មេរៀន​នេះ​មាន​ឈ្មោះ​ថា អថេរ​នៅ​ក្នុង​សំបុត្រ។
យើង​នឹង​រៀន​អំពី​របៀប​សង់​ប្រយោគ នៅ​ពេល​យើង​ខ្វះខាត​ព័ត៌មាន​មួយ​ចំនួន។
ពួកយើង​ភាគច្រើន ទម្លាប់​នឹង​ការ​បំពេញ​ចន្លោះ។
យើង​ធ្វើ​បែប​នេះ នៅ​ពេល​យើង ត្រូវ​បំពេញ​ឈ្មោះ​នៅ​លើ​សន្លឹក​កិច្ចការផ្ទះ។
ពេលខ្លះ មាន​ចន្លោះ​ច្រើន​ជាង​មួយ ដែល​ត្រូវ​បំពេញ ហេតុដូច្នេះ​ហើយ
ពួកយើង​ឱ្យ​ឈ្មោះ​ទៅ​ចន្លោះ​ទាំង​នោះ ដើម្បី​ឱ្យ​ដឹង​ថា ព័ត៌មាន​ណា​ត្រូវ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ចន្លោះ​នោះ។
អថេរ គឺជា​កន្លែង​ដាក់​ព័ត៌មណា​ណា​មួយ​ដែល​អាច​ផ្លាស់ប្ដូរ។
ការ​ប្រើ​អថេរ​សម្រាប់​ព័ត៌មាន​ដែល​ខខ្វះ នាំ​ឱ្យ​ពួក​យើង​អាច​បន្ត​លើ​កិច្ចការ​ផ្សេងៗ​ទៀត
ហើយ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ​ជា​អ្នក​បំពេញ​ព័ត៌មាន​នៅ​ពេល​ក្រោយ។
នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ ពួកយើង​ប្រើ​អថេរ​ច្រើន​ណាស់។
ពួកយើង​ប្រើ​អថេរ​ជា​កន្លែង​បញ្ចូល​ឈ្មោះ អាសយដ្ឋាន​អ៊ីមែល និង​ឈ្មោះ​ប្រើប្រាស់។
របៀប​នេះ​ នាំ​ឱ្យ​យើង​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​កម្មវិធី​ដឹង​ថា​ព័ត៌មាន​ទាំងឡាយ​នឹង​មាន​នៅ​ទីណា
ក្រោយពេល​អ្នក​ប្រើប្រាស់​បំពេញ​រួច។
យើង​ប្រើ​អថេរ​គ្រប់​ពេលវេលា​នៅ​ក្នុង​ការងារ​របស់​យើង។
ពេល​អ្នក​ត្រូវ​រក្សាទុក​ព័ត៌មាន​ណាមួយ​សម្រាប់​ពេល​ក្រោយ ពួកយើង​ប្រើ​អថេរ។
ឧទាហរណ៍​ថា​ បើ​យើង​ត្រូវការ​រាប់​ចំនួន​ដង​ដែល​អ្នក​ប្រើប្រាស់​បាន​ធ្វីត។
រាល់​ពេល​អ្នក​ប្រើប្រាស់​បាន​ធ្វីត យើង​នឹង​បូក​បន្ថែម​លេខ​មួយ​ចូល។
ហើយ​រាល់​ពេល​ដែល​អ្នក​ប្រើប្រាស់​លុប​ធ្វីត​ចោលមួយ យើង​នឹង​ដក​លេខ​ចេញ​មួយ​វិញ។
ពេលណា​ដែល​យើង​ចង់​ដឹង​ថា តើ​ម្នាក់​នោះ​បាន​ធ្វីត​ប៉ុន្មាន​ដង​ហើយ
យើង​មើល​អថេរ​មួយ​នោះ។