Mijn grootvader was schoenmaker.
Hij maakte indertijd handgemaakte schoenen.
Ik heb hem nooit kunnen ontmoeten.
Hij is gestorven tijdens de holocaust.
Maar ik heb zijn liefde voor creëren geërfd,
behalve dat dat in deze tijd niet echt meer bestaat.
Zie je, de Industriële Revolutie
heeft veel gedaan voor de verbetering van de mensheid,
maar het heeft wel de echte vaardigheid weggevaagd
waar mijn grootvader van hield
en het heeft ambachtelijkheid zoals het was, doen wegkwijnen.
Maar dat staat op het punt te veranderen door 3D-printen.
En het is allemaal begonnen met dit,
het allereerste onderdeel
dat ooit geprint is.
Het is iets ouder dan TED.
Het is geprint in 1983
door Chuck Hull,
die 3D-printen heeft uitgevonden.
Maar wat ik vandaag met jullie zou willen bespreken,
het grote idee dat ik aan jullie wil voorleggen,
is niet hoe 3D-printen
ons zal katapulteren naar de toekomst,
maar eerder hoe het ons terug
in contact zal brengen met ons erfgoed,
hoe het een nieuw tijdperk zal inluiden
van gelokaliseerde, verspreide productie
die gebaseerd is
op digitale productie.
Dus denk aan nuttige dingen.
Jullie kennen allemaal jullie schoenmaat.
Hoeveel van jullie kennen de breedte
van jullie neusrug
of de afstand tussen jullie slapen?
Iemand?
Zou het niet geweldig zijn als je,
voor het eerst, een bril kon krijgen
die je echt perfect past
en die geen scharnieren nodig heeft,
waardoor de kans bestaat dat de scharnieren niet zullen breken?
Maar de gevolgen van 3D-printen
gaan veel verder dan het topje van onze neuzen.
Toen ik Amanda voor het eerst ontmoette,
kon ze al rechtstaan en een beetje wandelen,
zelfs al was ze verlamd onder haar middel,
maar ze vertelde me hoe oncomfortabel
haar pak was.
Het was een prachtig robotisch pak
gemaakt door Ekso Bionics,
maar het was niet gebaseerd op haar lichaam.
Het was niet op maat gemaakt.
Dus ze daagde me uit haar iets te maken
dat wat vrouwelijker was,
wat meer elegant,
en lichtgewicht,
en als goede kleermakers,
dachten we haar digitaal op te meten,
En dat deden we. We hebben een ongelofelijk pak gemaakt voor haar.
De fantastische les die ik leerde van Amanda
is dat velen van ons 3D-printen zien
als vervanging van de traditionele methodes.
Amanda keek ernaar en ze zei,
het is een gelegenheid voor mij
om mijn symmetrie terug op te eisen
en mijn authenticiteit te omarmen.
En weet je wat? Ze blijft niet stilstaan.
Ze wil nu ook kunnen wandelen in hoge hakken.
Daar stopt het niet.
3D-printen verandert
gepersonaliseerde medische apparaten zoals we ze nu kennen,
van nieuwe, mooie, aangepaste,
geventileerde scoliosisbeugels
tot miljoenen dentale reconstructies
en tot mooie protheses
voor geamputeerden,
nog een gelegenheid om emotioneel
je symmetrie terug te vinden.
En terwijl we hier vandaag zitten,
kunnen we kiezen voor draadloze beugels
met een onzichtbaar frame
of voor draadloze dentale reconstructies.
Miljoenen binnen-oor-gehoorapparaten
zijn tegenwoordig 3D-geprint.
Miljoenen levens zijn vandaag
verbeterd dankzij deze apparaten.
Wat dacht je van een volledig vervangstuk voor je knie,
op jouw data gebaseerd, op maat gemaakt,
waarvan alle onderdelen gemaakt zijn door een 3D-printer.
GE gebruikt 3D-printen
om de volgende generatie LEAP-motoren te maken
die brandstof zullen besparen
tot zelfs 15%,
en de kost voor de luchtvaartmaatschappijen
met ongeveer 14 miljoen dollar zullen verlagen.
Goed voor GE, juist?
En hun klanten en het milieu.
Maar het beste nieuws is
dat deze technologie niet meer voorbehouden is
voor bedrijven met veel geld.
Planetary Resources is een startup
voor ruimte-exploratie.
Zij gaan hun eerste sonde later dit jaar de ruimte insturen.
Het was deel van een NASA-ruimteschip.
Het kostte een fractie van de kostprijs,
en het is gemaakt met minder dan een dozijn bewegende onderdelen
en het gaat de ruimte in later dit jaar.
Google is gestart met een zeer gedurfd project,
het maken van de blokjestelefoon, de Ara.
Dit project is enkel mogelijk dankzij de ontwikkeling
van high-speed 3D-printing dat voor het eerst
functionele, gebruiksvriendelijke modules zal maken
die erin zullen passen.
Een technologische droom, mogelijk gemaakt door 3D-printen.
Dan is er nog voeding.
Wat als we, voor de eerste keer,
ongelofelijke delicatessen konden maken
zoals deze mooie TED Teddy hier,
die eetbaar zijn?
Wat als we de ervaring volledig konden veranderen,
zoals je hier ziet bij deze portie absinth,
die volledig 3D-geprint is?
En wat als we ingrediënten konden toevoegen,
en kleuren en smaken in iedere hap,
wat zou betekenen dat niet enkel het eten heerlijk zou zijn
maar dat ook gepersonaliseerde voeding
in de toekomst mogelijk is.
Dat brengt me tot een van de belangrijkste punten rond 3D-printen:
complexiteit maakt niet uit.
De printer maakt het niet uit
of het nu de meest simpele vorm
of de meest complexe vorm maakt,
en dat is wat design en productie,
zoals we ze nu kennen, volledig overhoop haalt.
Veel mensen denken dat 3D-printen
het einde betekent van productie zoals we ze nu kennen.
Ik vind dat het een gelegenheid is
om de technologie van de toekomst in de handen van jongeren te leggen
en een eindeloze overvloed te creëren
aan vacatures,
en dat daardoor
iedereen een expert-makerkan worden
en een expert-fabrikant.
Dat vraagt om nieuwe gereedschappen.
Niet iedereen kan werken met CAD,
dus ontwikkelen we haptica,
zintuiglijke toestellen
die je in staat stellen om je ontwerpen
aan te raken en te voelen
alsof je met digitale klei aan het spelen bent.
Wanneer je zulke dingen doet --
en we hebben ook dingen ontwikkeld
die tastbare foto's maakt die onmiddellijk printbaar zijn --
wordt het makkelijker om inhoud te creëren.
Maar naast al wat nog mogelijk is,
hebben we ook alles wat niet bedoeld is,
zoals gedemocratiseerde namaak
en alomtegenwoordig illegaal bezit.
Dus veel mensen vragen me,
zal ieder gezin in de toekomst een 3D-printer hebben?
Ik vind dat ze de verkeerde vraag stellen.
De juiste vraag is,
hoe zal 3D-printen mijn leven veranderen?
Of, met andere woorden, welke kamer in mijn huis
is groot genoeg voor 3D-printen?
Maar dus alles wat je hier ziet
is 3D-geprint
inclusief deze schoenen
van op de modeshow in Amsterdam.
Nu, dit zijn niet de schoenen die mijn grootvader heeft gemaakt.
Dit zijn schoenen die de voortzetting zijn
van zijn passie voor hyper-locale productie.
Mijn grootvader heeft niet meer kunnen zien hoe Nike
noppen heeft geprint voor de recente Super Bowl,
en mijn vader heeft niet meer kunnen zien hoe ik hier sta
in mijn gehybridiseerde 3D-geprinte schoenen.
Hij is drie jaar geleden gestorven.
Maar Chuck Hull, de man die het allemaal heeft mogelijk gemaakt,
is hier aanwezig vandaag,
en dankzij hem, kan ik zeggen,
dankzij zijn uitvinding, kan ik zeggen
dat ik ook een schoenmaker ben.
Door hier te staan in deze schoenen
doe ik eer aan mijn verleden
terwijl ik de toekomst vervaardig.
Dankuwel.
(Applaus)