ที่บ้านของป้าอาเหม่ย
จิงเหม่ยลังเลที่จะนั่งลง
ทางมุมตะวันออกของวงไพ่นกกระจอก
ส่วนมุมเหนือ ใต้ และตะวันตกของโต๊ะไพ่ เหล่าป้าๆ ของเธอนั่งอยู่
สมาชิกของวงไพ่จอยลัคคลับ (Joy Luck Club)
กลุ่มครอบครัวผู้อพยพที่มารวมตัวกัน ทุกสัปดาห์ เพื่อแลกเปลี่ยนข่าวซุบซิบ
กินเกี๊ยว ขนมหวาน และเล่นไพ่นกกระจอก
อย่างไรก็ตาม ซูหยวน แม่ของเจียงเหม่ย ผู้ริเริ่มวงไพ่ พึ่งจากไปอย่างกระทันหัน
ในตอนแรก เจียงเหม่ย ลำบากใจ ที่จะนั่งแทนที่แม่ที่โต๊ะไพ่
แต่พอป้าๆ เล่าความลับเกี่ยวกับ ชีวิตของซูหยวนที่ปิดบังไว้
เจียงเหม่ยพบว่า เธอยังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกมาก เกี่ยวกับแม่ของเธอและตัวเธอเอง
ในนวนิยายเปิดตัวของ เอมี่ แทน "The Joy Luck Club" (แปลไทย มาจากสองฝั่งฟ้า)
วงไพ่นกกระจอกนี้เป็นจุดเริ่มต้น
ของเรื่องราวตอนสั้นๆ ซึ่งเกี่ยวข้องกัน
โครงสร้างของหนังสือ เลียนแบบจากรูปแบบ ของเกมส์ไพ่อย่างคร่าวๆ
เช่นเดียวกับที่ไพ่นกกระจอกมีสี่ขา และแต่ละรอบจั่วได้สี่มือ
นวนิยายแบ่งออกได้เป็นสี่ส่วน แต่ละส่วนประกอบด้วยสี่บท
บางบทเล่าถึงเรื่องราวในจีนแผ่นดินใหญ๋ บ้างเล่าถึงเหตุการณ์ในซานฟรานซิสโก
แต่ละบทเล่าเรื่องเกี่ยวกับขาไพ่สี่คน
ของวงไพ่ Joy Luck Club หรือเล่าเรื่องของลูกสาวที่เกิดในอเมริกา
เรื่องราวต่างๆ พาผู้อ่านผ่านภาวะสงคราม
หมู่บ้านห่างไกลในจีน และการแต่งงานสม้ยใหม่
ไปจนถึงความตึงเครียดบนโต๊ะอาหารเย็น
เรื่องราวทั้งหมดมีแก่นเรื่องเกี่ยวกับการเอาตัวรอด ความสูญเสีย ความรัก หรือการขาดความรัก
ความทะเยอทะยาน และ ความไม่พึงพอใจ ในความเป็นจริง
ในเรื่องหนึ่ง ป้าหลิน วางแผนหลบหนี ออกจากบ้านของครอบครัวใจร้าย
ของสามีที่เธอถูกจับให้แต่งงาน
จนพาตัวเองอพยพมาอเมริกา
ในอีกเรื่องหนี่ง ครอบครัวหู ที่ใช้ชีวิตแบบอเมริกัน ทำให้วันพักผ่อนที่ชายหาดหมดสนุก
เมื่อ โรส รู้สึกเกินจะทน กับความรับผิดชอบที่แม่มอบให้
โศกนาฏกรรมที่ตามมาทรมานจิตใจ คนในครอบครัวไปอีกหลายปี
เรื่องเล่าเหล่านี้แสดงถึงการแบ่งแยก ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้
ระหว่างคนหลายรุ่น หลากวัฒนธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในครอบครัวผู้อพยพ
คนรุ่นแม่ได้ผ่านประสบการณ์ยากลำบาก ระหว่างที่อยู่ในเมืองจีน
และพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ลูกๆ
ได้รับโอกาสที่ดีกว่าในอเมริกา
แต่คนรุ่นลูกก็รู้สึกถึงน้ำหนักของภาระ ที่จะต้องทำความหวังของพ่อแม่ให้เป็นจริง
ความคาดหวังที่สูงเกินไป
จิงเหม่ยรู้สึกถึงความกดดันนี้ ในระหว่างเล่นไพ่นกกระจอกกับเพื่อนๆ ของแม่
เธอกังวลว่า "พวกคุณป้าจะเห็นฉัน เหมือนกับลูกสาวที่ไม่เอาไหนของพวกเธอ
ที่ไม่รู้ความจริง และความหวัง ที่พวกเธอ แบกเอาไว้ก่อนมาอเมริกา"
ครั้งแล้วครั้งเล่า
คนรุ่นแม่พยายามจะย้ำเตือนลูกๆ ของเธอ ถึงประวัติศาสตร์ และมรดกทางวัฒนธรรม
ในขณะที่เหล่าลูกสาว ก็ลำบากใจ ในการทำความเข้าใจ
กับมุมมองของเหล่าแม่ๆ ที่มีต่อพวกเธอ ซึ่งต่างจากตัวตนที่แท้จริง
"ลูกสาวของฉันรู้จักฉันจริงไหม?" บางเรื่องราวได้ตั้งคำถามนี้
"ทำไมแม่ของฉันถึงไม่เข้าใจ?" อีกหลายเรื่องให้คำตอบนี้
ในการตั้งคำถามและตอบคำถามเหล่านี้
แทน (ผู้เขียน) ได้พูดถึงความกังวล ที่ระบาดอยู่ในครอบครัวผู้อพยพ
ซึ่งมักจะรู้สึกแปลกแยก จากเพื่อนร่วมชาติในบ้านเกิด
และไม่รู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง ของประเทศที่พวกเขามาอาศัยอยู่
แต่การเล่าเรื่องราวของแม่ๆ ทั้งสี่คน พร้อมกับเล่ามุมมองของลูกสาวของพวกเธอ
แทน แสดงให้เห็นชัดเจนว่า จิงเหม่ย
และเพื่อนๆ รุ่นลูกของเธอ ได้ความเข้มแข็ง ที่จะเผชิญกับปัญหาในปัจจุบัน
มาจากคุณค่าต่างๆ ที่รุ่นแม่ ได้ส่งต่อมาสู่พวกเธอ
ในตอนที่นวนิยาย "The Joy Luck Club" ตีพิมพ์เป็นครั้งแรก
แทน คาดหวังความสำเร็จในวงจำกัด
แต่ผิดจากความคาดหมายของเธอ หนังสือเล่มนี้ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์
และประสบความสำเร็จด้านยอดขาย
ทุกวันนี้ ตัวละครเหล่านี้ ยังคงดึงดูดผู้อ่านทั่วโลก
ไม่ใช่เพียงเพราะพวกเธอพูดกับ วัฒนธรรมของผู้อพยพชาวจีนในอเมริกา
หรือประสบการณ์ของผู้อพยพ
แต่เพราะเรื่องราวเหล่านั้น นำเสนอความจริงที่ลึกซึ้งกว่า
ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการมองเห็น และได้รับความเข้าใจ จากคนที่คุณรัก