Kalabalığın gözyaşları. Aslanın kükremesi. Metallerin çarpışması.
MS. 80'de başlayan bu sesler Kolezyum'un tribünlerinde yankılandı.
Yılda yüzlerce gün
50.000'den fazla Roma sakini ve Roma İmparatorluğu'nun ziyaretçileri
gladyatörlerin düellolarını, hayvanların dövüşlerini ve at arabalarının yarışlarını
görmek için stadyumun dört katını doldururdu.
Büyük final için arena bölgesine su dökülürdü,
sahneyi en büyük gösteri için suya batırırlardı:
sahnelenmiş deniz savaşları.
Romalıların naumachia adındaki destansı deniz karşılaşmaları
Jül Sezar'ın MÖ 1. yüzyıldaki hükümdarlığında
Kolezyum'un inşasından yüz yıldan fazla önce başladı.
Diğer suyla ilgili gösterilerle birlikte
MS. 70’de eski bir gölün yerinde Kolezyum’u inşa etmeye başlayan
Hükümdar Flavius Vespasian’dan doğruca yukarı doğru
Roma çevresindeki doğal ve yapay su kaynaklarında düzenleniyorlardı.
Kolezyum'un antik çağda Roma'nın güç simgesi olması gerekiyordu
ve hükümdarın emriyle dolup boşalan
bir su kaynağından daha iyi nasıl bir yol olabilirdi?
Vespasian'ın oğlu Flavius Titus,
MS. 80'de savaş ganimetlerini harcayarak Kolezyum'u,
yani Flavian Amfitiyatrosu'nu, bitirerek babasının hayalini gerçekleştirdi.
Büyük açılış 100 gün süren tören ve gladyatör oyunlarıyla kutlandı,
geçit törenleri, müzik performansları, halka açık idamlar
ve tabii ki gladyatör karşılaşmaları dahilinde olan gelenekleri belirledi.
Zengin Romalılar tarafından kurulan küçük amfi tiyatrolardaki oyunların aksine
bu müsrif, görkemli güç gösterileri hükümdar tarafından karşılanıyordu.
Egzotik hayvan geçitleri, dramatik performanslar,
ve büyüleyici naumachialar
ölümünden sonra tanrı ilan edilecek olan
tanrısal hükümdara olan inancı desteklemek için tasarlanmıştı.
Mühendislerin bu su etkisi için arenayı nasıl doldurduğu hala bir gizem.
Bazı tarihçiler, koca bir su kemerinin arenaya çevrildiğine inanıyorlar.
Diğerleri ise arenayı kurutan oda sisteminin ve set kapaklarının
ayrıca arenayı doldurmak için kullanıldığını düşünüyor.
Bu odalar etkinlikten önce suyla doldurulmuş
ve daha sonrasında beş fit derinlik yaratmak için
bir milyon galondan çok su ile arenayı batırmak için açılmış olabilir.
Ama tüm o kadar suyla bile
Romalılar Kolezyum yerlerini kazımayacak, özel düz tabanlı minyatür tekneler
inşa etmek zorunda kaldılar.
Bu tekneler 7 ile 15 metre arasında değişmekteydi
ve ünlü karşılaşmalardaki gemiler gibi gözükmeleri için inşa edildiler.
Savaş sırasında gemilerin düzinelercesi karşı saftakiler gibi giyinen
gladyatör mürettabatıyla arenanın etrafında yüzerdi.
Bu savaşçılar, gemiler boyunca
sadece bir grup ayakta kalana kadar onlara binip, savaşıp, boğulup,
düşmanlarını saf dışı bırakarak çekişirlerdi.
Neyse ki her sulu gösteri böyle ürkütücü bir hikaye anlatmazdı.
Bazı tufanlarda
batırılmış sahne sanki Tritonlarmış gibi onun arabasını denizde kullandığı şekilde
savaş arabası sürücülerinin suda kaymalarına izin verirdi.
Hayvanlar suda yürürdü, mitler mahkumlar tarafından tekrarlanırdı
ve geceleri senkronize edilmiş çıplak yüzücüler meşaleyle gösteri yaparlardı.
Ama Kolezyum'un su dönemi sonsuza kadar sürmedi.
Deniz savaşları o kadar popüler oldu ki İmparator Domitian tarafından
MS. 90'ların başlarında kendilerine özel gölleri verildi.
Daha geniş göller naumachiae için daha iyiydi
ve Kolezyum bir dizi yeraltı hayvan kafesi
ve ileri düzey taşmalara izin vermeyen tuzak kapıları elde etti.
Ama kısa bir süre için
Flavian İmparatorları savaş ve su akışlarını
görkemli bir güç gösterisinde kontrol ettiler.