Może się wydawać, że praca zdalna to raj dla introwertyka:
pracuje w swoim własnym domu, ukryty za ekranem monitora,
może nawet w piżamie.
Ale tak naprawdę,
dla wielu praca zdalna jest swego rodzaju koszmarem.
[Jak pracujemy]
Ponieważ w wyniku pandemii wiele z nas musiało opuścić swoje biura,
zmagamy się obecnie z nowymi regułami pracy zdalnej:
za dużo czasu spędzamy przed ekranem,
nie istnieje granica między pracą a domem,
a wideorozmowy nie mają końca.
To, co utrudnia introwertykom pracę z domu,
może być trudne właściwie dla każdego.
Najgorszą częścią pracy zdalnej są połączenia wideo.
Bycie przed kamerą jest jak występ.
Nieprzemyślane planowanie może oznaczać spędzenie na scenie
ośmiu godzin dziennie.
Nie dysponujemy żadnymi sygnałami, by móc wyczuć atmosferę.
Widok odłączonych od ciał głów na ekranie
oferuje jedynie marną imitację prawdziwych ludzkich interakcji,
a lęk społeczny tylko wszystko pogarsza.
Gdy ma się przed sobą włączoną kamerę,
może on się naprawdę ujawnić.
Praca przed kamerą zużywa energię.
Kluczem do zarządzania pracą zdalną jest zachowanie energii.
Po pierwsze, należy pilnować rutynowych zachowań.
Choć nie znosiliśmy dojazdów do pracy,
były one rytuałem, tworzącym granicę między pracą a domem.
Potrzebujemy tego.
Dla wielu osób krótkie przerwy wkomponowane w dzień pracy,
jak pójście po kawę czy pogawędka z kolegą,
także przeminęły.
Dla mnie te rytuały to czas, by nabrać energii,
zaakceptować charakter pracy
i stworzyć odpowiedni nastrój,
by oddać się pracy.
Jak można stworzyć takie warunki w domu?
Najważniejsze to robić to celowo.
Może to być specjalna muzyka, oświetlenie
lub rozmowa z przyjacielem.
Albo spacer wokół domu o określonej porze dnia.
Ustalony sposób oddychania czy rozciągania się
przed pracą,
czyli to wszystko, co wytycza granice
między pracą a domem.
Po drugie, należy określić tempo pracy, jej miejsce i przestrzeń.
Mówiąc o tempie, mam na myśli regulowanie interakcji
zużywających twoją energię
i tych, które jej dodają.
Możesz zaplanować mniej wideokonferencji,
bo jak pamiętasz, są to występy.
Możesz zaplanować przerwę lub czas na regenerację po tych występach.
Tak robi Oprah Winfrey
i wielu innych introwertycznych artystów i dyrektorów.
Weź pod uwagę porę dnia.
Pomyśl, kiedy zwykle masz energię na pracę przed kamerą,
a kiedy oszczędzasz ją na spokojną pracę.
Co do miejsca, użyj swej przestrzeni roboczej,
by wprowadzić właściwe granice.
Nawet jeśli twoje biurko jest w kuchni,
niech wygląda jak miejsce pracy.
Jeśli chodzi o przestrzeń - każdego dnia znajdź kilka chwil tylko dla siebie.
Niech będzie to czas spędzony bez dzieci.
To ważne, by uniknąć wypalenia.
Jeśli jesteś menadżerem,
masz przed sobą ważną rolę:
pomóc pracownikom pilnować tempa, miejsca i przestrzeni pracy.
Zarządzaj interakcjami podczas rozmów wideo.
Rozmowni ekstrawertycy zwykle dominują nawet w pracy online.
By usłyszeć każdą opinię,
nakreśl porządek spotkania,
wyznacz zasady prezentacji
i zminimalizuj sesje burzy mózgów,
które mogą wywołać lęk społeczny
i onieśmielić introwertyków.
Stwórz za to wspólną przestrzeń do spisywania pomysłów
przed taką sesją.
Wybieraj raczej połączenia głosowe niż wideorozmowy.
Badania pokazują, że przekazujemy więcej emocji oraz szczegółów
poprzez same rozmowy głosowe.
Wypróbuj komunikację asynchroniczną
w przypadku bardziej złożonych zadań w pojedynkę.
Możesz skraść pomysł pisarza Roberta Glazera:
nagraj wiadomość głosową lub filmik, wyjaśniając swój punkt widzenia
i wyślij do kolegów.
W ten sposób odpowiedzą, kiedy będą na to gotowi.
Prócz wyzwań, jakie teraz przed nami stoją,
mamy przed sobą szansę.
Praca zdalna jest już codziennością,
nie przenośmy więc starych zwyczajów i kultury pracy stacjonarnej
do pracy online.
Zbudujmy coś lepszego.
Na dobry początek,
zapytajcie introwertyków, jak według nich wygląda idealny dzień pracy
i stąd czerpcie wskazówki.