آنتی‌بیوتیک‌ها: در پشت صحنه، بسیاری از داروهای مدرن را توانمند می‌کنند.
ما از آن‌ها برای درمان بیماری‌های عفونی استفاده می‌کنیم،
همچنین برای تسهیل ایمنی همه چیز از جراحی تا شیمی درمانی
تا پیوند اعضا.
بدون آنتی‌بیوتیک‌ها
حتّی اقدامات پزشکی معمول هم می تواند منجر به عفونت‌های تهدید کننده زندگی شود.
و ما در معرض از دست دادن آن‌ها هستیم.
آنتی‌بیوتیک‌ها مواد شیمیایی هستند که از رشد باکتری جلوگیری می‌کنند.
متأسفانه، برخی از باکتری‌ها نسبت به
تمام آنتی‌بیوتیک‌های موجود مقاوم می‌شوند‌.
در همین زمان، ما کشف موارد جدید را متوقف کرده‌ایم.
هنوز هم امیدواریم که بتوانیم از مشکل پیشگیری کنیم.
امّا اول، چگونه وارد این وضعیت شدیم؟
اولین آنتی‌بیوتیک پرکاربرد پنی‌سیلین بود،
که در سال ۱۹۲۸ توسط الكساندر فلمینگ كشف شد.
در سخنرانی پذیرش جایزه نوبلش در سال ۱۹۴۵،
فلمینگ هشدار داد که مقاومت باکتریایی باعث از بین رفتن
معجزه آنتی‌بیوتیک‌ها می‌شود.
او درست می‌گفت: در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۵۰ بود،
که باکتری‌های مقاوم‌ امروزه شروع به ظهور کردند.
از آن زمان تا دهه ۱۹۸۰،
شرکت‌های دارویی با کشف تعداد زیادی از آنتی‌بیوتیک‌های جدید
با مشکل مقاومت مواجه شدند.
در ابتدا این یک شرکت بسیار موفق و بسیار سودآور بود.
با گذشت زمان، چند مورد تغییر کرد.
اغلب آنتی بیوتیک‌های تازه کشف شده
فقط برای طیف کوچکی از عفونت‌ها، موثر بودند
در حالی‌که اولین مورد کاملاً کاربردی بوده است.
این به خودی خود مشکلی نیست،
امّا این بدان معنی است که دوزهای کمتری از این داروها قابل فروش است
و باعث سود‌‌دهی کمتر آن‌‌ها می شود.
در روزهای اولیه، تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها بسیار زیاد بود،
از جمله برای عفونت‌های ویروسی که هیچ تاثیری در آن نداشتند.
نظارت در مورد نسخه‌ها بیشتر شده، که خوبه، امّا همچنان باعث کاهش فروش می‌شود.
اینجا بود که شرکت‌ها شروع به تولید داروهای بیشتری کردند
که در طول زندگی بیمار مورد استفاده قرار گرفته می‌شوند
مانند فشار خون و داروهای کلسترول،
و بعداً داروهای ضد‌افسردگی و ضد‌اضطراب.
از آنجا که این داروها به طور نامحدود مصرف می‌شوند، سود بیشتری دارند.
در اواسط دهه ۱۹۸۰، هیچ گروه شیمیایی جدیدی از آنتی‌بیوتیک‌ها کشف نشد.
اما باکتری‌ها همچنان مقاومت می‌کنند و با به اشتراک گذاشتن
اطلاعات ژنتیکی بین باکتری‌های منفرد و
حتی در بین گونه‌ها از آن‌ها عبور می‌کنند.
اکنون باکتری‌ها به بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌های رایج مقاوم هستند،
و به طور فزاینده برخی از گونه‌ها نسبت به داروهای فعلی ما مقاوم می‌شوند.
خب، درباره این موضوع چه می‌توانیم انجام دهیم؟
ما باید استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های موجود را کنترل کنیم، داروهای جدید ایجاد کنیم،
و با مقاومتِ باکتریایی در برابر داروهای جدید و موجود مبارزه کنیم،
و روش‌های‌ جدیدی را برای مبارزه با عفونت‌های باکتریایی پیدا کنیم.
کشاورزی بزرگترین مصرف کننده آنتی‌بیوتیک‌ها است،
که از آنتی‌بیوتیک‌ها نه تنها برای درمان عفونت‌ها بلکه از آن‌ها
برای رشد حیوانات غذایی استفاده می‌کند.
استفاده حجم زیادی از آنتی‌بیوتیک‌ها
قرار گرفتن آنتی‌بیوتیک‌ها در معرض باکتری را افزایش می‌دهد
و بنابراین فرصت آن‌ها برای ایجاد مقاومت است.
بسیاری از باکتری‌های شایع در حیوانات مثل سالمونلا می‌توانند انسان را نیز آلوده کنند
و نسخه‌های مقاوم در برابر دارو می‌توانند از طریق زنجیره غذایی ما را تحریک کنند
و از طریق تجارت بین‌المللی و شبکه‌های مسافرتی گسترش یابند.
طبیعت امیدوارکننده‌ترین ترکیبات جدید را
از نظر یافتن آنتی‌بیوتیک‌های جدید ارائه می‌دهد.
جاندارانی مانند سایر میکروب‌ها و گیاهان قارچی که در محیط‌های رقابتی
زندگی می‌کنند، طی میلیون‌ها سال تکامل یافته‌اند
به این معنی که آن‌ها اغلب حاوی ترکیبات آنتی‌بیوتیکی هستند
تا به آن‌ها مزیّت زنده ماندن بیشتر نسبت به باکتری‌های معمول را بدهد.
ما همچنین می‌توانیم آنتی‌بیوتیک‌ها را با مولکول‌هایِ مانع مقاومت بسته‌بندی کنیم.
یک راه باکتری‌ها برای ایجاد مقاومت از طریق پروتئین‌های خاص خودشان است
که باعث تخریب دارو می‌شوند.
با بسته‌بندی آنتی‌بیوتیک با مولکولی که تجزیه کننده‌ها را مسدود کند،
آنتی‌بیوتیک می‌تواند کار خود را انجام دهد.
فاژها، ویروس‌هایی که به باکتری حمله کرده امّا بر انسان تأثیر نمی‌گذارند،
یک آینده امیدوار کننده برای مبارزه با عفونت‌های باکتریایی هستند.
در همین حال، تولید واکسن برای عفونت‌های شایع
در وهله اوّل می‌تواند به جلوگیری از بیماری کمک کند.
بزرگترین چالش برای همه این روش‌ها تامین بودجه است،
که به طرز ناخوشایندی در سراسر جهان نامساعد است.
آنتی‌بیوتیک‌ها برای تعداد زیادی از شرکت‌های بزرگ دارویی بسیار بی‌سود هستند
و آن‌ها تلاش برای توسعه آن را متوقف کرده‌اند.
ضمناً،شرکت‌های کوچک‌تر که آنتی‌بیوتیک‌های جدیدی را با موفقیت روانه بازار می‌کنند
اغلب‌ ورشکسته می‌شوند، مانند شرکت آمریکایی «آکیجن».
روش‌های درمانی جدید مانند فاژها و واکسن‌ها
همانند آنتی‌بیوتیک‌های قدیمی با همان مشکلات اساسی روبرو می‌شوند:
آن‌ها خوب کار می‌کنند، امّا فقط یک مرتبه قابل مصرف هستند،
که این کسب درآمد را دشوار می‌کند.
و در گذر مدت زمان زیاد برای مقابله موفقیت‌آمیز در برابر مقاومت
ما باید از آنتی‌بیوتیک‌های جدید با کم‌ترین میزان کاهش سود
برای سازندگان آن‌ها و یا حتی فراتر استفاده کنیم‌‌.
یک راه حل ممکن، تغییر سود از حجم آنتی‌بیوتیک‌های فروخته شده است.
به عنوان مثال، انگلستان در حال آزمایش یک نمونه است
جایی که ارائه دهندگان خدمات بهداشتی اشتراک آنتی‌بیوتیک را خریداری می‌کنند.
با اینکه دولت‌ها به دنبال راهی برای ایجاد انگیزه در تولید آنتی‌بیوتیک هستند،
این برنامه‌ها هنوز در مراحل اوّلیه هستند.
کشورهای جهان نیازمند انجام فعالیت‌های بیشتری هستند
امّا با سرمایه‌گذاری کافی در تولید آنتی‌بیوتیک
و استفاده کنترل‌ شده از دارو‌های فعلی
ما هنوز هم می‌توانیم از مقاومت جلو بیفتیم.