[Jak radzić sobie z problemami z prędkością czytania]
Ponieważ nie chcemy, żeby widzom umknął żaden napis,
zawsze należy utrzymywać przystępną "prędkość czytania",
czyli prędkość, z którą widz musi umieć przeczytać napis,
zanim ten zniknie z ekranu.
Prędkość czytania to inaczej liczba znaków na sekundę.
Maksymalna prędkość zależy od pisma stosowanego w danym języku.
W przypadku alfabetu łacińskiego maksimum to 21 znaków na sekundę.
Jeśli utrzymanie dobrej prędkości czytania sprawia wam trudność,
mamy dla was kilka podpowiedzi.
Po pierwsze możecie dać widzowi więcej czasu na przeczytanie napisu.
W tym celu przeciągnijcie koniec napisu,
zwiększając tak czas wyświetlania, aż prędkość czytania wróci do normy.
Takie wydłużanie może przesunąć też początek następnego napisu,
ale dobra prędkość czytania jest zawsze ważniejsza
niż idealna synchronizacja z obrazem.
Jednak kiedy przesuniecie tak początek następnego napisu,
czasami także i w nim pojawią się problemy z prędkością czytania,
dlatego czasami będzie trzeba podobnie rozciągnąć także ten napis,
a potem następny,
aż do końca takiej fali poprawiania prędkości czytania.
Znaczne wydłużanie czasu wyświetlania to nie zawsze dobry pomysł,
szczególnie jeśli następny napis
musi jednak być dokładnie zsynchronizowany z czymś na filmie.
Ale widzom można pomóc też, zmniejszając ilość koniecznego do przeczytania tekstu,
co nazywamy "kompresją" napisu.
Chodzi o przeformułowanie tekstu tak, żeby zmniejszyć liczbę znaków,
jednocześnie nie zmieniając znaczenia napisu.
Redukować tekst można na wiele sposobów,
a oto parę przykładów.
Można pozbyć się waty słownej,
czyli wyrażeń takich jak "tak naprawdę", "no więc" czy "jak mówiłam".
Można ograniczyć powtórzenia i synonimy.
Na przykład można zmienić zdanie
"Dostarczono to w wielkim, przeogromnym pudle"
w "Dostarczono to w wielkim pudle".
Można też ograniczyć odwołania do tego, co w sposób oczywisty widać na ekranie.
Na przykład można zmienić zdanie
"Widzicie teraz slajd z wynikami naszego ostatniego badania"
na "Oto wyniki naszego ostatniego badania".
Szereg innych takich przykładów kompresji
można znaleźć w szczegółowym poradniku na OTPedii.
Nie zapominajcie, że redukować tekst można także w transkryptach,
ponieważ transkrypt nie musi być dosłowny tam,
gdzie dla dobrej prędkości czytania konieczna jest kompresja.
Istnieje jeszcze jeden sposób na zbyt dużą prędkość czytania:
łączenie dwóch napisów.
Czasami widzimy jeden napis z niewielką ilością tekstu,
który ma długi czas wyświetlania,
a po nim napis z dużą ilością tekstu,
który wyświetla się krótko i ma zbyt dużą prędkość czytania.
Połączenie takich napisów może rozwiązać problem.
Aby połączyć napisy,
należy skopiować tekst jednego napisu, wkleić go do drugiego,
usunąć pierwszy napis,
a następnie rozciągnąć czas wyświetlania nowego, połączonego napisu
na powstałą tak przerwę.
Pamiętajcie, że nie można łączyć końca jednego zdania z początkiem drugiego.
Jednak jeśli napisy należą do jednego zdania
i przekazują razem jakąś spójną myśl,
można je połączyć i w ten sposób otrzymać jeden napis z dobrą prędkością czytania.
Takich napisów na przykład nie można połączyć,
ponieważ "kim był, a potem, okazało się"
to sklejenie części dwóch różnych zdań podrzędnych,
a poza tym taki napis nie przekazuje żadnej spójnej myśli.
Jednak można połączyć napisy takie jak te,
bo "i była to książka, której szukałam"
to pełne zdanie podrzędne, wyrażające jakąś spójną myśl.
Na koniec jedna ważna porada.
Borykając się z nadmierną prędkością czytania,
zawsze starajcie się łączyć wszystkie te podejścia.
Trochę zredukujcie tekst,
a potem troszeczkę wydłużcie czas wyświetlania,
w ten sposób ostatecznie obniżając prędkość czytania napisu.
Pamiętajcie, że nie przekraczając limitu prędkości czytania
możecie być pewni, że idee, które chcecie szerzyć,
nie okażą się niedostępne dla widza.
A tymczasem... Miłego tłumaczenia i transkrypcji!
Oraz kompresji!