İşte bu benim bildiğim okyanus.
ve bunu biraz...
yani birkaç kez Körfez'de de bulunduğumdan
gerçekten travma geçirmiş gibiyim
çünkü artık ne zaman okyanusa baksam
nerede olduğumdan bağımsız olarak,
hatta petrolün asla ulaşmadığını bildiğim
yerlerde bile olsam
yüzeyde hep yağ tabakası görüyorum.
Ve anlıyorum ki bu görüntünün hayaleti
beni kovalamaya devam ediyor.
Ama bugün sizlerle konuşmak istediğim
birçok şey var ve hepsini
bir bağlama oturtmaya çalışacağım.
Yalnızca gündemdeki patlamayı değil
bunun ne anlama geldiğini ve neden olduğunu da...
Öncelikle birazcık kendimden bahsedeyim.
Ben basitçe, çocukluğundan bu yana
balığa çıkmaktan hoşlanan bir adamım.
Ve bu yüzden de
yani çok sevdiğim sahillerden uzaklaşmamak için
öğrenimimi deniz kuşları üzerine yaptım.
Şu anda da okyanusların nasıl değiştiği üzerine
kitaplar yazıyorum.
Ve gerçekten de okyanuslar hızla değişiyor.
Önceleri bu tip grafikler görmüştük.
Aslında gerçekten de
üzeri biraz ıslak olan
sert bir bilyenin üzerinde yaşıyoruz.
Tıpkı bir bilyeyi suya daldırmışsınız gibi...
Atmosfer de aynı biçimde.
Eğer tüm atmosferi alır
bir topun içinde toplarsanız
sağdaki gibi, küçük bir gaz küreniz olur.
Böylesi son derece narin,
küçük bir sabun köpüğünün içinde yaşıyoruz.
Çok ama çok kolayca etkilenebilen
kutsal bir sabun köpüğü bu.
Ve yanan tüm bu petrol ve gazlar,
tüm fosil yakıtları,
atmosferi büyük ölçüde değiştiriyor.
Karbon dioksit oranı giderek artıyor.
İklimin ısınmasına yol açıyorz.
Körfezdeki patlama da
medeniyeti sürdürmek için harcadığımız
enerjiden kaynaklanan sorunlarımızın
küçük bir parçası.
Isınmanın ötesinde
okyanus sularının asitlenmesi sorunu yaşıyorz.
Şimdiden ölçülebilir seviyede,
şimdiden hayvan yaşamını etkiliyor.
Laboratuvarda
bir midyeyi alır ve deniz suyunun
normal pH seviyesi olan pH 8.1 yerine
7.5 suya
yerleştirirseniz
yaklaşık 3 gün içinde çözünecektir.
Bir deniz kestanesi larvasını
8.1 yerine
pH 7.7 suya bırakırsanız
o kadar büyük bir değişim gözlenmez
ama deforme olur ve ölür.
Şimdiden ticari istiridye larvaları
bazı yerlerde
büyük oranda yokoluşla karşı karşıyalar.
Aynı sebepten bazı yerlerde
mercan resifleri de daha yavaş gelişiyor.
Yani bu ciddi bir mesele.
Şimdi körfezin çevresinde
biraz turlayalım.
Körfezdeki insanlara dair beni en çok etkileyen şey
onların gerçekten suyla bütünleşmiş olmaları.
Suyla başa çıkabiliyorlar.
Gelip geçen bir fırtınayla da başa çıkabiliyorlar.
Su seviyesi düştüğünde ne yapacaklarını da biliyorlar.
Ama sorun su değil de başka bir şey olduğunda
ve bu şey sudaki yaşamı değiştirdiğinde
fazla bir seçenekleri kalmıyor.
Aslında tüm bu toplulukların
gerçekten de hayatta fazla seçenekleri yok.
Yapacak başka bir işleri de yok.
Yerel otel sektörüne de
gidip çalışamazlar
çünkü çevrelerinde böyle yerler de yok.
Eğer şimdi körfeze gidip bakarsanız
tüm göreceğiniz petrol olacaktır.
Okyanusta tonla petrol görürsünüz.
Kıyı şeridinde de aynı şekilde...
Patlamanın gerçekleştiği bölgeye giderseniz
inanılmaz bir manzarayla karşılaşırsınız.
Sanki arabanızın yağ haznesini boşaltmış
ve okyanusa dökmüşsünüz gibi görünüyor.
Ve daha da inanılmaz olanı ise
şu anda, özellikle kirliliğin en yoğun olduğu bölgede
bunu temizlemeye çalışan
hiç kimsenin olmaması.
Okyanusun bu parçası
tam anlamıyla bir kıyamet yerine benziyor.
Kıyılar boyunca da böyle,
her yeri aynı şekilde buluyorsunuz
Korkunç bir kirlilik...
Eğer Körfezin doğusundaki Alabama gibi
sızan petrolün henüz ulaştığı yerlere giderseniz
hala plajda yüzenler olduğunu görebilirsiniz
aynı zamanda plajları temizleyen insanları da...
Ve plajı çok ilginç bir şekilde temizliyorlar.
50 galonluk plastik torbalara
4,5 kilodan fazla kum koymalarına izin verilmiyor.
Binlerce binlerce plastik torbaları var.
Bu kadar torbayı ne yapacaklar hiçbir fikrim yok.
Bu arada hala plajı kullanmaya çalışan insanlar var.
"Sudan uzak durun" diyen
en ufacık bir işaret, uyarı bile görmüyorlar.
Çocukları suda katrana, zifte bulanıyor,
tüm giysilerine, sandaletlerine yapışıyor. Tam anlamıyla rezillik.
Eğer sızıntının bir süre önce ulaştığı yerlere giderseniz de
kirliliğin daha çok olduğunu görüyorsunuz.
Ve tabii ki artık buralarda kimse yok.
Belki çok az insan
hala plajları kullanmaya çalışıyor.
Tam anlamıyla şoka uğramış insanlarla karşılaşıyorsunuz.
Bunlar gerçekten çok çalışkan insanlar.
Hayat hakkında bildikleri tek şey, sabah kalkmak
ve her zamanki gibi işe gitmek.
Her zaman, körfazin ekosistemi içinde
doğanın onlara bahşettiği
güvencelere itimat edebileceklerini hissetmişler.
Ve şimdi tüm dünyalarının başlarına yıkıldığını görüyorlar.
Ve sözün tam anlamıyla
şoka uğradıklarını
büyük bir öfke duyduklarını
kızdıklarını
ızdırap içinde olduklarını izliyorsunuz.
Bunlar gözlemleyebildikleriniz.
Bir de suyun altında olduğu için
göremedikleriniz var.
Suyun altında neler oluyor?
Bazı insanlar yayılan, kümelenmiş halde
petrol birikintileri olduğunu söylüyor.
Bazı insanlarsa böyle bir şey olmadığını...
Ve bildiğiniz üzere Kongre Üyesi Markey
"Gerçekten petrol kümelenmeleri olup olmadığını
görmek için denizaltıyla mı gezmeliyiz" diye sormuştu.
Fakat ben bir denizaltı gezisi yapabilecek durumda değilim.
Özellikle de bugün burada olmam gerektiğini bilirken...
Bu yüzden de Körfez'de
petrol olup olmadığına bakmak için
kendi kendime küçük bir deney yaptım.
Bu Meksika Körfezi,
balıklarla dolu, ışıl ışıl bir deniz.
Ve ben Meksika Körfezi'nde
küçük bir petrol sızıntısı yarattım.
Ve öğrendim ki, daha doğrusu hipotezi kanıtlamış oldum ki
su ile petrol birbirine karışmaz.
Ta ki siz bir seyreltici madde ekleyene dek.
Ve sonra
karışmaya başlarlar.
Sonra rüzgar ve dalgayla gelen
biraz enerji eklersiniz.
Böylece büyük bir kirliliğiniz olur.
Büyük olasılıkla asla temizleyemeyeceğiniz
ölçekte bir kirlilik.
Dokunamazsınız, ayrıştıramazsınız
ve bence en önemlisi de
kirliliği göremezsiniz.
Sanırım bu durum özellikle gizli tutuluyor.
Şu anda kirlilik felaket boyutuna ulaşmış
ve akan bilgiler içinde birçok kıyıda köşede kalmış şey de dışarı sızıyor.
Birçok insan acı gerçeklerin
ortaya çıkmaması için çabalandığını söylüyor.
Ben şahsen seyrelticilerin
işin özünü saklamak için
temel bir strateji olduğunu düşünüyorum.
Çünkü böylece katili
suç mahalline yerleştirmiş oluyoruz.
Fakat bunu görebilirsiniz.
Petrolün yüzeyde biriktiği yerlerde
bunu görmek mümkün
ama buna karşı koyuyorlar
çünkü bence aslında kanıt istemiyorlar.
Tamam.
Petrol yiyen bakterileri duymuşsunuzdur.
Deniz kamlumbağaları da yiyor.
Petrol suda çözündüğünde
bakterilere gelinceye kadar
henüz uzun bir yolu oluyor önünde.
Kaplumbağalar yiyor. Balıkların yüzgeçleri petrol dolmuş oluyor.
Bu arkadaşlar sızıntının çevresinde ve içinde yüzmek zorundalar!
Bugün buraya trenle gelirken
inanılmaz bir hikaye duydum.
Ted Williams adlı bir yazar beni aradı.
Gördüklerim hakkında bana
birkaç soru sormak istiyordu.
Audubon dergisi için bir yazı hazırlıyormuş.
Bir süre, yaklaşık bir hafta kadar önce
körfezde olduğunu söyledi.
Balıkçılık için rehberlik yapan bir adam,
olanları göstermek için onu bir gezintiye çıkarmış.
Bu rehberin önümüzdeki bir yıl için yapılmış
tüm rezervasyonları iptal edilmiş.
Tek bir rezervasyon kalmamış.
Herkes depozitolarını geri istiyormuş, herkes kaçışıyormuş.
Binlerce insanın ortak hikayesi bu.
Ted'e demiş ki,
son gezintisine çıktığı zaman
ansızın teknesinin yanında
şişeburunlu bir yunus belirmiş.
Ve yunusun hava deliğinden
su yerine petrol fışkırıyormuş.
Rehber uzaklaşmış.
çünkü bu son gezisiymiş
ve biliyormuş ki balıklar
yunuslardan korkup kaçarlar.
Böylece uzaklaşmış.
Birkaç dakika sonra
yunus yeniden teknenin yanına gelmiş.
30 yıllık balıkçılık hayatı boyunca
bir yunusun böyle davrandığını hiç görmemiş rehber.
Ve hissetmiş ki
yunus aslında
yardım istemek için geliyor. Özür dilerim...
Şimdi, Exxon Valden sızıntısında,
katil balinaların yaklaşık yüzde otuzu
olayı izleyen ilk birkaç ay içinde öldü.
Rakamlar asla eski haline dönmedi.
Sonuç olarak yok olanların ne derece geri gelebileceği
son derece değişken.
Bazı şeyler için çok zaman alacak.
Ve bazıları için de, sanıyorum ki
biraz daha hızlı olacak.
Körfez hakkında bir diğer önemli konu da
buradakş hayvan türlerinden birçoğunun
yılın yalnızca belli zamanlarında
körfeze gelmesidir.
Yani Meksika Körfezi gerçekten çok değerli bir su dünyası.
Atlantik Okyanusu'nda aynı büyüklükte başka bir parçadan
çok daha fazla önem taşıyor.
Ton balıkları tüm okyanusu yüzüyorlar.
Gulf akıntısından faydalanarak Avrupa'ya yüzüyorlar.
Üreme dönemleri geldiğinde ise Meksika Körfezi'ne geliyorlar.
İşaretlenmiş bu iki ton balığını
en sağda, petrol kaplı yüzeydeki
üreme bölgelerinde görebilirsiniz.
Sanırım bu yıl gerçekten de
onlar için berbat bir üreme sezonu oluyor.
Umuyorum ki en azından yetişkinler
kirli sudan uzak duruyorlardır.
Genellikle çok bulanık olan sulara
girmeyi tercih etmezler çünkü.
Ama bunlar gerçekten yüksek performanslı
son derece atletik türler.
Bu kirlilik solungaçlarını ne hale koyacak bilemiyorum.
Yetişkinler de etkilenecek mi bilemiyorum.
Onlar etkilenmese bile şüphesiz
yumurtaları ve larvaları etkilenecek diye düşünüyorum.
Eğer grafiğe bakarsanız sürekli aşağı indiğini görürsünüz.
Bunlar on yıllar boyunca aşırı avlanmayla
bizim diğer canlılara yaptıklarımızın resmi.
Böylece petrol sızıntısı,
kaçak, patlama
zaten bir felaketken
aklımızdan çıkarmamamız gereken bir diğer şey de
aslında yaptıklarımızın okyanus üzerindeki etkilerinin
çok uzun zamandır devam ettiği.
Bu daha önce sorunsuz olan bir konuda
yeni beliren bir mesele değil.
Olaya zaten elde birikmiş birçok sıkıntı
ve sorunla başlıyoruz.
Eğer etraftaki kuşlara bakarsanız
ki körfezde birçok kuş türü var
aynı şekilde yılın belli zamanlarında burada toplaşıp
sonra gittiklerini görürsünüz.
.çok daha geniş alanlarda yayılım gösterirler.
Örneğin,
bu resimdeki kuşların birçoğu göç eden türler.
Hepsi de Mayıs ayında,
sızıntı bazı yerlerde kıyılara ulaşmaya başlamışken körfezdeydiler.
Aşağıda, solda gördükleriniz
Ruddy Turnstones ve Sanderlings adlı türler.
Kuzeyde, Arktik bölgelerde üreyip
kış gelince Güney Amerika'ya göçüyorlar.
Fakat körfezde toplanıp
sonra yeniden Arktik bölgelere hareket ediyorlar.
Ben körfezde, Grönland'de üreyen
kuşlar gördüm.
Yani aslında bu tüm yarıküreyi ilgilendiren bir durum.
Ekonomik etkileri ise
en azından birçok biçimde ulusal bir konu.
Fakat biyolojik etkiler kesinlikle yarıküre boyutunda.
Sanırım bu sızıntı
bazı şeylere hiç hazırlıksız yakalanmanın
akıl uçuracak derecede berbat
bir örneğini veriyor.
Japonlar Pearl Harbor'ı bombaladığında
en azından karşı ateş açmışlardı.
Oysa şimdi öyle görünüyor ki
ne yapacağımızı bilemez bir haldeyiz.
Hiçbir şey bu gibi bir durum için hazır değildi.
Bildiğiniz gibi, gördüğümüz gibi
işte neler yaptıklarını izliyoruz.
Yaptıkları sadece engelleyici şeritler ve seyrelticiler kullanmak.
Engelleyici şeritler belli ki açık deniz için tasarlanmamış.
Petrolün en yoğun olduğu yerlerde dahi
hiçbir şeyi yakalayabildikleri, toplayabildikleri yok.
Kıyıların yakınına geliyorlar. Şu iki tekneye bakın.
Sağdakinin adı Fishing Fool.
Bence de bu hiçbir işe yaramayan
bir tekne için harika bir isim!
İki tekne arasına bir şerit geriliyor.
Körfezde bunun gibi yüzbinlerce mil kare petrol
suyun üzerini kaplamışken
az bir kısmını sürüklemekle uğraşıyorlar.
Seyrelticiler petrolün bu şeritlerin altına gitmesini sağlıyor.
Fakat şeritler yalnızca
33 cm uzunluğunda.
Yani gerçekten tam anlamıyla saçmalık.
Bunlar da iş verilen karides tekneleri.
Yüzlerce karides teknesi ağ yerine bu şeritlerden atmaları için işe alındı.
Burada da çalışmalarınız izliyoruz.
Gördüğünüz gibi
Petrollü su şeridin hemen üzerine, arkaya geliyor.
Tüm yaptıkları bunları birbirine karıştırmak.
Tam anlamıyla saçmalık.
Emniyet şeridi döşeli kıyı şeritleri de
ki yüzlerce mil kıyı bu durumda,
bunların hepsi kendisine komşu,
fakat emniyet şeridi çekilmemiş başka kıyılarla çevrili.
Yani kirli suyun ve petrolün arkalarından
sızması için bolca fırsat mevcut.
Aşağıdaki fotoda, emniyet şeridine alınmaış bir kuş kolonisi var.
Herkes kuş kolonilerini
korumaya çalışıyor orada.
Fakat size bir kuşbilimci olarak
kuşların uçabildiklerini söyleyebilirim!
(Gülüşler)
Ve emniyete alınmış bu koloni
bunu başaramıyor, başaramıyor.
Bu kuşlar yaşamlarını suya dalarak sürdürüyorlar.
Aslında
bence yapabilecekleri en doğru şey, hiç olmazsa
yuvaları bu kadar korumaya çalışmak yerine
her birini tek tek tahrip etmeleri olur.
Böylece kuşlardan bazıları kaçarlar
ve bu yıl böylesi onlar için daha iyi olur.
Ne kadar temizleseler de
ki onları temizleyen insanlara asla
çamur atmıyorum.
Çünkü merhamet duygularımızı harekete geçirmek
burada çok ama çok büyük önem taşıyor.
Bence insanların sahip oldukları şeyler içinde en önemlisi
bu şefkat duygusu.
Bu görüntüleri alıp başkalarına göstermek
gerçekten önemli.
Fakat bu kuşlar nerede serbest bırakılacaklar sahiden?
Bu birisini yanan birbinadan çıkarıp
ciğerlerini dumandan temizleyip
sonra onları yine aynı yangının içine atmaya benziyor çünkü petrol yayılmaya devam etmekte.
Ben bunu bir kaza olarak
adlandırmayı reddediyorum.
Bence bu iğrenç bir ihmalkarlığın ürünü.
(Alkışlar)
Yalnız BP değil
BP özensizce ve
lakaytlık içinde işletiyordu burayı
çünkü bunu yapabilirlerdi.
Böyle davranabilmeleri için onlara izin verilmişti.
Bizi koruması gereken hükümetin
onların operasyonlarını takip etmek konusundaki
büyük gafletinin sonucu bu.
Ortaya çıkan şu,
ABD'de her ticari araçta gördüğünüz şu işaret var ya,
hani, eğer birkaç galon petrol sızdırırsa aracınız
başınız büyük belada demektir.
İnsan gerçekten merak ediyor
kanunlar kimin için yapılıyor
ve kimler kanunun üzerinde.
Fakat gelecekte yapabileceğimiz şeyler var.
Gerçekten ihtiyacımız olan türden ekipmanlara sahip olabiliriz mesela.
birazcık daha tedarikli olmaktan
bir şey çıkmaz.
Özellikle de Körfezin tabanında
petrol bulmak için 30 bin delik açtıktan sonra
elbette birinden petrol çıkmaya başlayacaktır değil mi.
Ve siz de bu durumda ne yapacağınız hakkında bir fikir sahibi olursunuz.
Bu gerçekten yapmamız gereken şeylerden birisi.
Bu sızıntının nerede olduğunu anlamamız gerektiğini düşünüyorum
tam olarak nerede başladığını bilmeliyiz.
Sızıntı hükümetin orada olduğunu,
bizi koruyup kolladığını, çünkü bununla yükümlü olduğunu
toplum yararınız her şeyin üzerinde olduğunu düşünmemizle
başladı bu yıkım aslında.
Petrol patlaması da
bankalara verilen destek de
morgıç krizi de, bunların hepsi de
aynı sebepten kaynaklanan
farklı semptomlardı.
Hala polisin en azından
bizi kötü insanlardan koruduğu için
gerekli olduğunu düşünüyoruz.
Ve polis ara sıra rahatsızlık verici olabilse de
yani ara sıra bize ceza filan yazsa da
kimse polisten kurtulmamız gerekli demiyor.
Fakat hükümetin geri kalan tüm kurumları
en azından son 30 yıl içinde
bir kontrolü kaldırma kültürü geliştirmekle meşgul.
Bu da doğrudan
bizim için tehlike arzeden insanların
hükümetimizi satın almasıyla
sağlanıyor.
(Alkışlar)
Bu çok uzun zamandır süregiden bir sorun.
Gördüğünüz gibi
Amerika kurulurken şirketler kanun dışıydı.
Hatta Thomas Jefferson bunların küstahça
kanunlara meydan okumalarından
yakınıyordu.
Muhafazakar olduklarını
söyleyen insanlar
eğer gerçekten muhafazakar ve
vatansever olmak istiyorlarsa
bu şirketlere cehenneme gitmelerini
söyleyebilmeliler.
Muhafazakar olmak aslında böyle bir şey olmalı.
Yapmamız gereken
hükümetimizin bizim çıkarlarımız
korumak için var olduğu fikrini
yeniden kazanmaktır.
Ülkemizin doğuşunu sağlayan
fakat artık kaybettiğimiz
birlik olam duygumuzu yeniden kazanmaktır.
Umut verici işaretler olduğunu düşünüyorumç
Yavaş da olsa artık uyanmaya başladık.
Bizi Büyük Buhran'a sebep olan şeylerden
yani bankaların boşaltılmasından,
onlara mali yardım verilmesini gerektiren
tüm bu gibi şeylerden koruyan
ve 1933'te yürürlüğe konan
Glass-Seagull kanun paketi
o zamandan beri sistematik olarak aşındırıldı.
Şimdi ise bu kanunların bir kısmı
yeniden yerine konuluyor.
Fakat lobiciler şimdiden hizalarını aldılar
yasa tasarısı geçtikten hemen sonra
kuralları gevşetmeye çalışmaya başladılar bile.
Sonuç olarak bu devam eden bir savaştır.
Şu an ise tarihi bir andır.
Ya tam anlamıyla
körfezdeki sızıntıyla birlikte
dinmek bilmeyen bir felakete sürükleneceğiz
ya da bugün pek çok insanın farketmiş olduğu gibi
bu felaket anını ihtiyaç duyduğumuz çıkış için bir dönemece dönüştüreceğiz.
Kesinlikle hepimiz için ortak olan nokta
bu felaketin tarihte önemli bir anı teşkil etmesi.
Bunları daha önce de yaşadık.
kıyılarımızın açıkları daha önce de farklı biçimlerde sondajlandı.
Denizden ilk çektiğimiz şeylerin adı balina idi.
Denizdeki ilk delicilerimizin adı zıpkındı.
O zamanlar okyanuslarda balina bırakmamıştık.
Aynı yolun yolcusu olmaya devam mı edeceğiz?
Mağaradalarda yaşadığımız zamanlardan bu yana
ne zaman enerjiye ihtiyaç duysak
bir şeyleri ateşe veriyoruz ve hala da yaptığımız bu.
Hala enerjiye her ihtiyaç duyduğumuzda
bir şeyler yakıyoruz.
İnsanlar temiz enerjiye
sahip olamayacağımızı, bunun çok pahalı olduğunu
söylüyorlar.
Kim diyor çok pahalı olduğunu?
Bize fosil yakıt satanlar söylüyor bunu.
Daha önce enerji konusu için buradaydık
ve insanlar ekonominin
köklü bir değişime dayamamayacağını
çünkü en ucuz enerjinin kölelik olduğunu söylüyordu.
Enerji her zaman ahlaki bir konu olmuştur.
Şimdi de etik bir mesele olmaya devam ediyor.
Neyin doğru neyin yanlış olduğu meselesi bu.
Çok teşekkür ediyorum.