WEBVTT 00:00:00.000 --> 00:00:01.000 Από τις πέντε αισθήσεις, 00:00:01.000 --> 00:00:04.000 η όραση είναι εκείνη που εκτιμώ περισσότερο, 00:00:04.000 --> 00:00:07.000 και είναι αυτή που μπορώ να πάρω λιγότερο ως δεδομένη. 00:00:07.000 --> 00:00:10.000 Νομίζω ότι αυτό οφείλεται μερικώς στον πατέρα μου, ο οποίος ήταν τυφλός. 00:00:11.000 --> 00:00:13.000 Ήταν κάτι στο οποίο, συνήθως, δεν έκανε ιδιαίτερη αναφορά. 00:00:13.000 --> 00:00:14.000 Κάποτε, στη Νέα Σκωτία, 00:00:14.000 --> 00:00:16.000 όταν πήγαμε να δούμε μία ολική έκλειψη ηλίου -- 00:00:17.000 --> 00:00:19.000 ναι, όπως στο τραγούδι της Κάρλι Σάιμον, 00:00:19.000 --> 00:00:21.000 το οποίο μπορεί ή και μπορεί να μην αναφέρεται 00:00:21.000 --> 00:00:24.000 στον Τζέιμς Τέιλορ, στον Γουόρεν Μπίτι ή στον Μικ Τζάγγερ, δεν είμαστε σίγουροι. 00:00:24.000 --> 00:00:27.000 Μας έδωσαν κάτι σκούρα πλαστικά γυαλιά 00:00:27.000 --> 00:00:29.000 τα οποία μας επέτρεπαν να κοιτάξουμε κατευθείαν τον ήλιο 00:00:29.000 --> 00:00:30.000 χωρίς να βλάψουμε τα μάτια μας. 00:00:31.000 --> 00:00:32.000 Αλλά ο μπαμπάς φοβήθηκε πολύ: 00:00:32.000 --> 00:00:33.000 δεν ήθελε να το κάνουμε. 00:00:34.000 --> 00:00:37.000 Ήθελε αντί για αυτά να χρησιμοποιήσουμε κάτι φτηνά χάρτινα γυαλιά 00:00:37.000 --> 00:00:40.000 για να μην υπάρξει καμία περίπτωση να πάθουν ζημιά τα μάτια μας. 00:00:41.000 --> 00:00:42.000 Αυτό μου φάνηκε λίγο παράξενο τότε. NOTE Paragraph 00:00:43.000 --> 00:00:44.000 Αυτό που δεν γνώριζα τότε 00:00:44.000 --> 00:00:46.000 ήταν ότι ο πατέρας μου είχε γεννηθεί με άριστη όραση. 00:00:47.000 --> 00:00:49.000 Όταν αυτός και η αδελφή του Μάρθα ήταν πολύ μικροί, 00:00:49.000 --> 00:00:52.000 η μαμά τους τους πήγε να δουν μια ολική έκλειψη -- 00:00:52.000 --> 00:00:53.000 ή μάλλον, μια έκλειψη ηλίου -- 00:00:53.000 --> 00:00:54.000 και λίγο καιρό μετά από αυτό, 00:00:54.000 --> 00:00:57.000 και οι δύο τους άρχισαν να χάνουν την όρασή τους. 00:00:58.000 --> 00:00:59.000 Δεκαετίες αργότερα, 00:00:59.000 --> 00:01:01.000 αποδείχθηκε ότι η αιτία της τύφλωσης τους 00:01:01.000 --> 00:01:04.000 ήταν πολύ πιθανόν κάποιου είδους μόλυνση. 00:01:04.000 --> 00:01:05.000 Από όσο μπορούμε να ξέρουμε, 00:01:05.000 --> 00:01:09.000 δεν είχε να κάνει καθόλου με εκείνη την έκλειψη ηλίου, 00:01:09.000 --> 00:01:11.000 αλλά μέχρι τότε η γιαγιά μου είχε ήδη αποβιώσει 00:01:11.000 --> 00:01:12.000 πιστεύοντας ότι ήταν δικό της λάθος. NOTE Paragraph 00:01:14.000 --> 00:01:17.000 Ο μπαμπάς, λοιπόν, αποφοίτησε από το Χάρβαρντ το 1946, 00:01:17.000 --> 00:01:18.000 παντρεύτηκε τη μαμά μου, 00:01:18.000 --> 00:01:21.000 και αγόρασε ένα σπίτι στο Λέξινγκτον, στη Μασαχουσέτη, 00:01:21.000 --> 00:01:25.000 εκεί που έπεσαν τα πρώτα πυρά ενάντια στους Βρετανούς το 1775, 00:01:25.000 --> 00:01:27.000 παρόλο που στην πραγματικότητα δεν χτυπήσαμε κανέναν τους μέχρι την Ομόνοια. 00:01:27.000 --> 00:01:29.000 Αυτός βρήκε δουλειά στην Ρέιθιον, 00:01:29.000 --> 00:01:31.000 όπου σχεδίαζε συστήματα χειρισμού, 00:01:31.000 --> 00:01:34.000 τα οποία ήταν τμήμα του άξονα του δρόμου υψηλής τεχνολογίας 128 τότε -- 00:01:34.000 --> 00:01:37.000 κάτι αντίστοιχο με το Σίλικον Βάλεϊ τη δεκαετία του 70. 00:01:37.000 --> 00:01:40.000 Ο μπαμπάς δεν ήταν πολύ o τύπος του μιλιταριστή, 00:01:40.000 --> 00:01:43.000 απλά ένιωθε πολύ άσχημα που δεν μπορούσε να πολεμήσει στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο 00:01:43.000 --> 00:01:44.000 εξ' αιτίας της αναπηρίας του, 00:01:44.000 --> 00:01:46.000 παρόλο που τον άφησαν να περάσει 00:01:46.000 --> 00:01:50.000 την αρκετών ωρών σωματική εξέταση του στρατού 00:01:50.000 --> 00:01:51.000 πριν φτάσουν στο τελευταίο τεστ, 00:01:51.000 --> 00:01:52.000 το οποίο ήταν για την όραση. 00:01:52.000 --> 00:01:56.000 (Γέλια) NOTE Paragraph 00:01:56.000 --> 00:01:59.000 Έτσι, ο μπαμπάς άρχισε να συγκεντρώνει όλες αυτές τις πατέντες 00:01:59.000 --> 00:02:02.000 και να κερδίζει τη φήμη της τυφλής ιδιοφυΐας, του επιστήμονα πυραύλων, του εφευρέτη. 00:02:02.000 --> 00:02:03.000 Αλλά για μας ήταν απλά ο μπαμπάς, 00:02:03.000 --> 00:02:07.000 και η οικογενειακή μας ζωή ήταν αρκετά φυσιολογική. 00:02:07.000 --> 00:02:09.000 Σαν παιδί, έβλεπα πολύ τηλεόραση 00:02:09.000 --> 00:02:11.000 και είχα πολλά χόμπι "σπασίκλα" 00:02:11.000 --> 00:02:14.000 όπως μεταλλειολογία και μικροβιολογία και το διαστημικό πρόγραμμα 00:02:14.000 --> 00:02:15.000 και λίγο πολιτική. 00:02:15.000 --> 00:02:17.000 Έπαιζα πολύ σκάκι. 00:02:17.000 --> 00:02:18.000 Αλλά στα 14, 00:02:18.000 --> 00:02:19.000 ένας φίλος μου μου κίνησε το ενδιαφέρον για τα κόμικς, 00:02:19.000 --> 00:02:22.000 και αποφάσισα ότι αυτό ήθελα να κάνω ως επάγγελμα. NOTE Paragraph 00:02:23.000 --> 00:02:24.000 Να λοιπόν ο μπαμπάς μου: 00:02:24.000 --> 00:02:29.000 είναι επιστήμονας, είναι μηχανικός και είναι και στρατιωτικός εργολάβος. 00:02:30.000 --> 00:02:33.000 Έχει λοιπόν τέσσερα παιδιά, σωστά; 00:02:33.000 --> 00:02:34.000 Ο ένας μεγαλώνοντας γίνεται επιστήμονας υπολογιστών, 00:02:34.000 --> 00:02:36.000 ο άλλος κατατάσσεται στο ναυτικό, 00:02:37.000 --> 00:02:38.000 ο άλλος γίνεται μηχανικός, 00:02:39.000 --> 00:02:40.000 και μετά είμαι εγώ: 00:02:41.000 --> 00:02:43.000 ο καλλιτέχνης βιβλίων κόμικ. 00:02:43.000 --> 00:02:46.000 (Γέλια) 00:02:46.000 --> 00:02:47.000 Το οποίο, τυχαία, με κάνει το αντίθετο του Ντιν Κάμεν, 00:02:47.000 --> 00:02:49.000 επειδή εγώ είμαι καλλιτέχνης βιβλίων κόμικ, γιος εφευρέτη, 00:02:49.000 --> 00:02:51.000 και εκείνος είναι εφευρέτης, γιος καλλιτέχνη βιβλίων κόμικ. 00:02:52.000 --> 00:02:53.000 (Γέλια) 00:02:53.000 --> 00:02:55.000 Είναι αλήθεια. 00:02:55.000 --> 00:02:58.000 (Χειροκρότημα) NOTE Paragraph 00:02:58.000 --> 00:03:00.000 Το αστείο είναι ότι ο μπαμπάς πίστευε πολύ σε εμένα. 00:03:00.000 --> 00:03:03.000 Πίστευε σε μένα ως σκιτσογράφο κόμικ, 00:03:03.000 --> 00:03:06.000 παρόλο που δεν είχε καμία απόδειξη ότι ήμουν καλός: 00:03:06.000 --> 00:03:08.000 ότι έβλεπε ήταν μια θολούρα. 00:03:08.000 --> 00:03:10.000 Τώρα, αυτό δίνει πραγματικό νόημα στη φράση "τυφλή εμπιστοσύνη, 00:03:10.000 --> 00:03:14.000 η οποία δεν έχει τόσο αρνητικό υπονοούμενο για μένα όσο για τον υπόλοιπο κόσμο. 00:03:15.000 --> 00:03:18.000 Η πίστη σε πράγματα που δεν μπορούμε να δούμε, που δεν αποδεικνύονται, 00:03:18.000 --> 00:03:22.000 δεν είναι το είδος της πίστης με την οποία σχετίζομαι. 00:03:22.000 --> 00:03:23.000 Έχω την τάση να μου αρέσει η επιστήμη, 00:03:23.000 --> 00:03:25.000 όπου ότι βλέπουμε 00:03:25.000 --> 00:03:28.000 και μπορούμε να εξακριβώσουμε είναι τα θεμέλια όσων γνωρίζουμε. NOTE Paragraph 00:03:29.000 --> 00:03:31.000 Αλλά υπάρχει και μια μέση έκταση. 00:03:31.000 --> 00:03:34.000 Μια μέση έκταση όπου "περπατούν" άνθρωποι όπως ο καημένος ο γερο- Τσαρλς Μπάμπατζ, 00:03:34.000 --> 00:03:38.000 και οι υπολογιστές του που λειτουργούσαν με ατμό και δεν κατασκευάστηκαν ποτέ. 00:03:38.000 --> 00:03:40.000 Κανείς δεν κατάλαβε πραγματικά τι είχε στο μυαλό του, 00:03:40.000 --> 00:03:43.000 εκτός από την Άντα Λάβλεϊς, 00:03:44.000 --> 00:03:47.000 και αυτός απεβίωσε προσπαθώντας να κυνηγήσει αυτό το όνειρο. 00:03:47.000 --> 00:03:49.000 Ο Βάνεβαρ Μπους με το Μέμεξ του -- 00:03:49.000 --> 00:03:52.000 αυτήν την ιδέα όλης της ανθρώπινης γνώσης στα ακροδάχτυλα μας -- 00:03:52.000 --> 00:03:54.000 είχε ένα όραμα. 00:03:54.000 --> 00:03:55.000 Και νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι στις μέρες του 00:03:55.000 --> 00:03:57.000 πιθανόν πίστευαν ότι ήταν λίγο ανισόρροπος. 00:03:57.000 --> 00:03:59.000 Και μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω αναδρομικά και να πούμε: 00:03:59.000 --> 00:04:03.000 ναι, χα χα, ξέρεις -- είναι απλά μικροφίλμ. Αλλά αυτό -- 00:04:03.000 --> 00:04:06.000 αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Αυτός είχε καταλάβει το σχήμα του μέλλοντος. 00:04:06.000 --> 00:04:10.000 Το ίδιο και ο Τζ.Σ.Ρ. Λίκλαϊντερ και οι έννοιες του περί διαδραστικότητας ανθρώπου- υπολογιστή. 00:04:10.000 --> 00:04:13.000 Το ίδιο πράγμα: κατάλαβε το σχήμα του μέλλοντος, 00:04:13.000 --> 00:04:16.000 παρόλο που ήταν κάτι το οποίο θα 00:04:16.000 --> 00:04:19.000 εφαρμοζόταν μόνο από κάποιους πολύ αργότερα. 00:04:19.000 --> 00:04:22.000 Ή ο Πολ Μπάρον και το όραμα του για τη μεταγωγή πακέτου. 00:04:22.000 --> 00:04:24.000 Σχεδόν κανείς δεν τον άκουγε στις μέρες του. 00:04:25.000 --> 00:04:27.000 Ή ακόμα και εκείνοι που στην πραγματικότητα τα κατάφεραν, 00:04:27.000 --> 00:04:30.000 οι άνθρωποι στη Μπολτ, Μπέρανεκ και Νιούμαν στη Βοστώνη, 00:04:30.000 --> 00:04:32.000 οι οποίοι απλά σχεδίαζαν αυτές τις δομές 00:04:32.000 --> 00:04:35.000 αυτού που τελικά θα γινόταν ένα παγκόσμιο δίκτυο, 00:04:35.000 --> 00:04:39.000 και σχεδίαζαν πράγματα στο πίσω μέρος από χαρτοπετσέτες και χαρτιά σημειώσεων 00:04:39.000 --> 00:04:41.000 και διαφωνούσαν στο δείπνο στου Χάουαρντ Τζόνσον -- 00:04:41.000 --> 00:04:43.000 στον δρόμο 128 στο Λέξινγκτον, στη Μασαχουσέτη, 00:04:43.000 --> 00:04:46.000 μόλις δύο μίλια από κει που μελετούσα την αναβαλλόμενη κίνηση της βασίλισσας στο σκάκι 00:04:46.000 --> 00:04:48.000 και άκουγα την Γκλάντις Νάιτ με τους Πιπς 00:04:48.000 --> 00:04:50.000 να τραγουδούν "το τρένο του μεσονυκτίου για τη Τζόρτζια," ενώ -- 00:04:50.000 --> 00:04:51.000 (Γέλια) 00:04:51.000 --> 00:04:54.000 -- στη μεγάλη πολυθρόνα του μπαμπά μου, ξέρετε. NOTE Paragraph 00:04:54.000 --> 00:04:56.000 Λοιπόν, υπάρχουν τρία είδη όρασης, σωστά; 00:04:56.000 --> 00:04:59.000 Η όραση που βασίζεται σε ότι δε μπορούμε να δούμε: 00:04:59.000 --> 00:05:02.000 η όραση του αόρατου και του άγνωστου. 00:05:02.000 --> 00:05:05.000 Η όραση όσων έχουν ήδη αποδειχθεί ή μπορούν να εξακριβωθούν. 00:05:05.000 --> 00:05:07.000 Και ένα τρίτο είδος 00:05:08.000 --> 00:05:10.000 όρασης, κάποιου πράγματος το οποίο 00:05:10.000 --> 00:05:11.000 μπορεί να είναι 00:05:12.000 --> 00:05:15.000 βασισμένο στη γνώση, αλλά δεν έχει ακόμα αποδειχθεί. 00:05:15.000 --> 00:05:20.000 Έχουμε δει πολλά παραδείγματα ανθρώπων που κυνηγούν ένα όραμα στην επιστήμη, 00:05:20.000 --> 00:05:22.000 αλλά πιστεύω ότι αυτό είναι αλήθεια και στις τέχνες, και στην πολιτική, 00:05:22.000 --> 00:05:25.000 είναι αλήθεια ακόμα και στις προσωπικές προσπάθειες. NOTE Paragraph 00:05:25.000 --> 00:05:27.000 Συνοψίζεται, πραγματικά, σε τέσσερις βασικές αρχές: 00:05:27.000 --> 00:05:29.000 να μαθαίνεις από όλους, 00:05:29.000 --> 00:05:31.000 να μην ακολουθείς κανέναν, 00:05:31.000 --> 00:05:33.000 να προσέχεις τα πρότυπα, 00:05:33.000 --> 00:05:34.000 και να δουλεύεις ασταμάτητα. 00:05:34.000 --> 00:05:37.000 Νομίζω ότι αυτές είναι οι αρχές που υπεισέρχονται σε αυτό. 00:05:37.000 --> 00:05:39.000 Και είναι κυρίως η τρίτη, 00:05:39.000 --> 00:05:41.000 όπου τα οράματα του μέλλοντος 00:05:41.000 --> 00:05:43.000 αρχίζουν να εκδηλώνονται. 00:05:43.000 --> 00:05:45.000 Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι αυτός ο συγκεκριμένος τρόπος να κοιτάζει κανείς τον κόσμο, 00:05:46.000 --> 00:05:48.000 είναι, νομίζω, μόνο ένας από τους τέσσερις διαφορετικούς τρόπους 00:05:48.000 --> 00:05:50.000 που εκδηλώνονται σε διαφορετικά πεδία προσπάθειας. 00:05:50.000 --> 00:05:52.000 Στα κόμικς, ξέρω ότι 00:05:52.000 --> 00:05:55.000 έχει ως αποτέλεσμα ενός είδους φορμαλιστική στάση 00:05:55.000 --> 00:05:57.000 προς την προσπάθεια κατανόησης του πως λειτουργεί. 00:05:57.000 --> 00:06:00.000 Μετά υπάρχει μια άλλη, πιο κλασσική στάση 00:06:00.000 --> 00:06:02.000 η οποία περιλαμβάνει την ομορφιά και την δεξιοτεχνία. 00:06:02.000 --> 00:06:06.000 Άλλη μια η οποία πιστεύει στην αγνή διαφάνεια του περιεχομένου. 00:06:06.000 --> 00:06:08.000 Και έπειτα μια άλλη 00:06:08.000 --> 00:06:10.000 η οποία δίνει έμφαση στην αυθεντικότητα της ανθρώπινης εμπειρίας -- 00:06:10.000 --> 00:06:12.000 και στην ειλικρίνεια, και την ωμότητα. NOTE Paragraph 00:06:12.000 --> 00:06:14.000 Αυτές είναι τέσσερις πολύ διαφορετικές οπτικές του κόσμου. Τους έδωσα ακόμα και ονόματα. 00:06:14.000 --> 00:06:18.000 Η κλασικιστική, η ανιμιστική, η φορμαλιστική και η εικονοκλαστική. 00:06:18.000 --> 00:06:19.000 Κατά έναν ενδιαφέροντα τρόπο, έμοιαζε να αντιστοιχεί λίγο πολύ 00:06:19.000 --> 00:06:22.000 στις τέσσερις υποδιαιρέσεις της ανθρώπινης σκέψης του Γιούνγκ. 00:06:24.000 --> 00:06:26.000 Και αντανακλούν μια διχοτόμηση μεταξύ τέχνης και απόλαυσης 00:06:26.000 --> 00:06:28.000 στα αριστερά και στα δεξιά, 00:06:28.000 --> 00:06:30.000 παράδοσης και επανάστασης στο πάνω και στο κάτω μέρος. 00:06:30.000 --> 00:06:32.000 Και αν πάτε διαγώνια, έχετε το περιεχόμενο και τη μορφή -- 00:06:32.000 --> 00:06:34.000 και μετά την ομορφιά και την αλήθεια. 00:06:34.000 --> 00:06:35.000 Και πιθανόν εφαρμόζεται εξίσου και 00:06:35.000 --> 00:06:38.000 στη μουσική και στις ταινίες και στις καλές τέχνες, 00:06:38.000 --> 00:06:41.000 κάτι το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την όραση, 00:06:41.000 --> 00:06:44.000 ή σ' αυτήν την περίπτωση, δεν έχει να κάνει με το θέμα του συνεδρίου μας 00:06:44.000 --> 00:06:45.000 "Εμπνευσμένο από τη Φύση" -- 00:06:45.000 --> 00:06:48.000 εκτός από το σημείο του μύθου του βατράχου 00:06:48.000 --> 00:06:51.000 ο οποίος περνάει τον σκορπιό πάνω στην πλάτη του απέναντι στο ποτάμι 00:06:51.000 --> 00:06:53.000 επειδή ο σκορπιός υπόσχεται να μην τον τσιμπήσει, 00:06:53.000 --> 00:06:55.000 αλλά μετά ο σκορπιός τον τσιμπάει τελικά και πεθαίνουν και οι δύο, 00:06:55.000 --> 00:06:58.000 αλλά όχι πριν ο βάτραχος τον ρωτήσει γιατί και ο σκορπιός λέει, 00:06:58.000 --> 00:06:59.000 "Επειδή είναι η φύση μου" -- 00:06:59.000 --> 00:07:01.000 με αυτή την έννοια, ναι. 00:07:01.000 --> 00:07:03.000 (Γέλια) 00:07:03.000 --> 00:07:04.000 Λοιπόν -- 00:07:05.000 --> 00:07:08.000 λοιπόν αυτή ήταν η φύση μου. Το θέμα ήταν ότι, είδα 00:07:08.000 --> 00:07:10.000 ότι ο δρόμος που πήρα προς την ανακάλυψη 00:07:10.000 --> 00:07:13.000 αυτή τη συγκέντρωση στη δουλειά μου 00:07:13.000 --> 00:07:15.000 και το ποιος ήμουν, 00:07:15.000 --> 00:07:17.000 το είδα σαν έναν δρόμο προς την ανακάλυψη. 00:07:17.000 --> 00:07:19.000 Στην πραγματικότητα, ήμουν απλά εγώ που ασπαζόμουν τη φύση μου, 00:07:19.000 --> 00:07:21.000 το οποίο σημαίνει 00:07:21.000 --> 00:07:24.000 ότι στην πραγματικότητα δεν έπεσα μακριά από το δέντρο τελικά. NOTE Paragraph 00:07:26.000 --> 00:07:28.000 Τι κάνει λοιπόν ένα "επιστημονικό μυαλό" 00:07:28.000 --> 00:07:30.000 στις τέχνες; 00:07:31.000 --> 00:07:32.000 Άρχισα λοιπόν να φτιάχνω κόμικς, 00:07:32.000 --> 00:07:34.000 αλλά άρχισα επίσης να προσπαθώ να τα καταλάβω, σχεδόν αμέσως. 00:07:34.000 --> 00:07:37.000 Και ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στα κόμικς, όπως ανακάλυψα, 00:07:37.000 --> 00:07:39.000 ήταν ότι τα κόμικς είναι ένα οπτικό μέσο, 00:07:39.000 --> 00:07:43.000 αλλά προσπαθούν να συμπεριλάβουν όλες τις αισθήσεις μέσα σ' αυτό. 00:07:43.000 --> 00:07:47.000 Έτσι, τα διαφορετικά στοιχεία των κόμικς, όπως οι εικόνες και οι λέξεις, 00:07:47.000 --> 00:07:50.000 και τα διαφορετικά σύμβολα και όλα τα ενδιάμεσα 00:07:50.000 --> 00:07:51.000 που παρουσιάζουν τα κόμικς 00:07:51.000 --> 00:07:53.000 όλα διοχετεύονται μέσα από τον μοναδικό αγωγό της όρασης. 00:07:53.000 --> 00:07:55.000 Έχουμε λοιπόν πράγματα όπως η ομοιότητα, 00:07:55.000 --> 00:07:58.000 όταν κάτι που μοιάζει στον φυσικό κόσμο μπορεί να γίνει αφηρημένο 00:07:58.000 --> 00:08:00.000 προς μερικές διαφορετικές κατευθύνσεις: 00:08:00.000 --> 00:08:02.000 αφηρημένο από την ομοιότητα, 00:08:02.000 --> 00:08:04.000 αλλά διατηρώντας ακόμα το συνολικό νόημα, 00:08:04.000 --> 00:08:08.000 ή αφηρημένο και από την ομοιότητα και από το νόημα προς το σχέδιο της εικόνας. NOTE Paragraph 00:08:08.000 --> 00:08:10.000 Βάλτε τα όλα αυτά μαζί, και έχετε έναν ωραίο μικρό χάρτη 00:08:10.000 --> 00:08:13.000 ολόκληρου του ορίου της οπτικής εικονογραφίας 00:08:13.000 --> 00:08:15.000 το οποίο μπορούν να συμπεριλάβουν. 00:08:15.000 --> 00:08:18.000 Και αν κινηθείτε προς τα δεξιά έχετε επίσης τη γλώσσα, 00:08:18.000 --> 00:08:21.000 επειδή αυτό είναι ακόμα πιο αφηρημένο από την ομοιότητα, 00:08:21.000 --> 00:08:23.000 αλλά ακόμα διατηρεί το νόημα. 00:08:24.000 --> 00:08:26.000 Η όραση καλείται να αναπαραστήσει τον ήχο 00:08:26.000 --> 00:08:29.000 και να κατανοήσει τις κοινές ιδιότητες αυτών των δύο 00:08:29.000 --> 00:08:31.000 και την κοινή τους κληρονομιά, επίσης. 00:08:31.000 --> 00:08:34.000 Επίσης, το να προσπαθήσει κανείς να αναπαραστήσει την υφή του ήχου, 00:08:34.000 --> 00:08:38.000 να συλλάβει τον απαραίτητο χαρακτήρα του μέσω των οπτικών μέσων. 00:08:39.000 --> 00:08:41.000 Και υπάρχει επίσης και μια ισορροπία 00:08:41.000 --> 00:08:43.000 ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο στα κόμικς. 00:08:44.000 --> 00:08:46.000 Τα κόμικς είναι ενός είδους κάλεσμα και απόκριση 00:08:46.000 --> 00:08:47.000 στο οποίο ο καλλιτέχνης μας δίνει 00:08:47.000 --> 00:08:48.000 κάτι να βλέπουμε μέσα στα πλαίσια, 00:08:48.000 --> 00:08:52.000 και μετά μας δίνει κάτι να φανταστούμε ανάμεσα στα πλαίσια. NOTE Paragraph 00:08:53.000 --> 00:08:55.000 Επίσης, άλλη μία έννοια 00:08:55.000 --> 00:08:58.000 την οποία η όραση των κόμικς αναπαριστά, είναι ο χρόνος. 00:08:59.000 --> 00:09:02.000 Η αλληλουχία είναι μια πολύ σημαντική πλευρά των κόμικς. 00:09:03.000 --> 00:09:05.000 Τα κόμικς παρουσιάζουν ένα είδος χρονικού χάρτη. 00:09:06.000 --> 00:09:09.000 Και αυτός ο χρονικός χάρτης ήταν κάτι που ενεργοποιεί τα μοντέρνα κόμικς, 00:09:09.000 --> 00:09:12.000 αλλά αναρωτιόμουν αν ίσως ενεργοποιεί επίσης 00:09:12.000 --> 00:09:14.000 άλλων ειδών μορφές, 00:09:14.000 --> 00:09:15.000 και βρήκα μερικές στην ιστορία. 00:09:16.000 --> 00:09:19.000 Και βλέπετε αυτήν την ίδια αρχή να λειτουργεί 00:09:19.000 --> 00:09:22.000 σε αυτές τις αρχαίες εκδοχές της ίδιας ιδέας. 00:09:22.000 --> 00:09:24.000 Αυτό που συμβαίνει είναι ότι, η μορφή της τέχνης συγκρούεται 00:09:24.000 --> 00:09:25.000 με την παρούσα τεχνολογία, 00:09:25.000 --> 00:09:29.000 είτε είναι χρώμα πάνω σε πέτρα, όπως ο Τάφος του Γραφέα στην Αρχαία Αίγυπτο, 00:09:29.000 --> 00:09:31.000 είτε ένα ανάγλυφο γλυπτό που υψώνεται πάνω σε μια πέτρινη στήλη, 00:09:32.000 --> 00:09:34.000 ή ένα κέντημα μήκους 60 μέτρων, 00:09:34.000 --> 00:09:36.000 ή ζωγραφισμένο δέρμα ελαφιού και φλοιός δέντρου 00:09:36.000 --> 00:09:39.000 κατά πλάτος 88 ακορντεόν-διπλωμένων σελίδων. NOTE Paragraph 00:09:39.000 --> 00:09:41.000 Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι, μόλις φτάσουμε στην εκτύπωση -- 00:09:41.000 --> 00:09:43.000 και αυτό υπάρχει από το 1450, παρεμπιπτόντως -- 00:09:43.000 --> 00:09:45.000 όλες οι χειροτεχνίες μοντέρνου κόμικ αρχίζουν να παρουσιάζονται: 00:09:45.000 --> 00:09:47.000 ευθύγραμμη διάταξη πλαισίων, 00:09:47.000 --> 00:09:49.000 απλές σχεδιαστικές γραμμές χωρίς τόνο 00:09:49.000 --> 00:09:52.000 και ακολουθία ανάγνωσης από τα αριστερά προς τα δεξιά. 00:09:53.000 --> 00:09:54.000 Και μέσα σε 100 χρόνια, 00:09:54.000 --> 00:09:57.000 αρχίζουμε ήδη να βλέπουμε πλαίσια λέξεων και λεζάντες, 00:09:58.000 --> 00:10:00.000 και είναι στ' αλήθεια μόνο ένα πηδηματάκι από εδώ έως εδώ. 00:10:01.000 --> 00:10:03.000 'Έγραψα λοιπόν ένα βιβλίο γι' αυτό το '93, 00:10:03.000 --> 00:10:05.000 αλλά καθώς τελείωνα το βιβλίο, 00:10:05.000 --> 00:10:06.000 έπρεπε να κάνω λίγη στοιχειοθεσία, 00:10:06.000 --> 00:10:08.000 και είχα κουραστεί να πηγαίνω στο τοπικό κατάστημα αντιγράφων για να το κάνω, 00:10:08.000 --> 00:10:10.000 οπότε αγόρασα έναν υπολογιστή. 00:10:11.000 --> 00:10:14.000 ήταν ένα μικρό πραγματάκι -- δεν έκανε παρά μόνο για εισαγωγή κειμένου -- 00:10:14.000 --> 00:10:17.000 αλλά ο πατέρας μου μου είχε πει για τον νόμο του Μούρ, 00:10:17.000 --> 00:10:20.000 για τον νόμο του Μούρ τη δεκαετία του 70, και ήξερα τι ερχόταν. 00:10:21.000 --> 00:10:23.000 Κράτησα λοιπόν τα μάτια μου δεκατέσσερα 00:10:23.000 --> 00:10:25.000 για να δω αν το είδος των αλλαγών που συνέβησαν 00:10:25.000 --> 00:10:28.000 όταν περάσαμε από τα προ-εκτύπωσης κόμικς στα έντυπα κόμικς 00:10:28.000 --> 00:10:31.000 θα συνέβαιναν όταν θα πηγαίναμε πιο πέρα, στα μετά-την-εκτύπωση κόμικς. NOTE Paragraph 00:10:31.000 --> 00:10:33.000 Έτσι, ένα από τα πρώτα πράγματα που προτάθηκαν 00:10:33.000 --> 00:10:35.000 ήταν ότι θα μπορούσαμε να αναμίξουμε τα οπτικά των κόμικς 00:10:35.000 --> 00:10:37.000 με τον ήχο, την κίνηση και την διαδραστικότητα 00:10:37.000 --> 00:10:39.000 των CD-ROMs που κατασκευάζονταν τότε. 00:10:39.000 --> 00:10:41.000 Αυτό ήταν πριν ακόμα από το Διαδίκτυο. 00:10:41.000 --> 00:10:42.000 Και ένα από τα πρώτα πράγματα που έκαναν ήταν 00:10:42.000 --> 00:10:44.000 να προσπαθήσουν να πάρουν την σελίδα των κόμικς ως έχει 00:10:44.000 --> 00:10:45.000 και να την μεταφέρουν στις οθόνες, 00:10:45.000 --> 00:10:47.000 το οποίο ήταν ένα κλασικό ΜακΛουθανικό λάθος 00:10:48.000 --> 00:10:51.000 ιδιοποίησης του σχήματος της προηγούμενης τεχνολογίας 00:10:51.000 --> 00:10:53.000 ως περιεχόμενο της νέας τεχνολογίας. 00:10:53.000 --> 00:10:54.000 Και έτσι, αυτό που θα έκαναν ήταν, 00:10:54.000 --> 00:10:56.000 θα είχαν σελίδες κόμικ που μοιάζουν με τις έντυπες σελίδες κόμικς, 00:10:56.000 --> 00:10:59.000 και θα εισήγαγαν όλο τον ήχο και την κίνηση. 00:11:00.000 --> 00:11:02.000 Το πρόβλημα ήταν, πως εάν πηγαίναμε με αυτήν την ιδέα -- 00:11:02.000 --> 00:11:05.000 αυτή τη βασική ιδέα ότι το κενό ισούται με χρόνο στα κόμικς-- 00:11:05.000 --> 00:11:07.000 αυτό που συμβαίνει είναι ότι όταν εισάγουμε ήχο και κίνηση, 00:11:07.000 --> 00:11:11.000 τα οποία είναι χρονικά φαινόμενα που μπορούν μόνο να αναπαρίστανται μέσω χρόνου, 00:11:11.000 --> 00:11:16.000 τότε σπάμε τη συνέχεια της παρουσίασης. NOTE Paragraph 00:11:17.000 --> 00:11:18.000 Η διαδραστικότητα ήταν κάτι ακόμα. 00:11:18.000 --> 00:11:19.000 Υπήρχαν τα υπερκείμενα κόμικς. 00:11:19.000 --> 00:11:20.000 Αλλά το θέμα με τα υπερκείμενα 00:11:20.000 --> 00:11:23.000 αλλά τα πάντα στα υπερκείμενα είτε είναι εκεί, είτε δεν είναι εκεί ή συνδεδεμένα με το εκεί, 00:11:23.000 --> 00:11:25.000 είναι βαθιά μη χωρικό. 00:11:25.000 --> 00:11:28.000 Η απόσταση από τον Αβραάμ Λίνκολν μέχρι μια πέννυ με τον Λίνκολν, 00:11:28.000 --> 00:11:30.000 από την Πένυ Μάρσαλ μέχρι το σχέδιο Μάρσαλ 00:11:30.000 --> 00:11:31.000 μέχρι το ''Σχέδιο 9'' μέχρι τις εννιά ζωές: 00:11:31.000 --> 00:11:33.000 είναι όλα τα ίδια. 00:11:33.000 --> 00:11:34.000 (Γέλια) 00:11:34.000 --> 00:11:36.000 Αλλά στα κόμικς, στα κόμικς, 00:11:37.000 --> 00:11:39.000 κάθε πλευρά της δουλειάς, κάθε στοιχείο της δουλείας 00:11:40.000 --> 00:11:43.000 έχει μια χωρική σχέση με κάθε άλλο στοιχείο σε κάθε περίπτωση. NOTE Paragraph 00:11:43.000 --> 00:11:44.000 Το ερώτημα λοιπόν ήταν: 00:11:44.000 --> 00:11:47.000 Υπήρχε κανένας τρόπος να διατηρήσουμε αυτή τη χωρική σχέση 00:11:47.000 --> 00:11:49.000 ενώ παράλληλα να εκμεταλλευτούμε όλα τα πράγματα 00:11:49.000 --> 00:11:51.000 που το ψηφιακό είχε να μας προσφέρει; 00:11:51.000 --> 00:11:53.000 Βρήκα την προσωπική μου απάντηση σε αυτό 00:11:53.000 --> 00:11:55.000 σε αυτά τα αρχαία κόμικς που σας έδειχνα. 00:11:56.000 --> 00:11:59.000 Καθένα από αυτά έχει μια μονή αδιάκοπη γραμμή ανάγνωσης, 00:11:59.000 --> 00:12:01.000 είτε αυτή πηγαίνει ζικ ζακ κατά πλάτος των τοίχων 00:12:01.000 --> 00:12:03.000 είτε ανεβαίνοντας ελικοειδώς σε μια στήλη 00:12:03.000 --> 00:12:06.000 ή απλά ευθεία από τα αριστερά προς τα δεξιά, ή ακόμα πηγαίνοντας ανάποδα ζικ ζακ 00:12:06.000 --> 00:12:08.000 κατά πλάτος αυτών των 88 ακορντεόν-διπλωμένων σελίδων. 00:12:08.000 --> 00:12:10.000 Το ίδιο συμβαίνει, και αυτό είναι και η βασική ιδέα, 00:12:11.000 --> 00:12:13.000 το ότι καθώς κινείσαι μέσα στο χώρο κινείσαι και μέσα στο χρόνο 00:12:13.000 --> 00:12:15.000 συντελείται χωρίς κανένα συμβιβασμό, 00:12:15.000 --> 00:12:18.000 αλλά υπήρχαν συμβιβασμοί στην εκτύπωση. 00:12:18.000 --> 00:12:21.000 Τα παρακείμενα διαστήματα δεν ήταν πια παρακείμενες στιγμές, 00:12:21.000 --> 00:12:24.000 και έτσι η βασική ιδέα των κόμικς παραβιαζόταν ξανά και ξανά 00:12:24.000 --> 00:12:25.000 και ξανά και ξανά. NOTE Paragraph 00:12:25.000 --> 00:12:26.000 Και σκέφτηκα, εντάξει λοιπόν, 00:12:26.000 --> 00:12:28.000 εάν αυτό είναι αλήθεια, υπάρχει κανένας τρόπος, 00:12:29.000 --> 00:12:31.000 όταν προχωράμε πέρα από τη σημερινή εκτύπωση, 00:12:31.000 --> 00:12:33.000 με κάποιο τρόπο να το επαναφέρουμε; 00:12:34.000 --> 00:12:36.000 Τώρα, η οθόνη 00:12:37.000 --> 00:12:39.000 είναι περιορισμένη όσο και η σελίδα, τεχνικά, σωστά; 00:12:39.000 --> 00:12:41.000 Είναι ένα διαφορετικό σχήμα, αλλά πέρα από αυτό 00:12:41.000 --> 00:12:43.000 είναι ο ίδιος βασικός περιορισμός. 00:12:43.000 --> 00:12:46.000 Αλλά αυτό συμβαίνει μόνο αν κοιτάξεις την οθόνη σαν σελίδα, 00:12:47.000 --> 00:12:49.000 αλλά όχι εάν κοιτάξεις την οθόνη σαν παράθυρο. NOTE Paragraph 00:12:50.000 --> 00:12:52.000 Και αυτό πρότεινα: ότι ίσως θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε αυτά τα κόμικς 00:12:52.000 --> 00:12:53.000 σε έναν άπειρο καμβά: 00:12:54.000 --> 00:12:58.000 κατά μήκος του άξονα Χ και του άξονα Ψ και σκαλοπατιών. 00:12:59.000 --> 00:13:01.000 Θα μπορούσαμε να κάνουμε κυκλικές διηγήσεις οι οποίες θα ήταν κυριολεκτικά κυκλικές. 00:13:01.000 --> 00:13:04.000 Θα μπορούσαμε να κάνουμε στροφή σε μια ιστορία η οποία θα ήταν κυριολεκτικά μια στροφή. 00:13:05.000 --> 00:13:07.000 Παράλληλες διηγήσεις θα μπορούσαν να είναι κυριολεκτικά παράλληλες, 00:13:09.000 --> 00:13:11.000 Χ, Ψ και επίσης Ζ. 00:13:12.000 --> 00:13:14.000 Είχα λοιπόν όλες όλες αυτές τις έννοιες. Αυτό συνέβαινε στα τέλη της δεκαετίας '90, 00:13:14.000 --> 00:13:17.000 και οι άλλοι άνθρωποι στη δουλεία μου με θεωρούσαν αρκετά τρελό, 00:13:18.000 --> 00:13:20.000 αλλά πολλοί άνθρωποι αργότερα προχώρησαν και πραγματικά το κατάφεραν. 00:13:20.000 --> 00:13:22.000 Θα σας δείξω μερικά τώρα. NOTE Paragraph 00:13:23.000 --> 00:13:26.000 Αυτό ήταν ένα πρώιμο κολάζ κόμικ από ένα τύπο με το όνομα Τζέησον Λέξ. 00:13:30.000 --> 00:13:32.000 Και παρατηρήστε τι συμβαίνει εδώ. 00:13:32.000 --> 00:13:34.000 Αυτό που ψάχνω είναι μια διαρκής μεταλλαγή-- 00:13:34.000 --> 00:13:36.000 αυτό ψάχνουμε όλοι. 00:13:36.000 --> 00:13:38.000 Καθώς τα Μέσα κατευθύνονται σε αυτή τη νέα εποχή, 00:13:38.000 --> 00:13:41.000 ψάχνουμε μεταλλαγές 00:13:41.000 --> 00:13:45.000 που να είναι διαρκείς, που να έχουν κάποιο είδος μόνιμης δύναμης. 00:13:45.000 --> 00:13:49.000 Τώρα, παίρνουμε αυτή τη βασική ιδέα παρουσίασης κόμικς σε ένα οπτικό μέσο, 00:13:49.000 --> 00:13:52.000 και έπειτα την μεταφέρουμε από την αρχή μέχρι το τέλος. 00:13:52.000 --> 00:13:54.000 Αυτό είναι ολόκληρο το κόμικ που μόλις είδατε 00:13:54.000 --> 00:13:56.000 και είναι στην οθόνη τώρα. 00:13:56.000 --> 00:13:59.000 Παρόλο που το βιώνουμε μόνο κομμάτι-κομμάτι, 00:13:59.000 --> 00:14:01.000 σε αυτό το σημείο βρίσκεται η τεχνολογία αυτή τη στιγμή. 00:14:01.000 --> 00:14:03.000 Ενώ η τεχνολογία εξελίσσεται, 00:14:03.000 --> 00:14:06.000 και ενώ παίρνουμε πλήρως εμβαπτισμένες παρουσιάσεις και βιβλιοθήκες, 00:14:06.000 --> 00:14:08.000 αυτό το πράγμα απλά θα αυξάνεται. 00:14:08.000 --> 00:14:10.000 Θα προσαρμόζεται. 00:14:10.000 --> 00:14:12.000 Θα προσαρμόζεται στο περιβάλλον του: 00:14:12.000 --> 00:14:14.000 είναι μια διαρκής μετεξέλιξη. NOTE Paragraph 00:14:15.000 --> 00:14:17.000 Εδώ είναι άλλο ένα, θα σας δείξω. Είναι του Ντρου Γουίνγκ: 00:14:17.000 --> 00:14:18.000 και λέγεται, 00:14:18.000 --> 00:14:20.000 ''Ο Ποπ σχεδιάζει τον θερμό θάνατο του σύμπαντος.'' 00:14:46.000 --> 00:14:47.000 Δείτε τι συμβαίνει εδώ 00:14:48.000 --> 00:14:51.000 ενώ σχεδιάζουμε αυτές τις ιστορίες σε έναν άπειρο καμβά 00:14:53.000 --> 00:14:56.000 δημιουργούμε μια πιο αγνή έκφραση 00:14:57.000 --> 00:14:59.000 του λόγου ύπαρξης αυτού του μέσου. 00:15:04.000 --> 00:15:06.000 Θα τα περάσουμε λίγο γρήγορα-- παίρνετε μια ιδέα. 00:15:06.000 --> 00:15:08.000 Θέλω απλά να φτάσω στο τελευταίο πλαίσιο. 00:15:14.000 --> 00:15:17.000 (Γέλια) 00:15:17.000 --> 00:15:18.000 Ορίστε. 00:15:20.000 --> 00:15:22.000 (Γέλια) 00:15:25.000 --> 00:15:28.000 (Γέλια) 00:15:31.000 --> 00:15:32.000 Άλλο ένα. 00:15:34.000 --> 00:15:36.000 Αυτό εννοούμε άπειρος καμβάς. 00:15:37.000 --> 00:15:39.000 Είναι από ένα τύπο που λέγεται Ντάνιελ Μέρλιν Γκούντμπρεϊ στη Βρετανία. NOTE Paragraph 00:15:40.000 --> 00:15:42.000 Γιατί είναι αυτό σημαντικό; 00:15:43.000 --> 00:15:45.000 Νομίζω ότι είναι σημαντικό επειδή τα μέσα, 00:15:46.000 --> 00:15:47.000 όλα τα μέσα, 00:15:48.000 --> 00:15:51.000 μας παρέχουν ένα παράθυρο πίσω στον κόσμο μας. 00:15:51.000 --> 00:15:53.000 Θα μπορούσε να είναι οι κινηματογραφικές ταινίες -- 00:15:53.000 --> 00:15:56.000 και τελικά η εικονική πραγματικότητα, ή κάτι αντίστοιχο -- 00:15:56.000 --> 00:15:58.000 κάποιο είδος εμβαπτισμένης παρουσίασης, 00:15:58.000 --> 00:16:03.000 που θα μας παρέχει την πιο αποτελεσματική απόδραση από το κόσμο όπου βρισκόμαστε. 00:16:03.000 --> 00:16:06.000 Για αυτό και οι περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στη διήγηση ιστοριών, για να δραπετεύουν. 00:16:06.000 --> 00:16:09.000 Αλλά τα μέσα μας παρέχουν ένα παράθυρο 00:16:09.000 --> 00:16:12.000 πίσω στον κόσμο που ζούμε. 00:16:13.000 --> 00:16:15.000 Όταν τα μέσα εξελίσσονται 00:16:16.000 --> 00:16:21.000 η ταυτότητα τους γίνεται αυξανόμενα μοναδική. 00:16:21.000 --> 00:16:24.000 Γιατί αυτό που κοιτάζετε είναι τα κόμικς στο τετράγωνο: 00:16:24.000 --> 00:16:27.000 κοιτάζετε κόμικς που είναι πιο κόμικς από όσο ήταν ποτέ. 00:16:28.000 --> 00:16:31.000 Όταν αυτό συμβαίνει, παρέχουμε στους ανθρώπους πολλαπλούς τρόπους 00:16:31.000 --> 00:16:34.000 να επανέλθουν στον κόσμο μέσα από διαφορετικά παράθυρα, 00:16:35.000 --> 00:16:38.000 και όταν το κάνουμε, τους επιτρέπει να τριγωνίζουν τον κόσμο στον οποίο ζούν 00:16:38.000 --> 00:16:40.000 και να βλέπουν το σχήμα του. 00:16:40.000 --> 00:16:42.000 Και για αυτό πιστεύω πως είναι σημαντικό. 00:16:42.000 --> 00:16:44.000 Ένας από τους πολλούς λόγους, αλλά πρέπει να φύγω τώρα. 00:16:44.000 --> 00:16:45.000 Σας ευχαριστώ που με δεχθήκατε.