--เอริค นัม โฆษณา mindset--
ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่อีกตอนของเกทเรียล!
ดำเนินรายการโดยบีเอ็ม
แอชลีย์ บี ชอย
และพีเนียล
และแจ๊คสัน วู้ว!
เราพูดถึงประสบการณ์การโตเป็นผู้ใหญ่ จากมุมมองของเรา
และวันนี้เรามีแจ๊คสันจากประเทศจีน อยู่กับเรา
เรามีทีมหวังอยู่ที่นี่กับเรานะครับ!!
ผมอยากมารายการนี้นานแล้ว
แต่ก็นะ พวกคุณไม่เคยติดต่อมา
เฮ้ย!!
ใคร? ใครไม่ได้ติดต่อไป?!
ผมอยากมารายการนี้จริงๆ นะ
ผมรู้ด้วยว่ามันมีอีกรายการนึง ที่เอริค นัม จัด
แล้วก็มีที่เจย์ทำด้วย
ใช่ๆๆ ครับ
เค้ามีรายการแยกของเค้า หรือยังไงนะ?
ใช่ๆ มันเป็นอีกรายการต่างหาก
เจย์มีรายการนึง
เอริคมีอีกรายการนึง
ส่วนรายการนี้เป็นรายการที่ดังที่สุดสินะ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ 555
ตามที่พีเนียลบอก
ยินดีต้องรับสู่พอดแคสที่ดังที่สุดนะครับ
วันนี้เราจะพูดกันหลายประเด็น
มีเรื่อง ฮีโร่จากบ้านเกิด
ที่ที่เราโต ที่ที่เราชอบไปชิล
เราเคยลืมมั้ยว่าเรามาจากไหน
ระยะทางทำให้เรารักมันมากขึ้น
และมันนานแค่ไหนแล้วที่จากบ้านแสนอบอุ่นมา
โห ใช่ครับ
มาคุยกับเราได้ในโซเชี่ยลของสตูดิโอนะครับ คอมเม้นท์ใต้วิดีโอในยูทูป
และอย่าลืมกดติดตามรายการนี้ในสปอติฟาย และแอปเปิ้ลพอตแคสนะครับ อย่าลืมรีวิวให้ด้วย
ไดฟ์สตูดิโอมีไอจีมั้ยครับ?
มีๆ เรามี อย่าลืมไปตาม
ระหว่างกำลังกดติดตาม...
เฮ้ย ไอจีสตูดิโอยังไม่ฟอลผมนะ
มา! ผมฟอลก่อนเอง
ใครเป็นคนดูแลโซเชียลมีเดียเนี่ย!
ทีมงานชี้เพื่อนกันใหญ่เลยนะครับ
ผมรักไดฟ์ สตูดิโอครับ <3
อย่างแรกเลย
ช่วงนี้แจ๊คสันเป็นไงบ้างคะ?
โอ้โห...
ช่วงนี้ทำอะไรอยู่
ตอนนี้ผมกำลังพยายามทำงานในเกาหลีครับ สำหรับปีนี้
เราเพิ่งหมดสัญญากับ JYP
แต่เรายังเป็น GOT7 นะครับ เรายังจะปล่อยเพลงออกมาด้วยกัน
แต่สำหรับปีนี้ ส่วนใหญ่พวกเราแต่ละคนก็ จะเตรียมงานเดี่ยวไปก่อน
บางคนอยากทำงานแสดง
อย่างมาร์คก็กลับไปแอลเอ
เจบี กับ ยูคยอม กำลังเตรียมออกอัลบั้ม
แบมแบม...ผมไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าทำอะไรอยู่
แต่เค้าเหมือนกำลังทำอยู่หลายอย่างนะ
ถ่ายโฆษณาไรงี้
เค้าเหมือนเป็นเจ้าชายในเมืองไทยไงครับ
เค้ากำลังทำเพลงอยู่ด้วย
แล้วก็กำลังคิดเรื่องการแสดงด้วย
ผมยังไม่เคยนั่งคุยกับเค้าในเรื่องนี้ อย่างจริงน่ะ
ยองแจกำลังเตรียมอัลบั้มของเค้าครับ
ผมก็กำลังเตรียมอัลบั้มครับ
อัลบั้มภาษาอังกฤษกับจีน
แล้วก็กำลังเตรียมคอแลปกับอีกหลายๆ คนอยู่ด้วย
ผมกำลังคุยเรื่องทำเพลงด้วยกันกับ BM ด้วยนะ
ใช่ๆ ผมจะจัดการมันทันทีเลย
ว้าวว!
ตอนนี้ผมก็กำลังทำบริษัทตัวของตัวเองอยู่ด้วยครับ ชื่อ ทีมหวัง
ทีมหวัง!! เล่าให้พวกเราฟังหน่อย!
เหมือนผมมี 2 ตัวตนอะครับ
คนนึงเป็นศิลปิน เป็นนักร้อง
อีกคนทำบริษัท ไม่ว่าจะเรียกมันว่ายังไงก็ตาม..
CEO!!!
ไม่ๆ ไม่ใช่ CEO อะครับ
มันเหมือน...
ประธานบริษัท!!
ไม่ๆๆ.. เอ่อ.. มันเหมือนกับ...
คนที่ทำบริษัทอะครับ แค่นั้น
ผู้ก่อตั้งหรอ? CEO?
ไม่ๆ ไม่ใช่ CEO
เป็นผู้ก่อตั้งครับ
"ผมไม่ใช่ CEO แต่ผมเป็นเจ้าของบริษัท"
เป็นผู้ก่อตั้งครับ เป็นประธาน..เอ้ยไม่อะ
เรียกไงดี เป็นผู้ก่อตั้งอะครับ แค่ผู้ก่อตั้ง
ทีมหวังตั้งมานานเท่าไหร่แล้วครับ?
เริ่มทำตั้งมาตั้งแต่ยังอยู่ JYP เลยใช่มั้ย
ใช่ๆ เริ่มทำตั้งแต่ตอนอายุ 23
4 ปีที่แล้วครับ
โห ผมยังหัดเดินอยู่เลยตอนอายุ 23
.... 55
ครับ เริ่มทำเมื่อ 4 ปีก่อน
ผมทำโซโล่ของผมในบริษัทนั้น
แต่จะทำงานทีไหนก็ได้ ที่ไม่ใช่ในประเทศเกาหลีครับ
มันเป็นข้อตกลง
พอหมดสัญญา ผมเลยกำลังพยายามเอางานผมกลับเข้าเกาหลี
เพลงผม แล้วก็ทุกอย่างทีเคยทำใน 4 ปีนั้น
เอามันกลับเข้ามาในเกาหลีให้ได้ครับ
คือเหมือนกำลังสร้างแบรนด์ตัวเองอีกรอบ ในเกาหลีใช่มั้ย?
ใช่ครับ
อย่างเพลงที่ผมทำไป มันหาฟังในเกาหลีไม่ได้นะครับ
แพลทฟอร์มไหนก็ไม่ได้
ปีนี้ผมเลยพยายามเผยแพร่มันอีกรอบนึงที่นี่
ให้ผู้ฟังในเกาหลีได้ฟังกัน
ผมว่า มันไม่น่ายากใช่มั้ย เพราะพี่ร่วมงานกับ Sublime
ใช่ๆ Sublime เป็นทีมที่ดีมาก
เป็นเหมือนครอบครัวที่น่ารัก ทำงานด้วยกันได้ดี
ผมเลยขอแนะนำว่า
ถ้าสัญญาหมดกันเมื่อไหร่ ไปอยู่กับ Sublime กันนะครับ
555555
ล้อเล่นๆๆ
ความเห็นส่วนตัวๆๆ
ทุกคนมีสิทธื์มีความเห็นของตัวเองได้ครับๆ
เค้าเป็นทีมที่ดีจริงๆ ครับ
ดีใจที่ได้ยินอย่างงั้นนะคะ
คุณทำงานหนักมาก พยายามสร้างแบรนด์ตัวเองอีกรอบ
พีอยู่ในสตูดิโอทุกวัน มา 2 อาทิตย์แล้วใช่มั้ย
ใช่ครับ
อัดเสียง แล้วก็อัดเสียง แล้วก็อัดเสียง
ก็นะ ช่วงนี้มันทำอย่างอื่นไม่ได้หนิ
เป็นช่วงกำลังเตรียมตัวอะครับ
เพราะอัลบั้มผมจะออกในช่วงสิงหาครับ โกลบ้อลอัลบั้ม
จะมีเพลง ซิงเกิ้ล และคอแลบอีกหลายๆ อัน ออกมาระหว่างนั้น
ซิงเกิ้ลต่อไปจะออกช่วงเดือนมีนาครับ
โห เร็วมากเลย!
มันจะเป็นยังไงครับ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักน่ะ
อู้ววว~
ทำคนเดียวรึเปล่าครับหรือมีคนอื่นมาฟีทด้วย? หรือมันเป็นความลับรึเปล่า?
ไม่ครับๆ ผมคนเดียวๆ
ผมต้อง...
กำลังอยู่ในขั้นเตรียมการน่ะครับ
ผมกำลังพยายามเขียนแผนอยู่...
ผมทำเอ็มวีทุกตัวเองอะครับ
มันใช่เวลาเยอะมาก
กว่าจะหาสถานที่ ซ้อม ถ่ายเดโม่
หานักแสดง ไหนจะท่าเต้นอีก
โห กะว่าจะถ่ายในเกาหลีมั้ยครับ?
ครับ จะถ่ายช่วงปลายกุมภานี่แหละ
แล้วมีนาก็ปล่อยในเกาหลีแล้วก็ทั่วโลก?
ครับ ทั่วโลก
ปีนี้ยังไม่ปล่อยในเกาหลีหรอคร้บ?
ปล่อยครับ ปีนี้ปล่อยในเกาหลีด้วย หลังจากนี้เป็นต้นไป
เรามีคำถามจากแฟนคลับนะครับ ผ่านไอจีกับทวิต
คุณ aquabeom ถามว่า อะไรทำให้คุณขยันทำงานขึ้นไปอีก?
ระเบิดน้ำ?
อะควาบอม แบบ b-e-o-m
อ่อ
เอาจริงๆ นะครับ
ตั้งแต่เดบิวต์
ไม่มีใคร... ไม่ใช่ๆ
คนกลุ่มเดียวที่เชื่อในตัวผม ศรัทธาในตัวผม
ก็คือแฟนๆ อะครับ
ผมอยากทำให้พวกเค้าภูมิใจมาตลอด
ในระดับที่ เวลาพูดกับคนอื่นว่าเป็นแฟนคลับของแจ๊คสัน
พอได้ยินชื่อแจ๊คสัน หวัง แล้ว
ผมอยากให้คนรอบๆ ตัวเค้าเข้าใจแฟนๆ ว่า ทำไมถึงชอบอะครับ
ให้เค้ารู้สึกว่า มันมีเหตุผลให้ชอบจริงๆ
ผมอยากให้มันเป็นแบบนั้น
ไม่ว่าผมทำอะไร ก็อยากให้เค้าได้ภูมิใจในตัวผม
มันเป็นแรงจูงใจที่สำคัญที่สุดเลย
ผมว่า นอกจากการแสดงความฮิปฮอป ความแมนในเอ็มวีแล้ว
พี่ก็ยังแสดงความขอบคุณแฟนๆ ได้น่ารักมากๆ ในโซเชี่ยลด้วยนะ
สุดยอดมากนะครับ
นอกจากนั้นแล้ว ผมก็เป็นคนจีน และเป็นคนเอเชียด้วย
ผมเลยพยายามแชร์วัฒนธรรมแบบเอเชีย
ให้ผู้ชมในวัฒนธรรมแบบตะวันตกได้เข้าใจด้วย
มันเหมือนมีกำแพงทางวัฒนธรรมบางอย่างอยู่ไงครับ
คนตะวันตกไม่ได้เข้าใจวัฒนธรรมเราทั้งหมด
แต่เราไม่ได้ต้องการให้เค้า เข้าใจทั้ง 100 % นะ
ผมแค่อยากให้มันสื่อถึงกันมากขึ้น ให้คนในโลกเข้าใจกันได้มากขึ้น
นั่นเป็นเป้าหมายของผมครับ
อยากเป็นสะพานเชื่อมวัฒนธรรมใช่สินะครับ
ครับ
คุณกำลังทำได้ดีเลยแหละ!
เรามีคำถามจากแฟนอีกคนด้วยค่ะ
ว่า อะไรคือส่วนที่สนุก/มีความสุขที่สุดสำหรับการเป็นศิลปิน? และอะไรคือส่วนที่ยากที่สุด?
โห... เออ...
มีความสุขที่สุดหรอ...
ผมว่าคือการได้รับผลตอบรับที่ดี
แล้วก็ได้แสดงความขอบคุณต่อแฟนๆ
ว่าผลตอบรับดีๆ ทุกอย่าง รางวัลทุกอย่างที่เคยได้รับมา
จริงๆ มันเป็นผลงานของแฟนๆ
แบบนี้เป็นเวลาที่มีความสุขที่สุดสำหรับผมครับ
การที่ได้ทำให้แฟนๆ ภูมิใจในตัวผมได้มากขึ้น
และการได้แสดงให้แฟนๆ ดูบนเวทีครับ
คือแบบพวกเราที่นี่ทุกคนก็ได้แสดงให้คนดู ในเวทีใหญ่ๆ แหละ
แต่เราก็รู้ว่า เราไม่สามารถอยู่ในจุดนั้นได้ตลอดใช่มั้ยหละ
ผมเลยซาบซึ้งกับโอกาสแบบนั้นมาก
และถือว่ามันเป็นความทรงจำ ที่มีความหมายมากจริงๆ
ส่วนที่ยากที่สุดหรอ...
ส่วนที่ยากที่สุด....อ่า..
ผมว่าเค้าอยากใช้เวลาคิดนานเลย 55
ส่วนที่ยากที่สุดคือ หลังจากมีช่วงเวลาดีๆ มันจะมีคำถามตามมาไงครับ
ว่าเวลาดีๆ แบบนี้มันจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน?
นั่นแหละเป็นเวลาที่ยากที่สุด
ผมเลยถนอมช่วงเวลาดีๆ ทุกวินาทีเลยครับ
คือ ผมจะทำแบบนี้ไปได้นานแค่ไหน
สภาพร่างกาย จิตใจ ของผม
ในอนาคตมันเป็นยังไง
มันน่ากังวลเนอะครับ
ใช่ๆ
ผมเข้าใจเลย
ศิลปินส่วนใหญ่ชอบเป็นแบบนี้
ชอบกังวลว่าจะทำจะงานนี้ให้ดีกว่างานเดิมได้ยังไง
แล้วจะทำให้อันต่อไปดีกว่างานนี้ได้ยังไงอีก
กังวลว่าจะเป็นศิลปินแบบนี้ไปยาวๆ ได้ยังไง
จริงครับ จริงเลย
เอ้ย ทำไมผมเป็นคนเดียวที่ตอบคำถามอะครับ?
ทำไมคนอื่นไม่ตอบกันบ้างเลย?
เพราะมันเป็นคำถามถามคุณไง
แต่ผมก็อยากรู้คำตอบคนอื่นด้วยอะ
ผมนึกว่ามันจะเป็นพูดคุยการแลกเปลี่ยนกันไง
แฟนๆ คงไม่อยากได้ยินคำตอบเราหรอกครับ
เค้าอยากได้ยินคำตอบคุณ!
ตอบมาเหอะๆๆๆๆ ตอบสั้นๆ ก็ได้ครับ
BM ว่าไงครับ? อะไรมีความสุขที่สุด อะไรยากที่สุด?
ผมว่าที่มีความสุขที่สุด ก็คือแบบที่แจ๊คสันว่าแหละ
ได้ปล่อยเพลง แล้วเห็นแฟนๆ ชอบ
การทำงานสายครีเอทีฟแบบนี้
มันคือการเอาสิ่งที่อยู่ในหัว ออกมาทำให้เป็นจริงไงครับ
แล้วพอเห็นคนชอบมันมันก็จะภูมิใจแหละ 5555
มันสะท้อนความเป็นตัวตนของเราด้วยไง
ทำให้เราเข้าถึงกันได้มากขึ้น
เหมือนได้สร้างความสัมพันธ์ ในแบบที่ลึกซึ้งขึ้นไปอีกกับแฟนๆ
ผมว่ามันเป็นสิ่งที่ดีมากเลยแหละ
ยิ่งตอนทัวร์คอนเสิร์ต
ได้เจอหน้าแฟนๆ จริงๆ
มันดีที่สุดเลย
ส่วนที่ยากที่สุดหรอ...
ค่อยถามใหม่ทีหลังได้มั้ย ขอคิดก่อน
เธออยากตอบก่อนมั้ย?
ไม่อะ
อ่อ
มันมีส่วนที่ยากเยอะมากจริงๆ นะ
เราทำรายการทั้งตอนเกี่ยวกับประเด็นนี้ได้เลย
เคยได้ยินพวกคุณคุยกันเรื่อง ส่วนที่ยากที่สุดของการเป็นเด็กฝึก
อ้ออ ใช่ๆ
ผมเคยได้ยินนะ
คุยกันในอีกรายการนึงหรอ?
รายการนี้แหละๆ
ผมว่าตอนเป็นเด็กฝึกมันสนุกนะ
มันเป็นเวลาทีสนุก
ผมมีช่วงเวลาที่ลำบากๆ นะ
แบบ...
ผมกับพีเนียลเคยอยู่บริษัทเดียวกันนะ
คุณเข้า 1 หรือ 2 ปีก่อนผมนะ?
คุณเข้าปีนึงก่อนผมปะ พร้อมมาร์คกับแบมแบม
ไม่ๆ ผมเข้าก่อนพวกเค้าหน่อย
งั้น 2 ปี?
ไม่ๆ ผมโดนคัดออกตอน 2 ปี พอดี
ห๊ะ?
ผมเป็นเด็กฝึกที่ JYP แค่ 2 ปีถ้วนน่ะ
ผมคิดว่าผมเข้าก่อนพี่ 1 ปี
อ่อ... แบมแบมกับมาร์คเข้า 1 ปีก่อนผมพอดี
อ่อ งั้นก็ปีครึ่งมั้งครับ
อื้ม ใช่
ตอนนั้นผมพูดเกาหลีไม่ได้ไง
แล้วคือผมเป็นนักกีฬาฟันดาบมาก่อน
เราคาดหวังให้นักฟันดาบทำอะไรตอนเป็นเด็กฝึกดีล่ะ?
ให้นักฟันดาบเต้น ร้องเพลง แร็ป?
คุณไม่มีพื้นฐานด้านดนตรีมาก่อนเลยหรอ
ตอนออดิชั่นไม่ได้ต้องแร๊ปหรืออะไรหรอ?
ผมออดินชั่นด้วยการเต้นน่ะ
แต่เป็นแบบฟรีสไตล์นะ
และมันห่วยมาก
ผมรู้ตัว
แต่ก็ผ่านหนิ?
คือมันรู้สึกดีแหละ แต่มันห่วยไง ผมรู้
ตอนนั้นคิดว่ามันห่วยมั้ย?
คลิปนั้นยังอยู่บนอินเตอร์เน็ตอยู่เลย
อู้วว อยากเห็นเลย
อย่าดูนะ ขอร้อง!
คนยังขำกับมันอยู่เลย
จริงหรอ?
ความคิดเปลี่ยนตอนไหนอะครับ?
เพราะผมจำได้ว่าตอนคุณเพิ่งเข้าบริษัทยังชอบมันอยู่เลย
ใช่ๆ มันรู้สึกดีน่ะ แล้วคิดว่าคนอื่นก็คงรู้สึกดีด้วย
แต่ก็รู้แหละว่ามันค่อนข้างห่วยแน่ๆ
ตอนนั้นก็รู้เลยหรอ?
คือวิดีโอมันยังอยู่ในเน็ตไง
คนบอกว่ามันน่ารักดี แต่แบบ
คาดหวังว่ามันจะเป็นยังไงล่ะ
ไม่ว่าจะยังไงมันก็พาเข้าบริษัทได้ใช่มั้ยล่ะ
ใช่ๆ
ตอนนั้นอายุเท่าไหร่หรอ?
16 ปีแหละ เกือบ 17
ตอนมาเกาหลีครั้งแรก
ตอนนั้นพูดเกาหลีไม่ได้ เต้นไม่ได้ ร้องไม่ได้
ทำอะไรไม่เป็นเลย
ตอนนั้นผมค่อนข้างจะล่ำมากด้วย
ใช่ๆ กล้ามเค้าแขนตอนนั้นมันใหญ่มากๆ เลยด้วยครับ
ผมช๊อคมาก
ต้นขาด้วย! มันบ้ามาก
แบบนั้นผู้หญิงชอบเลยสิ
อ่า... ผู้หญิงไม่ชอบน่ะสิ
หลังจากนั้นก็เหมือนซึมเศร้าเลยแหละครับ ภายในสามวันที่มาเกาหลี
ตอนนั้นจำได้มั้ย ที่ตอนนั้นผมบอกว่าผมต้องโดนคัดออกแน่ๆ
จำได้ๆ ประมาณวันที่ 3
แบบอะไรเนี่ย เพิ่งมาถึงเองนะ 555
วันแรกเค้าช่วยผมถือกระเป๋าขึ้นไปบนตึกด้วยนะ
เราอยู่ชั้น 5 ไม่มีลิฟท์
เป็นเวลาดีๆ 55
เราอยู่ด้วยกันตลอดเลย ผม พีเนียล มาร์ค แบมแบม ดอน และยูจีน
คือมันเป็นกลุ่มพูดอังกฤษน่ะ
มันคือช่วงที่ภาษาเกาหลีผมหยุดพัฒนาเลย
ตอนมีแค่คนเกาหลี มันพัฒนาเพราะมันต้องอยู่ให้รอดไง
แต่พอกลุ่มพูดอังกฤษเข้ามา พัฒนาการเกาหลีผมก็นิ่งเลย
มาคุยเรื่องบ้านเกิดกัน
ผมรู้ว่าพวกเรามาจากที่ไหนกันบ้างนะ
เอ้ย BM มาจากไหนนะ
ผมมาจากแอลเอ
อ้อๆ เคยได้ยินอยู่
ผมมาเริ่มช้านะ มาตอน 20
คุณกับไอซิค*เป็นเพื่อนเรียนห้องเดียวกันตอน ม.ปลายรึเปล่านะ
ม.ต้น
คุณกับไอซิค* เป็นเพื่อน ม.ปลาย...
ม. ต้นเลยครับ รู้จักกันมานาน
เป็นเพื่อนร่วมโบสถ์ครับ ในแอลเอ
คุณล่ะ?
มหานครนิวยอร์คค่ะ
เอ่อ หมายความว่า นิวยอร์คค่ะ
ผมมาจากชิคาโก้ครับ
อ้อใช่ๆๆๆ
คุณล่ะ?
ฮ่องกง ประเทศจีนครับ
คุณเรียนโรงเรียนอินเตอร์ที่นั่นใช่มั้ย
ใช่ ตั้งแต่เกรด 4
เหตุผลคือ ตอนอยู่โรงเรียนธรรมดาแถวบ้านตอนเกรด 1-3
แล้วมีครูมาคุยกับพ่อแม่ คิดว่าผมมีความผิดปกติทางสมองบางอย่าง
คิดว่าผมเป็นโรคสมาธิสั้น ควรไปหาหมอ
พ่อแม่ร้องไห้เลย
แต่ก็ได้ครูคนนึงช่วย
คือแม่ผมเป็นนักยิมนาสติกไงครับ แชมป์โลก
แม่เลยสอนยิมนาสติกโรงเรียนด้วย
แม่มีลูกศิษย์ที่มีแม่เป็นครู ที่โรงเรียนอินเตอร์นั้น
พอครูคนนั้นรู้เรื่อง เลยไปคุยกับแม่
ว่าให้ลูกมาอยู่โรงเรียนอินเตอร์มั้ย เพราะผมเป็นเด็กแอคทีฟมาก
เปิดรับสิ่งใหม่ๆ ได้ง่าย
ผมเลยไปเรียนที่นั่นครับ
แล้วมันก็ปกติมากเลย
ผมคิดว่าทุกคนในโรงเรียนอินเตอร์ นั้นบ้าเหมือนผมไง
เป็นที่ที่เหมาะเลยนะครับ
อยู่ในนั้นผมถือว่าปกติเลย
คือในโรงเรียนเดิม เค้าเข้มงวดมากไงครับ
เช่น เดินขึ้นบันได ห้ามเดินข้ามขั้น
ห๊ะ?
ใช่ ถ้าข้ามขั้นก็โดนหักคะแนนเลย
มันเกี่ยวกับความปลอดภัยหรอ?
ผมก็ไม่รู้ไง
แล้วแบบ อย่างแค่ชามะนาวอะ
ต่อให้มี ก็กินไม่ได้
น้ำเปล่าเท่านั้นสินะครับ
ใช่ครับ
ตอนนั้นผมยกมือขอครูดื่มแล้วนะ
ครูก็อนุญาต
แต่พอผมเอาชามะนาวออกมาดื่ม
ครูก็ว่า แล้วให้ไปคุยที่ห้องพักครูเลย
แล้วพวกครูก็คิดว่าผมมีปัญหาทางสมอง
เพราะว่ากินชามะนาวหรอ?
เปล่า เพราะผมไม่ฟังไง
มันเข้มงวดมากน่ะ
เฉพาะโรงเรียนนั้นนะ ไม่ใช่ทุกโรงเรียนในฮ่องกง
แล้วตอนย้ายโรงเรียนแล้วหละ?
โรงเรียนอินเตอร์ที่ย้ายไป เค้าไม่สนใจอะไรแบบนั้นเลย
จะนอนบนโต๊ะก็ได้ ไม่มีปัญหา
ขอแค่ทำงานของตัวเองเสร็จน่ะ
ฟังดูเหมือนโรงเรียนรัฐในอเมริกาเลย! 55
ตอนเด็กๆ คงเหมือน โดนกักตัวโควิดเลยใช่มั้ย 55
ใช่เลย กักตัวจนถึงเกรด 3 เลย
เหมือนว่าพวกโรงเรียนประจำ ก็เข้มงวดแบบนั้นด้วยใช่มั้ย
ใช่ๆ คิดว่างั้น ไดแอนพยักหน้าอยู่ด้วย
โรงเรียนเอกชนจะเข้มงวดกว้าใช่มั้ย
ไม่นะ
โอเค อย่าสนใจผม 55
แล้วที่โรงเรียนแรกเค้าสอนเป็นภาษาอะไรหรอ?
จีนกวางตุ้งกับจีนกลางครับ
แล้วในโรงเรียนอินเตอร์ก็ พูดอังกฤษอย่างเดียว?
ใน รร อินเตอร์มีคนหลายประเทศมาก เลยพูดทุกภาษาเลยครับ
อ้อ หมายถึงภาษาหลักๆ ที่สอนใช่มั้ย
ใช่ๆ
อังกฤษครับ ฝรั่งเศสกับสเปนด้วย
โอ้โห
ผมไม่เคยลงเรียนภาษาสเปนนะครับ
ผมเลือกเรียนภาษาฝรั่งเศสไปปีนึงครับ แต่ผมสอบตก
เลยเปลี่ยนกลับไปเรียนจีนกลาง 55
เราต้องทำสิ่งที่เราถนัดสิเนอะ!
คือ ไปเรียนโรงเรียนอินเตอร์ เพื่อเรียนภาษาจีนกลางน่ะ 555
เป็นทางเลือกที่ฉลาดดีใช่มั้ยหละ 55
ได้เอง่ายๆ เลยสิครับ
ไม่ ผมไม่ได้เอ
น่าจะซี หรือบี
ห๊ะ จีนกลางเนี่ยนะ?
โอเค 55
ตอนเด็กๆ พวกคุณชอบไปนั่งชิลที่ไหนกันบ้างครับ?
ที่นั่งชิลหรอ?...
แบบ หลังเลิกเรียนน่ะ มีที่ประจำมั้ย
ผมชอบไปห้างนะ
ห้างเป็นที่ที่ดี
ผมไปที่นั่น ไม่ก็วิ่งเล่นอยู่ข้างนอกน่ะ
วิ่งเล่นหรอ?
เลิกเรียนแล้วไปวิ่งเล่น?!
ครับ ข้างนอกแหละ ไม่ก็ในห้าง ปกติอยู่ตามนั้น
แอชลีย์ล่ะ?
ในนิวยอร์ค ห้างที่ใกล้ที่สุด มันห่างไป 40 นาทีค่ะ
ห้างเลยเป็นที่ที่จะไปในวันพิเศษน่ะค่ะ
ต้องให้พ่อแม่ขับรถไปส่ง
หลังเลิกเรียน เราอยู่แถวควีนส์ไง
เลิกเรียนเลยมักจะไปอยู่ย่านฟลัชชิ่ง (ย่านคนเอเชีย)
ย่านนั้นเหมือนเกาหลีในยุค 80
มีร้านเกาหลีเก่าๆ เยอะมาก
ร้านอาหารเกาหลีเต็มไปหมดเลย
เรามีลำดับการชิลแถวนั้นของเราน่ะ
อย่างแรกเลย คือจะไปถ่ายรูปสติ๊กเกอร์ที่ร้านโตโต้
แล้วก็ไปร้านคาราโอเกะ ร้องเพลง 1 ชม
แล้วไปร้านอาหาร กินทงคัตสึชีส...
มันเป็นย่านเกาหลีหรอ? ในนิวยอร์ค?
ย่านนั้นมันเรียกว่าฟลัชชิ่งค่ะ มันเหมือนเป็นย่านคนเกาหลี
ตอนอยู่อเมริกาก็เหมือนอยู่เกาหลีเลยสิ
ใช่เลย
แล้วลำดับการเข้าร้านทุกวันๆ แบบนั้น
มันบ่ายโมงแล้ว ถึงเวลาไปกินแล้ว! 55
ใช่ แล้วคือมันแค่ 20 USD สำหรับทั้งหมดเลย
ถ่ายรูป 5 เหรียญ, คาราโอเกะ 5 เหรียญ, ทงคัตสึ 5 เหรียญ, และ...
โห!!
ใช่ค่ะ สมัยนั้นมันถูกมากเลย
ผมชอบพิซซ่าที่นั่นมากเลย พิซซ่า 1 เหร๊ยญ
ไชน่าแม็ก* เคยพาผมไปร้านนึง
ในนิวยอร์ค อร่อยมากเลย
ร้านอยู่ไหนคะ?
ผมก็ไม่รู้ ซักที่แหละ
แต่มันอร่อยมากเลย
เค้าว่านิวยอร์คมีพิซซ่าที่อร่อยที่สุดแล้ว
อ่า ใช่ มีชื่อเสียงมากเลย
นิวยอร์ค กับ ชิคาโก้
ไม่ ชิคาโก้ไม่นะ
แล้วก็ร้านฮาลาลกายส์ (Halal Guys) ด้วย!
ใช่เลย มันเด็ดมาก
แบบถาดลึก!
มันเด็ดมาก
มันมีสาขาในเกาหลีด้วยนะ
เค้าว่ามันไม่อร่อยเท่าในนิวยอร์คหนิ
ไม่อร่อยเท่าหรอ?
เค้าว่างั้นน่ะ แต่ผมก็ว่ามันอร่อยดี
ผมก็ว่างั้น
ได้ยินว่าที่นี่มี 2 สาขาแล้วหนิ
มีที่อีแทวอน กับ กังนัม
เธอเคยกินฮาลาลกายส์ที่นิวยอร์คมั้ย?
เคยครั้งนึง แต่ไม่ค่อยชอบน่ะ
ได้ยินว่าคนที่นั่นจริงๆ ไม่ค่อยกินร้านนั้นรึเปล่า
พี่ชายเรากินนะ เค้าขับรถเข้าเมืองไปต่อคิวซื้อทุกอาทิตย์เลย
มีคนที่กินๆ ชั้นแค่ไม่ชอบ
มันมีอีกที่ในชองดัมหนิ
ร้านจิลฮัล โบรส์ (Jilhal Bros)
อ้อๆ ใช่ๆ
มันอร่อยมาก
--โฆษณา--
อยากฟังเรื่องฮ่องกงบ้างค่ะ
ชั้นเคยไปชิคาโก้กับแอลเอมาแล้ว แต่ยังไม่เคยไปฮ่องกงเลย
ผมไม่ได้ชิลหลังเลิกเรียนเลยครับ
หลังเลิกเรียนก็ไปฟันดาบเลย
8.00 - 15.00 ไปเรียน
16.30 - 22.00 ฟันดาบ
ระหว่าง 15.00-16.30 ก็ไปนั่งทำการบ้าน ที่ศูนย์ฝึกทีมชาติ
ซึ่งจริงๆ ผมก็ไม่ได้ทำจริงๆ หรอกครับ
ผมพยายามแล้ว แต่มันไม่ค่อยสำเร็จ
ก็เลยช่างมันไปก่อน
แล้วเตรียมไปซ้อม
หลังซ้อมเสร็จก็พยายามทำการบ้านอีกรอบ
ถ้ายังทำไม่ได้ก็นอนครับ
เป็นแบบนั้นทุกวัน
ผมขาดเรียนครึ่งเทอมเป็นปกติครับ
เพราะผมต้องไปแข่งรอบๆ ยุโรป
คุณอยู่ในทีมโอลิมปิกใช่มั้ย
ใช่ครับ
มันบ้ามาก!
ตอนนั้นจะไปแข่งโอลิมปิกจริงๆ มั้ย?
ครับ ผมเตรียมแข่งโอลิมปิค 2012 ที่ลอนดอน
ผมเข้า JYP ปี 2011
ตอน 2012 มันเลยยากมากสำหรับผม
มันไม่มีแผนสำหรับอนาคตสำหรับเด็กฝึกแบบผมเลย
เพราะผมเพิ่งเข้าไปได้ปีเดียว
แต่เพื่อนๆ ของผมอยู่ในทีวี แข่งโอลิมปิกกันอยู่
ส่วนเพื่อนรุ่นพี่ผม ซึ่งตอนนี้เป็นที่ 1 ของโลก
ตอนนั้นก็ได้เหรียญทองประเภททีมมาจากลอนดอนครับ
ตอนนั้นผมก็... ไม่ได้อิจฉานะครับ
ผมมีความสุขที่เค้าได้เหรียญ
แต่มันก็เป็นเวลาที่ลำบากน่ะครับ
เพราะผมคิดว่าผมก็ไปอยู่ตรงนั้นได้เหมือนกัน ชนะได้เหมือนกัน
คือมันเป็นไปได้ไงครับ แต่ผมไม่ได้ทำมัน
เพราะผมอยู่ตรงนี้
แบบไม่มีแผนสำหรับอนาคต
ไม่มีใครสน..ใจอะไรผม
พูดคำนั้นออกมาก็ได้นะครับ ถ้าต้องการ
"ไม่มีใครสนXXXอะไรผม!"
ไม่ๆๆ ครับ 55
ไม่มีใครใส่ใจ
แล้วผมก็ค่อนข้างซึมเศร้าเลยครับช่วงนั้น
ผมจำได้ว่า แม้แต่ตอนที่ผมโดนคัดออกแล้ว
คุณก็ยังไม่อยู่ในกลุ่มโปรเจค GOT7 เลยใช่มั้ย?
ใช่ กลุ่มโปรเจคนั้น
ใช่ๆ ตอนนั้นคุณยังไม่ได้เข้าเลย
ก่อนขั้นกลุ่มโปรเจคมันจะมี ขั้น "เด็กฝึกแล้ว"*
มันคือยังไงนะ?
มันหมายถึงเด็กที่ได้รับการสอนมาดีแล้วน่ะ
แปลซะตรงตัวเลยนะ!
แล้วมันก็มีขั้น "เด็กฝึก"
คือกำลังฝึกหัดอยู่จริงๆ
คือเราเข้ามาแล้วเป็นเด็กฝึก
หลังจากนั้นก็เลื่อนขึ้นเป็น "เด็กฝึกแล้ว"*
แล้วก็เลื่อนเป็นสมาชิกกลุ่มโปรเจค
หลังจากนั้นก็เดบิวต์
ตอนนั้นผมเป็นเด็กฝึกเฉยๆ ตลอดเลยครับ
คุณเป็นเด็กฝึกธรรมดากี่ปีก่อนได้เลื่อนขั้นหรอ?
ผมไม่เคยได้เลื่อนขั้นเลย
ข้ามไปกลุ่มโปรเจคเลย?
ข้ามไปเลย สำหรับ 6 เดือนสุดท้าย
โหห
ใช่ ตอนทีผมออกเค้ายังเป็นเด็กฝึก
แล้วหลังจากนั้นก็ได้ยินว่า เค้าได้เดบิวต์เป็น GOT7 แล้ว
ผมแปลกใจมากเลย
ใช่เลย ผมก็รู้สึกแบบนั้น
แบบ โอ้ว้าว!!!!
"แจ๊คสัน คุณได้อยู่ GOT7 แล้ว"
ผมนี่เซอร์ไพรส์มากเลย
ขอบคุณพระเจ้า!
ตอนแรกเค้าคิดว่าผมมีความตลกไง
เค้าบอกว่าผมจะเหมาะกับรายการวาไรตี้
ผมก็ว้าว ขอบคุณมากครับ ให้ทำอะไรผมก็ทำ
ใช้ผมได้ตลอดเวลาเลย
แล้วเค้าก็ให้โอกาสผม
ผมเป็นสมาชิกคนแทบจะท้ายสุดเลยแหละ ที่คอนเฟิร์มว่าเป็น GOT7
ว้าววว เหมือนเป็นเรื่องราวของไก่รองบ่อนเลย
พ่อแม่ที่ฮ่องกงใส่ใจเรื่องการศึกษาของลูกมาก เหมือนพ่อแม่เกาหลีมั้ยคะ?
โอ้ พ่อผมเป็นนักกีฬาฟันดาบทีมชาติครับ เป็นนักกีฬาโอลิมปิก
แม่ก็เป็นนักกีฬาโอลิมปิกครับ ยิมนาสติก
เลือดโอลิมปิกเต็มตัวเลยนี่นา!
พ่อผมเป็นนักกีฬาคนแรกที่ คว้าเหรียญทองกีฬาฟันดาบให้ประเทศจีนครับ
แม่เป็นแชมป์โลกยิมนาสติก
เค้าเจอกันที่โอลิมปิก แอลเอ 1984
มันเป็นมาตรฐานครอบครัวที่สูงมากเลยนะ!
ใช่เลย
ผมคิดว่าเค้าเจอกันที่โอลิมปิก แอลเอ
หรือไม่ก็รายการอื่นก็ไม่แน่ใจ
แม่ผมเป็นคนเซี่ยงไฮ้
พ่อเป็นคนกวางโจว
แต่ทีมชาติต้องไปรวมตัวกันที่ปักกิ่งไงครับ
เหมือนที่เกาหลี มาจากไหนก็ต้องไปรวมที่โซล
ที่ศูนย์ฝึกนักกีฬาทีมชาติ
พวกท่านเจอกันที่นั่นครับ
พ่อเข้าหาแม่ก่อน
แล้วพี่ชายผมก็เกิดในปี 1986
คุณมีพี่ชายด้วยหรอ?
มีครับ
เค้าเคยเป็นนักกีฬารักบี้
แต่ตอนนี้กล้ามเนื้อเค้ากลายเป็นไขมันหมดแล้ว
หลังจากเค้ามีลูก
โอ้ววว โอเค มันเกิดขึ้นได้
อย่าเอาคลิปนี้ให้พี่ดูนะครับ
คือพี่เค้าเคยล่ำมากๆ ครับ
โดนต่อยครั้งเดียวคือจบเห่เลย
พี่ยังอยู๋ฮ่องกงมั้ยคะ
ไม่ครับ เค้าอยู่ออสเตรเลีย
เค้าเคยเล่นให้ทีมที่นั่น
อ้อ นั่นน่ะสิ ผมไม่เคยได้ยินว่าฮ่องกงเล่นรักบี้กันเท่าไหร่
รักบี้ 7 คนมันเป็นที่นิยมนะครับ
ออสเตรเลียเล่นรักบี้กันเยอะมาก เค้าเลยไปที่นั่น
พ่อแม่ผมใส่ใจเรื่องการศึกษามากครับ
ตอนนั้นผมได้ทุนจากหลายมหาวิทยาลัย
หนึ่งในนั้นเป็นมหาวิทยาลัยในฝันของผมเลยครับ
สแตนฟอร์ด
ผมได้ทุนนักกีฬาฟันดาบ
ผมอยู่เกรด 11 แล้วก็ได้ข้อเสนอนี้มาเลย
แต่เลือกสาขาไม่ได้นะครับ
มันต้องเกี่ยวกับการกีฬาเท่านั้น
ผมเลยเลือกจิตวิทยาการกีฬาไป
ทุกอย่างก็เกือบพร้อมหมดแล้ว
แล้วอยู่ดีๆ ผมก็เดินไปบอกพ่อว่า ผมอยากเป็นนักร้อง
มันเป็นทางเลือกของคุณหนิ
พ่อคิดว่าผมล้อเล่น
คือช่วงนั้นมันเป็นช่วงสอบครับ
ที่หลังสอบเสร็จ ทุกคนก็จะกลับบ้านกันหมด
สอบเสร็จประมาณ 11 โมง แล้วก็กลับกันไป
แต่ผมยังเล่นบาสกับเพื่อนอยู่ในสนามที่โรงเรียน
แล้วอยู่ดีๆ ก็มีแมวมองของ JYP มาหาผม
พี่จียองน่ะครับ
อ่อ ครับ
เธอเป็นแมวมอง แล้วก็เห็นผมในสนามบาส
คุณถูกแคสนี่นา
ใช่ผมถูกแคส
แล้วเธอก็ถามผมว่าอยากเป็นนักร้องมั้ย?
แบบ เรน วันเดอร์เกิร์ล
จริงๆ ตอนนั้นผมไม่รู้หรอกครับ
แต่เพื่อนๆ คนเกาหลีที่โรงเรียนของผม บอกให้ผมไปออดิชั่นมาซักพักแล้ว
ให้ผมไป SM, JYP
ตอนนั้นผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
แต่พอเสิร์ชดูก็รู้สึกว่ามันเท่ห์ดีนะ
ผมชอบ Bigbang มากครับ
TVXQ! ด้วย
แล้วแมวมองก็มาหาผมจริงๆ
คือแบบนี้มันมีความหมายบางอย่าง สำหรับผมไงครับ
เพื่อนๆ ชอบบอกให้ไปลอง
แล้ววันนึงแมวมองก็มาจริงๆ
ถามผมว่าอยากเป็นนักร้องมั้ย
คือ...
ผมมีงานอดิเรกอย่างนึงคือเต้นตอนอาบน้ำครับ
มันเป็นที่มาของท่าเต้นตอนออดิชั่นนั่นแหละ
อย่าเพิ่งตัดสินอะไรผมนะครับๆๆๆ
ผมมีงานอดิแรกคือการเต้นตอนอาบน้ำ
คุณก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน ใช่มั้ยหละ
ยอมรับมาเหอะ ทุกคนเลย
แล้วก็ร้องเพลงด้วย
แล้วแมวมองก็ถามว่าผมเต้นเป็นมั้ย
ผมบอกว่าผมชอบเต้น แต่ไม่รู้นะ
ผมไม่ใช่มือโปร
เธอก็บอกให้ผมเต้นให้ดู
ผมเลยเต้น ไม่มีเพลงด้วย ต่อหน้าทุกคน
ผมไม่มีอะไรจะเสียไง
ผมเวฟให้เค้าดู มันเป็นสถาณการณืที่แปลกมากๆ เลย
คือเรามีตึกเรียนล้อมสนามบาสไงครับ ทุกคนเห็นหมดเลย
แล้วเธอก็บอกว่า อื้ม แวะไปที่ออดิชั่นตอนเสาร์อาทิตย์หน่อย
ผมเลยไป
พี่จียอง แมวมองซึ่งตอนนี้เป็นหัวหน้าฝ่ายไปแล้ว
ก็บอกให้ผมเข้าไป จะอัดคลิป
ผมก็ถามว่าคลิปอะไรครับ?
เธอก็บอกให้ผมทำเหมือนตอนที่อยู่สนามบาส
ผมบอกว่าผมจำไม่ได้ว่าเต้นยังไงไป แต่ก็เต้นไปอยู่ดี
เธอก็ "อื้มม. "
แล้วบริษัทก็ใช้เวลาอีก 7 เดือน
เอ้ย ใช้เวลาอีก 3 เดือน กว่าจะติดต่อผมกลับมา
แล้วก็รอต่ออีก 4 เดือน...
4 เดือนนั้นมันแย่มากสำหรับผม ครอบครัว แล้วก็ทีมฟันดาบเลยครับ
รออย่างเดียว
พูดถึงการรอ
การรอก็เป็นหนึ่งในส่วนที่ยากที่สุด ของการเป็นศิลปินเลยเนอะครับ
ต้องรอการอนุมัติ กว่าจะได้ปล่อยอะไรออกมา
เวลาที่เราคุมอะไรไม่ได้ทั้ง 100% มันเป็นหนึ่งในส่วนที่ยากที่สุดเลย
นี่เราคุยเรื่องอะไรกันอยู่เนี่ย?!
เราควรจะคุยเรื่องบ้านเกิดหนิ
เราแตะเรื่องนั้นไปเยอะอยู่นะ
เหมือนแตะไปแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง
เหมือนเศษหิมะบนยอดมากกว่า 55
เอ้ย ทุกคนไม่แต่งหน้ากันเลยหรอ?
ผมจะไปแต่งหน้ามาทำไมเนี่ย?..
ผมควรแต่งแต่ผมไม่แต่งไง
ผมไม่เคยแต่งหน้าสำหรับรายการแบบนี้เลยครับ
แต่งหน้าออกกล้องจะได้ดูดีไง
จริงๆ ผมไม่สนเรื่องนั้นไง ผมแค่คิดว่า
มันจะเสียมารยาทถ้าไม่แต่งหน้า
ไม่เป็นไรๆๆ เลย
ตอนแรกเราก็แต่ง แต่ตอนนี้โชว์หน้าสดแล้ว
ถึงใส่แว่นกับหมวกไง
คุณดูดีที่สุดแล้ว
หน้าคุณจะเป็นรูปปกคลิปนี้
หน้าแบบนี้
คำถามต่อไป... คำตอบคือใช่แหละ
ผมว่า ประสบการณ์ทั้งหลายระหว่างที่เราโตมา
เราเจออะไร ทำอะไร กับใคร
มีผลมากกับสิ่งที่เราเป็นอยู่ตอนนี้
แน่นอน
ชีวิตมันบ้ามากเลยเนอะ 55
ผมว่า เพราะเราโตในอเมริกา
เราเลยมีวิธีคิดต่างจากคนเกาหลีส่วนใหญ่
เช่นเราเครียดกับประเด็นคนละแบบกับเค้า
บางทีก็เห็นไม่ตรงกัน และไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าคิดไม่เหมือนเรา
ประสบการณ์ทุกอย่างมันมีผล กับการใช้ชีวิตเราจริงๆ
เห็นด้วยครับ
เคยคิดอยากกลับไปอยู่บ้านเกิดกันมั้ย?
คิดครับ ผมจะย้ายกลับไปเร็วๆ นี้
กลับไปปักกิ่งครับ
พ่อกับแม่ของผมอยู่ฮ่องกง และผมก็อยู่ห่างจากพวกท่านมา 10 ปีแล้ว
แม่กับพ่ออายุ 65 , 63 กันแล้ว
จริงๆ แล้ว ในความเป็นลูกชาย ผมก็อยากใช้เวลากับพวกท่านมากขึ้น
ผมวางแผนจะกลับไปอยู่ปักกิ่งกับท่าน
มันต่างกันมากนะครับ ระหว่างเจอหน้ากันทุกวันจริงๆ
กับเฟสไทม์หากัน
ใช่เลยครับ
มันต่างกันมาก
การได้จับตัว ได้กอด ได้คุยกับตัวจริงๆ
ไม่ว่าจะแค่สิบนาที หนึ่งชั่วโมง หรือหนึ่งวัน
ผมก็พยายามจะใช้เวลากับพวกท่าน ให้มากที่สุดครับ
เห็นด้วยเลยๆ
จำได้ว่าในรายการ roomate ตอนที่คุณได้เจอแม่
ฉันร้องไห้เลย
ผมดูตอนอยู่ในยิม ต้องกลั้นน้ำตาสุดฤทธิ์เลยครับ
ก็นะครับ ไม่ได้เจอพ่อแม่ 2 ปี
ตอนนั้นผมค่อนข้างซึมเศร้าด้วย
มันช่วยไม่ได้จริงๆ
เป็นลูกที่ดีมากเลยค่ะ
เค้าดูและครอบครัวดีมากเลยอะ
พวกท่าน.. คือ ทุกคนก็น่าจะรู้สึกเหมือนกันนะ
มันจะมีจุดนึง ที่บางอย่างที่พ่อแม่ทำ มันสะท้อนว่าพวกท่านค่อยๆ แก่ลงทีละนิด
แล้วมันก็น่าเศร้า
แล้วก็รู้สึกว่าเราต้องปกป้องท่าน
รู้สึกอย่างงั้นกันมั้ย?
แน่นอนเลยครับ
ผมเจอพ่อแม่อยากมากปีละครั้ง
และทุกครั้งที่เจอ ก็จะเห็นรอยใหม่ๆ บนหน้าท่าน
ผมขาวก็มากขึ้น... มันแบบ...
คือเราเห็นพวกนั้นชัด เพราะเราไม่ได้เจอท่านตลอดไง
พอเห็นอะไรแบบนั้นแล้วก็รู้สึกว่าบทบาทมันเปลี่ยนไปอะครับ
เค้าเคยเป็นคนดูและผมมาตลอด
พอถึงจุดนึงก็กลายเป็นว่า บทบาทมันเริ่มสลับกันแล้ว
มันถึงเวลาที่ผมต้องดูแลท่านแล้ว
ตอนเด็ก บางทีผมมองพ่อแม่เป็นเหมือนนักรบนะครับ
เอาชนะได้ทุกอย่าง เป็นซุปเปอร์ฮีโร่
แต่พอถึงจุดนึงพวกท่านก็เหมือน...
เหมือนมีความเป็นเด็กมาขึ้นอะครับ
ไม่ใช่ในทางลบนะครับ
ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี แต่ไม่ใช่ทางลบแน่ๆ
แต่บางทีท่านทำตัวน่ารักเหมือนเด็กมากขึ้น
เพราะอะไรแบบนั้นน่ะครับ
ผมเลยรู้สึกว่าผมต้องปกป้องท่านแล้ว
ท่านต้องการการปกป้องบ้าง
โอ่ย ใครมาข้างหลังเนี่ยตกใจหมด นึกว่าตัวอะไร!
ถึงเวลาตอบข้อความแล้วครับ
ยังไม่ถึงเวลาหรอก เรายังคุยเรื่องเดิมกันไม่จบเลย
โอ้ 555
คราวหน้าผมกลับมาใหม่ได้มั้ย?
ได้สิ!
มาเป็นพิธีกรเลยก็ได้
เราจะกลับมาคุยเรื่องนั้นกันใหม่ ในตอนต่อไปของแจ๊คสันนะครับ
มีเรื่องให้คุยได้อีกเยอะเลย
แต่ตอนนี้เรามีผู้ใช้ Reddit ตั้งกระทู้ว่า
"ผมอายุ 29 ปี ผมย้ายกลับไปบ้านเกิดที่โอไฮโอ
หลังจากไปอยู่คลีฟแลนด์มา 4 ปี
หลังจากกลับไปได้ 1 ปี ผมรู้สึกว่า
ผมไม่ได้ชอบอยู่ใกล้ครอบครัว หรือเพื่อนเก่าขนาดนั้น
เพราะเรามีอะไรเหมือนกันน้อยลงไปแล้ว
คนในเมืองก็คิดไม่เหมือนผม ทำให้มันอยู่ยากมาก
ผมมีโอกาสย้ายออกไปซอล์ทเลค ซิตี้ ซึ่งผมก็อยากไป
ตอนที่ผมย้ายออกไปจากโอไฮโอเมื่อ 7 ปีก่อน ผมก็ไม่ได้มีความสุขกับที่นี่
แต่เพื่อนๆ และครอบครัวผมคิดว่าผมไม่มีความสุข เพราะผมเพิ่งย้ายมาแค่ 6 เดือน ไม่ได้มาถาวร
และผมไม่เคยลงหลักปักฐานที่ไหนอย่างจริงจัง
ผมมีช่วงเวลาที่ดีที่คลีฟแลนด์
และมีความสุขกับอิสระ ของการอยู่ห่างจากครอบครัว
ฟังดูแย่ใช่มั้ย แต่ มันจะมันจะโง่มั้ย ถ้าเกิดผมจะเริ่มสร้างตัวใหม่ตอนอายุ 29?"
โอ้ มีต่ออีกนะ พีเนียลอ่านหน่อย
"ใจนึงของผมก็กำลังมองหาโอกาสในยุโรป
ผมไปเที่ยวมาเยอะมากข่วงอายุ 20
และผมชอบความรู้สึกของการผจญภัยแบบนั้นมาก
ผมขาดมันไม่ได้
ผมเคยคิดว่าๆ ผมพร้อมที่ปักหลักแล้ว
แต่หลังจากทำงานในที่ที่เดิมมา 25 สัปดาห์
ก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการเท่าไหร่
มีใครเคยย้ายกลับไปบ้านเกิด แล้วรู้สึกเสียใจที่กลับไปมั้ย?"
อื้มม...
ปัญหาเค้าอยู่ที่ไหนนะ..
คือ เค้ามีความสุขที่คลีฟแลนด์ใช่มั้ย
ฉันไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องโง่ ถ้าจะเริ่มต้นใหม่ตอนอายุ 29 นะ
จากที่บอกว่าความคิดของตัวเองไม่เหมือนกับคนในเมืองนั้น เลยไม่มีความสุข
แล้วถ้าอยู่ต่อ ก็จะมานั่งโทษครอบครัวตัวเอง แล้วนั่งเครียด
ฉันคิดว่ามันเป็นโอกาสที่ดีที่จะย้ายออกไปเมืองใหม่
ไปค้นหาตัวเองต่อ
และหาโอกาสใหม่ๆ
ถ้าเป็นตัวฉันคงทำอย่างนั้น
เธอก็เริ่มต้นใหม่ ตอนอายุ 29 เหมือนกันใช่มั้ย?
ใช่ๆ
อื้ม ผมคิดว่ามันไม่มีคำว่าสายเกินไป สำหรับการเริ่มต้นใหม่
เค้าบอกว่า เค้าชอบตอนเป็นอิสระอยู่ที่เมืองอื่นมาก
ผมว่า...
เค้ากำลังอยู่ในช่วงเวลาแบบนั้นน่ะ
ใช่ ผมว่าเค้ากำลังหาตัวเอง จากที่เขียนว่ามองหาโอกาสในยุโรป
ผมว่าเค้ายังอยากเที่ยวอยู่ อยากลองใช้ชีวิตอีกหน่อย
ผมว่าเค้าควรจะทำอย่างนั้นแหละ ออกไปใช้ชีวิตข้างนอก
ตอนเค้าแก่ลงก็คงคิดถึงครอบครัวมากขึ้นเอง
เช่นเวลากลับไปบ้าน แล้วเห็นพ่อแม่แก่ลงไปเยอะๆ
มันจะทำให้เค้าอยากกลับไปอยู่ที่บ้าน
หรือพาครอบครัวไปอยู่ด้วยกัน
ผมว่าตอนนี้มันไม่โง่หรอก ถ้าจะเริ่มใหม่ตอนอายุ 29
ผมว่าเค้าควรจะรู้ว่าจริงๆ แล้ว เค้าต้องการอะไร
เค้าควรรู้จักตัวเองดีกว่านี้
แล้วเริ่มวางแผน และทำ ตามแผนอย่างจริงจัง
มันง่ายนะ
มันพูดง่ายกว่าทำนะ
คือ อย่างน้อยก็นั่งคุยกับตัวเอง ซัก 30 นาทีอะครับ
เอาให้รู้ว่าจริงๆ แล้วต้องการอะไร ให้รู้จักตัวเองมากขึ้น
ตอนแบมือแบบนั้นคืออยากได้ไฮไฟว์สรึเปล่า?
จริงๆ ก็ไม่นะ 555
ถ้าอยากได้จะทำแบบนี้
ผมคิดว่าคุณอยากได้คน ทำท่าเห็นด้วยกับสิ่งที่คุณพูด
ใช่ ผมอยากได้ ขอบคุณครับ
ผมก็มองอยู่ว่าตะกี๊มันแปลกๆ นะ มันมีบางอย่างแปลกๆ
เรามีผู้ใช้ Reddit อีกคนนึงครับ ตั้งกระทู้ว่า
"การย้ายกลับไปบ้านเกิด ทำให้ฉันกลายเป็นคนล้มเหลวมั้ย?
ฉันอายุ 24 แต่งงานแล้ว และกำลังจะเริ่มเทอมสุดท้ายของ ป.โท"
เดี่ยวๆๆๆๆ นะ อายุ 24 และแต่งงานแล้ว?
ใช่ๆ อายุ 24 และกำลังจะเริ่มเทอมสุดท้ายของ ป.โท
"ฉันกับสามีเกิดและโตที่เทนเนสซี่
เราย้ายไปโคโลราโดหลังจากแต่งงาน 2 สัปดาห์
เพื่อให้ฉันได้เรียน ป.โท ในโปรแกรมท๊อป 10 ของประเทศ
มันผ่านมาเกือบ 2 ปีแล้ว และสามีฉันไม่มีความสุขกับที่นี่เลย
เค้าตกงาน และได้งานใหม่ที่เค้าเกลียด
เรามีเพื่อนที่นี่แค่ไม่กี่คน
เราคิดถึงครอบครัว
และไม่สนุกกับการอยู่ที่นี่เลย
ฉันรักที่นี่นะ แต่เรามีเพื่อนน้อย และคิดถึงครอบครัว
เนื่องจากสามีฉันไม่มีความสุขกับที่นี่เลย เราเลยตกลงกัน
ว่าจะย้ายกลับไปรัฐเทนเนสซี่ ไปอยู่เมืองที่ฉันเรียน ป.ตรี
ห่างจากบ้านประมาณ 30 นาที
มันมีอะไรดีๆ เยอะแยะที่นั่น
ทั้งค่าครองชีพที่ต่ำกว่า
สามีจะมีความสุขกว่า
อาหารดีๆ
และการได้อยู่ใกล้ครอบครัว
แต่ฉันก็รู้สึกแย่ รู้สึกล้มเหลว
คือว่า มันไม่มีใครย้ายออกจากบ้านเกิดเราเลยไง
คนที่นั่นเกิด โต และใช้ทั้งชีวิตที่นั่น กันหมดเลย
เค้าเลี้ยงลูกตัวเองไปพร้อมกับเพื่อนกลุ่มเดิมๆ
ฉันไม่รู้จักใครนอกจากฉันที่ย้ายออกไป ไกลกว่า 6-7 ชม จากบ้าน
และฉันรู้สึกว่า ถ้าย้ายกลับไป ฉันก็จะเป็นแบบคนอื่นๆ
เป็นคนล้มเหลวที่ไปไม่รอดนอกบ้าน
อมก ฉันคิดว่าฉันกำลังทำเพราะฉันรักสามี
และอีกหลายๆ ปัจจัย
เช่น บ้านในเทนเนสซีถูกกว่าที่โคโลราโด ประมาณ 3 ล้านบาท
แต่ฉันทำแบบนี้แล้วรู้สึกพ่ายแพ้มาก
มันเป็นแค่สิ่งที่อยู่ในหัวฉัน หรือฉันจะ กลายเป็นคนล้มเหลวจริงๆ ถ้าย้ายกลับไป?"
ขอโทษนะครับ!
เค้าไม่รอให้เธอพูดจบด้วยซ้ำ เค้าไม่ไหวแล้ว!
เดี๋ยวๆๆๆๆ 55
ผมไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง กับที่เธอบอกว่า "ถ้าย้ายกลับไป ฉันก็จะเป็นแบบคนอื่นๆ"
การเป็นแบบคนอื่นๆ มันผิดยังไงหรอ?
เธอแต่งงานแล้ว เธอไปเรียน เธอกำลังใช้ชีวิตของเธอ
และไม่มีใครตัดสินเธอได้
และเธอก็ไม่ควรจะสนด้วย ว่าคนอื่นจะมองเธอยังไง!
เธอเป็นเจ้าของชีวิตของตัวเอง
ผมคิดว่า เธอเครียดเกินไปว่าคนอื่นจะมองเธอยังไง
คือแบบ หยุดก่อน
ก่อนจะมานั่งเครียดแบบนั้น...
เอ้ย ช่วยผมพูดหน่อยสิ 55
คิดให้แน่ใจก่อนว่าตัวเองต้องการอะไร
ผมว่ามันเป็นเรื่องอีโก้ด้วยนะ ว่า "ฉันเป็นคนแรกที่ย้ายออกไปเลยนะ"
แต่แบบ เป็นคนแรกแล้วไงล่ะ? มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลยไง!
ใช่ มันจะหมายความว่ายังไงได้อะๆๆ?????
โอ้ "ฉันเป็นคนแรกที่ย้ายออกไปไกลเกิน 9 ชม เลยนะ" มันไม่เห็นจะมีความหมายอะไรเลย!!!
มันเป็นเรื่องรู้สึกประสบความสำเร็จปะ
อะ สมมติผมย้ายไปเกาะเชจู มันมีความหมายอะไรด้วยหรอ?
ไม่มีความหมายอะไรเลยไง!
ผมว่าผมพอเข้าใจเธอได้นะ
ตอนผมย้ายจากอเมริกา สิ่งสุดท้ายที่ผมบอกเพื่อนๆ คือ
กลับมาจะเอาโรเลกซ์มาแจก จะซื้อแมนชั่น แล้วจะปาร์ตี้ไปตลอดชาติเลย
ผมว่าเธอคงกลัวที่จะย้ายกลับ เพราะกลัวภาพความล้มเหลวแบบนั้น
แต่...
โอ้แมน..!
ผมว่าเธอกำลังเจอวิกฤตเบญจเพส เคยได้ยินเรื่องนี้กันมั้ย
โอ้ เหมือนเป็นช่วงเวลาที่มืดมนของชีวิต
ใช่ คือเป็นช่วงที่ก้งวลเกี่ยวกับอนาคตมากๆ จนประสาทกินไปเลย
ผมว่าเธอคงกำลังอยู่ในช่วงนั้นนะ
เพราะเธออายุ 24 พอดี และมีภาระบนบ่าแล้วด้วย
เธอแต่งงานแล้ว และสามีก็ไม่ค่อยมีความสุขที่นั่น
สุดท้ายแล้ว ผมว่าใครก็ตามที่ เคยผ่านช่วงนั้นของชีวิตมาแล้ว
หรือเคยผ่านอะไรคล้ายๆ เธอมา
ก็คงแนะนำให้เธอ ค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้าช้าๆ
อย่าพยายามมองไปข้างหน้าไกลเกินไป
และอย่าไปสนว่าคนอื่นจะมองตัวเรายังไง
และมันไม่ได้ทำให้เธอเป็นคนล้มเหลว ถ้าเธอย้ายกลับบ้าน
เธอนิยามคำว่าล้มเหลวไว้ว่ายังไงหละ
แค่เพราะเธอย้ายกลับบ้าน ไม่ได้ทำให้เธอต้องล้มเลิกสิ่งที่ทำอยู่
ผมว่าการล้มเหลวจริงๆ คือการยอมแพ้ กับสิ่งที่ทำอยู่
แต่การย้ายกลับมันก็แค่ขั้นตอนนึง ของการมีชีวิตที่ดีขึ้น
มันเพื่อสิ่งที่ดีกว่า มันไม่ใช่การยอมแพ้ๆ
ใช่ คนจะพูดอะไรเค้าก็จะพูดแหละ
เราไปห้ามเค้าไม่ได้
และเราก็ไม่มีทางได้ทุกๆ อย่าง ที่เราต้องการหรอก
ตั้งเป้าหมายไว้สิ ว่าจะเอาอะไร เลือกอะไร
ตอนนี้ปัญหาที่มีคือ สามีไม่มีความสุข กับการอยู่ที่นั่นเลย นั่นคือประเด็นแรก
ประเด็นที่สองคืออะไรนะ?
ประเด็นเรื่องราคาบ้าน
และประเด็นที่สามคือ กลัวคนมองว่าล้มเหลวใช่มั้ย?
นั่นก็อีกปัญหานึง
มันจะเอาทุกอย่างไม่ได้อะครับ มันต้องทิ้งซํกอย่าง
มันต้องยอมสละกันบ้าง
ใช่ครับ
พ่อฉันเคยพูดกับฉันนะ คือตอนนี้พ่อกับแม่อยู่ที่อเมริกา
และไม่กลับมาเกาหลีมา 21 ปีแล้ว
และตอนนี้พวกท่านก็ยังทำงานอย่างหนัก
พวกท่านพูดอังกฤษไม่ได้
ฉันเลยชวนพ่อให้ย้ายกลับมาเกาหลี เพราะตอนนี้ฉันก็อยู่ที่นี่
และก็คงไม่กลับอเมริกาเร็วๆ นี้ด้วย
ฉันบอกพ่อว่า กลับมาสิ เดี๋ยวฉันช่วยเอง
แต่พ่อบอกว่า พ่อไม่อยากกลับ เพราะคนเค้าจะมองว่าพ่อล้มเหลว
"เค้า" นี่ใครครับ?
แม่ผมก็เคยพูดแบบนั้น!
ตอนผมขอให้แม่ทำบางอย่าง
แม่เคยพูดว่า "ถ้าแม่ทำอย่างนั้น เค้าก็จะหาว่าแม่ล้มเหลวน่ะสิ!"
ผมก็ถามแม่ว่า แม่! "เค้า" เนี่ย ใคร???
ญาติๆ ผมก็ตอบไม่ได้
ครับ บ้านผมก็มีแบบนี้เหมือนกัน
ค่ะ เหมือนเวลาใครย้ายไปอเมริกา คนรอบๆ ตัวก็จะคิดว่าจะต้องประสบความสำเร็จ
แต่พ่อถ้าย้ายกลับมา พ่อก็ต้องหางานใหม่ ซึ่งอายุขนาดนี้มันหายากมาก
และท่านก็ไม่ได้มีเงินมากพอให้ กลับมาแล้วซื้อบ้านได้เลยด้วย
พ่อกับแม่เลิกกันแล้ว ฉันเลยยิ่งอยากให้กลับมาอยู่กับญาติๆ
จะได้มีความสุขขึ้น ไม่เหงา
แต่พ่อก็ยังกังวลว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับพ่อ
เพราะท่านไม่ได้ประสบความสำเร็จอะไรที่นั่น ไม่ได้กลับมาแล้วจะเลี้ยงครอบครัวได้
ท่านต้องเริ่มใหม่หมดเลย
ฉันก็บอกแล้วว่าไม่ต้องกังวล แต่พ่อก็ยังไม่ยอม
สิ่งสำคัญคือ เราต้องรู้ว่า อะไรทำให้เรามีความสุขจริงๆ น่ะ
อย่ามัวแต่สนว่าคนอื่นจะตัดสินเรายังไง
บอกตามตรง ผมไม่ชอบแบบนั้นเลย
นี่เป็นการพูดปิดรายการที่ดีมากครับ...
เราจะไม่ปิดอะไรครับ
ต่อตอน 2 หรอ อีกซักครู่พบกันใหม่ครับ! 55
ครับ เหมือนที่แจ๊คสันพูด อย่าให้มุมมองของคนอื่น
มาบังคับการเลือกใช้ชีวิตของเรา
นั่นมันจะเป็นอุปสรรคในการก้าวไปข้างหน้า ทำให้เราไปต่อยากเลยแหละ
เป็นตัวเองเถอะครับ! และอย่าไปสนน้ำลายคนอื่นมาก!
ใช่ๆ ถ้าสามีเธอมีความสุขขึ้น ชีวิตแต่งงานก็จะมีความสุขขึ้น
เธอก็จะมีความสุขขึ้นตามไปด้วยในที่สุด
และครอบครัวก็จะสนับสนุนเราได้ด้วย ทั้งเรื่องความคิด และจิตใจ มากกว่าที่เราคิดนะ
สุดท้าย เธอก็อาจจะมีความสุขขึ้น เธอไม่รู้หรอก เพราะตอนนี้เธอกำลังกลัวเกินไป
การมานั่งนินทาคนอื่นมันน่าเศร้ากว่าอีกนะครับ คือไม่มีอะไรทำกันแล้วใช่มั้ย??
เวลาคนมานั่งดื่มด้วยกัน ในวงเหล้าก็จะชอบนินทาคนอื่น
ผมว่ามันน่าเศร้าอะ การนั่งนินทาคนอื่นมันเป็นเรื่องน่าเศร้า
และไม่ต้องสนว่าใครจะตัดสินเราว่ายังไงหรอกนะครับ สนใจว่าจะใช้ชีวิตของตัวเองยังไงก็พอ
ใช่เลยครับ
วู้ว วันนี้มีอะไรเด็ดๆ เยอะเลยนะครับ
พูดอย่างนี้ แปลว่าเรากำลังจะพูดปิดรายการกันแล้วนะครับ
หน้าเนียนดีนะครับ
จริงปะครับ? เพิ่งโกนเมื่อเช้าเอง
ถ้าลูบอีกทิศนึงจะรู้สึกถึงหนวดนะ
ไม่ค่อยนะ เหมือนกันเลย
ผมก็มี ขึ้นไปถึงแก้มเลย
ใช่ ของผมขึ้นไปสูงมาก
ตอนพวกเราอายุ 35 คงดูแมนมากๆ
ของผมนี่คนละเรื่องเลยครับ
โอเคครับ ก่อนเราจะนอกเรื่องใหม่ ขอบคุณแจ๊คสันที่มารายการนี้นะครับ
เราจะเชิญมาอีกแน่ๆ มันดีมากๆ ที่ได้คุณมาอยู๋ที่นี่
ถ้าอยากได้ข่าวสารเกี่ยวกับรายการนี้
เรามีไอจี และทวิตของ DIVE Studios และสามารถติดตามคลิปเต็มได้ในยูทูปของเรา
แจ๊คสันอยากฝากโซเชี่ยลของตัวเองไว้ด้วยมั้ยครับ?
ครับ บริษัทของผมชื่อ ทีมหวัง เราเพิ่งเปิดช่องยูทูปของมัน
ลิงก์ช่องอยู่ในไอจีผมนะครับ
ไอจีผมคือที่เสิร์ชชื่อ Jackson Wang แล้วมีติ๊กถูกสีฟ้า
@jacksonwang852g7
อ้อ ผมจะปล่อยเพลงมากกว่า 40 เพลง ภายในปี 2021 นี้นะครับ
อัลบั้มภาษาอังกฤษ 1 อัลบั้ม ภาษาจีน 1 อัลบั้ม
และเพลงอีกประมาณ 20 เพลง ที่เป็นโปรเจคร่วมกับศิลปินคนอื่น
และหลังจากนี้ ก็จะมีผลงานของ ศิลปินอีกหลายคนในทีมหวังครับ
จะมีอะไรดีๆ ปล่อยออกมาอีกเยอะ รอดูนะครับ
ทุกๆ เดือนจะมีเซอร์ไพร์ส!
ครับ อย่าลืมคอยติดตามทีมหวัง และกดติดตามและเขียนรีวิวรายการของเรา
ขอบคุณที่รับฟังครับ! เจอกันคราวหน้า บายยยย~!