بخش زیادی از جنگل زیر سایه درختان بزرگی است که
بلندترین سایبانها را دارند.
اینها، کهنترین درختان هستند،
با صدها فرزند و هزاران نوه.
آنها با سایر درختان، غذا و منابع را به اشتراک میگذارند.
و خردی که درعمرطولانیشان به دست آوردهاند.
این کار را با ریشههای خود انجام میدهند، درحالیکه قادر به صحبت و جابهجایی نیستند.
راز موفقیت آنها در زیر زمینهای جنگل نهفته است.
جایی که شبکه ریشهها نیازهای درختان را تأمین میکند.
قارچهایی که با ریشهها زندگی میکنند مایکوریزا نام دارند.
این قارچها شاخههای بیشمار نخ مانندی دارند
که در کنارهم میسلیوم را تشکیل میدهند.
شبکه میسلیوم گستردهتر از شبکه ریشههاست.
و ریشهی درختان مختلف را به هم وصل میکند.
این پیوندها شبکههای میکروزیال را ازطریق شبکههای
مایکریزی تشکیل میدهند
قارچها میتوانند منابع و مولکولهای علامت دهنده را بین درختان جابهجا کنند.
میدانیم که قدیمیترین درختان بزرگترین شبکههای مایکریزی را دارند.
با بیشترین ارتباطات با درختان دیگر
اما این پیوندها، برای ردیابی، بسیار پیچیدهاند.
زیرا صدها گونه قارچ مایکریزی مختلف وجود دارد.
و ممکن است یک درخت توسط دهها قارچ مختلف محاصره شود،
و هرکدام از آنها به مجموعهای از شبکههای قارچی متصل میشود،
که هرکدام شبکه قارچی مخصوص به خود را دارند.
برای درک چگونگی گردش مواد از طریق این شبکه،
بیایید قندها را بزرگنمایی کنیم.
درحالیکه قارچها از یک درخت بالغ به نهال مجاور میروند.
سفر قندها، درست از بالای زمین شروع میشود
در برگهای بلندترین درختان، بالای پوشش گیاهی.
از طریق فتوسنتز برگها، نور خورشید برای تولید قند استفاده میشود.
این سوخت اصلی است که در طول درخت سفر میکند
تا به پایین تنه برسد.
و ازآنجا قند به ریشهها میرسد.
قارچهای مایکریزی به نوک ریشهها میرسند
و سلولهای ریشه خارجی را محاصره کرده یا به داخلشان نفوذ میکنند.
که این به نوع قارچ بستگی دارد.
قارچها نمیتواند قند تولید کنند اما مثل درختان برای سوختوساز به آن نیاز دارند.
آنها میتوانند
مواد مغذی را بهتر از ریشه درختان ازخاک بگیرند--
و این مواد مغذی را به ریشه درختان منتقل میکنند.
بهطورکلی،
این مواد از بخشهای پرتراکم به بخشهایی که تراکم کمتری دارند منتقل میشوند.
از منابع به ریشهها.
این یعنی قندها از ریشهی درختان به سمت شبکههای قارچی جریان مییابند
زمانی که قند وارد قارچ میشود،
از طریق منافذ بین سلولها از میان شبکه قارچی عبور میکند
یا از طریق حفرههای شبکه قارچی.
قارچ بخشی از قندها را جذب میکند،
و بخش دیگر حرکت کرده و وارد ریشههای درخت مجاور میشود،
جوانهای که در سایه رشد میکند و کمتر امکان دارد
که قندها را فتوسنتز کند.
اما چرا قارچها، منابع را از درختی به درختی دیگر منتقل میکنند؟
این یکی از رمز و رازهای شبکههای مایکریزیکال است.
بااینحال قارچها مواد مغذی خاک و قندها را با درختان تبادل میکنند—
در این رابطه هر دو طرف سود میکنند.
قارچها در ظاهر سود کمتری میبرند تا اینکه بخشی از شبکه بین درختان باشند.
اما روش دقیق این تبادلات کاملاً مشخص نیست.
ممکن است قارچها از داشتن ارتباط
با تعداد بیشماری از درختان سود ببرند
و ارتباط خود را با انتقال مولکول در بین درختان به حداکثر برسانند.
یا شاید گیاهان کمتر با قارچها همکاری کنند
اگر قارچها مبادله بین درختان را تسهیل نمیکردند.
هر دلیلی که داشته باشد،
این قارچها اطلاعات باورنکردنی را بین درختان منتقل میکنند.
توسط شبکه مایکریزی، درختان تشخیص میدهند که مواد مغذی یا مولکولهای هشداردهنده،
از یکی از گونههای خودشان است یا نه. حتی تشخیص میدهند که چه زمانی
اطلاعات به دست آمده از خویشاوندی نزدیک است
مانند خواهر و برادر یا والدینشان.
آنها اطلاعاتی درباره وقایعی مانند خشکسالی را هم به اشتراک میگذارند
یا حملات حشرات، آنهم از طریق شبکههای قارچی،
این باعث افزایش تولید آنزیمهای محافظ در درختهای مجاورآنها
بهمنظور جلوگیری تهدیدا احتمالی میشود.
سلامت جنگل به این تبادلات و ارتباطات پیچیده متکی است.
و همه چیز در آن بسیار به هم پیوستهاند،
چیزی که بر یک گونه اثر میگذارد دیگران را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.