Ky mësim quhet variabla në zarfe.
Ne do të mësojmë se si mund të ndërtojmë fjali kur ende na mungojnë pjesët e informacionit.
Shumica prej nesh tashmë janë njohur me idenë e plotësimit të një hapësire bosh.
Ne e bëjmë atë kur vendosim emrin tonë në detyrat e shtëpisë.
Ndonjëherë, ka më shumë se një boshllëk që duhet të plotësohet, dhe në atë rast,
ne i japim boshllëkut një etiketë në mënyrë që të dimë se cila pjesë e informacionit ku shkon.
Variablat janë mbajtës të vendeve për pjesët e informacionit që mund të ndryshojnë.
Duke përdorur një variabël për informacionin që mungon, ne mund të vazhdojmë të punojmë në çdo gjë që po bënim
dhe të lëmë dikë tjetër të plotësojë informacionin më vonë.
Në softuer, ne i përdorim shumë variablat.
Ne përdorim variabla si mbajtës të vendeve për emrin, adresën e emailit dhe madje edhe emrin e përdoruesit.
Në këtë mënyrë, ne mund t'i bëjmë të ditur programit se ku do të shfaqen ato detaje
pasi përdoruesi t'i plotësojë ato.
Ne përdorim variabla gjatë gjithë kohës në punën tonë.
Sa herë që ju duhet të ruani një pjesë të informacionit për më vonë, ne përdorim një variabël.
Le të themi se duhet të numërojmë sa herë përdoruesi ka postuar në Twitter.
Sa herë që ai përdorues poston në Twitter, ne do t'i shtojmë një atij numri.
Dhe sa herë që përdoruesi fshin një tweet, ne do ta ulim atë numër me një.
Sa herë që duhet të dimë se sa herë ai përdorues ka postuar në Twitter,
ne do të shikojmë atë variabël.