[ضبط شده در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۰
تولید واکسن کووید-۱۹
و ملاحظات اخلاقی در موردِ آزمایش‌های چالشِ انسانی
دائما در حال تغییرند.]
در آوریل سال ۲۰۲۰،
من تصمیمی گرفتم که بسیاری آن را پرخطر می‌دانند.
داوطلب شدم که از عمد به واکسن کووید-۱۹ مبتلا شوم.
این واگیری بخشی از کاری خواهد بود که به آن می‌گویند آزمایش چالش انسانی،
که به افراد جوان و سالم واکسنی زده می‌شود
و عمدا در معرضِ ویروسی که سبب کووید-۱۹ می‌شود قرار می‌گیرند.
این آزمایش‌ها به محققان کمک می‌کند تا زودتر بفهمند
که آیا واکسن کار می‌کند.
من فکر می‌کنم این تحقیق حیاتی است،
زیرا امروز، من با شما به مدت ۶ دقیقه حرف می‌زنم.
در این مدت،
تقریبا تایید می‌شود که ۱,۲۵۰ نفر به کویید-۱۹ مبتلا شده‌اند.
بیست و یک نفر فوت می‌کنند.
و این الگو ساعت به ساعت و روز به روز تکرار می‌شود،
تا جایی که ما اکثر ۸ میلیارد فردی را واکسینه کنیم
که درگیر این بحران جهانی هستند.
دانشمندان شب و روز در تلاشند
تا آن واکسن‌ها را به حقیقت تبدیل کنند.
ولی چه کاری از دست ما ساخته است وقتی هزینه‌ی انسانیِ صبر کردن برای واکسن
روز به روز در حال افزایش است.
اینجاست که آزمایش چالش انسانی وارد می‌شود.
این‌ها با آزمایش‌های فاز سومِ واکسن فرق می‌کنند
که در حال انجام‌اند
که افراد یا واکسن یا دارونما دریافت می‌کنند
و از آن‌ها خواسته می‌شود که به روال طبیعی زندگیشان برگردند.
در این‌جا، محققان باید صبر کنند تا ببینند چند نفر از هر گروه
مبتلا می‌شوند.
تا جایی که به اندازه‌ی کافی مریض شوند
ما داده‌ی کافی نداریم که بدانیم که واکسن عمل می‌کند.
یافتن واکسن موثر با این روش
می‌تواند ماه‌ها یا بعضی اوقات سال‌ها زمان ببرد
و به هزاران داوطلب نیاز دارد.
آزمایشات چالشی سریع‌تر عمل می‌کنند
زیرا محققان در معرض ویروس بودن را کنترل می‌کنند.
به جای این که صبر کنند افراد بیمار شوند.
پس به جای یک سال
می‌توانیم طی یک ماه
بدانیم که آیا واکسن موثر است یا نه.
به جای هزاران داوطلب،
آزمایش چالشی بر ۵۰ تا ۱۰۰ نفر تکیه می‌کند.
زیرا ما به طور قطع می‌دانیم
که افراد کی در معرض قرار گرفته و به بیماری مبتلا شده‌اند.
این آزمایشات هم‌چنین به ما در جمع کردن داده
درباره‌ی مراحل اولیه‌ی سرایت و پاسخ ایمنی کمک می‌کنند.
جمع کردن این داده‌ها به هر شکل دیگری غیر ممکن است،
خصوصا برای افرادی که مبتلا شده‌اند ولی هیچ یک از علائم را ندارند.
این آگاهی برای طراحی دستورالعمل‌ها
برای محدود کردن انتقال کووید-۱۹ مهم است.
زمان ذخیره شده به چند ماهِ ارزشمند جلو افتادن
در تولید تبدیل می‌شود،
که به واکسن موثر کووید-۱۹ زودتر برسیم.
این آزمایش‌ها مفیدند
هرچند نتایج تازه‌ی فاز سوم دلگرم‌کننده به نظر می‌رسد.
به دست آمدن اولین واکسن یک دستاورد بزرگ خواهد بود.
ولی این یک پایان افسانه‌ای، که همه به آن امید داریم، نیست.
ما به چندین واکسن نیاز خواهیم داشت،
زیرا ما زیرساخت‌های لازم
برای ایمن‌سازیِ همه‌ی هشت میلیون نفرِ روی زمین را با یک نوع واکسن نداریم.
هر نوع واکسن به فرایند و تجهیزات خاصی نیاز دارد
برای تولید، نگهداری، و تحویل دادن.
اگر چندین نوع واکسن موثر داشته باشیم
می‌توانیم از تمامی تجهیزات به طور هم‌زمان استفاده کنیم.
برخی گزینه‌های پیشتاز نیاز به نگهداری در دمای بسیار سرد دارند
قبل از این که به دست افراد برسند.
بسیار سخت خواهد بود
خصوصا در کشورهایی که برقِ قابل اطمینان
یا روش امنی برای ذخیره‌ی آن‌ها ندارند.
دانشمندان از آزمایش‌های چالش انسانی
صدها سال است که استفاده می کنند.
این‌ها سرعت تولید واکسن برعلیهِ حصبه و وبا را افزایش داده‌اند
و کمک کرده‌اند که بهتر بفهمیم که ایمنی چطور
تا چیزهایی مثل آنفولانزا، مالاریا و تب دنگی توسعه می‌یابد.
ما قبلا از آن‌ها حتی برای انواعِ دیگرِ ویروس کرونا استفاده کرده‌ایم.
بحث‌های فراوانی شده
درباره‌ی این که آزمایشات چالشی ریسک زیادی دارند.
من فکر می‌کنم که این ریسک‌ کردن‌ها ارزش دارند.
آزمایش چالشی فقط افراد جوان و سالم را به کار می‌گیرتد --
فکر کنید بین سنین ۲۰ تا ۲۹ سال.
کمتر از یک درصد از افراد این گروه سنی
بعد از ابتلا به کووید-۱۹ نیاز دارند به بیمارستان بروند.
که در آزمایش چالشی بسیار کمتر خواهد بود،
زیرا محققان اطمینان حاصل می‌کنند
که شرکت‌کنندگان هیچ بیماریِ زمینه‌ای نداشته باشند.
ریسکِ فوت کردن فردِ جوان و سالمی از کووید-۱۹
حدودا پنچ هزارمِ درصد است.
این به این معناست که از هر ۱۰۰ هزار نفر مبتلای ۲۰ ساله
تقریبا ۵ نفر می‌میرند.
اگر قرار بود من در ایالات متحده بچه‌ای به دنیا بیاورم،
ریسک مردن من بسیار بالاتر می‌بود.
یا می‌توانید این‌طور به آن فکر کنید.
اگر خواهر کوچکِ من نیاز به کلیه داشت
حتی یک لحظه هم تعلل نمی‌کردم که مال خودم را به او بدهم.
و اگر می‌توانم آن ریسک را بپذیرم که به فردی که دوستش دارم سود برسد
منطقی‌ست که به افراد اجازه دهیم که چنین ریسکی کنند
تا سرعت تولید واکسن را افزایش دهند
که نه تنها به افرادی که دوستشان داریم
بلکه به همه‌ی اطرافیانشان هم سود می‌رساند.
خیلی چیزها هست که هنوز نمی‌دانیم
خصوصا درباره‌ی آثار درازمدتِ ابتلا به کووید-۱۹.
من با وجود این تردید داوطلب شدم
زیرا مثل خیلی از شما احساس سردرگمی می‌کنم
که می‌دانم صدها هزار نفر در حال مردن هستند.
و این بدون در نظر گرفتن میلیون‌ها فردی‌ست که درگیرند
زیرا دستورالعمل‌ها برای متوقف کردنِ گسترش بیماری
سبب عوارض فیزیکی، احساسی و سلامت روحی شده.
به نظر می‌رسد که من در این حس تنها نیستم.
از ماه مه، بیش از ۳۹ هزار نفر در سراسر جهان
داوطلب شده‌اند که در آزمایشات چالش انسانیِ ممکن شرکت کنند
از طریق سازمان غیرانتفاعیِ 1Day Sooner که من به تاسیسش کمک کردم.
ما مدافع شرکت‌کنندگان چالش انسانی هستیم
و ذینفعان را تشویق می‌کنیم که برای این آزمایش‌ها آماده شوند.
از ماه مه،
که آزمایشات چالشی در نظر گرفته می‌شدند
برای نقششان در مبارزه با کویید-۱۹،
سازمان بهداشت جهانی به 1Day Sooner اشاره کرد
به عنوان مثالی از مشارکت عمومیِ مورد نیاز
برای اجرای آزمایش چالشی.
اواسط اکتبر،
دولت بریتانیا اهداف خود را به طور رسمی اعلام کرد
برای اجرای آزمایش چالشی در اوایل سال ۲۰۲۱.
مشخص است که پاندمی کووید-۱۹ یک بحران جهانی‌ست.
الهام‌ بخشِ نوآوری‌های رکورد شکنی بوده
اقدامات قهرمانانه‌ی بسیاری از کارمندانِ خط مقدم را برجسته ساخته
ولی در عین حال یک فاجعه به بار آورده است.
رسیدن به هر یک واکسنِ جدید ما را یک قدم به بازسازی نزدیک می‌کند.
ولی راه‌حل واقعیِ جهانی
در این خواهد بود که آن واکسن‌ها در دست افراد، در سراسر جهان باشند.
آزمایش‌های چالشی بخشی از جواب خواهند بود.
ممنونم.