Corey Hajim: Bugün konuğumuz PayPal CEO'su, Dan Schulman.
PayPal dendiğinde çoğumuz internet üzerinden bir şey satın almayı
veya Venmo ile bir arkadaşa içecek parasını geri ödemeyi düşünürüz.
Fakat PayPal büyük bir finansal hizmet oyuncusu haline geldi
ve genelde, geleneksel bankanın bir alternatifi olarak hareket ediyor.
Bu pandemi sürecinde PayPal
dünya genelinde küçük işletmelere kredi sağlayarak, onları ücretlerden
muaf tutarak ve para iadesi programlarını yükselterek destekledi.
Ayrıca ABD hükûmeti ile Maaş Koruma Programı üzerinde
ve ayrıca teşvik çekleri dağıtımında çalıştı.
Ayrıca çevrim içi bir cömertlik akımı da devreye soktu.
Dijital ödemelere yönelik
veya "temassız ödeme" olarak düşünmek isteyebileceğimiz şeye
eğilim büyük ölçekte hızlandı
ve bu, ticaret hakkında düşünme biçimimizi tamamen değiştiriyor.
Dan'in burada bizimle olması gerçekten heyecan verici.
Çok teşekkürler Dan.
Dan Schulman: Davet için teşekkürler, Corey. Burada olmaktan memnunum.
CH: Seni gördüğümüze sevindik.
Öyleyse hemen konuya girelim.
Pandeminin geldiği birkaç ay içerisinde
yalnızca ABD'de 30 milyondan fazla kişi işsiz kaldı.
Bunlar kesinlikle alışılmadık durumlar
fakat krizin eşiğinde olduğumuz aşikar
ve birçok işletme ve çalışanları
çok büyük finansal zorluklarla karşı karşıya.
Sen ne kadar endişelisin?
DS: Krizin üç şeyi açığa çıkardığını düşünüyorum.
Birçok insan için bu açıkça bir sağlık krizi.
İkincisi, sağlık krizi sekerek sıçradı
ve dünya şu anda bir ekonomik krizde.
Hakkında çok fazla konuşmadığımız
fakat ilerlemekte olan hayatlarımızı, yaşam biçimimizi
etkilediğini düşündüğüm üçüncü şey ise,
bunun aynı zamanda psikolojik bir kriz de olduğu.
İnsanlar dünyadaki yerlerini, dünyada neler olduğunu,
hem pandemi döneminde hem de sonrasında
hayatlarını nasıl yaşayacaklarını yeniden sorguluyorlar.
Bu yüzden bunun, her bir aşamasının uğraşılması gereken
bir şey olduğunu düşünüyorum.
Fakat sen şöyle dedin ve sana tamamen katılıyorum:
Pandemi bunu açığa çıkarmadan önce de bir ekonomik kriz gerçekleşiyordu.
Sanki su seviyesi azaldı
ve orada zaten olanı açığa çıkardı.
Örneğin ABD'de, ay sonuna kadar yetirecek şekilde
kıt kanaat geçinen 185 milyon yetişkin var.
Finansal sistemin gerçekten dışında olan, yüksek faiz oranlarına
ve gereksiz vergilere yaklaşık 140 milyar dolar harcayan
ve aynı zamanda çabalayan
70 milyon yetişkin var.
Bence bunun gerçek sebebi --
çünkü yüzde 20, 25 işsizlik oranını yok sayamayız --
bu krizi açığa çıkardı
ve birçok insanı, bu kriz olmasaydı yapmayacakları hareketlere
geçmeye zorladı.
CH: Evet, bence de bu doğru.
Çok fazla mücadele ve çok fazla fırsat var
ve sanırım insanlara yardımcı olan
dijital hareketler fırsatından bahsettin
ve açıkçası bu eğilim, söylediğin gibi,
bizi bu dünyaya itti ve büyük ölçüde daha ileriye götürdü.
Merak ediyorum,
nakit olmasa veya daha az nakit olsa
dünya neye benzerdi?
Bu geçişi gerçekleştirmenin avantajları ve zorlukları nelerdir?
DS: Bana kalırsa ortaya çıkan bazı hareketler
ya pandemiden çıkıyor ya da pandemiye dahil oluyor
ve sabırsızlıkla beklediğimiz şey ise fizikselden dijitale geçtikçe
bunun, eğilim çizgisinde devam etmeyen bir değişim olması.
Üç ile beş yıl içerisinde birçok dijital imkan biçimine ivme kazandırdık.
Bu dijital ödemelerden teletıbba,
perakende satışın gerçekten değişen yüzüne
ve perakende hakkındaki düşüncelerimize,
eğlencenin değişen yüzüne doğru olabilir
ve hatta hükûmetlerin yönetim ve para hareketi üzerine değişen
ve ilerleyen dijital para birimleri hakkında düşüncelerine doğru olabilir.
Bu yüzden pandemi esnasında ve pandemiden ortaya çıkan
gerçekleşecek çok fazla sayıda değişim olduğunu düşünüyorum.
Açıkçası gerçekleşecek en büyük değişimlerden birisi dijital ödemeler.
Yani nakit bayağı uzun süredir, binlerce yıldır var.
Onun tamamen bırakılması konusunda çok cüretkar olamayacağım.
Birçok insan bunu yanlış yapıyor.
Fakat nakdin bırakılmasında bir hızlanma göreceğimiz şüphesiz.
Geçen sene perakende satışta 18 trilyon dolar üzerinde nakit harcandı.
Bugün dünyanın ticari işlemlerinin yüzde seksen beşi
hâlâ nakit ile gerçekleştiriliyor.
Fakat şu an dijital ödemelere yönelik gerçekten en büyük değişim
ve bu, gerçekleşen ticaretin hem gelişimi hem de hızlanması
aynı zamanda, dediğin gibi, mevcut temassız ödemelere geçiş
ve bunun gerçek itici gücü sağlık sebepleri.
İnsanlar para vermek istemiyor.
İnsanlar ekranlara dokunmak istemiyor.
Bir kalem alıp satış anında imza atmak istemiyorlar.
Bu yüzden, sosyal mesafe gereksinimlerini korumak için,
kasiyerlerin sağlığını koruyabilmek için
ve müşterilerin sağlığını koruyabilmek için
temassız ödeme ve dijital ödeme talepleri bulunuyor.
Bana kalırsa, dünya genelinde dijital ödemelerde bir yükseliş göreceğiz,
ki biz işimizde zaten görüyoruz.
CH: Büyük bir fırsat gibi duruyor
fakat bu değişimin kapsayıcı olduğundan nasıl emin olacağız?
Yani, geleneksel banka endüstrisinin birçok insana
nasıl yetersiz hizmet sağladığından bahsettin.
Bu insanların da o fırsata sahip olduğundan
nasıl emin oluruz?
Ayrıca akıllı telefon gerekliymiş gibi görünüyor.
Bunu nasıl ele alabiliriz?
DS: Evet.
Cep telefonunun bu konuyu çözmek için anahtar olduğunu düşünüyorum.
Bunu sık sık söyledim, gerçekten,
finansal hizmetler endüstrisi için en büyük çözümlerden birisi
yalnızca finansal kapsayıcılık fikri değildir.
Çoğu insan finansal kapsayıcılığı
birinin bir banka hesabı erişiminin olması olarak tanımlıyor
fakat yalnızca bir banka hesabının olması yeterli değil.
Bana kalırsa hedeflememiz gereken şey şu,
finansal sağlık hakkında ne düşünüyoruz?
İnsanların sistemdeki bir tür finansal şoka karşı koyabilmek adına
tasarruf yapabildiklerinden
ve gerekli paraya sahip olabildiklerinden nasıl emin olacağız?
Bence bu, cep telefonları aracılığıyla gerçekleşecek
ve ilerde çok kapsayıcı olacak.
Önümüzdeki birkaç yıl içerisinde dünyada
yaklaşık altı milyar akıllı telefon olacak.
Akıllı telefonun maliyeti düşüyor.
Şu an Hindistan'da 25 doların altına bir akıllı telefon alabilirsiniz.
Yani dünya genelinde akıllı telefon aynı anda birçok yerde bulunacak
ve aslında ilginç olan şey ise, düşük gelirli nüfuslarda
yüksek gelire kıyasla daha büyük bir akıllı telefon yaygınlığı mevcut
çünkü akıllı telefon, bazı insanların sahip olduğu tek cihaz.
Yüksek gelirli bireylerin masaüstü bilgisayarları veya iPod'ları,
bu tür şeyleri olabilir
fakat düşük gelirli bireyin tek cihaza gücü yetebilir
ve onun akıllı telefon olmasını isterler
çünkü o tek cihaz aracılığıyla hayatlarını kazanabilir, yaşayabilirler.
O tek cihazı düşünün.
Gerçekten, bir banka şubesinin bütün gücünün
avuçlarınızda olduğunu düşünün.
Bir akıllı telefon aracılığıyla hizmet dağıtımı ve finansal hizmetler
yarattığınız zaman,
parayı geleneksel olarak yapamadığımız şekilde yönetme
ve taşıma niteliğine sahip olursunuz.
Fiziksel dünyada,
eğer bir çekiniz varsa
onu bozdurmak için bir çek kontrol noktasına gitmeniz gerekir.
30 dakika boyunca sırada beklersiniz.
Daha sonra dövizi çekten nakde dönüştürmek için
sizden yüzde iki ile yüzde beş arası
ücret talep ederler.
Böylece nakit olur ve fatura ödemek istersiniz.
Yine bir fatura ödeme noktasında
sırada beklemeniz gerekir
ve her bir fatura için sizden
yaklaşık 10 dolar ücret keserler.
Bunu akıllı telefon aracılığıyla yaparsanız
inanıyorum ki yalnızca zamandan büyük ölçüde tasarruf etmezsiniz
çünkü finansal sistemin dışındaysanız
parayı yönetmek ve taşımak pratik olarak bir yarı zamanlı iştir,
gitmek ve bunu yapmak,
bu yüzden bireylere yalnızca zaman kazandırmıyor
fakat aynı zamanda işlem ücretlerini
yüzde 50 ile 75 arasında bir oranda düşürüyorsunuz.
Size verdiğim 140 milyar dolar sayısını hatırlıyor musunuz?
Bu yalnızca ABD'de.
Bunu yarı yarıya kesebildiğinizi
ve en çok ihtiyacı olan zayıf nüfuslara geri ödediğinizi düşünün.
Bu yüzden teknoloji kullanımında
hem kapsayıcılık sağlamaya
ve dijital zengin ve yoksul ayrımının olmadığından
emin olmamıza yardımcı olacak,
hem de finansal sağlığa yönelik yolculuğu başlatacak büyük bir vaat var.
CH: Evet, birçok insanın PayPal hesabı açmak için
bir banka hesabı ve hatta kredi kartına ihtiyaç olmadığının
farkında olmadığını düşünüyorum,
ki bu oldukça ilginç.
Yani, geleneksel bankaların olmadığı veya finansal hizmet endüstrisinde
en azından daha küçük bir rol oynadığı bir zaman görüyor musun?
DS: Pekala, bütün finansal hizmet endüstrisinin
şu anda geliştiğini düşünüyorum
ve bu yüzden bankaların her zaman bir rol oynayacağını düşünüyorum,
en azından görebildiğim gelecekte,
fakat evrim geçirecek.
Yani, temel kredi kartlarını düşünün.
Bugün bir kredi kartını düşünüyorsunuz
ve onu genelde şekil faktörü olarak,
cebinizden çıkardığınız bir şey olarak düşünüyorsunuz.
Bazen cebinizden çıkardığınız şeyle bağlantılı bir statü vardır,
kredi kartının rengiyle bağlantılı.
Fakat bence bu şekil faktörleri yok olmaya başladı
ve dijital cüzdanlara yerleşmeye başladı.
Yani kredi her zaman önemli bir element olacak.
Dünyadaki çoğu insan için,
mesele nakit giderlerinin, nakit gelirlerini aşması değildir.
Yalnızca aynı oranda dağıtılmazlar.
Nakit ödemelerinizin, nakit gelirlerinizi aştığı zamanlar vardır
ve orada, bu açığı kapatmak için bir kredi biçimine ihtiyaç duyarsınız.
Bu yüzden kredi biçimlerinin her zaman önemli bir element olacağını düşünüyorum.
Fakat krediyi genişletme biçimimiz ilerde değişecek,
insanları puanlama konusunda düşünme biçimi,
onların kredinin üstesinden gelebilmesi üzerine olacak.
Daha gelişmiş ülkelerde geleneksel olarak
FICO puanı veya büro puanı adlı şey kullanılır
fakat bu, finansal sistemin dışındaki insanların gerçekleştirdiği
finansal işlemlerin çoğunu göz ardı eder,
kira ödemek veya faturaları zamanında ödemek gibi.
Bunun çevresindeki veri, bilgi ve makine öğrenimi ile --
bu algoritmaların içerisinde sapma olmamasına
dikkat etmeliyiz --
daha önce hiç yapılamamış şeyleri yapmaya başlayabiliriz.
Size hızlıca bir örnek vereceğim.
Dünyada küçük işletmelere işletme sermayesi sağlayan
en büyük şirketlerden biriyiz.
Muhtemelen Birleşik Devletler'de ilk beşteyiz.
Küçük işletmelere işletme sermayesi olarak
yaklaşık 14, 15 milyar dolar verdik.
Bunun yüzde yetmişi, 10 veya daha fazla bankanın
şubelerini kapattığı ilçelerin yüzde otuzuna gidiyor.
Peki bankalar nerede şube kapatıyor?
Bankalar, orta gelirin
ulusal ortalamanın altında kaldığı bölgelerde şubeleri kapatıyor,
ki bu mantıklı çünkü bir şubenin kazançlı olması için,
yani o şubenin gerçekten karlı olması için
belirli bir miktar depozitoya ihtiyaçları vardır.
Bu durumda, düşük gelirli bölgelerde
şubeler kapanmaya başladı.
Peki kredilerimizin yüzde 70'i neden o düşük gelirli bölgelerde?
Çünkü makine öğrenimi yapıyoruz.
FICO puanlarına veya büro puanlarına bile bakmıyoruz.
Farklı veri elementlerinde bir sayıya bakıyoruz.
Böylelikle başka kimsenin veremeyeceği o düşük gelirli bölgelere
kredi verebiliyoruz
ve bunu yaptığımızda
küçük bir işletmenin ortalama satışı yüzde 22'ye kadar artıyor.
Bu küçük işletmeleri genişletmek için nihayet işletme sermayesi alabilen
topluluklar ve bölgelerde
bunun etkisini hayal edin.
Teknoloji ve finansal hizmetler
bir araya geldiğinde gerçekleştirebilecekleri vaat için
bunun harika bir örnek olduğunu düşünüyorum.
CH: Bu çok ilginç.
Merak ediyorum.
Teknoloji endüstrisi, toplum üzerinden güç toplamasıyla eleştirildi,
tabii banka endüstrisi de eleştirilmedi değil.
Fakat teknoloji şirketlerinin hayatlarında olan şeyler üzerinde
daha fazla etki ve kontrol sahibi olmalarından endişe duyan
insanlara ne söylemek istersin?
DS: Evet.
Herhangi bir şirket veya teknoloji şirketleri için önemli olan şeyin
müşterinin hizmet aldığı şirketten
beklentileri açısından sınırlara saygı göstermek olduğunu düşünüyorum.
Bence bir şirketin sahip olabileceği en önemli marka özelliği güvendir
ve güven de bir şirketin gizliliğe saygı duyduğu,
verilerinizi veya bilgilerinizi satmayacağı
ve işlemlerinizin korunması için
işlemleri güvenli bir biçimde gerçekleştireceği
anlayışına dayalıdır.
Bunların temel nitelik olduğunu düşünüyorum
ve herhangi bir şirket buna saygı duymalıdır.
Tüketicilerin arzuladıkları gizliliğe sahip olduğundan emin olmalı
ve gereken emniyet ve güvenliğin
tüketiciye doğru yolla sunulduğunu
güvenceye almalılar.
CH: Açıkçası ABD hükûmetinin güvenini büyük ölçüde kazandın.
Maaş Koruma Programı aracılığıyla para dağıtmak için
onlarla nasıl çalıştığını biraz konuşabiliriz.
Merak ediyorum,
hakkında yazılar okuyorum
ve Birleşik Devletler'de 30 milyon küçük işletme
bu sermayeyi alabildi
fakat yalnızca altı milyon krediyi aldı.
Ne olduğunu düşünüyorsun?
DS: Evet.
Öncelikle hükûmetin -- ve onlara çok güveniyorum --
3 trilyon dolarlık bir teşvik paketi ile
oldukça hızlı bir karşılık verdiler.
Bunlar, çok yoğun zaman çerçevesinde gerçekleşen çok büyük sayılar.
Çeşitli ajanslarla çalışıyorduk,
teşvikin dağıtımı açısından
ABD Maliye Bakanlığı'yla da yakından çalışıyorduk.
Bu konu üzerinde gerçekten gece gündüz çalıştılar.
ABD Küçük İşletme Dairesi gece gündüz çalıştı.
Fakat tüm bunlar
bu sistemlerde daha önce hiç yürütülmedi
ve bu kredilerin ilk dilimleri çok zordu.
Bunları küçük işletmelere dağıtmada çok fazla teknik zorluk var.
İlk dilim ise yeterli değildi
ve hızlıca kullanıldı,
hâlâ paraya ihtiyacı olan bir sürü küçük işletme var.
Gelen ikinci dilim aslında
hâlâ yürürlükte.
Henüz tükenmedi
ve ondan vermeye devam ediyoruz.
Yaklaşık 50.000 küçük işletmeye borç verebildik.
Yaklaşık 1,7 milyar dolar verdik
ve kredi boyutumuz,
ki bununla gerçekten gurur duyuyorum,
yaklaşık 31.000 dolar.
Bir bankanın verdiği ortalama 100 ile 125.000 dolar arasında.
Bu yüzden ana caddelerdeki gerçek küçük işletmelere
borç veriyoruz
ve bunu yapabildiğimiz için gurur duyuyorum
ve bunu ciddiye alan, küçük işletmeleri kurtarmaya yönelik,
şu anda kendilerini gerçekten
sıkıntı içerisinde bulan tüketicilerle ilgilenmeyi denemeye yönelik
gayrisafi yurt içi hasılalarının
belirli bir yüzdesini, büyük bir miktarı ortaya koyan
ABD hükûmeti ve dünyadaki diğer hükûmetlerin hakkını vermeliyiz.
Bizler çekleri postalayan insanlar yerine,
ki günümüz dünyasında bu saçma --
insanlar yaşayacaklarını düşündüğü yerlerde yaşamıyorlar,
aileleriyle, arkadaşlarıyla veya farklı bir yerde yaşıyorlar
ve bir çeki postalamak
ve sonra o çeki alıp, eğer bir yerde barınıyorsanız gidemeyeceğiniz
bir yere gitmek,
onu bozdurmak,
bunu elektronik olarak yapmak çok daha mantıklı --
ve bunu elektronik olarak dağıtmak için ABD Millî Gelir Dairesi,
Maliye ve hükûmetin diğer bakanlıkları ile çalışıyoruz.
CH: Evet, bu çok daha mantıklı.
Bu hepimiz için
çok büyük bir proje.
Whitney, topluluğumuzdan birkaç soru sormak için burada.
DS: Merhaba Whitney.
Whitney Pennington Rodgers: Merhaba Dan. Nasılsın?
Daha önce güvenlik konusunda söylediğin şeyleri takiben,
topluluğumuzun birkaç ilginç sorusu var.
Bir sorumuz Marc'tan geliyor --
ismini yanlış okuyorsam şimdiden özür dilerim Marc --
Marc Vanlerberghe:
"Dijital nakde geçmek, gözetim devleti yaratmaya yönelik
bir adım daha olabilir.
Bunun olmasını nasıl önleriz?"
DS: Ah, evet, daha önce bahsettiğim şey buydu Marc.
Yani bana kalırsa, güven fikri son derece önemli.
Bana göre başarılı olabilecek şirketler yalnızca --
ve bence tüketiciler olarak bunun bir çoğunu elimizde tutuyoruz, bu arada,
verdiğimiz veri ve bilgilerin
ve bunu hangi şirketle yaptığımızın farkında olmalıyız --
fakat başarılı olabilecek şirketlerin yüksek seviyede güvene sahip
şirketler olacağını düşünüyorum
ve güven yalnızca gizliliği koruyarak değil
ayrıca dijital bir dünyada işlemlerinizde emniyet ve güven
sağlayarak gerçekleşir.
Yani, siber güvenlik fikri her zaman önemli olmuştur
fakat fizikselden dijitale geçtikçe çok daha önemli bir hal alıyor
ve büyük veri setlerinin önemli olduğu yer de burası
çünkü her iki saniyede bir, bir tüketicinin kimliği çalınıyor.
Her iki saniyede, bazı tüketiciler kimliğini çaldırıyor.
Bu yüzden, örneğin,
sizin kimlik bilgilerinizle giriş yapsak bile,
o bilgilerin gerçek kimlik bilgisi olduğundan emin olmalısınız.
Gerçekten siz olduğunu anlamak için o işlemdeki 30 ile 100 arası
farklı elemente bakmak zorundayız,
yani hesabınızdan o parayı çıkarmadan önce.
Yani birini korumak için yeterli veriye sahip olduğunuza emin olmak için
fakat aynı zamanda
gizliliğin dokunulmazlığını güvenceye almak için bir kombinasyon var,
bence bu dengeleyici bir eylem ve başarılı bir şekilde yapmamız için
olması gereken de bu.
WPR: Harika, aslında bir tür dijital nakitten dijital dövize geçiş,
bir diğer soru ise dijital döviz için var olan fırsat ile ilgili,
topluluğumuzdan Simone Ross soruyor.
PayPal'ın Libra'dan çekildiğini belirtti.
Gerçekten kapsayıcı bir dijital dövizin tutunması için ne gereklidir?
DS: Evet.
Dijital dövizleri düşündüğümüzde
çok fazla miktarda vaat olduğunu düşünüyorum.
Libra'dan çekilmemizin,
firmamızın blok zinciri ve diğer, belki de durağan madeni para dövizi türlerinin
son derece önemli olduğu ve özellikle de dünyanın farklı yerlerinde
çok, çok yardımcı olabileceği inancıyla hiçbir ilgisi yok.
Özellikle dünyanın farklı yerlerindeki istikrarı düşünürsek,
yani dövizlerin aşağı ve yukarı dalgalanma gösterdiği yerleri,
birilerinin bilebileceği daha istikrarlı bir dövize sahip olmak için;
eğer buna sahip olsalardı, bu x miktar değerinde olacaktı
ve dünyadaki diğer bireylerle veya daha önemlisi
dünyadaki diğer tüccarlar ile işlem yapabilirlerdi.
Şu anda birkaç farklı hükûmetle birlikte çalışan
bütün dijital döviz biçimlerine bakıyoruz
ve bence hepimiz teknolojinin nasıl gelişeceğini ve bunun sonucu olarak
dövizlerin nasıl gelişeceğini düşünmeliyiz.
Bu krizin, dünyadaki birçok hükûmetin gözlerini açtığını düşünüyorum,
teşvik yaratmak için gereken farklı araç setleri
ve vatandaşlarına yeterli, etkili ve hızlı biçimde
sermaye dağıtmak açısından.
WPR: Harika. Pekâlâ, birazdan daha fazla soruyla döneceğim
ve "Soru sor" özelliği üzerinden sorular sorabileceğinizi
hatırlatmak isterim.
İkinci bölümü seçmek için aşağı-çek işaretini kullanın,
böylece sorular gelebilir.
Teşekkürler.
DS: Teşekkürler Whitney.
CH: Teşekkürler Whitney.
Dan, başlangıçta finansal sağlık konusunda değindiğimiz
bir şeye geri dönmek istiyorum.
PayPal, insanlara ne kadar ödeneceğini
ve yardımlara ne kadar harcanması gerektiğini hesaplama konusunda
sıra dışı bir şey yaptı.
Maaşları geleneksel olarak piyasa belirler
fakat diğer şirketler kadar veya onlardan daha fazla ödemenin
her zaman yeterli olmadığını keşfettiniz.
Bize o andan bahseder misin?
DS: Evet.
Başlangıçta söyledim sanırım, açılış cümlelerimden birinde,
Amerikalıların üçte ikisi ay sonunu getirebilmek için
kıt kanaat geçiniyorlar.
Finansal olarak stresliler
ve bu, hayatlarını altüst ediyor.
PayPal çalışanlarının durumuna bakmak için bir çalışma yaptım.
Bir araştırma çalışması yaptık
ve bunu yaptım çünkü çalışanlarla yaptığımız bir toplantıda
ne kadar iyi maaş verdiğimize dair muhteşem bilgiden bahsedecektim
çünkü dünya çapında her bir konumdaki piyasa ile aynı oranda veya üzerinde
ödeme yapıyoruz.
Keşfettiğim şey ise, ne yazık ki dünyanın geri kalanı gibi,
piyasa oranında veya üzerinde ödeme yapsak bile
işlem personelimizin yüzde 60'ı,
yani giriş düzeyindeki çalışanlarımız, saatlik çalışan işçilerimiz
aynı şeyi yaşıyordu.
Kıt kanaat geçinmek.
Bu benim için kabul edilemezdi.
Şirketlerin sorumluluğu
ve yönetim kurulu başkanlarının sorumluluğu açısından
dünyanın değiştiğini düşünüyorum.
Tatmin etmeye çalıştığımız birçok farklı taraf var,
düzenleyiciden hissedara, tüketiciden çalışana.
Fakat bir numaralı sorumluluğumuzun çalışanlarımızın sağlığı
-- finansal sağlığı -- olduğunu düşünüyorum
çünkü bir şirket için hiçbir şey finansal olarak güvende,
tutkuyla çalışan kişilere sahip olmaktan daha önemli olamaz
çünkü kimse tüketiciye, kendilerini bir şeyin parçası olarak gören
ve finansal olarak güvende hisseden, o şirketin parçası olmaktan memnun olan
çalışanlardan daha iyi hizmet edemez.
Bu durumda esas soru şu, bunu nasıl ölçüyorsunuz?
Çünkü birçok insan geçindirebilecek maaş veya asgari ücreti düşünüyor.
Biz bunun yetersiz olduğunu düşündük
ve "net harcanabilir gelir" adını verdiğimiz bir ölçü bulduk,
o da temel olarak şu:
Vergileri ve temel olarak gerekli masrafları ödedikten sonra,
keyfi şeyler için veya biriktirmek için
kaç paranız kalıyor?
Esas talihsizlik de işte bu -- bundan gurur duymuyorum,
hatırlayın, piyasa seviyesinde veya üzerinde ödüyoruz,
bu yüzden piyasanın bunu yaparak bu konuyla ilgileneceğini düşündüm --
bu nüfus için, vergileri ve gerekli
yaşamsal masrafları ödedikten sonra yüzde dört ile altı arasında
net harcanabilir gelir, kısaca NHG olduğunu bulduk.
Bu yeterli değil.
Kıt kanaat geçinmeye çabalayacaksınız.
Bu arada, dünya genelinde NHG
konuma göre değişiyor, değil mi?
Manila'da farklı bir NHG var, Omaha, Nebraska'da farklı bir NHG
ve New York'ta da farklı, vesaire.
Temel olarak kendimize şunu söyledik,
NHGy'i yüzde 20'ye çekmemiz gerek.
Çünkü yüzde 20'de --
ve bu, dört, altıdan 20'ye devasa bir değişim --
fakat yüzde 20'de aslında tasarruf etme, parayı kenara koyma
ve keyfi masraflarla ilgilenme imkanınız var.
Böylece maaş sistemimizde oldukça büyük bir
tutum değişimi gerçekleştirdik.
Yardım maliyetini yüzde 58 düşürdük
çünkü yardımlar azalan oranlı bir vergi,
maaşınız ne olursa olsun aynı miktarı ödüyorsunuz.
Sağlık hizmeti yardımı almayan çok fazla çalışanımız vardı
çünkü bunu yapabilmek pahalıya mal oluyordu.
Bu yüzden, yüzde 58 düşürdük.
PayPal'ın her bir çalışanını işin hissedarı ve sahibi haline getirdik
ve onlara, ilerlemekte olan
PayPal'ın başarısının bir parçası olabilmeleri için
oldukça büyük bağışlar yaptık.
Bunu yapmamız gereken yerlerde maaşları yükselttik.
Sonra tüm bunları bir finansal eğitim programında paketledik
çünkü insanlar daha önce hiç hisse senedi almamışlardı,
düşünmeye çalışıyorlardı,
"Artan dolarlarım olduğuna göre şimdi nasıl tasarruf yapacağım?"
Bunu gerçekleştirmek bize biraz pahalıya mal oldu
fakat gerçekten anlıyorum,
tıpkı müşterilerimizle ilgilenmek için çok para harcamamız gibi,
en baştan belirttiğin gibi, COVID-19'da
şirketler para kazanmaktan daha fazlasını, önümüzdeki üç ay için
karlarımızı yükseltmekten daha fazlasını yapmalılar.
Kesinlikle inanıyorum ki
çalışanlarımızla ilgilenme ve müşterilerimizle ilgilenmeyle
bağlantılı masraflar
uzun vadede bizim yararımıza olur,
bunu yapmakla ilgili masrafları çok yönlü olarak katlar.
Bunun bazı etkilerini görmeye başladık bile.
Bence her CEO, her şirket
şimdi bunu düşünmeye başlamalı,
özellikle de belki krizin sonucu olarak
fakat belirttiğim gibi, bundan önce de bir kriz yaşadık,
çalışanlarımıza nasıl öncelik tanırız, onlarla nasıl ilgileniriz?
Çünkü eğer bunu yaparsanız müşterilerinizle ilgilenirsiniz
ve böylece kaçınılmaz olarak hissedarlarınızla da ilgilenirsiniz.
Geçen yıl için bu onun büyük bir parçası oldu.
CH: Bu çok ilginç
ve sanırım birçok soruyu beraberinde getiriyor,
hem benim için hem de topluluğumuz için.
Yani, PayPal çok karlı bir teknoloji şirketi,
devasa bir serbest nakit akımı ve büyük karlar var.
Bunun, her şirketin yapabileceği bir model olduğunu düşünüyor musun,
ister bir teknoloji şirketi olsun ister imalatçı veya mezbaha işi?
Yani, herkesin odaklanması gereken şey bu mu?
DS: Şöyle düşünüyorum -- ve diğer şirketlere ahlak dersi vermek
veya ne yapacaklarını söylemek istemiyorum --
ama ben, herkesin çalışanlarının finansal sağlığını
anlaması gerektiğini düşünüyorum.
Bu, temelde yapılması gereken bir şey.
Bunun sonrasında ne yapacağınız
belki de bir şirket olarak finansal gücünüze
veya öncelik sıralamanızı nereye koyduğunuza bağlıdır.
Fakat bulduğumuz şey,
piyasanın bunu size söyleyebileceğini düşünüyorum
ve birçok biçimde bu --
biliyorsunuz, ben kapitalizme inanan birisiyim.
Bildiğim sistemler arasında
en iyi ekonomik sistemin birçok açıdan o olduğunu düşünüyorum.
Fakat her şey gibi, geliştirilmeye ihtiyacı var.
Akort edilme ihtiyacı var
ve en azından bu zayıf nüfuslar için,
yalnızca markette para ödeyebilmeleri
finansal sağlık veya refaha sahip oldukları anlamına gelmiyor.
Bence herkes, çalışanlarının
finansal şoklara karşı koymak için, tasarruf amacıyla gereken paraya
sahip olup olmadığını bilmeli
ve sonra bununla ilgili ne yapabileceğini gerçekten anlamalı.
Bu NHG ölçüsünün
gerçekten ilginç olduğunu düşünüyorum.
Bunu yapmaz biraz zaman alıyor
çünkü oldukça dikkatli olmalısınız
ve konuma bakarak geçim giderlerini ve hangi vergi yargılarının
bulunduğunu gerçekten anlamalısınız.
İnsanların kıt kanaat geçinmek için
mücadele göstermediği
belirli bir seviyede NHG oluşturmalısınız.
Çünkü eğer insanlar kıt kanaat geçinmeye çabalarsa,
iş yerinde üretken olmazlar.
Çünkü şu şekilde endişe duyarlar; çocuklarımla ne yapacağım?
Çocuğum hastalandı. Sağlık sigortam yok.
Gerçekleşen bir helezon olduğunu düşünüyorum.
Siz daha az ödeyerek
paradan tasarruf ettiğinizi düşünüyorsunuz
fakat gerçek şu ki,
en azından benim inanç sistemimde,
çalışanlarınızla ilgilenirsiniz
ve diğer her şey doğal olarak akıp gider.
Daha üretken olurlar.
O şirketin bir parçası olmayı severler.
Müşterilerle daha iyi ilgilenirler.
Tüm bunlar kaçınılmaz olarak
bir şirketin temel nihai piyasasına hizmet etmeyi deneme biçimi açısından
şirketin yararına artış gösterir.
Fakat bu, çalışanlarla başlar.
CH: Öyleyse "kapitalizmin geliştirilmeye ihtiyacı var" ifadesine inanıyorsun
ve bence NHG, birçok şirketin benimsemesi gereken bir şey.
Bunun kolektif yardımseverlik eylemi aracılığıyla mı olduğunu düşünüyorsun?
İçimdeki Bernie Sanders sevgisini aktarıyorum
fakat birçok insanın bu noktada şirketlerin daha iyisini
yapacağı konusunda şüpheci olacağını düşünüyorum.
Hükûmet asgari ücreti yükseltmek için adım atmalı mı,
çalışanları daha yapısal olarak korumak için başka şeyler yapmalı mı?
DS: Bakın, hükûmetin bir rol oynaması gerektiği aşikar
ve özel ve devlete ait sektörlerin dünya genelindeki toplumlarda
karşılaştığımız birçok meseleye değinmek için
birlikte daha yakın çalışmaları gerektiğini düşünüyorum,
bu mesele gelir eşitsizliği olabilir,
çevresel sorunlar,
sağlık olabilir,
korumalar ve benzeri şeyler,
gizlilik de olabilir.
Fakat ben bunu şöyle düşünüyorum,
hükûmetlerin bunu düzenlemesi çok zor
çünkü bunu düşünmenin çok farklı yolları var.
Eğer ben başka bir Yönetim Kurulu Başkanı olsaydım
bu şöyle olurdu,
aslında bunu yapmak çıkarınıza en uygun şey olur
çünkü bu bir rekabet üstünlüğü.
Tıpkı dünyadaki, bence en yetenekli kişilerden bazılarını
PayPal'a çektiğimiz gibi,
çünkü insanların inandığı bir misyonumuz var,
bu misyonla bir tür pozitif farklılık yaratmaya çalışıyoruz aslında.
Bizim en önemli olduğumuzu söylemiyorum
fakat insanların en azından ileriye dönük küçük bir değişiklik
yaratmak için sorumluluklarından kaçmaları
gerekmediğini düşünüyorum.
Yeterince şirket bunu yapsaydı, yeterince hükumet bunu yapsaydı
bu, dünyada gerçek bir fark yaratırdı.
İkincisi de şu ki,
bunu desteklemek için değerlere sahip olmalısınız.
Bu değerler ise oldukça önemli.
Bu değerler tamamen dahil olma ile alakalı olmalı.
Çeşitli bir iş gücüne sahip olmakla alakalı olmalı.
Finansal sağlıkla alakalı olmalı.
Bunu yaptığınız zaman
ve en yeteneklileri kendinize çektiğiniz zaman,
o zaman doğası gereği
herhangi bir şirket için en büyük rekabet avantajının
iş gücü olacağını düşünüyorum.
Stratejiler mükemmeldir.
Birçok şey mükemmeldir.
Yaptığı şeyde tutukulu olan
ve finansal olarak güvende olan
mükemmel bir iş gücünüz vardır
ve onlar inanılmaz şeyler yaparlar.
Şirketleri teşvik edecek rekabetçi avantajın
bu tür bir şey olduğunu düşünüyorum.
Bu yüzden, bu yönde ilerlemeye
başlayan bir dizi Yönetim Kurulu Başkanı
ve şirketler olmalı
ve daha fazlasının bunu yaptığını görmeye başlayacağımıza inanıyorum.
Bu gerçekleştiği zaman,
her şeyi etkilemeye başlar
ve çok daha fazlasının, rekabetçi pozisyonu korumak için
bunu yapması gerekir.
İnsanların bunu yapma nedeni kendine hizmet biçimi gibi görünebilir
ama dürüst olmak gerekirse,
bunu iyi kalpli oldukları için mi yoksa, eğer yapmazlarsa
bu rekabet açısından bir dezavantaj olacağı için mi yaptıkları
beni ilgilendirmiyor.
Amaç, çalışanlarımız için finansal sağlık yaratmak
ve bunu yapmalıyız.
CH: Evet. Yani bunun çift taraflı bir kazanç olduğunu düşünüyorsun gibi geliyor
fakat aynı zamanda önce çalışanlarını düşünmeye ve daha sonra
hissedarlara satış yapmayı düşünmeye gönüllüsün gibi geliyor.
Whitney -- ah pardon, devam et.
DS: Hayır, hayır, hayır -- sadece şunu söyleyecektim,
buna gerçekten inanıyorum
ve çok paydaşlı kapitalizm fikrinin vaktinin geldiğini düşünüyorum
ve yalnızca tatmin etmemiz gereken tek bir paydaş olduğunu düşünemeyiz.
Topluluklarda yaşıyoruz, bu dünyada yaşıyoruz.
Gece gündüz çabalayan kişilere sahip olmak
herhangi bir şirket için iyi değildir.
Yalnızca x kadarını yapabiliriz
fakat aslında çalışanlarımız için finansal sağlık yaratabiliriz
ve bunu yapmalıyız.
WPR: Harika. Topluluktan birçok soru var.
Bir tanesi Lara Pearson'dan,
temel olarak PayPal'ın B Corp sertifikalı bir şirket olup olmayacağıyla ilgili.
"Kar için çevresel ve sosyal sorumlu çoklu bilanço sistemi olan
B Corp hareketine aşina mısınız?
Öyle olduğunu var sayarak, PayPal B Corporation sertifikalı
bir şirket olmayı düşündü mü veya düşünür mü?"
DS: Evet. B Corp'a aşinayım.
B Corp sertifikalı olmak için
harekete geçme gayemiz yok.
Değerlerimiz ve yapmaya çalıştığımız şey
çok paydaşlı bir bakış açısını güvenceye almak üzere ayarlanmıştır
fakat esas istediğim şey,
bunun dünya üzerindeki
büyük şirketler arasında bir harekete dönüşmesi.
Dünya genelindeki büyük şirketlerin
B Corp'a doğru hareket ettiğini göremezsiniz.
Halka açık bir şirket olmanın yanı sıra,
B Corp sertifikalı olmanın
diğer birçok ikincil meseleleri var
ve bunun gerçekleşmesine daha çok uzun bir yol var.
Gerçekten yapmak istediğim şey,
çok paydaşlı olmanın,
çalışanlara öncelik tanımanın
rekabet üstünlüğü yarattığını
göstermek ve teşvik etmek.
Böyle hisseden tek Yönetim Kurulu Başkanı ben değilim diye düşünüyorum.
Microsoft'tan Satya Nadella ve Salesforce'dan Marc Benioff gibi
insanların da güzel işler yaptığını düşünüyorum.
Oldukça fazla isim sayabilirdim.
Fakat liste henüz yeterince uzun değil
fakat dünya genelinde çok paydaşlı kapitalizmden bahseden
bazı önemli isimler ve bireyler olduğunu düşünüyorum.
ve ileriye dönük olarak ekonomiyi ve yaşam biçimlerini düşünürsek
bence bu önemli bir element.
WPR: Net harcanabilir gelir programınıza çok fazla ilgi vardı
ve bu konuda çok soru vardı
ve bir tanesi yine aynı şekilde Juan Enriquez'den geliyor,
aşırı gelir eşitsizliğe değinmek için rasyonel bir yol hakkında soruyor.
Belki de bu programın ötesinde büyüyebilirdiniz,
yani ileriye dönük daha zekice bir yolla
biçiminde düşünebiliriz bunu.
DS: Evet.
Pekala, kolay bir çözüm yoktur, olsaydı yapılabilirdi.
Üzerinde düşündüğüm birkaç şey var,
bunlar aşırı gelir eşitsizliğine tam olarak değinmeyebilir.
Yine, bu konular hakkında pragmatik olarak düşünmeye çalışıyorum
ve şöyle, buna değinmeye başlamak için gerçekten ne yapabiliriz?
Yine düşünüyorum,
bir adım atabilirsek, sonra bir adım daha,
o zaman yolculuğa başlamış oluruz
ve son durumun ne kadar uzak olduğunu düşünerek boğulmazdık.
Birincisi, şirketlerin çalışanlarıyla ilgilenmeleri gerektiğini düşünüyorum
ve bence bu, bazı gelir eşitsizliklerine
değinmede anında yardımcı olacaktır.
İkincisi, bunu ironik olarak düşünüyorum,
daha az paranız olursa
onu yönetmek ve taşımak size daha pahalıya mal olur,
yani şöyle düşünün:
Ne kadar az paranız varsa finansal sistemin o kadar dışındasınız
ve paranızı yönetmek ve taşımak için o kadar harcama yaparsınız.
Dünya ekonomisinin çok büyük, çok önemli bir kısmını oluşturan
nakit çeki, para transferi gibi para yönetimi ve taşımaya dair
temel masrafları
yüzde 50 ile 70 arasında nasıl azaltabileceğimizi düşünmemiz için
teknolojinin en azından temel nitelikte bir yol olduğunu düşünüyorum.
Bunu geleneksel biçimde yapıyoruz,
bir dükkana giriyoruz,
başka bir dükkana para transferi yapıyoruz ve birisi gidip onu alıyor.
Öncelikle bu son derece zaman harcatan bir şey
ve gönderdiğiniz para transferi miktarının
yüzde 8 ve yüzde 12'si arası bir maliyeti olabilir.
Yani eğer yüz dolar gönderiyorsanız
ona umutsuzca ihtiyacı olan alıcı
88 veya 90 dolar arasında alacaktır.
Bunu elektronik olarak yaparsanız, dijital cüzdandan dijital cüzdana,
bu yüzde üç civarında olabilir,
yani 97 dolar alırsınız.
Maliyetlere değinmenin de farklı yolları olduğunu düşünüyorum.
Bahsettiğim gibi,
gereksiz ücretlere ve yüksek faiz oranlarına
çok fazla para harcanıyor
ve bunu yüzde 20, yüzde 30 düşürebilirsek,
zayıf nüfuslara geri verebileceğimiz para miktarı oldukça yüksek
ve bu bir değişim yaratmaya başlayacak.
WPR: Bu harika.
Seyircilerden bir sürü soru geliyor,
son soruları için Corey'e dönmeden önce
son bir soru daha alalım.
Bu soru Anna Tunkel'dan,
bu soru şu şekilde, sanırım röportajın sonuna doğru geliyoruz,
"En çok hangi konuda iyimsersiniz
ve COVID sonrasında ''Tekrar Daha İyi İnşa Etmek'' için
en büyük olanak olarak neleri görüyorsunuz?
DS: Pekala, yani,
kesinlikle iyimser olduğum bir şey --
ve ben her zaman, bir değişim yaratmak için insan ruhuna
ve bireyin gücüne inandım.
Biliyorum bu çok klişe geliyor ama gerçekten inanıyorum
ve bence her birimiz bir değişim yaratabiliriz.
Fakat gördüğüm şey şu.
Bunu daha önce gördüğümden çok daha büyük bir ölçekte
görmeye başlıyorum.
Biliyorsunuz, farklı platformlarımız var,
PayPal platformu veya Venmo platformu,
burada, ABD'de Venmo ve dünya genelinde PayPal.
Bu platformlar aracığıyla gerçekleşen bağış miktarı,
bu yerel işletmelere olabilir,
sanatçılara, müzisyenlere,
barmenlere, ibadet yerlerine, okullara,
sivil toplum örgütlerine, yardım derneklerine olabilir,
bunlar platformda patlama yaptı.
COVID-19 geldiğinden beri PayPal platformunda
sivil toplum örgütleri ve yardım dernekleri için
2,8 milyar dolar bağış topladık.
2,8 milyar dolar.
Bu inanılmaz,
bu konu için küresel topluluktan taşan cömertlik seviyesi inanılmaz.
İnsanların rastgele ödediğini görüyoruz.
Birisi bir barmene 20 dolar veriyor
ve o barmen bunun 10 dolarını alıp
bir başkasına veriyor.
Bunu platform üzerinden izliyoruz
ve bu bana iyimserlik hissi veriyor.
Ayrıca bu zaman diliminin
aslında gerçekleşen fakat görünmez olan birkaç şeyi de
açığa çıkardığını hissediyorum
ve bence bir şeyler görünür hale geldiğinde
onlara değinmeye başlayabilirsiniz
ve daha önce de dikkat çeken fakat zayıf nüfusların
diğerleri kadar yüksek sesle dile getiremediği bazı konulara
çok daha fazla dikkat ediliyor
ve şimdi o ses duyuluyor çünkü göz ardı edemiyorsunuz.
Umarım bu, uzun zamandır var olan
yapısal eşitsizliklerin bir kısmına karşı
bir süreç oluşturabilir.
WPR: Bu harika.
Çevrim içi olarak da çok ilgi var.
Soracak birkaç başka sorum daha var.
CH: Topluluğumuzdan bir soru daha var sanırım,
Jacqueline Ashby'den.
Anna benim son sorumu biraz çalmış,
insanlığa olan inancımızı yeniden canlandırmakla ilgili.
Fakat NHG konusuna da çok fazla ilgi var.
İnsanların daha çok öğrenmesini sağlayacak, çalışmanızı
ve yöntem biliminizi paylaşmanızı sağlayacak bir yol var mı?
DS: Bunu yapmaktan mutluluk duyarım.
Bunun özel bir yanı yok.
Bunun olmasından mutluluk duyarız --
bakın, bu en iyi ölçüm olmayabilir.
Yapabildiğimizin en iyisi bu
fakat eğer topluluk içerisinde çalışırsak
bunu geliştirebilir ve belki de eksik olan veya daha iyisi yapılabilecek olan
şeyler üzerinde düşünebiliriz,
bu şahane olur.
Bunu yapmanın en iyi yolu nedir bilmiyorum.
Bunu düşünmemde yardımcı olmaları için konuyu Corey ve Whitney'e bırakıyorum
fakat elbette paylaşmaya hazırız.
Onunla ilgili paylaşmak istemediğim bir şey yok.
CH: Güzel bir TED Talk konuşması oldu.
Çok teşekkürler Dan. Bu oldukça ilginç bir sohbet oldu.
Bir saat daha konuşabilirdik
ama burada olduğun için çok teşekkürler.
DS: Teşekkürler Corey. Teşekkürler Whitney. Herkese teşekkürler.
WPR: Teşekkürler Dan. Teşekkürler.