Merhaba.
(Süpermen tema müziği)
Keyif dolu bir 15 dakikada, mutlu ve verimli bir hayat yaşamak için
neyin yeterli olduğunu anlatmak amacıyla buradayım.
Hepinize nasıl Süpermen olacağınızı anlatacağım.
Bunu pürüzsüz bir hikâye ile öreceğim.
Tek parça hâlinde içinden çıkabilmeyi umuyorum.
Bu Charles Handy.
Özel bir sıralama olmaksızın,
dünyanın önde gelen yönetim gurularından biri.
O inanılmaz derecede iyi bir adam,
çok akıllı, birçok kitap yazmış.
Beş yıl kadar önce bir 1 Ocak'ta,
bir yılbaşı günü,
karısı Elizabeth ile beni, evimde görmeye geldi.
Dünyanın önde gelen yönetim gurularından birini
yılbaşı günü evinizde ağırlamak
yılbaşı gecesi kutlamalarına tamamen yeni bir ışık tutabilir.
(Kahkaha)
Evdeydim ve 12'de kıvrılmıştım.
Charles, portföy varlığını, yani hayatlarımız boyunca
birkaç farklı iş yapmamız gerekebileceği düşüncesini
yaratan insanlardan biriydi.
Ayrıca hayırseverlik hakkında bir kitap yazıyordu.
Bense vermek -daha etkili nasıl verilebileceği- hakkında kitap yazıyordum.
Biz gerçekten iyi anlaşırdık.
Ancak, hakkında konuştuğumuz şeylerden bir tanesi
beynim, aklım ve aslında hayatım üzerinde
ebedi bir etki bıraktı;
ki bu: Yeterli olan nedir?
Charles ve karısı Elizabeth
liderlik etmek istedikleri hayata liderlik etmeye karar vermişlerdi.
Her yıl oturup basit hayat tarzlarını o yıl boyunca
finanse etmek için ne kadar paraya ihtiyaç duydukları üzerinde çalışırlar.
Charles evhamlı olduğundan buna yüzde 20 daha ilave eder.
(Kahkaha)
Sonra, yıllarını üçe bölerler.
Yılın üçte birinde Charles çalışır.
Yönetim tavsiyeleri verir, konuşmalar yapar ve bunun için ücret alır.
Hayatının üçte birinde kitap yazar,
birkaç tane en çok satan yönetim kitabı yazdı.
Hayatının üçte birindeyse insanlara karşılıksız yardım eder.
Hayır amacıyla ücretsiz hizmet verir.
Bana açıkladığı üzere, bunu
hayatının ve kişiliğinin geliştirebileceği
diğer parçalarını bulmak istediği için yapıyor.
Kendi mükemmel sözcükleriyle söylersem: Hayatını maksimize etmek istiyor,
gelirini değil.
Tabii ki hepimiz Charles'ın kendi hayatını yeniden şekillendirdiği gibi yaşayamayız,
ancak bizim için neyin yeterli olduğuna karar verebiliriz.
Hepimiz oturup mutlu ve verimli hayat için ne kadar gerektiğine karar verebiliriz.
Bunu bilmek ilgini çekecektir: Yeterli olan nedir?
Neyin yeterli olduğuna dair bir tanım yoktur.
Doğru bir cevap yoktur.
Örneğin, Kenya'nın kırsal bir köyünde yaşayan bir aile
Exeter veya Londra gibi bir şehirde
yaşayan bir aileden, tamamen farklı ihtiyaçlara gerek duyacaktır.
Ancak yine de
neyin yeterli olduğuna dair kendinle konuşman,
hayatın üzerinde derin ve dönüştürücü bir etki yaratabilir.
Başlangıç olarak
gerçekte ihtiyacın olmayan şeylere dünya kadar
para harcaman gerekmeyecek.
Biraz ara verebilirsin.
Çok sıkı çalışmak zorunda değilsin.
Muhtemelen böylesine uzun çalışmak zorunda değilsin.
Charles gibi yapabilirsin.
Hayatını maksimize amacıyla yola çıkabilirsin, gelirini değil.
Belki bir hayır kurumuna yardım için gönüllü olabilirsin.
Neyin yeterli olduğuna dair üç fikri ele alalım.
Bir şoförün ortalama ömrü 60 yıldır.
Her iki yılda bir yeni araba alırsan,
30 tane yeni arabanın gururlu sahibi olursun.
Arabanı her altı yılda bir değiştirirsen, 10 yeni arabanın gururlu sahibi olursun.
Hepimiz biliyoruz ki altı yaşındaki bir araba da
A'dan B'ye mutlu bir şekilde gider.
Ama görüyoruz ki 20 araba daha az.
Çok hırpalanmış gezegenimizden daha az kaynak gerekiyor.
Konuyu hediyelere getirelim.
Peki, nişan zamanı.
Her yıl gerçekte istemedikleri hediyeleri alanlar el kaldırsın.
(Kahkaha)
İnanılmaz, değil mi?
Neredeyse seyircilerin tamamı.
Ve korkarım ki bunu şu takip ediyor:
Siz de her yıl insanlara istemedikleri bir hediye veriyorsunuz.
(Kahkaha)
İyi yapılmış bir hediye seçimi gerçekten mükemmel bir şey.
Kötü yapıldığındaysa, sadece muazzam bir para israfı.
İki Noel kadar önce, sanırım eBay'de,
Noel Günü, bir milyon civarı hediye siparişi vardı
(Kahkaha)
-bunların çoğu sabah 10 civarında verildi-
tarif edilemez.
Nispeten daha ciddi bir konuya geçelim: Yiyecek.
Dünyada bugünü bilmeyen
ya da haftanın sonunu,
aslında ayın sonunu nasıl çıkaracağını bilmeyen
bir milyar aç insan var.
Aynı zamanda Dünya Sağlık Örgütü'ne göre
dünyada bir milyar obez veya fazla kilolu insan var
ve muhtemelen bu insanlar
diyet yapıyor veya spor salonlarında
hemstırlar gibi koşuyorlar.
Birkaç yıl önceki Sefaletin Tarihini Yaz isimli harika videoda
oldukça haklı olarak gösterdikleri üzere
açlık ve beslenme yetersizliğinden her üç saniyede bir kişi ölüyor.
(Üç kez parmak şıklatma)
Bütün bunlar devam ederken aynı zamanda,
Kuzey Amerika ve Avrupa'da
milyarlarca insanı beslemek için
gerekli olan yiyeceğin üç katını atıyoruz.
Tek başına Birleşik Krallık'ta
tüm aldığımız yiyeceklerin üçte birini atıyoruz.
Gerçekten bunu telafi edemezsin.
Dünyanın etrafını dolaşacak kadar yiyecek var.
Sadece, etrafını dolaşmıyor.
Bu yüzden daha sade yaşamamız gerektiği kanısındayım,
böylece diğerleri de daha sade yaşayabilsin.
Bir dünya yaratmak için yola çıkmalıyız, onu elde etmek için değil;
senin ya da benim değil,
senin ve benim dünyamı inşa etmek için.
Süpermen'e geri dönelim.
Süpermen'in hayattaki rolü yanlışları düzeltmek
ve sosyal adalet için savaşmaktı.
"Peki bunun benimle ne ilgisi var?" diye sorabilirsin.
Sözün özü şu ki
bugün bu tiyatrodaki her bir kişi,
bu hafta, dünyanın en alttaki milyarından biri için Süpermen olabilir.
Bihar'ın köyündeki bir kıza, aksi şartlar altında
okulu bitirmeyip tarlalarda çalışacak olan
hatta daha kötüsü,
çocuk fuhuşuna sürüklenecek olan bir kıza eğitim sağlayabilirsin.
Kenya'nın köyünde yaşayan bir aile için tıbbi yardım ve yiyecek sağlayabilirsin.
Bir grup kadının iş kurma
ve ailelerini yoksulluktan kurtarmalarına yardımcı olmak için
50 ila 100 pound'luk bir mikro kredi sağlayabilirsin.
Bir grubunuz öğle yemeğinde bir araya gelip
Etiyopya'da bir köy için yaklaşık 500 kişiye, 500 köylüye
taze su sağlayacak kuyu satın almak için
yeterli para toplamaya karar verebilirsin.
Eğer hesabını yaparsan
500 köylü, 1500 pound,
-bir köydeki bir kişiye ya da çocuğa taze su temini
bir latte fiyatına gelmektedir.
Bu oldukça sıradışı.
Son iki, üç yıl boyunca çok şanslıydım.
Birkaç tane hayır kurumu açabildim ve binlerce, kelimenin tam anlamıyla
binlerce basit ama dikkat çeken, dünyayı değiştirmek için
çok farklı şekillerde harika şeyler yapan
en, en basitinden dikkat çeken şeyler yapan
çok cesur insanlara kadar binlerce kişiyle tanıştım.
Bazıları ile aslında
bugünden itibaren tanışacak, haberdar olacaksın.
Hayatın amacını keşfettim sanırım.
Bu iyi bir şey, değil mi?
Her zaman.
(Kahkaha)
Çok zengin bir TED Konuşması.
(Kahkaha)
Hayatın amacı, diğer insanlara,
ailene, arkadaşlarına,
normalde görmezden geleceğin insanlara
ve hatta tanımadığın dahi insanlara yardım etmektir.
Martin Luther King de aynı fikirde.
Oraya, benden önce geldi.
“Hayatın ısrarcı ve en teşvik eden sorusu şu:
Başkalarının hayatı için ne yapıyorsunuz?”
Öyleyse önümüzdeki birkaç hafta içindeki görevin, ödevin eve gidip senin için
yeterli olanın ne olduğunu bulmak, gerçekten istemediğin, ihtiyacın olmayan
veya kullanmayacağın şeyleri satın almayı bırakmak,
denetimi ele geçirmek,
(Kahkaha)
kendini Süper adam veya Süper kadına dönüştürmek
ve dışarı çıkıp dünyanın en fakir insanlarından birine yardım etmek,
başkalarına yardım etmek.
Çok teşekkürler.
(Alkış)