je de kaart bekijkt dan zie je dat het in onze staat Michigan
legaal is om iemand te ontslaan
voor zijn homo, lesbisch, biseksueel of transseksueel zijn,
dat het legaal is om mensen uit hun huis te zetten
omdat ze homo, lesbisch, biseksueel of transseksueel zijn,
dan realiseer je je dat dit hele gesprek over het homohuwelijk
niet gaat over het ontnemen van iemands rechten,
het gaat om het verlenen van rechten die ze al hebben.
Wij proberen gewoon de rechten te krijgen, die ons al toegezegd zijn,
die we al zijn overeengekomen.
Er zijn mensen die in angst leven
om hun baan te verliezen
zodat ze niet aan iedereen kunnen tonen wie ze werkelijk zijn.
Hier bij ons. Dit gaat niet alleen over North Carolina.
In alle niet-gearceerde staten is dat legaal.
Als ik even mag opscheppen:
ik heb een 15-jarige zoon uit mijn huwelijk.
Hij haalt uitstekende cijfers.
Hij begint een nieuwe club op school, Politiek Debat.
Hij is een ontluikende atleet.
Hij heeft elk record in de middelbare school voor bijna elke sportgebeurtenis waar hij aan deelnam.
Hij doet vrijwilligerswerk.
Hij bidt voordat hij eet.
Ik zou graag denken dat ik als zijn vader -- hij woont voornamelijk bij mij --
daar een beetje aan heb bijgedragen.
Ik zou graag denken dat hij een goede jongen is,
een respectvolle jongeman. Ik zou graag denken dat
ik heb bewezen een goede vader te zijn.
Maar als ik vandaag in de staat Michigan
een kind uit een weeshuis zou willen adopteren,
zou ik om slechts één reden worden gediskwalificeerd:
omdat ik homo ben.
Het maakt niet uit wat ik al heb bewezen, wat mijn gevoelens zijn.
Het gaat om wat de staat Michigan zegt dat ik ben
dat ik gediskwalificeerd ben voor elke vorm van adoptie.
Dat geldt niet alleen voor mij,
maar voor zoveel andere Michiganders, Amerikaanse burgers,
die niet begrijpen waarom wat ze zijn
zoveel belangrijker is dan wie ze zijn.
Dit verhaal duikt telkens weer op
in de geschiedenis van ons land.
Er was een tijd waarin
zwarte mensen niet dezelfde rechten mochten hebben.
Mensen die toevallig vrouwen waren, hadden niet dezelfde rechten, konden niet stemmen.
Ooit kon je wegens een handicap door een werkgever
worden ontslagen, voordat de ‘Americans with Disabilities Act’ er was.
Wij blijven dit maar doen.
En zo zijn we in 2012,
met de homoagenda,
met de homoseksuele levensstijl en ben ik geen goede vader
en kunnen mensen hun gezinnen niet beschermen,
om wat ze zijn, niet om wie ze zijn.
Als je de woorden ‘homoseksuele levensstijl’ en ‘homoagenda’ in de toekomst zou tegenkomen,
dan vraag ik jullie om twee dingen te doen:
één: denk aan de Amerikaanse grondwet en twee:
wees zo goed even naar links te kijken
en dan naar rechts.
Die persoon naast je is een broer, is een zus.
Ze moeten worden behandeld met liefde en respect.
Bedankt.