من مهندس صنایع هستم
هدفم در زندگی همیشه این بوده که
محصولات بیشتر و بیشتری بسازم
در کمترین زمان و با حداقل منابع.
وقتی در تویوتا کار میکردم
همه آنچه که می دانستم این بود که خودرو چگونه ساخته می شود
تا اینکه دکتر اکیرا میاواکی را ملاقات کردم،
کسی که به کارخانه ما آمد تا به منظور
خنثی سازی اثرات کربن در آنجا جنگل ایجاد کند.
من بسیار علاقمند شدم
و تصمیم گرفتم که این روش را با
ملحق شدن به تیم او به عنوان داوطلب یاد بگیرم.
خیلی زود شروع به ساخت جنگل
در حیاط منزل خودمان کردم،
و بعد از سه سال این شد.
این جنگل ها
در مقایسه با کشت معمولی
۱۰ برابر سریعتر رشد می کنند،
و ۳۰ برابر تراکم بیشتری دارند
و ۱۰۰ برابر تنوع زیستی بیشتری دارند.
بواسطه داشتن این جنگل طی این دو سال در حیاط خانه مان،
شاهد بودم که آب زیر زمینی
در طول تابستان خشک نمی شود،
تعداد گونه های پرندگانی که در این منطقه دیده شدند
دوبرابر شده است.
کیفیت هوا بهتر شده،
و ما شروع به برداشت میوه های فصلی کرده ایم
که به راحتی
درست در حیاط منزل مان رشد کرده اند .
می خواستم که از این جنگل ها بیشتر ایجاد کنم.
چنان از نتیجه کار پر انگیزه شده بودم
که می خواستم این جنگل ها را ایجاد کنم
با همان فراستی که خودروها ساخته می شوند، و یا نرم افزاری
نوشته می شود و یا هر فعالیت تجاری انجام می شود.
بنابراین شرکتی ایجاد کردم
که تمامی خدمات از ابتدا تا انتهای همه را
برای ایجاد این جنگلهای طبیعی بومی ارائه میدهد.
اما برای اینکه احداث جنگل به یک کسب و کار اصلی
و یا یک صنعت تبدیل شود، باید استانداردی
برای فرآیند احداث جنگل ایجاد کنیم.
خُب ما سیستم تولید شرکت تویوتا را
که بخاطر کیفت و بهره وری معروف است را
برای فرآیند احداث جنگل انتخاب کردیم.
برای مثال، هسته TPS
سیستم تولید تویوتا، خط تولید هیجانکا است
که کارخانه تولید
مدل های مختلف خودرو
در خط مونتاژ واحد می باشد.
ما درختها را جایگزین خودروها کردیم،
و از آن برای ایجاد جنگل های طبقاتی استفاده کردیم.
این جنگلها از ۱۰۰٪ فضای عمودی بهره وری می شوند.
آنها بطوری متراکم هستند
که کسی نمی تواند در آنها راه برود.
برای مثال، ما می توانید یک جنگل ۳۰۰ درختی را
در یک مساحت کوچکی که برای پارک شش خودرو است ایجاد کنیم.
برای کاهش هزینه و اثراث مخربی کربن،
ما شروع به استفاده از توده های زیستی محلی
برای خاک و کود استفاده کردیم
برای مثال، پوست نارگیل در دستگاهی شکسته می شود
و با ساقه برنج مخلوط می شود،
پودر سبوس برنج مخلوط شده با کود آلی
در نهایت به خاکی اضافه می شود
که جنگل ما درآنجا ایجاد شده است.
هنگامی که درختها کاشته شدند، ما روی جنگل را با علف
و یا ساقه برنج می پوشانیم
که همه آبی که برای آبیاری استفاده می شود
دوباره در اتمسفر تبخیر نشود.
و استفاده از این سیستم ابتکاری،
امروز ما می توانیم یک جنگل با هزینه ای
کمتر از هزینه یک آیفون ایجاد کنیم.
امروز، جنگل در خانه ها، مدرسه ها
و حتی کارخانه ها و شرکت ها ایجاد کنیم.
اما این کافی نیست.
مردم بسیار زیادی هستند که میخواهند
این را با دستان خودشان ایجاد کنند.
خُب ما می گذاریم که این کار انجام شود.
امروزه، ما بر روی پلت فرمی در اینترنت کار می کنیم
که در آن روش های کاریمان را در یک منبع آزاد و مجانی
اشتراک بگذاریم
تا هر کسی بتواند از آن برای
احداث جنگل خودش را بدون
حضور ما و با استفاده از این روشها
ایجاد کند.
با کلیک روی یک دکمه،
آنها می توانند ازگونه های گیاهی محلی
در منطق خودشان مطلع شوند.
با نصب یک دستگاه کاوشگر در آنجا،
می توانیم آزمایش خاک از راه دور داشته باشیم،
با استفاده از آن می توانیم دستورالعمل گام به گام را
برای احداث جنگل گیری از راه دور بدهیم.
همچنین ما می توانیم بر رشد جنگل
بدون حضور در آنجا نظارت داشته باشیم.
من باور دارم که این روش
توانی بالقوه دارد.
با اشتراک گذاشتن، ما می توانیم جنگل های منطقه ای خودمان را بازگردانیم.
خُب وقتی به خانه بر میگردید،
اگر یک زمینی بی ثمر و سترون را دید،
به خاطر بیاورید که می تواند یک جنگل بالقوه باشد.
بسیار سپاسگرارم. سپاسگزارم.
(تشویق)