کوری هجیم: امروز، مهمان ما دن اسکالمان، مدیر پی‌پال است.
وقتی به پی‌پال فکر می‌کنیم به یاد خرید آنلاین میفتیم
یا یاد زمانی میفتیم که با ونمو پول نوشیدنی را به دوستمان پس می‌دهیم.
اما پی‌پال همچنین یک بازیگر اصلی در خدمات مالی است،
که اغلب جایگزینی است برای بانک‌های مرسوم.
در طول این همه‌گیری،
پی‌پال از کسب و کارهای کوچک با پرداخت وام،
چشم‌پوشی از تعرفه‌ها
و طرح‌های بازگشت نقدینگی حمایت کرده است،
همچنین با دولت آمریکا
در طرح حمایت مالی
و همچنین توزیع چک‌های محرک اقتصادی همکاری کرده است.
همچنین یک خیریه آنلاین فراگیر را فعال کرده است.
تمایل به پرداخت‌های دیجیتال،
یا چیزی که دوست داریم آن را «پرداخت بدون تماس» بنامیم
به شدت شتاب گرفته است،
و برای همیشه تصور ما از تجارت را تغییر داده است.
بسیار هیجان‌زده‌ام که الآن دن با ماست.
خیلی متشکرم، دن.
دن اسکالمان: ممنون از دعوت شما کوری. خرسندم که در خدمت شما هستم.
هاجیم: از دیدن‌تان خوشبختم.
خوب برویم سر اصل مطلب.
طی چند ماه از آغاز این همه‌گیری،
بیش از سی میلیون نفر فرم بیکاری پر کرده‌اند
آن هم تنها در آمریکا.
این واقعاً شرایطی غیرعادی است،
اما واضح است که داشتیم به لبه پرتگاه نزدیک می‌شدیم،
و اکنون بسیاری از کسب و کارها و کارکنان‌شان
با چالش‌های سنگین مالی مواجه هستند.
شما چقدر نگرانید؟
اسکالمان: خوب فکر می‌کنم این بحران سه مورد را عرضه کرد.
به وضوح این یک بحران سلامت
برای بسیاری از مردم است.
دومین مورد که از بحران سلامت ناشی شده است،
این است که اکنون جهان در یک بحران اقتصادی واقع است.
و سومین مورد که زیاد از آن صحبت نمی‌شود
اما فکر می‌کنم روش زندگی
و آینده مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد
این است: این یک بحران روان‌شناختی هم هست.
مردم دوباره در مورد جایگاه‌شان در هستی فکر می‌کنند،
چه اتفاقی دارد در جهان رخ می‌دهد،
چگونه قرار است به زندگی ادامه دهیم،
هم در حین همه‌گیری هم پس از آن.
و بنابراین فکر می‌کنم به همه آن فازها
باید پرداخته شود.
اما شما این را گفتید،
و من کاملاً با شما موافقم:
یک بحران اقتصادی داشت رخ می‌داد
کاملاً قبل از اینکه همه‌گیری شروع شود.
مثل اینکه سطح آب فروکش کرد
و به جای قبلش برگشت.
برای مثال در آمریکا
ما ۱۸۵ میلیون انسان بالغ داریم
که تا پایان ماه را به سختی می‌گذرانند.
ما ۷۰ میلیون انسان بالغ داریم که کاملاً خارج از نظام مالی هستند،
و بیش از ۱۴۰ میلیارد دلار با بهره بالا را خرج می‌کنند،
برای پرداخت تعرفه‌های غیرضروری
و اینها هم به سختی زندگی می‌کنند.
و فکر می‌کنم کاری که این بحران انجام داده است --
شما نمی‌توانید ۲۰ تا ۲۵ درصد نرخ بیکاری را نادیده بگیرید --
این وضعیت در معرض این بحران قرار می‌گیرد
و بسیاری از مردم را مجبور می‌کند اقداماتی انجام دهند که بدون این بحران
انجام نمی‌شد.
هاجیم: بله، فکر می‌کنم درست است.
چالش‌ها و فرصت‌های زیادی وجود دارد
و فکر می‌کنم شما از فرصت‌های انتقال پولی دیجیتال صحبت کرده‌اید
که برای مردم مفید بوده است،
و بوضوح روندی که شما گفته‌اید،
بسیار شتاب گرفته و ما را حتی بیشتر به این جهان جدید سوق داده است.
خوب کنجکاوم بدانم:
دنیا بدون پول نقد چگونه خواهد بود؟
یا پول نقد کمتر؟
منافع و چالش‌های اینگونه مبادلات
چه هستند؟
اسکالمان: فکر می‌کنم برخی از روندهای نوظهور منتج از این همه‌گیری
یا روندهای پیش رو
روشن است که یک تغییر ناگهانی نسبت به روند جاری در گذشته است
و داریم از فیزیکی به دیجیتالی حرکت می‌کنیم.
فکر می‌کنم بسیاری از اشکال قابلیت‌های دیجیتال
در طی سه تا پنج سال شتاب گرفته است.
و از پرداخت‌های دیجیتال
تا پزشکی از راه دور
تا تغییر واقعی ظاهر خرده‌فروشی
و نحوه تصور ما از خرده‌فروشی،
دارد چهره تبلیغات را تغییر می‌دهد،
حتی دارد روش دولت‌ها برای تفکر و مدیریت و تحرک پول تغییر می‌دهد
و واقعاً تفکر در مورد ارزهای دیجیتال دارد جدی‌تر می‌شود.
بنابراین فکر می‌کنم تغییرات عظیمی
پیش رو داریم
چه در طی این همه‌گیری چه پس از آن.
قطعاً پرداخت‌های دیجیتال یکی از تغییرات بزرگی است که رخ خواهد داد.
منظورم این است که پول نقد هم برای مدتی باقی خواهد ماند
شاید هزاران سال.
اینقدر بی پروا نیستم که بگویم پول نقد کلا از بین می‌رود.
بسیاری از افراد در این مورد اشتباه کرده‌اند.
اما دیگر جای هیچ شبهه‌ای نمانده است
که شاهد شتابی در حذف پول نقد خواهیم بود.
سال گذشته بیش از ۱۸ تریلیون دلار پول نقد
در خرده‌فروشی خرج شد.
۸۵ درصد از انتقالات پولی امروز
همچنان با پول نقد انجام می‌گیرد.
اما تغییر بزرگ واقعی حال حاضر
به سمت پرداخت‌های دیجیتال است،
و هر دوی اینها بعلت ظهور و شتاب تجارت است
که دارد رخ می‌دهد،
همچنین همانگونه که شما گفتید تغییر به سمت پرداخت بدون تماس،
و انگیزه اصلی برای این تغییر دلایل مربوط به سلامت است.
مردم دوست ندارند با دست پول رد و بدل کنند.
دوست ندارند صفحه‌های نمایش را لمس کنند.
دوست ندارند یک خودکار بردارند و محل خریدار را امضا کنند.
همچنین تقاضایی وجود دارد
برای پرداخت بدون تماس و پرداخت‌های دیجیتال
برای الزامات فاصله‌گذاری اجتماعی در محل،
برای حفظ سلامت صندوق‌داران،
برای حفظ سلامت مشتریان.
و فکر می‌کنم پیشاپیش داریم در کسب و کارمان
موجی از پرداخت‌های دیجیتال در کل جهان را مشاهده می‌کنیم.
هاجیم: فرصت بزرگی به نظر می‌رسد،
اما چطور می‌توانیم مطمئن شویم که این گذار فراگیر است؟
می‌خواهم بگویم، شما گفته‌اید که بسیاری از مردم در مناطق محروم هستند
و از صنعت بانکداری سنتی استفاده می‌کنند.
چطور می‌توان مطمئن بود که این افراد هم
این فرصت را دارند؟
و مثل تلفن هوشمند به نظر می‌رسد
که به یک نیاز ضروری تبدیل شده است.
چطور به این نتیجه رسیده‌ایم؟
اسکالمان: بله.
من فکر می‌کنم تلفن همراه کلید این مسئله است.
من اغلب گفته‌ام که واقعاً
دستاورد بزرگ برای صنعت خدمات مالی
این تلفن همراه است نه فقط فراگیری خدمات مالی.
اغلب افراد فراگیری خدمات مالی را
دسترسی افراد به حساب بانکی تعریف می‌کنند،
اما دسترسی به حساب بانکی به تنهایی کافی نیست.
فکر می‌کنم نیاز داریم
که نحوه تصور خود از سلامت مالی را عوض کنیم.
چطور می‌توان مطمئن بود که مردم
توان مالی لازم
برای خلق پس‌اندازی برای مقابله با شوک‌های مالی به سیستم را دارند؟
واقعاً فکر می‌کنم که تلفن‌های همراه
ابزاری هستند برای نیل به این هدف
و بطور فراگیر به پیش خواهند رفت.
در طی چند سال آینده حدود شش میلیارد تلفن هوشمند
در دنیا وجود خواهد داشت.
قیمت تلفن هوشمند هم در حال کاهش است.
فکر می‌کنم الآن در هند با کمتر از ۲۵ دلار می‌توانیم یک گوشی هوشمند بخریم.
بنابراین حضور همه جانبه تلفن همراه را در سراسر دنیا خواهیم داشت،
و در واقع خیلی جالب است که در جمعیت‌های کم‌درآمد،
نفوذ تلفن هوشمند بیش از جمعیت‌های پردرآمد است
زیرا تلفن هوشمند تنها ابزاری است که شخص کم‌درآمد دارد.
افراد پردرآمد ممکن است کامپیوتر یا آیپد یا امثال اینها
داشته باشند،
اما کم‌درآمدها فقط قدرت خرید یک دستگاه را دارند،
و تلفن هوشمند را انتخاب می‌کنند
زیرا می‌توانند با خرید همان یک دستگاه روزگار بگذرانند.
و در مورد همان یک دستگاه دغدغه داشته باشند.
شما واقعاً تمام توان یک شعبه بانکی
را در کف دستتان دارید.
و هنگامی که می‌توانید توزیع خدمات،
خدمات مالی را
با تلفن همراه خلق کنید،
می‌توانید پول را به روشی که بصورت سنتی
قابل انجام نیست مدیریت و جابه‌جا کنید.
در دنیای فیزیکی،
اگر یک چک داشته باشید،
نیاز دارید به مکانی برای نقد کردن آن مراجعه کنید.
۳۰ دقیقه در صف معطل می‌شوید.
سپس چیزی بین دو تا پنج درصد فقط برای تغییر شکل ارز
از یک چک به پول نقد
از شما اخذ می‌کنند.
و حالا پول نقد را دارید و می‌خواهید یک صورتحساب را
پرداخت کنید که دوباره باید در صف بایستید
در یک عوارضی،
و شاید باید ده دلار برای یک صورتحساب
بعنوان عوارض بپردازید.
اگر با یک تلفن هوشمند این کارها را انجام دهید،
معتقدم نه تنها بسیار در زمان صرفه‌جویی می‌شود،
چون اگر خارج از نظام مالی باشید،
مدیریت و انتقال پول، خود یک شغل پاره‌وقت است
برای پیگیری این امور،
بنابراین نه تنها در زمان صرفه‌جویی می‌شود و وقت افراد حفظ می‌شود
بلکه هزینه تراکنش‌ها هم بین ۵۰ تا ۷۵ درصد
کاهش می‌یابد.
آیا عدد ۱۴۰ میلیارد دلار که به شما گفتم را به خاطر دارید؟
و این فقط در ایالت متحده است.
تصور کنید چه می‌شود اگر بتوانید این مبلغ را نصف کنید
و آن را به آسیب‌پذیرترین جمعیت‌ها بدهید
که بیشترین نیاز را به آن دارند.
بنابراین فکر می‌کنم چشم‌اندازی عظیم
در استفاده از فناوری در پیش داریم
تا هم بایدها و نبایدهای
نظام‌های دیجیتال تعیین شود
و هم به سوی سلامت مالی سوق پیدا کنیم.
هاجیم: بله، فکر می‌کنم مردم زیادی نمی‌دانند
که نیازی نیست حساب بانکی یا کارت اعتباری داشته باشید
تا بتوانید یک حساب پی‌پال باز کنید،
که واقعاً جذاب است.
منظورم این است، آیا زمانی را تصور می‌کنید که بانک‌های سنتی وجود ندارند
یا حداقل نقش بسیار کمتری در صنعت خدمات مالی دارند؟
اسکالمان: حوب من فکر می‌کنم کل صنعت خدمات مالی
دارد تکامل می‌یابد،
و فکر می‌کنم بانک‌ها همیشه نقشی خواهند داشت،
لااقل تا آینده‌ای که برای من قابل تصور است
اما تکامل خواهد یافت.
منظورم این است، در مورد کارت‌های اعتباری فکر کنید.
امروز در مورد کارت اعتباری فکر کنید،
و شما در مورد آن به صورت شکلی برجسته و همیشگی فکر می‌کنید،
چیزی که از جیبتان بیرون می‌آورید.
گاهی وضعیتی است که با بیرون آوردن از جیب همراه است،
حالا ممکن است رنگ کارت اعتباری متفاوت باشد.
اما واقعاً فکر می‌کنم، این ساختارها از بین می‌روند
و در کیف‌های الکترونیکی وارد می‌شوند.
پس اعتبار بعنوان عنصر اساسی باقی می‌ماند.
می‌دانید، بیشتر مردم در جهان،
موضوع این نیست که خرجشان بیش از دخلشان باشد
فقط بصورت یکسان توزیع نشده‌اند.
بنابراین بارها رخ می‌دهد که خرجتان بیش از دخلتان است،
و در این مواقع به اشکالی از اعتبار برای جبران این اختلاف نیاز دارید.
و فکر می‌کنم اشکال مختلف اعتبار همواره عنصری مهم خواهند بود.
اما روشی که اعتبار افزایش می‌یابد تغییر خواهد کرد،
روشی که شما از طریق کارکردشان با کارت اعتباری
به امتیازدهی فکر می‌کنید.
می‌دانید، بطور سنتی در کشورهای توسعه یافته‌تر،
از امتیازاتی مثل امتیازات فایکو یا امتیازات دیوانی استفاده می‌شود،
اما این امتیازات بخش زیادی از تراکنش‌های مالی را لحاظ نمی‌کنند
تراکنش افرادی که خارج از نظام مالی هستند،
مثل پرداخت به موقع اجاره یا صورتحساب‌ها.
و با داده و اطلاعات و یادگیری ماشین حول آن --
و باید مراقب باشیم که سوگیری خاصی
در الگوریتم‌ها گنجانده نشود --
می‌توانیم کارهایی بکنیم که هرگز در گذشته قابل انجام نبود.
یک مثال سریع می‌زنم.
ما یکی از بزرگترین تامین کنندگان سرمایه درگردش برای کسب و کارهای کوچک
در جهان هستیم.
ما احتمالاً در این زمینه در میان پنج مجموعه برتر آمریکا هستیم.
و بیش از ۱۴ یا ۱۵ میلیارد دلار
سرمایه در گردش به کسب و کارهای کوچک وام داده‌ایم.
هفتاد درصد آن به سی درصد از شهرک‌هایی اختصاص داده شده
که تعداد ده یا بیشتر از بانک‌ها شعبه‌های‌شان را در آنجا تعطیل کرده‌اند.
و کجا بانک‌ها شعبه‌ها را بسته‌اند؟
بانک‌ها شعبه‌هایی را که در محدوده
مکان‌هایی که درآمدشان از میانگین درآمد پایین‌تر است، می‌بندند،
که منطقی است چون برای یک شعبه اگر بخواهد سودده باشد،
به میزان مشخصی از رهن برای یک شعبه
نیاز خواهد بود تا واقعاً سودآور باشد.
بنابراین، در محدوده‌های کم‌درآمد،
شعب کم‌کم تعطیل می‌شوند.
خوب چرا هفتاد درصد از وام‌های ما در محدوده‌های با درآمد کمتر است؟
چون ما یادگیری ماشین انجام می‌دهیم.
ما حتی به امتیازات فایکو و امتیازات دیوانی نگاه نمی‌کنیم.
ما به عددی با اجزای داده متفاوت نگاه می‌کنیم.
و می‌توانیم به محدوده‌های با درآمد کم وام بدهیم
جایی که هیچ کس دیگر نمی‌تواند،
و وقتی این کار را می‌کنیم،
متوسط فروش کسب و کارهای کوچک ۲۲ درصد افزایش می‌یابد.
و تصور کنید چه تاثیری بر جوامع و همسایگان آن‌ها می‌گذارد
آن‌ها سرانجام می‌توانند سرمایه در گردش دریافت کنند
تا کسب و کارشان را توسعه دهند.
و فکر می‌کنم این نمونه کاملی است
از دستاوردی که از ازدواج فناوری و خدمات مالی
قابل حصول است.
هاجیم: فکر می‌کنم این خیلی جالب است.
کنجکاو شدم.
صنعت فناور بخاطر تمرکز قدرت در جامعه مورد انتقاد است،
اما صنعت بانکداری در این زمینه مورد انتقاد نیست.
اما در مورد کسانی که می‌گویند نگرانی دارند
که شرکت‌های فناور دارند نفوذ و کنترل بیشتری
بر زندگی مردم اعمال می‌کنند، چه می‌گویید؟
اسکالمان: بله.
خوب فکر می‌کنم بسیار مهم است که هر شرکتی من جمله شرکت‌های فناور
به حدود احترام بگذارند.
حدودی که مشتریان از شرکت خدمات دهنده انتظار دارند.
من فکر می‌کنم مهمترین دارایی یک شرکت، اعتماد است،
و اعتماد از اینجا ناشی می‌شود
که یک شرکت به حریم خصوصی شما احترام بگذارد
و داده‌ها یا اطلاعات شما را نفروشد،
تراکنش‌های شما را بصورت ایمن انجام دهد
و اطلاعات تراکنش شما را حفظ کند.
فکر می‌کنم این موارد اساسی هستند،
و فکر می‌کنم هر شرکتی باید به آن احترام بگذارد.
باید اطمینان دهند که مشتریان
حریم خصوصی مطلوب را دارند
و از ایمنی و امنیت لازم برخوردارند
تا بتوانند خدمات لازم را عرضه کنند.
هاجیم: و قطعاً شما اعتماد دولت آمریکا را به شکل زیادی جلب کرده‌اید.
شاید بتوانیم کمی در مورد نحوه همکاری شما با دولت صحبت کنیم
روشی که مقداری از پول از طریق «طرح چک حمایتی» توزیع شود.
و از روی کنجکاوی
داشتم در این مورد مطالعه می‌کردم
انگار حدود سی میلیون کسب و کار کوچک در آمریکا
می‌توانند این کمک‌های مالی را دریافت کنند،
اما فقط شش میلیون وام‌ها را دریافت کرده‌اند.
فکر می‌کنید چه شده است؟
اسکالمان: بله.
خوب، ابتدا تصور می‌کنم که دولت-- بنده اعتبار زیادی برای دولت قائلم--
دولت سریعاً پاسخ داد
آن هم با یک بسته انگیزشی سه تریلیون دلاری.
اعداد سنگینی بودند
آن هم در مدت زمانی بسیار کم.
با سازمان‌های مختلف همکاری می‌کردیم،
همکاری بسیار نزدیکی داشتیم با وزارت خزانه‌داری
در توزیع این محرک اقتصادی.
و این وزارت شبانه‌روز روی این طرح کار می‌کرد.
اداره کسب‌وکار کوچک شبانه‌روز مشغول بود.
اما این حجم پول
مقداری بود که هرگز پیش از این در این سیستم‌ها با آن روبرو نشده بودند،
و اولین بخش این وام‌ها
بسیار مشکل بود.
مشکلات فنی زیادی برای انتقال این پول به کسب و کارهای کوچک وجود داشت.
و آن بخش اول وام‌ها کافی نبود،
و سریعاً مصرف شد،
و همچنان کسب و کارهای کوچکی وجود دارند
که نیازمند پول هستند.
بخش دوم که شروع شد
در واقع هنوز ادامه دارد.
کاملاً مصرف نشده است،
و همچنان روی آن متمرکز هستیم.
توانسته‌ایم به ۵۰/۰۰۰ کسب و کار کوچک وام دهیم.
حدود ۱/۷ میلیارد دلار وام داده‌ایم،
و اندازه وام ما،
که واقعاً به آن افتخار می‌کنم،
حدود ۳۱/۰۰۰ دلار است.
متوسط وامی که یک بانک می‌دهد بین ۱۰۰ تا ۱۲۵/۰۰۰ دلار است.
پس ما داریم به کسب و کارهای کوچک واقعی
در جریان اصلی خرده‌کاسبان وام می‌دهیم،
و مفتخرم که قادر بوده‌ایم این کار را بکنیم،
و فکر می‌کنم باید به دولت آمریکا اعتبار بدهیم
و اعتبار دهیم به دولت‌های سراسر جهان
که این کار را جدی گرفته‌اند
و دارند بخش عظیمی از تولید ناخالص ملی را
به نجات کسب و کارهای کوچک
و تلاش برای مراقبت از مصرف‌کنندگان اختصاص می‌دهند
و خود را در تنگناهای بسیار سختی می‌بینند.
و ما تلاش کرده‌ایم،
تا اینکه افراد به جای صدور چک، که در دنیای امروز مضحک است --
نحوه زندگی فعلی مردم لزوماً مطلوب‌شان نیست،
معمولاً والدین یا دوستان در نقاط مختلف زندگی می‌کنند،
و صدور یک چک
و برداشتن چک و رفتن به جایی دیگر،
در صورتی که در جایی پناه گرفته‌اید حتی نمی‌توانید
خارج شوید تا آن را نقد کنید،
انجام الکترونیکی این کار هزاران بار منطقی‌تر است --
و ما با اداره خدمات داخلی و وزارت خزانه‌داری
و دیگر ادارات دولتی همکاری لازم را برای توزیع الکترونیکی انجام داده‌ایم.
هاجیم: بله، خیلی منطقی‌تر است.
این پروژه‌ای واقعاً بزرگ
برای همه ماست.
ویتنی با چند تا سوال از ناحیه مردم با ماست.
اسکالمان: سلام، ویتنی.
ویتنی پننینگتن راجرز: سلام دن، حال شما چطور است؟
خوب مردم چند سوال جالب دارند
در مورد بحث امنیت که شما در بدایت کار از آن سخن گفتید.
سوالی داریم از طرف مارک --
و اگر نام شما را درست تلفظ نکردم پیشاپیش معذرت می‌خواهم مارک--
مارک وانلربرگ:
«حرکت به سمت پول دیجیتال می‌تواند یک گام بیشتر
به سمت ایجاد یک دولت سراسر جاسوسی باشد.
چطور می‌توان جلوی این اتفاق را گرفت؟
اسکالمان: بله، خوب، این چیزی است که قبل از این مطرح کردم، مارک.
منظورم این است که بحث اعتماد
بسیار اهمیت دارد.
به نظرم فقط شرکت‌هایی موفق خواهند بود --
و فکر می‌کنم بعنوان مشتری بخش زیادی از این اعتماد در دستان ماست، در ضمن؛
باید مراقب داده و اطلاعاتی که عرضه می‌کنیم باشیم
و مراقب باشیم که اطلاعات را به چه شرکت‌هایی می‌دهیم--
اما به نظرم شرکت‌هایی موفق خواهند بود
که بتوانند سطح بالایی از اعتماد را ایجاد کنند،
و اعتماد با حفظ حریم شخصی شما شکل می‌گیرد
اما باید کاملاً مطمئن باشید که تراکنش‌های شما در دنیای دیجیتال
ایمن و با امنیت کافی انجام می‌شود.
منظورم این است که بحث امنیت داده‌ها
همواره مهم بوده است،
اما زمانی که از دنیای فیزیکی وارد دنیای دیجیتال می‌شویم مهمتر هم خواهد شد،
و اهمیت آن بخاطر حجم بالایی از اطلاعات است،
زیرا در هر دو ثانیه هویت یک مشتری به سرقت می‌رود.
هر دو ثانیه، هویت برخی از مشتریان به سرقت می‌رود.
پس باید حساس باشیم، بعنوان مثال،
باید مطمئن باشیم زمانی که وارد سامانه می‌شویم
و اطلاعات خود را وارد می‌کنیم،
این اطلاعات واقعاً محرمانه هستند.
ما بین ۳۰ تا ۱۰۰ فاکتور مختلف از هر تراکنش را بررسی می‌کنیم
تا مطمئن شویم که این خود شما هستید،
پیش از اینکه پول از حساب شما خارج شود.
و باید ترکیبی از اطلاعات لازم را داشته باشید
تا بتوانید از کسی محافظت کنید
اما مطمئن باشید که داده‌های شما نزد ما مقدس شمرده می‌شود،
و فکر می‌کنم این یک عمل متعادل است که باید انجام شود
تا بتوانیم از پس مسئولیت‌مان برآییم.
راجرز: عالی، و در واقع در مورد این حرکت از پول دیجیتال به ارز دیجیتال،
سوال دیگری داریم از طرف سیمون راس از بین مردم
در مورد فرصتی که برای ارز دیجیتال وجود دارد.
او ذکر کرده که پی‌پال از رمزارز لیبرا منصرف شده است.
برای یک ارز دیجیتال واقعاً فراگیر چه ملزوماتی وجود دارد؟
اسکالمان: بله.
فکر می‌کنم امیدهای زیادی
به ارز دیجیتال هست.
انصراف ما از لیبرا
به این خاطر نبود که ما اطمینان کامل داشتیم
که زنجیره بلوکی (بلاک‌چین) و دیگر اشکال ارزهای سکه‌ای پایدار
بسیار مهم هستند
و می‌توانند خیلی خیلی مفید باشند،
خصوصاً در نقاط مختلف جهان.
وقتی در مورد ثبات ارز در نقاط مختلف جهان فکر می‌کنیم
جاهایی که ارزها بالا و پایین می‌شوند،
برای اینکه ارز پایدارتری داشته باشیم باید مردم بدانند،
که اگر مقداری از آن داشته باشند
ارزش آن مقداری مشخص است
که می‌توانند تراکنش انجام دهند،
با هر فرد دیگری در سراسر جهان
یا مخصوصاً با بازرگانان سراسر جهان.
و الآن داریم تمام اشکال ارزهای دیجیتال را بررسی می‌کنیم،
همکاری نزدیکی با تعدادی از دولت‌ها داریم،
و به نظرم همه باید در مورد نحوه تکامل فناوری بیاندیشیم
و اینکه در نتیجه آن ارزها چگونه تکامل می‌یابند.
و فکر می‌کنم این بحران واقعاً چشم‌های بسیاری از دولت‌ها را
در سراسر جهان باز کرد
تا به ابزارهای متفاوتی برای ایجاد
محرک اقتصادی بیاندیشند
و کمک‌های مالی را پربازده‌تر، سریعتر و موثرتر
میان شهروندان توزیع کنند.
راجرز: عالی. خوب پس از اندکی با سوالات بیشتر باز خواهم گشت
و دوست دارم به مردم یادآوری کنم که شما می‌توانید سوالات را از طریق
ابزار «سوال بپرسید» بپرسید.
مطمئنا می‌توانید از تب بازشدنی اپیزود ۲ را انتخاب
و سوالات را ببینید.
متشکرم.
اسکالمان: ممنون ویتنی.
هاجیم: ممنون، ویتنی.
دن، می‌خواهم برگردیم به موضوعی که در ابتدا به آن پرداختیم
در مورد سلامت مالی.
پی‌پال کار بی‌نظیری انجام داده است
در مورد محاسبه اینکه چقدر به مردم بپردازد
و مقداری که باید خرج کنید تا به مزایا دست یابید.
بطور سنتی، حقوق ماهانه را بازار تعیین می‌کند،
اما دریافته‌اید که پرداخت حقوق به اندازه دیگر شرکت‌ها یا حتی بیشتر
همیشه کافی نبوده است.
آیا می‌توانید از آن لحظات به ما بگویید؟
اسکالمان: بله.
بله من در ابتدا و در یکی از جملات گفتم
که دو سوم آمریکایی‌ها تا پایان یافتن ماه
به سختی سر می‌کنند.
از لحاظ مالی تحت فشار هستند،
و این به نوعی نابودی زندگی است.
من کارمندان پی‌پال را بررسی کردم.
یک مطالعه پژوهشی انجام دادیم،
و این کار را کردم زیرا فکر می‌کردم دارم به این اطلاعات مهم دست می‌یابم
که داشتم در موردش در جلسه‌ای با کارمندان حرف می‌زدم در مورد اینکه
آیا ما خوب حقوق می‌دهیم،
چون ما به اندازه
یا بیش از بازار پرداخت می‌کنیم
در هر نقطه‌ای در سراسر جهان.
و چیزی که متوجه شدم، متاسفانه مانند جاهای دیگر دنیا
اگر چه به اندازه بازار یا بیش از بازار می‌پردازیم،
۶۰ درصد از کارکنان عملیاتی ما،
کارکنان تازه‌کار ما، کارکنان ساعتی ما
وضعیت مشابهی دارند.
تا پایان ماه به سختی سر می‌کنند.
و این برای من غیرقابل پذیرش بود.
به نظرم دنیا در حال تغییر است
از لحاظ وظایف تعاونی‌ها،
و وظایف مدیران عامل.
ما ذی‌نفعان زیاد و مختلفی داریم که باید آن‌ها را راضی کنیم،
از بازرسین گرفته تا سهام‌داران و مشتریان و کارمندان.
اما فکر می‌کنم مهمترین وظیفه‌ای که داریم
سلامت -- سلامت مالی -- کارمندان‌مان است،
چون هیچ چیز برای یک شرکت نمی‌تواند
مهمتر از کارمندان باانگیزه و ایمن به لحاظ مالی باشد که برایتان کار کنند،
چون هیچ‌کس بهتر از کارمندانی که خود را جزئی از سیستم می‌دانند
نمی‌تواند به مشتریان خدمات بدهد.
کارمندانی که از لحاظ مالی تأمین هستند و راضی هستند از اینکه عضوی از شرکت هستند.
و حالا سوال واقعی این است: چطور این را اندازه می‌گیرید؟
چون بسیاری از مردم در مورد حقوق پایه یا حداقل حقوق فکر می‌کنند.
و ما فکر می‌کنیم این کافی نیست،
و ما روش اندازه‌گیری جدیدی با عنوان «درآمد قابل خرج خالص»، عرضه کردیم
که اساساً عبارت است از:
پس از پرداخت مالیات‌ها و هزینه‌های ضروری زندگی،
چقدر پول برای موارد احتیاطی یا برای پس‌انداز برای شما
باقی می‌ماند؟
و این واقعاً مایه تأسف است-- و به آن افتخار نمی‌کنم، اما به یاد
داشته باشید ما به اندازه بازار یا بالاتر می‌پردازیم،
خوب فکر می‌کنم درست است که بازار این موارد را لحاظ می‌کند، اما با انجام این تحقیق
دریافتیم که برای آن جمعیت،
آن‌ها چهار تا شش درصد ان‌دی‌آی یعنی درآمد خالص خرج‌کردنی را دارا بودند،
پس از پرداخت مالیات و هزینه‌های ضروری زندگی.
این کافی نیست.
شما به سختی ماه را به اتمام می‌رسانید.
و با روشی که ان‌دی‌آی در نقاط مختلف جهان
متفاوت است، درست؟
ان‌دی‌آی در مانیل و در اوماهای نبراسکا
نسبت به نیویورک و غیره متفاوت است.
و بنابراین با خود عهد کردیم
که باید ان‌دی‌آی را به ۲۰ درصد برسانیم.
زیرا در ۲۰ درصد --
و تغییر از ۴ و ۶ به ۲۰ درصد جهش بزرگی است --
اما در ۲۰ درصد توان پس‌انداز را خواهید داشت
و می‌توانید پولی برای احتیاط کنار بگذارید.
و تغییر رویکرد زیادی داشتیم
در سیستم‌های پرداخت حقوق و مزایای‌مان.
هزینه مزایا را به ۵۸ درصد کاهش دادیم،
زیرا مزایا مثل مالیات تنازلی هستند،
فارغ از اینکه چقدر حقوق می‌گیرید، مقدار یکسانی پرداخت می‌کنید.
و ما کارمندان زیادی داشتیم که مزایای درمان را دریافت نمی‌کردند،
زیرا هزینه آن برای‌شان بسیار زیاد بود.
بنابراین مقدار آن را ۵۸ درصد کاهش دادیم.
ما هر کارمند پی‌پال را سهام‌دار
و مالک این کسب و کار کردیم،
و به آن‌ها کمک‌هزینه‌های مناسبی اعطا کردیم
و بنابراین آن‌ها می‌توانند بخشی از موفقیت و پیشرفت پی‌پال باشند.
هر جا نیاز بود حقوق‌ها را افزایش دادیم.
و سپس همه این‌ها را در قالب برنامه آموزش مالی عرضه کردیم،
چون افراد پیش از این هیچ مساواتی ندیده بودند،
با خود فکر کردند،
«حالا چطور می‌توانم این پول‌های اضافه را پس‌انداز کنم؟»
و این موضوع طبیعتاً برای ما هزینه داشت،
ولی واقعاً حس می‌کنم،
همانگونه که پول زیادی خرج مشتریان می‌کنیم،
همانگونه که ابتدا گفتید در کووید ۱۹،
شرکت‌ها باید برای چیزی فراتر از پول در آوردن
و حداکثر کردن سود قیام کنند.
اعتقاد راسخ دارم
که هزینه‌های مرتبط با اهمیت دادن به کارکنان،
و اهمیت دادن به مشتریان،
در بلندمدت به نفع ما خواهد بود
و هزینه‌های مربوطه را پوشش خواهد داد.
و در همین ابتدا برخی از آثار آن را داریم می‌بینیم.
و بنابراین فکر می‌کنم هر مدیرعامل و هر شرکت
باید همین الآن در این مورد فکر کند،
مخصوصاً شاید در نتیجه این بحران،
اما قبلاً هم گفتم که پیش از این هم بحران داشته‌ایم،
چطور کارکنان را در اولویت قرار دهیم و به آن‌ها اهمیت دهیم؟
زیرا با انجام این کار، به مشتریان اهمیت خواهید کرد،
و اگر به مشتری اهمیت دهید،
بطور قطع به سهام‌داران اهمیت داده‌اید.
و در طی حدود یک سال اخیر
این بخش بزرگی از کار ما بوده است.
هاجیم: بسیار جالب است.
و فکر می‌کنم سوالات زیادی بوجود می‌آورد،
هم برای من و هم برای مردم.
منظورم این است که پی‌پال، یک کسب و کار فناور عظیم و سودده است،
با نقدینگی عظیم و حاشیه سود بالا.
آیا فکر می‌کنید این مدلی است که از پس همه شرکت‌ها بر می‌آید،
چه این که یک شرکت فناور باشد، یا یک تولیدکننده یا یک کسب و کار بسته‌بندی گوشت؟
منظورم این است، آیا این چیزی است که همه باید بر آن تمرکز کنند؟
اسکالمان: خوب، اینگونه فکر می‌کنم و نمی‌خواهم یک دستور اخلاقی صادر کنم
یا اینکه بگویم دیگر شرکت‌ها باید چه کار کنند --
اما به نظر من همه باید
سلامت مالی کارکنان‌شان را درک کنند.
این حداقل کاری است که باید انجام شود.
اینکه چگونه می‌خواهید این کار را بکنید
به توان مالی شما بعنوان یک شرکت
یا اولویت‌های شما مربوط است.
اما چیزی که یافته‌ام این است
فکر می‌کردم که بازار می‌تواند این را به شما بگوید،
و به همین خاطر به طرق مختلف به شما می‌گویم --
من اعتقاد کاملی به نظام سرمایه‌داری دارم.
فکر می‌کنم از بسیاری جهات
بهترین نظام اقتصادی است که سراغ دارم.
اما مثل همه چیز نیاز به بروزرسانی دارد.
نیاز به تنظیم دارد،
و حداقل برای این جمعیت آسیب‌پذیر
فقط به این خاطر که در بازار پول می‌پردازید
به این معنا نیست که سلامت مالی یا رفاه مالی دارید.
و به نظرم همه باید بدانند
چه اینکه کارکنان پول کافی برای پس‌انداز داشته باشند چه نداشته باشند
تا در برابر شوک‌های مالی مقاومت کنند،
و سپس واقعاً درک کنند که در این مورد چه کار می‌توان کرد؟
فکر می‌کنم این اقدام ان‌دی‌آی
واقعاً جالب است.
انجام آن کمی زمان می‌برد،
زیرا باید همه چیز را لحاظ کنید
و باید هزینه‌های زندگی را در نقاط مختلف بدانید
و اینکه در هر نقطه چه نظام مالیاتی حاکم است.
اما باید بتوانید یک ان‌دی‌آی ایجاد کنید
که در حد ممکن
افراد تا پایان ماه با سختی سر نکنند.
زیرا اگر افراد تا پایان ماه با سختی سر کنند،
در محل کار هم مفید نخواهند بود.
زیرا نگران خواهند بود و مثلا با خود می‌گویند با فرزندانم چه کنم؟
بچه‌ام اگر مریض شود. من بیمه درمانی ندارم.
فکر می‌کنم این موارد بصورت پی در پی رخ می‌دهد.
فکر می‌کنید دارید پول پس‌انداز می‌کنید
با کمتر خرج کردن
اما واقعیت این است
حداقل در باورهای من،
از کارکنان‌تان مراقبت می‌کنید،
و دیگر نتایج مثبت از آن حاصل می‌شود.
کارکنان مولدتر می‌شوند.
دوست دارند که جزئی از آن شرکت باشند.
بیشتر به مشتریان اهمیت می‌دهند.
و همه این چیزها
بطور قطع به رشد یک شرکت منجر می‌شود
و شرکت به هدف خود در کسب سهم حداکثری از بازار نزدیک می‌شود.
اما این با کارکنان‌تان آغاز می‌شود.
هاجیم: خوب آنطور که معلوم است شما معتقدید «سرمایه‌داری نیاز به بروزرسانی دارد،»
و فکر می‌کنم ان‌دی‌آی چیزی است که بسیاری از شرکت‌ها باید بپذیرند.
اما آیا فکر می‌کنید از طریق فعالیت‌های نظام‌های صنفی می‌توان به این هدف رسید؟
دارم از عرقم نسبت به برنی سندرز بهره می‌برم
اما فکر می‌کنم افراد زیادی شک خواهند داشت
که باید به شرکت‌ها اعتماد کنیم تا بهتر عمل کنند.
آیا دولت باید دخالت کند تا حداقل حقوق افزایش یابد یا کارهای دیگر انجام دهد
تا از کارگران به شکل ساختارمندتری محافظت شود؟
اسکالمان: ببینید، دولت نقش مشخصی دارد،
و فکر می‌کنم بخش‌های خصوصی و دولتی
باید همکاری نزدیکتری داشته باشند
تا بسیاری از موارد را حل و فصل کنند
مواردی که در جوامع و کل جهان با آن روبرو هستیم،
مواردی از قبیل نابرابری درآمد،
مسائل زیست محیطی،
درمان،
امنیت و چیزهایی از این دست،
حریم خصوصی.
اما نحوه مواجهه من این است
که مدیریت این مسائل برای دولت بسیار مشکل است،
زیرا روش‌های دیگری برای مواجهه با این مسائل وجود دارد.
اگر مدیرعامل دیگری بودم،
مثل این است،
بهترین کار این است
که بروید و این موضوع را پیگیری کنید
زیرا این یک مزیت رقابتی است.
از این طریق فکر می‌کنم
می‌توانیم برخی از بهترین استعدادهای جهان را به پی‌پال،
جذب کنیم،
زیرا مأموریتی داریم که افراد آن را باور دارند،
که ما تلاش داریم تغییرات مثبتی ایجاد کنیم.
نمی‌گویم که ما کامل مطلق هستیم،
اما فکر نمی‌کنم افراد از اینکه حداقل تغییری ایجاد کنند
و به پیش بروند
شانه خالی کنند.
اگر تعداد کافی از شرکت‌ها و دولت‌ها این کار را بکنند،
تغییری واقعی در جهان
خواهد بود.
و دومین چیز این است،
باید ارزش‌های حمایت از این طرح را دارا باشید.
و این ارزش‌ها کاملاً مهم هستند.
همه این ارزش‌ها باید در مورد دگرپذیری باشد.
این ارزش‌ها باید در مورد داشتن نیروی انسانی متنوع باشد.
می‌بایست در مورد رفاه مالی باشد.
وقتی این کار را کردید،
و بهترین استعدادها را جذب کردید،
سپس به لحاظ تعریف،
فکر می‌کنم تنها و بزرگترین مزیت رقابتی هر شرکت
نیروی انسانی است.
از این طریق استراتژی‌ها عالی خواهد بود.
خیلی چیزهای دیگر هم عالی خواهد بود.
شما نیروی انسانی عالی دارید
که در شغلشان باانگیزه هستند
و به لحاظ مالی امنیت دارند،
و در این صورت کارهایی عالی انجام خواهند داد.
و فکر می‌کنم این یکی از مزیت‌های رقابتی است
که شرکت‌ها را به حرکت وا می‌دارد.
و در چنین شرایطی
می‌بایست دسته‌ای از مدیرهای عامل و شرکت‌ها
که در این جهت گام بر می‌دارند
و معتقدم موارد بیشتری از این دست در حال مشاهده شدن است.
و هنگامی که اتفاق بیفتد،
همه چیز زیرورو می‌شود.
و فکر می‌کنم مجموعه‌های بیشتری باید در این عرصه وارد شوند
تا موقعیت رقابتی خود را حفظ کنند.
و به نظر می‌رسد این روش خودجذابی است که افراد سراغش می‌روند
اما صادقانه بگویم،
من اهمیت نمی‌دهم که افراد بخاطر خوش‌قلبی
یا به خاطر مزیت رقابتی این کار را می‌کنند
اگر این کار را نکنند.
ایجاد سلامت مالی برای کارمندان‌مان هدف است،
و باید این کار را پیگیری کنیم.
هاجیم: بله. منظورم این است، انگار شما این روش را بردبرد می‌دانید،
اما به نظر می‌رسد شما کارمندان را در اولویت گذاشته
و پس از آن به فکر سهامداران هستید.
ویتنی-- اوه ببخشید، ادامه دهید.
اسکالمان: نه، نه، نه -- فقط می‌خواستم بگویم،
من واقعاً به این اعتقاد دارم،
و فکر می‌کنم مکتب سرمایه‌داری چندذی‌نفعی،
که وقتش الآن است،
و نمی‌توانیم فقط به این فکر کنیم
که یک ذی‌نفع داریم که باید وی را راضی کنیم.
ما در جوامع‌مان زندگی‌کنیم، ما در این جهان زندگی می‌کنیم.
اینکه افراد هر روز را با سختی سر کنند
برای هیچ شرکتی خوب نیست، و ... ما می‌توانیم فقط
به مقدار مشخصی تلاش کنیم،
اما ما می‌توانیم سلامت مالی را برای کارکنان ایجاد کنیم
و باید این کار را بکنیم.
راجرز: عالی. خوب سوالات زیادی از ناحیه مردم دارد مطرح می‌شود.
این یکی از طرف لارا پیرسون است،
اساسا در مورد این است که آیا پی‌پال در پی اخذ مدرک موسسه بی است یا خیر.
«آیا شما با جنبش موسسه بی آشنا هستید،
مدرکی ناظر بر پاسخگویی اجتماعی و زیست‌محیطی و فصل مشترک‌شان با سوددهی؟
با این پیش‌فرض، آیا پی‌پال به این موضوع فکر کرده یا فکر
خواهد کرد که مدرک موسسه بی را اخذ کند؟
اسکالمان: بله. بله با موسسه بی آشنا هستم.
ما هیچ قصدی برای اینکه
یک موسسه بی باشیم نداریم.
فکر می‌کنم ارزش‌هایی که ما در پی آن هستیم
بطور کامل با دیدگاه تامین ذی‌نفعان سازگار است،
اما چیزی که واقعا می‌خواهم
این است که حرکتی باشد
در تمام ابرشرکت‌ها در سراسر جهان.
و قرار نیست ابرشرکرت‌های عمده در جهان
به فکر موسسه بی شدن باشند.
موسسه بی شدن موارد بسیار دیگری
به همراه خود دارد
فقط برای اینکه عنوانی باشید در لیست عمومی منتشر شده،
و مسیری طولانی باید طی شود تا به این مدرک دست یابید.
و کاری که واقعاً در پی آن هستم
تشویق و نمایش
چندذینفعی شدن است
که کارکنان را در اولویت قرار داده
و مزیت رقابتی ایجاد گردد.
ضمناً من تنها مدیرعاملی نیستم که اینگونه فکر می‌کنم.
فکر می‌کنم افرادی چون استایا نادلا از مایکروسافت کار عظیمی انجام می‌دهند،
مارک بنیوف از سیلزفورس.
می‌توانم لیست بلندی از اسامی را ذکر کنم.
اما این لیست هنوز به اندازه کافی بلند نیست،
اما اسامی و افراد بسیار مهمی
در گوشه‌های جهان هستند
که دارند از مکتب سرمایه‌داری چندذینفعی سخن می‌گویند،
و به نظرم هنگامی که در مورد اقتصاد و روش‌های زندگی در آینده فکر می‌کنیم
این موضوع عنصر مهمی است.
راجرز: و همچنین علاقه زیادی به طرح درآمد خالص قابل خرج شما نشان داده شده است
و سوالات زیادی حول آن مطرح شده است،
و یکی از این موارد از طرف یوهان انریکز مطرح شده
که در مورد روش منطقی برای حل مشکل اختلاف شدید سطح درآمد پرسیده است.
و شاید شما بتوانید از این طرح فراتر بروید،
فقط برخی روش‌هایی که می‌توانیم در موردش فکر کنیم
روشی هوشمندانه‌تر برای پیشروی.
اسکالمان: بله.
خوب، هیچ راه حل ساده‌ای وجود ندارد که بتوان انجام داد.
پس به نظرم دو راه قابل تصور وجود دارد
شاید مشکل اختلاف سطح درآمد را کاملا حل نکند.
البته دارم عملگرایانه به این موارد فکر می‌کنم،
ولی واقعاً چه کار می‌توانیم بکنیم برای حل این مشکل؟
و البته دارم فکر می‌کنم،
اگر بتوانیم یک قدم برداریم و سپس قدم بعدی،
سپس مسیر تغییر را آغاز می‌کنیم.
و بدون اینکه از پای بایستیم تا پایان مسیر ادامه دهیم.
اولاً فکر می‌کنم شرکت‌ها باید به کارکنان خود اهمیت دهند،
و فکر می‌کنم از این طریق برخی از این
اختلافات سطح درآمد حل خواهد شد.
ثانیاً فکر می‌کنم،
اگر پول کمتری داشته باشید،
هزینه بیشتری برای مدیریت و پیشروی باید بپردازید،
به این فکر کنید:
اگر پول کمتری دارید، اگر خارج از نظام مالی هستید،
برای مدیریت و تحرک پول بیشتر باید خرج کنید.
و فکر می‌کنم که فناوری
لااقل روشی اساسی است برای ما تا به آن بیاندیشیم
که چگونه می‌توانیم هزینه‌های پایه مدیریت و تحرک پول را
۵۰ تا ۷۰ درصد کاهش دهیم،
مثل [نقد کردن چک]،
ارسال وجه،
که بخش عظیم و مهمی است از اقتصاد جهانی.
می‌دانید، شما آن را به روش سنتی انجام می‌دهید،
وارد یک فروشگاه می‌شوید و تایید ارسال وجه را
به فروشگاه دیگری می‌فرستید و شخص دیگری می‌رود تا آن را بردارد.
اولاً بسیار وقت‌گیر است،
و می‌تواند بین ۸ تا ۱۲ درصد
از مبلغ ارسال وجه شما هزینه در بر داشته باشد.
خوب اگر دارید صد دلار ارسال می‌کنید
دریافت‌کننده که نومیدانه به آن نیاز دارد
۸۸ تا ۹۰ دلار دریافت خواهد کرد.
اگر این کار را دیجیتالی انجام دهید، از یک کیف الکترونیکی به کیف الکترونیکی دیگر
که می‌تواند حدود سه درصد باشد،
شما می‌توانید ۹۷ درصد آن را دریافت کنید.
و خوب فکر می‌کنم روش‌هایی برای کاهش هزینه‌ها وجود دارد.
همانگونه که گفتم،
پول‌های زیادی دارد صرف تعرفه‌های غیرضروری
و بهره‌های بالا می‌شود،
و اگر بتوانیم آن را به ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش دهیم،
مقداری از پول که می‌توانیم به جمعیت‌های آسیب‌پذیر برگردانیم کاملاً زیاد است
و می‌تواند تغییر ایجاد کند.
راجرز: عالی است.
سوالات زیادی از سوی مخاطبین داریم، فقط سوال
دیگری می‌پرسم قبل از اینکه دوباره سراغ کوری برویم
تا سوال نهایی خود را بپرسد.
این سوال از طرف آنا تونکل است،
که فقط فکر می‌کنم داریم به پایان مصاحبه نزدیک می‌شویم،
«بیش از همه در چه موردی خوشبین هستید
و چه چیز را بعنوان بزرگترین فرصت تلقی می‌کنید
برای شعار «از قبل آماده باش» پس از کووید؟»
اسکالمان: خوب معتقدم
در مورد یک چیز واقعاً خوشبین هستم --
و من همیشه به روح انسانی معتقد بوده‌ام
و به قدرت یک فرد برای ایجاد تغییر باور دارم.
می‌دانم به نظر کلیشه‌ای است ولی من واقعاً باور دارم،
و فکر می‌کنم هر یک از ما می‌تواند تغییر ایجاد کند
اما چیزی که می‌بینم این است.
دارم این را در اندازه بسیار بزرگتری می‌بینم
که هرگز پیش از این ندیده بودم.
می‌دانید ما سامانه‌های مختلفی داریم،
چه سامانه پی‌پال یا سامانه ونمو،
ونمو در آمریکا و پی‌پال در سراسر دنیا.
میزان حادث شدن این اهداف از طریق این سامانه‌ها
چه کسب و کار محلی باشد،
چه برای هنرمندان، موسیقی‌دانان،
پیش‌خدمت‌ها،
اماکن عبادی، مدارس،
ان‌جی‌اوها، موسسات خیریه
روی این سامانه بصورت انفجاری گسترش یافته‌اند، انفجاری!
ما از طریق پی‌پال
از شروع بحران کووید ۱۹
۲/۸ میلیارد دلار برای ان‌جی‌اوها و موسسات خیریه کمک جذب کرده‌ایم --
۲/۸ میلیارد.
باورنکردنی است،
این مقدار صدقات پخش شده
از سوی جامعه جهانی است.
اما ما فقط بصورت پراکنده این پرداخت‌ها را می‌بینیم.
شخصی ۲۰ دلار به یک پیش‌خدمت می‌پردازد،
و پیش‌خدمت ۱۰ دلار آن را بر می‌دارد
و به شخص دیگری می‌دهد.
و ما این را از طریق سامانه داریم می‌بینیم،
و این‌ها به من یک حس خوش‌بینی می‌دهد.
من هم حس می‌کنم انگار این بازه زمانی
چیزهایی را نمایان کرد که داشتند رخ می‌دادند
اما قابل دیدن نبود،
و فکر می‌کنم زمانی که این چیزها نمایان می‌شوند
شما شروع به حل آن‌ها می‌کنید،
و فکر می‌کنم توجهات زیادی
روی مواردی صورت می‌گیرد که پیش از این باید مورد توجه قرار می‌گرفت،
اما جمعیت‌های آسیب‌پذیر صدایی به بلندی دیگران ندارند،
اما اکنون این صدا شنیده می‌شود، چون نمی‌توانید از آن چشم‌پوشی کنید.
و امیدواریم موجب ایجاد روندی باشد
علیه برخی از این نابرابری‌های ساختاری
که برای مدت طولانی حاکم بوده است.
راجرز: شگفت‌انگیز است.
و بصورت آنلاین با استقبال خوبی مواجه هستیم.
شما سوالات دیگری برای پرسیدن دارید.
هاجیم: خوب فکر می‌کنم از ناحیه مردم یک سوال دیگر داریم
از طرف جاکولین آشبی.
آنا تقریبا آخرین سوال مرا قاپید،
که در مورد بازیابی باورهایمان به انسانیت بود.
اما علاقه زیادی به ان‌دی‌آی نشان داده می‌شود.
آیا هدف این است که افراد بیشتر بیاموزند،
و برای شما تا مطالعه و روش‌شناسی‌تان را عرضه کنید؟
اسکالمان: انجامش خوشحالم می‌کند.
هیچ حس مالکیتی در این مورد وجود ندارد.
ما دوست داریم اینگونه باشد --
ببینید، این ممکن است اقدام کاملاً ایده‌آلی نباشد.
اما بهترین چیزی است که از دستمان بر می‌آید،
اما اگر بصورت عملی در جامعه به کار ببریم
می‌توانیم آن را کاملتر کنیم و ضعف‌ها را پوشش دهیم
یا بخش‌هایی که بهتر قابل انجام است را بهبود بخشیم که در این صورت
عالی می‌شود.
بهترین روش انجام این کار را نمی‌دانم.
من این را به کوری و ویتنی واگذار می‌کنم تا به من کمک کنند به آن ورود کنیم
اما البته دوست داریم آن را به اشتراک بگذاریم.
هیچ چیزی در این مورد نیست که نخواهم به اشتراک بگذارم.
هاجیم: انگار سخنرانی تد خوبی داشتیم.
خیلی متشکرم دن. گفتگوی بسیار جذابی بود.
فکر می‌کنم یک ساعت دیگر هم می‌توانیم ادامه دهیم،
اما متشکرم که حضور پیدا کردید.
اسکالمان: متشکرم کوری. متشکرم ویتنی. تشکر از همه.
راجرز: متشکرم دن. متشکرم.