Witam! Riff, który poznamy dzisiaj, pochodzi z kawałka "Smokestack Lightnin", skomponowanego przez Huberta Sumlina i Howling Wolf'a.
Jest to klasyczna blues'owa zagrywka.
Idealnie nadaje się do wykorzystania podczas improwizacji.
Aby się jej nauczyć, będziecie musieli utrzymać kciuk w ciągłym ruchu.
A więc, kciuk będzie uderzał w "najgrubszą" strunę - najważniejszą rzeczą jest, aby wewnętrzna część dłoni spoczywała na gitarzę.
Zamiast grać tak...
Co brzmi nieco dziwnie...
Musicie oprzeć rękę na gitarze, dzięki czemu struny będą stłumione.
Za chwilę pokażę wam zagrywkę na zbliżeniu, ale sposobem na nauczenie się podobnych rzeczy - grania kciukiem i resztą dłoni osobnych partii - jest wykonywanie ich bardzo powoli.
Musicie mieć pewność czy dźwięki są grane razem czy "pomiędzy" ruchami kciuka.
Przynajmniej ja tak do tego podchodzę...
albo rozpiszcie wszystkie dźwięki: jeśli natraficie na podobne zagrywki, gdzie kciuk musi byc niezależny od reszty dłoni
jak u Tommiego Emmanuela lub innych gitarzystów grających w stylu "fingerpicking".
Rozpiszcie kawałek, dzięki czemu będziecie mogli wyraźnie widzieć czy kciuk będzie grał razem z resztą dłoni.
i zacznijcie ćwiczyć BARDZO powoli.
Jak...
Albo jeszcze wolniej, jeśli dopiero zaczynacie...
Przejdźmy do zbliżenia, pokażę wam poszczególne dźwięki, a później zagramy je, powoli, wspólnie.
Ok, zaczynamy od basowej struny E...
Później, "pusta" dolna struna E...
która jest tutaj...
zagrana razem z basową E...
teraz...
na nagraniu brzmi to, jakby zagrał dwoma palcami naraz - małym i serdecznym - a serdecznym dodatkowo lekko podciągnął strunę na trzecim progu.
Jest to lekkie podciągnięcie, nie pełne, nazywam takie bluse'owymi "kędziorami".
Często, kiedy widzimi filmy, na których występuje, to gra tylko...
Ten jeden dźwięk na tej strunie, ale jestem całkiem pewien, że na nagraniu gra te dwa.
Tutaj, gramy palcem środkowym, dźwięk na drugim progu, na strunie G. I kiedy wykonujemy "ślizg" do czwartego progu, uderzamy w basową strunę E.
Później dźwięk D, grany palcem wskazującym na trzecim progu, na strunie B.
I wracamy do tego dźwięku(4G).
Tutaj mamy kciuk, grający basową strunę E, razem ze środkowym palcem na drugim progu na strunie G.
"Pusta" struna G, później środkowy palec na drugim progu na strunie D.
Najlepszą metodą, jest granie tak jak ja teraz, BARDZO powoli.
Nawet wolniej, jak...
Tak jak powiedziałem, należy zaczynać bardzo powoli.
Jeśli nie możecie, to rozpiszcie własną tabulaturę, abyście wiedzieli kiedy grać poszczególne dźwięki.
Teraz zamierzam liczyć i grać bardzo powoli, jednocześnie. Muszę przyznać, że granie w takim tempie jest bardzo trudne...
nie powinno być, ale jest...
jeśli zacznę liczyć, to powinno mnie znacznie zwolnić.
Sposób to: 1, 2, 3, 4 - momenty, w którym gramy kciukiem strunę basową E, na każdy bit. Czasami będzie to na bit czasami pomiędzy bitami.
Ale kciukiem gramy tylko na 1, 2, 3, 4.
A więc mamy...
1...
2...
3...
4...
(dźwięk pomiędzy) i 1...
(dźwięk pomiędzy) i 2...
(dźwięk pomiędzy) i 3...
(dźwięk pomiędzy) i 4...
(dźwięk pomiędzy) i 1...
jeśli to rozpiszecie, zacznijcie liczyć, ćwiczcie bardzo powoli, a uda się wam.
Pewnie najbardziej trudną częścią będzie ciągłe, równe granie kciukiem i jednoczesne skupianie się na całej zagrywce.
w końcu, starajcie się "ograć" zagrywkę i improwizować przy ciągłym graniu kciukiem.
Poza ciągłym ćwiczeniem, nie ma żadnej specjalnej metody.
Kiedy się uczyłem...w sumie to wciąż muszę ćwiczyć podobne rzeczy.
Kiedy uczę się i robię coś skomplikowanego: ćwiczenie gry kciukiem, czy trzymanie rytmu lub inne podobne rzeczy, pomagam sobie nogą, wystukując tempo.
Nie wiem czy wam to pomaga, ale dla mnie działa...
...coś takiego... po prostu zaczynam porządnie walić nogą...pewnie nie wyglądam tak idiotycznie jak teraz, ale przeważnie...no mam nadzieje, że tak nie wyglądam.
ale nieważne, taka dygresja.
Jednak coś takiego może być pomocne.
Jeżeli chodzi o to, których palców używać do uderzenia w struny: używam po prostu kciuka i palca wskazującego, tyle.
Taka kombinacja najlepiej się sprawdza w starszych blues'owych aranżacjach, gdzie nie trzeba za bardzo myśleć, który palec ma uderzać w jaką strunę.
Nie sądzę, aby oni myśleli o takich rzeczach, po prostu grali.
Jest całkiem sporo filmów przedstawiających Huberta Sumlina, wykonującego tę konkretną zagrywkę.
Interesujące jest to, że nie gra on jej tak samo, nie zawsze trzyma się tego bitu na basowej strunie. czasami gra...
Zmienia się to zależnie od głównego rytmu.
Nie musicie być tak dokładni.
Dobrym pomysłem jest ćwiczenie, grając tak samo, ale jeśli wolicie inaczej, to pewnie lepiej czujecie blues'a ode mnie.
W końcu jestem tylko wychudzonym białasem.
Ale, nieważne! Mam nadzieje, że dobrze się bawiliście grając "Smokestack Lightnin".
Przesłuchajcie tę piosenkę. W Najpopularniejszej wersji występuje Howling Wolf'a. Świetny kawałek.
Wiele osób wykonało covery, ale tą wersją którą powinniście poznać, jest ta z Hubertem Sumlinem, który grał na gitarze w zespole Howling Wolf'a.
Świetny blues'owy gitarzysta. Jeśli jesteście fanami blues'a, to musice poznać twórczość Howling Wolf'a i rozpisać jego solówki, bo jest świetny.
Tak czy inaczej! Bawcie się z tym dobrze i widzimy się na kolejnej lekcji, niedługo. Miłego i do zobaczenia!