Ben bir Endüstri Mühendisi'yim.
Hayattaki amacım, her zaman en az zaman
ve kaynakla daha fazla ürün
yapmak olmuştur.
Toyota'da çalışırken,
tek bildiğim şey araba yapmaktı,
ta ki Dr. Akira Miyawaki ile tanışıncaya dek.
Kendisi fabrikamızı sıfır karbonlu hâle getirmek için
bir orman oluşturmak üzere gelmişti.
O kadar etkilenmiştim ki,
ekibine gönüllü olarak katılarak
bu yöntemi öğrenmeye karar verdim.
Kısa zamanda evimin arka bahçesinde
bir orman yapmaya başladım
ve işte bu üç sene sonraki görünümü.
Bu ormanlar,
geleneksel ekimle karşılaştırıldığında
10 kat daha hızlı büyür,
30 kat daha yoğundur
ve 100 kat daha fazla biyoçeşitliliğe sahiptir.
Bahçemizde bu ormana sahip olduğum iki sene boyunca,
yazları zemin suyunun
kurumadığını gözlemleyebildim,
bu alanda tespit ettiğim kuş türlerinin sayısı
iki katına çıktı.
Hava kalitesi daha iyi hâle geldi
ve evimizin arka bahçesinde
hiç çaba göstermeden
büyüyen mevsimsel meyveleri toplamaya başladık.
Bu ormanlardan daha fazla yapmak istedim.
Sonuçlardan öylesine
etkilenmiştim ki, bu ormanları
araba yaptığımız, yazılım kodladığımız veya herhangi
bir işi yürüttüğümüz gibi ticari bir zekâyla yapmak istedim,
bu yüzden yerel doğal ormanları yaratmak
için uçtan uca bir servis sağlayıcı
olan bir şirket kurdum.
Ancak ağaçlandırmayı ana bir iş kolu veya endüstri hâline
getirmek için, orman yapma sürecini
standart hâle getirmemiz gerekiyordu.
Böylece ağaçlandırma süreci için,
kalite ve etkinliği ile bilinen Toyota Üretim Sistemi'ni
kıstas olarak aldık.
Örneğin, TÜS'ün,
Toyata Üretim Sistemi'nin temelinde "heijunka" yatar.
Bu, tek bir montaj hattında
farklı modelde arabalar
imal etmektir.
Bu arabaları ağaçlarla değiştirdik,
böylece artık çok katmanlı ormanlar yapabiliyoruz.
Bu ormanlar yüzde yüz dikey alan kullanır.
O kadar
yoğundur ki, içine dahi girilemez.
Örnek olarak, altı arabalık bir park yeri büyüklüğünde
bir alanda 300 ağaçlık bir orman yapabiliriz.
Maliyeti ve karbon ayak izini azaltmak için,
toprak iyileştirici ve gübre olarak
yerel biyokütle kullanmaya başladık.
Örneğin, makinada öğütülmüş hindistan cevizi kabuklarının
pirinç samanı ile karışımı,
pirinç kabuğu tozu ile organik gübre karışımı
nihayet ormanımızın ekildiği
toprağa boşaltılır.
Ekildiği zaman, toprağı örtmek için
çimen veya pirinç samanı kullanırız,
böylece sulamada kullanılan suyun hepsi
atmosfere uçup gitmez.
Bu basit önlemleri kullanarak,
bugün bir iPhone'un fiyatı kadar
az bir maliyetle bir orman yapabiliyoruz.
Bugün, evlerde, okullarda,
şirketlerin fabrikalarında dahi orman yapıyoruz.
Ancak bu yeterli değil.
Meseleyi ele almak isteyen
çok sayıda insan var.
O yüzden bunu yapmaya çalışıyoruz.
Bugün, metodolojimizi açık kaynakta
paylaşacağımız internet tabanlı bir platform
üzerinde çalışıyoruz.
Böylece metodolojimizi
kullanan herkes bizim fiziksel
olarak orada olmamıza gerek kalmadan
kendi ormanını yapabilir.
Bir tıkla
kendi çevrelerindeki bütün yerel
türleri öğrenebilirler.
Alana küçük bir donanım probu yerleştirerek,
uzaktan toprağı ölçümleyebiliriz,
bununla da orman yapımı ile ilgili
talimatları uzaktan adım adım verebiliriz.
Bu ormanın büyümesini de alanda bulunmadan
izleyebiliriz.
Bana göre, bu metodolojinin
bir potansiyeli bulunuyor.
Paylaşarak yerel ormanlarımızı aslında geri getirebiliriz.
O zaman eve döndüğünüzde,
eğer boş bir alan görürseniz,
onun potansiyel olarak bir orman olabileceğini hatırlayın.
Çok teşekkür ederim. Teşekkürler.
(Alkış)