Πώς ανακάλυψες το πάθος σου
ή την καριέρα σου;
Εκτέθηκες σ' αυτήν;
Ή ήταν δοκιμή και λάθος;
Σύμφωνα με τη συνήγορο δικαιωμάτων του παιδιού Μάριαν Ράιτ Έντελμαν,
«Δεν μπορείς να είσαι αυτό που δεν μπορείς να δεις».
Ευτυχώς, ζούμε σε μια εποχή
όπου η καινούρια τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει να λύσουμε αυτό το πρόβλημα.
Τα τελευταία δύο χρόνια,
δουλεύω ένα πρόγραμμα εκτεταμένης πραγματικότητας
που δίνει τη δυνατότητα σε μαθητές γυμνασίου απ' όλη τη χώρα
να πάρουν τον ρόλο ενός θαλάσσιου βιολόγου --
ακόμα κι αν δεν έχουν δει ποτέ τον ωκεανό.
Όπως είπε μαθητής της πρώτης γυμνασίου που ολοκλήρωσε το πρόγραμμα,
«Έβλεπα τον εαυτό μου ως επιστήμονα,
γιατί απολάμβανα το παιχνίδι».
Αυτό το σχόλιο με ενθουσίασε πολύ,
γιατί πολύ λίγοι μαθητές βλέπουν όντως τον εαυτό τους ως επιστήμονες.
Μια μελέτη του 2014, έδειξε ότι το 57% των μαθητών της δευτέρας και τρίτης γυμνασίου
είπαν, «Η επιστήμη δεν είμαι εγώ».
Συμπτωματικά, την ίδια χρονιά,
συνάντησα τον Μάντι Χόλφορντ, έναν θαλάσσιο βιοχημικό
και τη Λίντζι Πόρτνοϊ, μια εκπαιδευτική ψυχολόγο.
Οι τρεις μας μοιραστήκαμε το πάθος
να ενθουσιάσουμε τους μαθητές και να νιώσουν άνετα με την επιστήμη.
Σκεφτήκαμε πώς θα μπορούσαμε να τους δώσουμε
την πιο ρεαλιστική εμπειρία μιας επιστημονικής καριέρας.
Συζητήσαμε την έρευνα.
Φάνηκε ότι οι μαθητές ένιωσαν άνετα με το να ρισκάρουν παίζοντας παιχνίδια.
Έτσι, οι τρεις μας ξεκινήσαμε μια εταιρεία εκπαιδευτικών παιχνιδιών
για να ζωντανέψουμε την επιστήμη.
Η εικονική πραγματικότητα φαινόταν ως ένας φθηνός τρόπος για αυξανόμενη πρόσβαση.
Επίσης, η ακαδημαϊκή έρευνα έχει δείξει
ότι η εικονική πραγματικότητα οδηγεί σε αύξηση της μαθησιακής απομνημόνευσης.
Αυτό ήταν τέλειο για μας που θέλαμε να είμαστε σε σχολεία
ώστε να έχουμε τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό μαθητών,
ειδικά μαθητές που δεν έχουν εκπροσωπηθεί επαρκώς στην επιστήμη.
Έτσι, με χρηματοδότηση από το Εθνικό Επιστημονικό Ίδρυμα,
αναπτύξαμε πρόγραμμά μας εκτεταμένης πραγματικότητας
που συνδύαζε την εικονική πραγματικότητα
με προσωπική ψηφιακή καταγραφή.
Δουλέψαμε με δασκάλους καθώς το αναπτύσσαμε
για να βεβαιωθούμε ότι θα ταίριαζε στο ήδη υπάρχον πρόγραμμα σπουδών
ενθαρρύνοντας παράλληλα τους δασκάλους
στη χρήση τελευταίων τεχνολογιών στις τάξεις τους.
Σχεδιάσαμε την εικονική πραγματικότητα για το Google Cardboard,
το οποίο χρειάζεται μόνο ένα έξυπνο τηλέφωνο
και έναν προβολέα εικονικής πραγματικότητας 10 δολαρίων από χαρτόνι.
Με αυτόν τον φθηνό εξοπλισμό,
οι μαθητές μεταφέρονται σε μια υποβρύχια κατάδυση.
Οι μαθητές χρησιμοποιούν το ψηφιακό τους ημερολόγιο
για να καταγράψουν τις σημειώσεις τους,
να απαντήσουν σε ερωτήσεις,
να συλλέξουν δείγματα
και να αναπτύξουν υποθέσεις.
Οι μαθητές, τότε, πηγαίνουν στον εικονικό κόσμο
για να ελέγξουν τις υποθέσεις τους
και να δουν αν είναι ακριβείς,
όπως ακριβώς κάνουν και οι επιστήμονες στον τομέα τους
καθώς σταδιοδρομούν.
Όταν οι μαθητές επιστρέφουν στο ψηφιακό τους ημερολόγιο,
μοιράζονται τις παρατηρήσεις τους, τους ισχυρισμούς τους,
το σκεπτικό και τα στοιχεία τους.
Οι γραπτές απαντήσεις των μαθητών και οι εικονικές αλληλεπιδράσεις
ενημερώνονται ζωντανά
σ' ένα ταμπλό αξιολόγησης εκπαιδευτών,
έτσι ώστε οι δάσκαλοι να μπορούν ν' ακολουθούν την πρόοδό τους
και να τους στηρίζουν όπως χρειάζεται.
Για να σας δώσουμε μια καλύτερη ιδέα, θα σας δείξω
ένα δείγμα από αυτά που βλέπουν οι μαθητές.
Αυτή είναι η εικονική πραγματικότητα όταν βρίσκονται κάτω από το νερό
παρατηρώντας τη χλωρίδα και την πανίδα.
Αυτό είναι το ψηφιακό ημερολόγιο όπου κατασκευάζουν τα μοντέλα τους
βασιζόμενοι σ' αυτά τα αβιοτικά δεδομένα για να δείξουν τι περιμένουν να δουν.
Εδώ, το υποστηρίζουν με ποιοτικές δηλώσεις.
Και αυτό είναι το ταμπλό εκπαιδευτών που δείχνει την πρόοδο
και επιτρέπει (στους δασκάλους) να δουν τις απαντήσεις μαθητών κατά τη διάρκεια.
Ενώ δημιουργούσαμε το BioDive,
και πάλι, θέλαμε να εστιάσουμε στην πρόσβαση,
και το σχεδιάσαμε ώστε να χρειάζεται μόνο ένα τηλέφωνο για κάθε τέσσερις μαθητές.
Επίσης, γνωρίζαμε πόσο συλλογική είναι η επιστημονική δουλειά,
οπότε φτιάξαμε την εμπειρία έτσι ώστε να μπορεί να λυθεί μόνο
μέσω συλλογικής δουλειάς,
αφού κάθε μαθητής είναι ειδικός σε διαφορετική γεωγραφική τοποθεσία.
Δεδομένου ότι ο εγκέφαλος αυτών των παιδιών αναπτύσσεται ακόμα,
περιορίσαμε κάθε εμπειρία σε διάρκεια όχι παραπάνω των δύο λεπτών.
Και τέλος, επειδή γνωρίζουμε πόσο σημαντική είναι η συνεχής έκθεση
για την εσωτερίκευση της γνώσης,
φτιάξαμε το BioDive ώστε να γίνει σε πέντε ώρες μαθημάτων.
Αρχίσαμε να δοκιμάζουμε το BioDive το 2017
σε 20 σχολεία στη Νέα Υόρκη και στο Νιού Τζέρσι.
Θέλαμε να δούμε μαθητές την ώρα που χρησιμοποιούσαν αυτή τη νέα τεχνολογία.
Σήμερα, το 2019,
το δοκιμάζουμε σε 26 πολιτείες.
Αυτό που ακούσαμε από τους δασκάλους που δίδαξαν το πρόγραμμά μας:
«Ήταν ένας ωραίος τρόπος να δείξουμε την ωκεανική δυναμική χωρίς να είμαστε εκεί
εφόσον είμαστε στο Οχάιο».
(Γέλια)
«Μείναμε με ανοιχτό το στόμα».
«Οι μαθητές ήταν τελείως απορροφημένοι».
Αλλά αυτό που μας κάνει να ελπίζουμε είναι αυτά που ακούμε από τους μαθητές.
«Μου άρεσε που ήταν σαν να ήμουν εκεί».
«Είναι διαδραστικό και ένας διασκεδαστικός τρόπος για να μάθεις».
«Μου έδειξε με ρεαλιστικά παραδείγματα πώς φαίνονται αυτοί οι οργανισμοί».
«Θα μπορούσα να δω τον εαυτό μου ως επιστήμονα γιατί φαίνεται να χει πλάκα».
Τα σχόλια δεν ήταν πάντα θετικά.
Όταν ξεκινούσαμε να το αναπτύσσουμε,
αρχίσαμε ρωτώντας μαθητές
τι τους άρεσε,
τι δεν τους άρεσε
και τι τους μπέρδευε.
Τελικά, αρχίσαμε να τους ρωτάμε τι θα εύχονταν να μπορούσαν να κάνουν.
Τα σχόλια τους μας έδωσαν σαφή στοιχεία για την κατασκευή
να είμαστε σίγουροι ότι περιλαμβάναμε τις φωνές των μαθητών σ' αυτό που σχεδιάζαμε.
Γενικά, αυτό που μάθαμε ήταν ότι αυτή ήταν η αρχή μιας νέας πλατφόρμας
που δίνει στους μαθητές φωνή και ευθύνη
στο να αποφασίζουν πώς θέλουν να έχει αντίκτυπο
στις καριέρες τους.
Εστιάσαμε στην επιστήμη,
γιατί ξέρουμε ότι χρειαζόμαστε επιστήμονες
να μας βοηθήσουν να λύσουμε τις τωρινές και μελλοντικές δυσκολίες.
Όμως, η εικονική πραγματικότητα μπορεί
να βοηθήσει μαθητές σε κάθε τομέα.
Πώς θα μπορούσαμε να στηρίξουμε μαθητές στο να εξερευνήσουν τις επιθυμίες τους
με αυτές τις εμπειρίες και τις δυνατότητες να μάθουν από τις βασικές πηγές;
Θα μπορούσαμε να φτιάξουμε VR για οικονομικό εξοπλισμό
που τους επιτρέπει να βυθιστούν στην προφορική βιβλιογραφία
ή σε σημαντικές στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας;
Η εκτεταμένη πραγματικότητα έχει τη δυνατότητα ν' αλλάζει την τροχιά
της ζωής των παιδιών μας
και να τα οδηγήσει σε καριέρες που δεν μπορούν καν να φανταστούν
δίνοντάς τους την ευκαιρία να δουν σε τι μπορούν να εξελιχθούν.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)