Bu konu hakkında minik bir kaza yaşadığım zaman düşünmeye başladım.
Sabah saat 3'tü,
20 tane dikiş atılmıştı,
acil servisten yeni çıkmıştım,
ve orada, arkadaşım bekliyordu
yüzünde sevimli bir gülümsemeyle
ve dedi ki,
"Bu çok havalı, kesinlikle Snapchat hikâyelerimde yer alacak."
(Kahkahalar)
Yaralı elimle onu yumruklamak istedim mi?
Hmm, şaşırtıcı şekilde hayır.
Bunun yerine kendimi ünlü biri gibi hissettim,
dikişlerimi gösterdim,
ve hiç tanımadığım, tanımayı da planlamadığım 30 tane arkadaşına
atmasına izin verdim.
O noktada anladım ki,
sosyal medya hayatımızı ciddi anlamda etkiliyor
ve buna yeterince dikkat göstermiyoruz.
İlk olarak, duygularımız.
2012 yılında
Facebook 700 bin kullanıcının ana sayfalarını manipüle etti
ve insanların arkadaşlarından gelen pozitif haberlerden
pozitif etkilendiğin gördüler.
Örneğin, şu an evlenmeyi
planlamama rağmen,
Facebook'ta bazen arkadaşlarımın düğün resimlerini görüyorum,
ve en kısa zamanda Karayipler'de düğün düzenleyesim geliyor.
(Kahkahalar)
Damadın kim olduğu fark etmeksizin.
(Kahkahalar)
Muhtemelen hayata yaklaşmak için en iyi yöntem bu değil.
(Kahkahalar)
İkinci olarak, satın alma tercihleri.
Bir Macy's Instagram postu gördüğümde,
koyu rujlu, seksi kış botlarıyla
o haftasonu kendimi mağazalarında buluyorum.
Herald Meydanı'nın yanında oturmak da pek yardımcı olmuyor.
Satın alanlar olarak inovasyona, ilhama bakıyoruz
ve modada trend olan neyse direkt onu online olarak inceliyoruz.
Raporlara göre üç ABD tüketicisinden biri sosyal medyadan etkileniyor.
Ben muhtemelen bunlardan biriyim.
Üçüncüsü, ilgi alanlarımız.
Çoğunuz gibi yemek pişirmekten nefret ediyorum.
Doğru malzemeleri bulmak,
mutfakta vakit geçirmek,
bulaşık yıkamak.
Çok fazla iş.
Geçen gün, arkadaşım Food Network'ün çabucak yapılabilen, üç malzemeli
cheesecake tarifini Facebook'ta paylaştı.
Bir baktım ki,
3 yıldır dokunulmamış mutfağımda çalışmaya başlamışım.
(Kahkahalar)
Sanırım gerçekten de çevrelerimizin yarattığı ürünleriz.
Annem şu an benle çok gurur duyuyor,
çünkü Youtube'da zamanımı yemek yapmayı öğrenerek harcadım.
Son olarak, zamana verdiğimiz değer.
Zamanımızın değerini hep merak ediyoruz.
Muhtemelen bir saat iş karşılığında bir dolar alacak olsanız
bunu reddederdiniz.
Aynı iş için 5 bin dolar teklif edilse,
hemen kabul ederdiniz.
Fakat araştırmalara göre
günlük iki saati sosyal medyada ücretsiz harcıyoruz.
(Kahkahalar)
Muhtemelen eski sevgilimizin egzotik gezisinden fotoğraflara bakarak
veya Kim Kardashian'ın nasıl interneti karıştırdığını okuyarak
veya Ellen'ın bir bebek ve köpekle çektiği fotoğraflardan birine daha bakarak-
bu arada, gerçekten çok tatlılar.
Sosyal medyanin bize kolay ulaşılabilir ve alakalı içerikler sunması ilginç,
ailemizle ve arkadaşlarımızla fotoğraflar, videolar,
beğeniler aracılığıyla iletişim kuruyoruz,
ama bir yandan bizi izole ediyor ve gerekli olmayan şeyler için
zaman ve para harcamamıza sebep oluyor.
2015'te markalar 24 milyar doları
sosyal medya tüketicilerine erişmek için harcadı.
Bundan sonra eski sevgilinizin Facebook profilini açtığınızda
yerine liseden eski bir arkadaşınızı arayın.
Ya da yeni bir çift bot almak istediğiniz zaman,
en son aldıklarınızı düşünün,
maaşınızın yarısını nasıl harcadığınız
ve sadece iki kez giydiğiniz aklınıza gelsin.
En önemlisi,
arkadaşınızın dudağını büzdüğü 20. fotoğrafı gördüğünüzde,
Facebook, Instagram veya Snapchat'te,
gerçekten zamanınıza değip değmediğini sorgulayın.
Teşekkürler.