[Yetişkinlere yönelik içerik barındırır]
Benim bir vajinam var.
(Kahkahalar)
Bilmeniz gerektiğini düşündüm.
Bazılarınız için bu süpriz olmayabilir.
Kadın gibi görünüyorum.
Kadın gibi giyiniyorum, sanırım.
Aslında testislerim de var.
Buraya çıkıp
cinsel organlarımdan bahsetmek yürek isteyen bir şey.
Birazcık.
Ama ben cesaret veya yüreklilikten bahsetmiyorum.
Kelimenin tam anlamıyla testislerim var.
Tam burada,
çoğunuzun yumurtalıkları olan yerde.
Ben erkek veya kadın değilim.
Ben bir interseksim.
Çoğu insan biylojik olarak ya erkek ya da kadın olduğunu düşünüyor
ama aslında durum bundan çok daha karmaşık.
Bir kişinin interseks olabileceği pek çok yol var.
Benim durumum, XY kromozomuyla doğmuş olmak,
muhtemelen bunu erkek kromozomu olarak bilirsiniz.
Vajina ve vücudumun içindeki testislerle doğdum.
Testosterona reaksiyon göstermediğimden
ergenlikte göğüslerim çıktı
ama hiç aknem olmadı veya tüylenme, vücut yağlanması olmadı.
İşte bunu kıskanabilirsiniz.
(Gülüşmeler)
Ama yine de bir rahme sahip değilim,
doğuştan yok,
dolayısıyla regl olmuyorum, biyolojik olarak çocuk sahibi olamam.
İnsanları cinsel organlarına göre sınıflandırıyoruz.
Bir bebek doğmadan bile önce, bir önemi varmış gibi
erkek mi kız mı diye soruyoruz;
sanki istediğimiz cinsiyette olmazsa
daha az heyecan duyacakmışız gibi.
Bacaklarının arasında olan, o insanı anlatırmış gibi.
Kibarlar mı, cimriler mi, komikler mi?
Zekiler mi?
Büyüyünce ne olmak isterler?
Cinsel organlar esasında pek de bir şey anlatmıyor.
Yine de kendimizi onlarla tanımlıyoruz.
Bu toplumda insanları sınıflandırmayı,
yaftalamayı seviyoruz.
Bize bir aidiyet duygusu sağlıyor
ve birbirimizle etkileşime nasıl geçeceğimizi öğretiyor.
Ama büyük bir problem var:
Biyolojik cinsiyet siyah ve beyaz değil.
Bir yelpazeye dağılıyor.
Cinsel organlarınızın yanı sıra kromozomlarınız da var.
Erbezleriniz, yumurtalıklar ve testisler.
İçsel üreme organlarınız,
hormon üretiminiz, hormon tepkimeniz
ve göğüs gelişimi, tüyler gibi ikincil cinsiyet nitelikleriniz var.
Biyolojik cinsiyetin bu yedi alanının çok fazla varyasyonu var.
Yine de biz iki seçeneğe takılıyoruz:
erkek veya dişi.
Bu bana absürt geliyor
çünkü başka hiçbir insani niteliği
ikiye ayırarak düşünemiyorum:
deri rengi, saç, boy, gözler.
Sanki burun A ve burun B'den başka seçenek yokmuş gibi.
Eğer sonsuz sayıda beden görünüşü,
düşünme şekli,
davranış şekli varsa
biyolojik cinsiyette de daha fazla çeşit olması
mantıklı değil mi?
XX veya XY kromozomunun yerine
XX ve XY kromozomlarının birlikte var olabileceğini biliyor muydunuz?
Ya da ekstra X -- XXY kromozomunuzun olabileceğini?
Veya iki ekstra X -- XXXY.
Öyle sürüp gidiyor.
XX veya XY kromozomuna sahip "normal" insanlar için
bu ne anlama geliyor?
Benim XY kromozomum var.
DNA'm bir suç mahallinde bulunsaydı -- öyle olacağını söylemiyorum,
ama, anlarsınız ya, göreceğiz.
(Gülüşmeler)
Binlerce yıl sonra iskeletim bulunacak olsa
erkek ilan edileceğim.
Gerçek bu mu?
Testislerim öyle düşünürdü.
Peki ya geri kalanım?
Ya da bir kadın, yumurtalık kanseri olsa ve yumurtalıklarını alsalar?
Hâlâ bir kadın sayılır mı?
Testissiz veya yumurtalıksız doğan ya da yalnızca birine
veya testis ve yumurtalığa sahip intersekslere ne demeli?
Hangi sınıftalar?
Kadın olmak için rahminiz olmak zorunda mı?
Rahmi olmayan nicelerimiz var.
Herkesin en sevdiği parça, cinsel organ:
ikisinden birine sahipsinizdir değil mi?
15 cm uzunluğunda ve bu kalınlıkta bir penisiniz olacak
ve 90 derecelik açıyla vücudunuzdan pörtleyecek
ya da içerden şu genişlikte bir vajinanız
ve vajinal ağzınızın üstünde bir klitorisiniz olacak
ve tam da görünmesi gerektiği gibi görünen bir labyanız olacak,
o bir ara izlediğiniz porno filme göre.
Hangisi, biliyorsunuz.
Ömrünüzde birden fazla seks partneriniz olduysa
ve hepsini bir sıraya dizerseniz
eminim ki cinsel organlarından kim olduklarını çıkarabilirsiniz.
(Gülüşmeler)
Bir düşünün.
Devam edin.
(Gülüşmeler)
Görüyorum.
Yargılamıyorum.
Sadece fark edin.
Hepsi farklı değil mi?
Cinsiyet ve ikili cinsiyet toplumda öylesine yerleşik ki
düşünmeden edemiyoruz.
Birbirimizi gözü kapalı sınıflandırıyoruz,
gerçekten önemliymiş gibi.
Biri gelip de sorgulamamıza sebep olana dek.
Ve beni bir istisna, anormallik, aykırı değer olarak görüyorsanız:
İnterseks bireyler toplumun %2'sini oluşturuyor.
Genetik kızıl saçlılar ile aynı yüzdelik oran.
Kabaca 150 milyon insana denk geliyor,
Rusya'nın tüm nüfusundan daha fazla.
Çok kalabalığız, söylemeye gerek yok.
Yeni veya nadir değiliz.
Sadece görünmeziz.
Tarihte, her kültürde vardık.
Yine de hakkında hiç konuşmadık.
Hatta pek çok insan interseks olduğunu bilmiyor olabilir.
Hiç kromozomlarınızı ölçmek için karyotip testine girdiniz mi?
Tüm hormon seviyelerinizi gösteren tam kan sayımı yaptırdınız mı?
Bir arkadaşım geçen sene, 50'lerinde bunu öğrendi.
ABD'nin interseks insan hakları
lider kuruluşu olan interACT'in yönetici müdürü,
41 yaşında interseks olduğunu öğrendi.
Doktorları 15 yaşında fark etmişler
ama ona söylememişler.
"Tam" bir kadın olmadığını
öğrenmesinden daha iyi diye düşünerek
kanser olduğunu söylemişler.
Bu gibi şeyler çok oluyor.
İntersekslere yalan söyleniyor veya bedenleri onlardan gizleniyor
ve bir çoğuna bu süpriz oluyor.
Ama biz alay etmek veya utandırmak dışında cinsiyete veya bedene dair
neredeyse hiç konuşmuyoruz.
Ben interseks olduğumu 10 yaşında öğrendim
ve çoğunlukla bu gerçekle ilgili rahattım.
Beni altüst etmedi,
dünyaya dair anlayışım hâlâ gelişmekteydi.
Toplumun beklentilerini karşılamadığımı
yaşım ilerleyene kadar fark etmedim,
hiçbir yere ait değildim, anormaldim.
İşte utanç o zaman başladı.
Kaç defa cinsiyeti açısından "yanlış" oyuncakları seçen
bir çocuk gördünüz?
Ya da "yanlış" giyinen?
Her zaman, değil mi?
Çocuklarda cinsiyet mevhumu yoktur,
olmaları gereken kişiyle veya sevmeleri, hoşlanmaları
gereken kişiyle ilgili utanç duymazlar.
Bunların hiçbirini önemsemezler.
Biz onlara yerleştirene kadar utancı bilmezler.
Bana da yalan söyleyen doktorlar oldu.
10 yaşındayken testislerimi aldırmazsam
kanser olabileceğimi söylediler.
Sonra bunu her yıl tekrarladılar.
Bugün bile onları aldırmamı isteyen doktorlar var.
Ama gerçekten buna gerek yok.
Tipik bir XY erkeğinin, sizin gibi testisleri varsa
ve biri inmemiş testis ise
kansere dönüşmesi yüksek olasılık --
veya daha yüksek olasılık.
Isıl düzenleme gerekiyor.
Soğumak üzere aşağı düşmesi
veya ısınmak üzere büzülmesi için.
Benimkilerdeyse gerekmiyor.
Testosterona cevap vermiyorlar, sperm üretmiyorlar.
İçimde gayet iyiler.
Yine de interseks bireylerle ilgili bilgi az olduğundan
doktorlarım aradaki farkı anlayamadı.
Vücudumu hiçbir zaman tam anlamadılar.
Büyürken
vajina ameliyatını gerekli gören bir doktorum daha olmuştu.
Dediğine göre beni ameliyat etmezse
bir gün kocamla "normal seks" yapamayacaktım.
Böyle söyledi.
Sonunda ameliyat olmadım
ve bunun için çok minnettarım.
Seks hayatımı konuşmak için burada değilim.
(Gülüşmeler)
Ama iyi deyip geçeyim.
(Gülüşmeler)
Ben iyiyim, bedenim iyi.
Ben söylemesem
diğerlerinden farklı olduğumu anlayamazdınız.
Ben söylemesem interseks olduğumu bilemezdiniz.
Ama tekrar edeyim, bedenlere dair anlayışın
sınırlılığı yüzünden doktorum farkı anlamadı.
Seks hayatım çoğunlukla iyi.
Arada bir beliren tek sorun, bazen,
cinsel etkileşimlerin doktorların 10 yaşımdan beri
bana tekrar tekrar dokunduğunu hatırlatması.
Kaçmış olmakta gerçekten şanslıydım --
duygulanacağımı düşünmemiştim --
Gereksiz ameliyatlardan doğan fiziksel hasarı
atlatmakta gerçekten şanslıydım.
Ama hiçbir interseks birey
varoluşunuzu didikleyen bir toplumda yaşamanın duygusal yükünden özgür değil.
İnterseks arkadaşlarımın çoğu bu ameliyatları geçirmişler.
Benimki gibi testisleri genelde alırlar,
Genetik eğilimi, soy geçmişi olmayan tipik bir kadının meme kanserine yakalanması
benim testis kanserine yakalanmamdan daha olası.
Ama ona memelerini aldır demiyoruz, öyle değil mi?
Ameliyat edilmemiş bir intersekse nadir rastlanıyor.
Bu ameliyatlar genelde interseks çocukları düzeltmek için var
ama çoğunlukla tersini yapmaya varıyor,
daha fazla fiziksel ve ruhsal
hasara ve soruna yol açıyor.
Doktorlar kötü veya canavar demiyorum.
Doktorların, normal tanımına uymayanlarımızı
"düzeltmesine" yol açan bir toplumda yaşadığımızı söylüyorum.
Biz düzeltilmesi gereken problemler değiliz.
Toplumumuzun aydınlanması gerekiyor, o kadar.
Bunu sağladığım yollardan biri,
çocuklara, ergenlikte bedene
ne olduğunu anlatan cinsiyetsiz bir kılavuz hazırlamak.
Kız ya da erkek bedenleri değil --
sadece kendi bedenleri.
Bedenimizin kontrolümüz dışında yaptıklarına dair beklentilerimiz
sıklıkla gerçekçi değil.
Yani, adamın biri gösterişli, hipster bir sakala sahipken
başka bir adam yalnızca az bir bıyığa sahipse
oldukları kişiye dair bu ne anlatabilir ki?
Hiçbir şey.
Cidden, sadece, kıl foliküllerinin
testosterona farklı şekilde cevap verdiğini gösterir.
Yine de ne çok defa bir erkeğin bundan utandığını duymuşuzdur.
Bedenlerimizin yaptığı veya yapmadığı şeyler hakkında
utanç duymamayı aşılayan
bir toplumda yaşadığımızı hayal edin.
Toplumun biyolojik cinsiyete bakışını değiştirmek istiyorum --
ki bu büyük bir şey.
Sanırım biraz taşaklı derdiniz.
(Gülüşmeler)
Nihayetinde dünyanın yuvarlaklığını da kabullendik, değil mi?
Artık geylere zihinsel hasta
veya kadınlara histeri tanısı koymuyoruz.
Epilepsiyi şeytan işi görmüyoruz. İyiyiz yani.
(Gülüşmeler)
Toplum olarak daha iyi anladıkça değişiyor ve evriliyoruz.
Ve biyolojik cinsiyet geniş bir yelpazede,
siyah ya da beyaz değil.
Bu biliş yalnızca interseks çocukların
fiziksel ve duygusal hasarını önlemeyecek,
bence herkese yardım edecek.
Kimler kadınsı veya erkeksi olmadığı için
ya da fazla kadınsı, veya fazla erkeksi olduğu için
yetersiz hissetti?
Sürekli insanları sınıflandırarak utandırıyoruz
ama bence,
aslında kendi sınıflandırmamıza girmediğimizi
görmelerini engellemek için başkalarını utandırıyoruz.
Gerçek şu ki kimse bir sınıfa girmiyor
çünkü sınıflar yok.
Bu ikililik, bu yanlış erkek-kadın görüntüsünü
biz inşa ettik.
Ama var olmak zorunda değil.
Yıkabiliriz.
Ve bu benim yapmak istediğim şey.
Bana katılacak mısınız?
Teşekkürler.
(Alkışlar)