તેથી, મારી પૃષ્ઠભૂમિ તકનીકો અને જાદુમાં છે.
અને જાદુગરો રસપ્રદ છે.
તેમના ભ્રમણા સિદ્ધ થાય છે જે ટેકનોલોજી કરી શકતા નથી.
પરંતુ ત્યારે શું થાય છે જ્યારે તે દિવસની તકનીક
લગભગ જાદુઈ લાગે છે?
જ્યારે તમે આ કરી શકો ત્યારે શું થાય છે?
(સંગીત)
હવે, 100 વર્ષ પહેલાં,
તે વેતનનો જાદુ હોત.
શું એવી દુનિયામાં ભ્રમણાઓ બનાવવાનું શક્ય છે
જ્યાં તકનીકી કંઈપણ શક્ય બનાવે છે?
કૂદો!
હવે, જો તમે જાણો છો યુક્તિ કેવી રીતે કરવામાં આવે,
તો ભ્રમણા ક્યાં છે?
પરંતુ હજી પણ, અમારી કલ્પના આપણા તર્ક કરતાં વધુ શક્તિશાળી છે,
અને મશીનોમાં વ્યક્તિત્વને આભારી તે સરળ છે.
આ ક્વાડકોપ્ટર છે.
પરંતુ તે યાંત્રિક ઉડતી મશીનો કરતા વધુ છે.
તેઓ આજુબાજુના વાતાવરણનું વિશ્લેષણ કરે છે
અને હું જે પણ કરું છું તેના પર પ્રતિક્રિયા આપે છે.
એક જ સમયે, અલ્ગોરિધમ્સ આ સ્વાયત્ત મશીનોને નજીકની રચનામાં ઉડવાની મંજૂરી આપે છે,
એકબીજાથી પરિચિત છે
અને મારા વિશે જાગૃત છે --
ગણિત જે બુદ્ધિ માટે ભૂલથી હોઈ શકે છે,
અને વ્યક્તિત્વ માટે બુદ્ધિ.
માનવશાસ્ત્ર: તે ભ્રાંતિ છે,
એક ભ્રમણા જે ટેકનોલોજી દ્વારા બનાવવામાં આવ્યું છે
અને આપણી કલ્પના દ્વારા ભરતકામ કરે છે
એક બુદ્ધિશાળી ઉડતી રોબોટ બનવા માટે,
એક મશીન જે જીવંત દેખાય છે.
(સંગીત "ત્રીજા પ્રકારનાં બંધ ભજવે છે")
(ક્વાડકોપ્ટર્સનો અવાજ)
મને લાગે છે કે તેઓ "હેલો" કહે છે.
અરે મિત્રો! ચાલો.
અને ઉતરવાનો સમય.
બસ.
આભાર.
(તાળીઓ)
ઠીક છે, મિત્રો, તે ઘરે જવાનો સમય છે.
અહીં દરેક.
ચાલો, બધા, ઝડપથી, ઝડપથી.
કોઈ દબાણ નથી, દરેક વ્યક્તિ ફિટ થઈ શકે છે.
ત્યાં તમે જાઓ, થોડુંક ડાબી બાજુ, જમણી તરફ થોડુંક.
ચાલો, બધાને, બધાને,
અને ... સારું કાર્ય!
(ઉત્સાહ)
આભાર.
(તાળીઓ)
આભાર.
(તાળીઓ)