Chemia organiczna tworzy skomplikowane cząsteczki
dzieląc duże molekuły na małe i stosując inżynierię wsteczną.
Jako chemik, zapytałem współpracowników,
czy moglibyśmy stworzyć uniwersalny zestaw chemika?
Czy moglibyśmy zaprogramować chemię?
Co mam na myśli i jak to zrobić?
Na początek wzięliśmy drukarkę 3D,
po jednej stronie drukowaliśmy zlewki i probówki,
a po drugiej molekuły
i połączyliśmy wszystko w system reakcyjny.
Gdy tworzymy jednocześnie naczynia i związki chemiczne,
uniwersalny zestaw chemika staje się dostępny.
Co z tego wynika?
Jeśli stworzymy wyszukiwarkę opartą na chemii czy biologii
i chcemy uleczyć chore komórki
czy zabić złą bakterię,
to mając taką wyszukiwarkę
i tworząc związki chemiczne
możemy zacząć produkować leki w całkiem nowy sposób.
Jak robimy to w laboratorium?
Wymaga to sprzętu i oprogramowania,
a także chemicznych tuszów.
Najlepsze jest to, że chcemy mieć uniwersalny zestaw tuszów,
w które można wyposażyć drukarkę.
Ściągniesz schemat, wzór na dane molekuły
i produkujesz je w tej maszynie.
Można stworzyć molekuły w drukarce.
Co to może oznaczać?
Być może każdy będzie mógł drukować własne leki.
W naszym laboratorium stawiamy ku temu pierwsze kroki.
Najpierw musimy zbadać proces projektowania i produkcji leków.
Jeśli po opracowaniu leku możemy go produkować,
możemy zrobić to wszędzie.
Nie trzeba chodzić do apteki.
Można go wydrukować w domu.
Możemy ściągnąć informację o nowym superwirusie,
którą wpiszemy w wyszukiwarkę,
i możemy stworzyć lek, który mu przeciwdziała.
Pozwala to na bieżąco tworzyć cząsteczki.
Dla mnie przyszłość tej maszyny
to skorzystanie z własnych komórek macierzystych,
genów i środowiska,
aby stworzyć indywidualne leki.
Jeśli to nie dość wyrafinowane,
to jaki będzie nasz kolejny krok?
Może przenośna maszynka do produkcji materii.
Teleportuj mnie, Scotty.
(Brawa)