Vandaag ga ik 3 voorbeelden
van iconisch design voor jullie uitpakken,
en het is volkomen logisch
dat ik degene ben die dat doet,
want ik heb een bachelor in literatuurwetenschap.
(Gelach)
Maar ik ben tevens een beroemde
kleine televisiepersoonlijkheid
en een fervent verzamelaar van
'Design Binnen Bereik'-catalogi,
dus ik weet zo goed als alles
dat er te weten is.
Ik ben er zeker van dat jullie
dit object herkennen;
velen van jullie zagen het waarschijnlijk
terwijl jullie landden in je privé-zeppelins
op Los Angeles International Airport
gedurende de afgelopen paar dagen.
Dit staat bekend als het 'Theme Building';
dat is zijn naam om redenen
die nog steeds erg vaag zijn.
Het is misschien
het beste voorbeeld dat we in Los Angeles hebben
van antieke buitenaardse architectuur.
Het werd uitgegraven in 1961
terwijl ze LAX (luchthaven Los Angeles) bouwden,
hoewel wetenschappers denken dat
het dateert uit het jaar 2000
vóór de gangbare jaartelling,
toen het gebruikt werd als
drukke transdimensionale ruimtehaven
door de antieke astronauten
die onze planeet als eersten koloniseerden
en onze soort optilden
uit de barbaarsheid door ons
de gift van de geschreven taal te geven
en technologie en
de gift van roterende restaurants.
Het wordt verondersteld
een vervanging te zijn voor de oudere ruimtehavens.
Die van Stonehenge, uiteraard.
Het wordt gezien als
een hele verbetering
vanwege het opgeruimde design,
het ontbreken van rondhangende druïden
en overduidelijk: de veel betere
toegang tot parkeerruimte.
Toen het werd onthuld,
leidde het een nieuw tijdperk in
van gestroomlijnd, archaïsch-futuristisch design
genaamd Googie,
hetgeen synoniem werd met
het straaltijdperk, een slecht gekozen term.
De antieke astronauten die het gebruikten,
reisden tenslotte niet vaak per straalvliegtuig,
maar gaven de voorkeur aan gevederde slangen
aangedreven door kristallen schedels.
(Applaus)
(Muziek)
Ah ja, een tafel.
Die gebruiken we elke dag.
Er bovenop
staat de sappige salif.
Dit is een ontwerp van Philippe Starck,
die volgens mij op dit moment in het publiek zit.
Je kan zien dat het een ontwerp van Starck is,
aan zijn precisie, speelsheid,
zijn innovatie en
zijn belofte van dreigend geweld.
(Gelach)
Het is een ontwerp dat je intuïtie uitdaagt --
het is niet wat het op het eerste gezicht lijkt.
Het is niet een vork
om drie voorgerechten tegelijk mee te pakken,
wat handig zou zijn in de lobby,
zou ik zeggen.
En ondanks zijn duidelijke
beïnvloeding door de antieke astronauten
en zijn ruimtevaart-signatuur en driepotigheid,
is het niet ontworpen
om aan je brein te koppelen
om je gedachten op te zuigen.
Het is in feite een citruspers,
en nu ik dat zeg,
zul je het nooit meer voor iets anders aanzien.
Het is ook geen monument voor design,
maar een monument voor de nuttigheid van design.
Je kan het met je mee naar huis nemen,
in tegenstelling tot het 'Theme Building',
dat eeuwig zal blijven waar het is.
Dit is betaalbaar
en kan meegenomen worden naar huis,
en, alszodanig, kan het staan
op je aanrecht --
het past niet in een lade;
geloof me, dat heb ik door schade en schande geleerd --
en kan je aanrecht omtoveren
tot een monument voor design.
Nog iets hierover,
voor het geval je er één thuis hebt;
ik zal je een eigenschap vertellen die je wellicht niet kent.
Als je in slaap valt,
komt het tot leven
en loopt door je huis,
leest je post ...
en kijkt naar je terwijl je slaapt.
(Applaus)
Oké, wat is dit voor een object?
Ik heb geen idee. Geen idee wat het is.
Het ziet er vreselijk uit. Is het een kleine warmhoudplaat?
Ik snap het niet.
Weet iemand het? Chi?
Het is een ... iPhone. iPhone.
Oh ja, juist, ik herinner me die;
ik heb mijn badkamer
ooit hiermee laten betegelen, in de goeie oude tijd.
Nee, ik heb een iPhone. Uiteraard.
Hier is mijn geliefde iPhone.
Ik doe zoveel op dit kleine apparaatje.
Ik lees graag boeken hiermee.
Sterker nog: ik koop er graag boeken mee,
waar ik me dan niet schuldig over hoef te voelen als ik ze niet lees,
want ze gaan hierin en daarna hoef ik ze nooit meer te zien.
Werkt perfect.
Ik gebruik het elke dag
om het gewicht van een os te bepalen,
bijvoorbeeld.
Zo nu en dan,
moet ik toegeven,
bel ik er iemand mee.
En toch vergeet ik voortdurend het hele ding.
Dit is een ontwerp dat je,
zodra je het gezien hebt,
ook weer vergeet.
Het is gemakkelijk om de adembenemendheid te vergeten
die plaatsvond in 2007 toen je dit ding
voor het eerst aanraakte, omdat het zich
zo snel verspreidde
en vanwege de snelheid
waarmee we ons deze gebaren eigen maakten
en het tot een extensie van onze levens maakten.
In tegenstelling tot het 'Theme Building'
is dit geen buitenaardse technologie.
Of eigenlijk
nam het technologie die,
in tegenstelling tot voor mensen in deze zaal,
voor vele anderen op de wereld
nog steeds erg buitenaards voelt,
en maakte het direct en ogenblikkelijk
bekend en vertrouwd.
En in tegenstelling tot de sappige salif
dreigt het zich niet
aan je hersenen vast te koppelen.
Wat het wel doet ...
is zich aan je hersenen koppelen.
(Gelach)
Zonder dat je het in de gaten had.
Zo zie je maar. Mijn naam is John Hodgeman.
Ik heb je zojuist design uitgelegd.
Mijn hartelijke dank.
(Applaus)